เคยคบกับใครทั้งๆที่รู้ว่าผิด ทั้งๆที่รู้ว่ายังไงก็คบกันต่อไม่ได้ไหม...

คือวันนี้เรามาเล่าเรื่องเป็นกระทู้แรกนะ ( เป็นเรื่องจริงของเราเองทั้งหมด )

คือความรักของคนเราอะมันไม่ได้เกี่ยวกันมั้ยว่ามันจะถูกหรือจะผิด ความรักทุกอย่างก็ไม่ได้มีอะไรตายตัวไปซะทุกอย่างหรอก

เรื่องของเรามันเกิดขึ้น เพราะรัก รักทั้งๆที่รู้ว่าผิด รักทั้งๆที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ รักทั้งๆที่นามสกุลเดียวกัน
หลายคนคงคิดว่า ไม่มีหรอกความรักแบบนี้ ยิ่งในสมัยนี้ คงไม่มีหรอกรักที่รักกันจริงๆโดยไม่หวังเงินทอง หรืออะไรในตัวอีกฝ่าย


เรื่องมันเกิดขึ้นสักประมาณ วันที่ 14 มกราคม 2553

ตอนนั้นมีเพื่อนเราคนนึงทักมาว่า ทำไมเราถึงนามสกุลเดียวกับพี่ N (ชื่อย่อของแฟนเรานะ) เป็นพี่น้องกันหรอ เราก็บอกเค้าว่าไม่รู้จักหรอกเพราะเราก็เพิ่งเปลี่ยนมาใช้นามสกุลนี้ คือเราเปลี่ยนนามกุลตามแม่หน่ะ
อยู่ๆสักพักพี่คนนั้นก็แอดเฟสเรามา เราก็ไม่ได้อะไรนะ คือคิดแบบตามภาษาพี่น้อง ก็คุยทักทายกันตามปกติ พอนานๆวันเข้าเราก็เริ่มรุ้จักคำว่าความรัก (มั้ง) เราก็มีแฟนของเรานะ พอเรามีเรื่องอะไรที่ไม่สบายใจ หรือทะเลาะกับแฟนเราก็ปรึกษาพี่เค้านะ เรากับพี่เค้าก็คุยกันบ้างติดต่อกันบ้าง ตามภาษาคนรู้จักนะ เราเคยเห็นพี่เค้าอยู่ครั้งนึงช่วงห้างแถวบ้านเราเปิดใหม่ช่วงนั้นเราไปเรียนว่ายน้ำ อะๆๆๆ มีแต่เรานี่เเหละที่เห็นพี่เค้าเราไม่กล้าทักพี่เค้าขนาดนั้นหรอก เราทั้งอ้วนทั้งดำ 55555

แล้วมีช่วงนึงเราอกหักน้ะ เลยหายไป เราเปลี่ยนแปลงตัวเองทุกอย่าง จากคนที่เคยอ้วนดำ ฟันเหยิน ฟันซ้อน จนผอม ขาว แล้วก็จัดฟัน เปลี่ยนชื่อเฟส เปลี่ยนโปรไฟล์ เปลี่ยนทุกๆอย่างที่เป็นเรา

จนกระทั่งประมาณ วันที่ 30 กันยา 54 เราไปโพสหน้ากระดานพี่เค้า

แง่มๆ คิดถึงจางงง
เอิ่ม...อย่าว่าอย่านู้นอย่างนี้เลยนะ ใครเนี้ย จำไม่ได้  (คือนางบอกว่านางจำไม่ได้จริงๆขนาดมาส่งเฟสหลายรอบแล้ว แต่ก็จำไม่ได้)
โถ่พี่ N น้อง A เอง จำไม่ได้หรอ นึกๆ นึกไม่ออกเผาบ้าน !!
อ่อ นึกว่าสาวๆที่ไหน 555.

หลังจากนั้นเราก็คุยกันเรื่อยๆนะ มีเราทักไปบ้าง พี่เค้าทักมาบ้าง แต่ก็คุยกันทั้งวันวะ 555

แล้วก็วันที่ 20 ตุลา 56 งานประจำ
เรากับพี่เค้าก็นัดว่าจะไปดูด้วยกันนะ คือความรู้สึกตอนนั้นอะ ไม่ได้คิดอะไรไปมากมายจริงๆนะ คือคิดว่าคิดกันได้แค่พี่น้องอะ เราไปกับพี่สาว ส่วนพี่Nก็ไปกับครอบครัว เราไปยืนคอยพี่เค้าอยู่ข้างร.ร. เพราะขบวนผ่านมาทางนั้น พอพี่เค้ามาถึง ความรู้สึกตอนนั้นหัวใจมันเต้นเหมือนจะหลุดออกมา 555 แต่ไม่ได้ต้องเก็บอาการไว้ก่อน เรากับพี่เค้าคุยกันโม้กันเหมือนสนิทกันมากๆอะ มีแต่คนทักว่าเป็นแฟนกันหรอ
วันนั้นที่เราประทับใจพี่เค้ามากก็ตอนที่พาพี่สาวเราไปหาพ่อที่ รพ. คือตอนนั้นอะมีคนเกิดอุบัติเหตุแล้วนั่งรถเข็นมา เราอะเป็นคนี่กลัวเลือดมากอะ พี่Nเค้าอุจส่า เอามือมาดึงเรา แล้วเอาตัวเองมาบังอะ (ตอนนั้นได้แต่คิดในใจ อีตาบ้านี่ ยิ่งกว่าในละครอีก) เวลาที่เราผูกเชือกรองเท้า หรือทำอะไรพี่เค้าก้พยายามช่วยนะ   วันนั้นก็ไปเที่ยวด้วยกันทั้งวัน พี่เราก็ถามนะ ว่ารู้สึกยังไงกับพี่เค้ามั้ย จะทำอะไรก็เลือกตามหัวใจตัวเองนะ คนเป็นพี่น้องกันคบกันก็เยอะแยะ
หลังจากที่กลับไปนอนคิด เราก็ไปโพสบนหน้ากระดานพี่เค้าว่า  " ขอบคุณนะคะสำหรับความสุขในวันนี้ "

หลังจากนั้นก็มีคนมาตามจีบเรานะ แต่คนไม่ชอบนี่ให้ทำไงได้ เราก็เลยบอกพี่N ว่าช่วยตั้งคบกันน้องหน่อยเด้ะ ช่วยเเกล้งเป็นแฟนน้องหน่อย
แต่พี่เค้าก็ช่วยนะ ในใจนึงว่าพี่เค้าจะด่าซ้ะอีก 5555

หลังจากนั้นวันที่ 2 พฤจิกา 56 เรากับพี่เค้าก็ไปดูหนัง เรื่อง เกาะ ฮาชิมะ
ไม่ได้ไปกัน 2คนนะ เราติดเพื่อนนะพอดี เราเลยชวนไป 6 คน รวมเราด้วย ก็7คนพอดี เด้ะ 5555
เพื่อนเราก็แซวนะ ว่าดูจากความรู้จักของเรากับพี่เค้า เป็นห่วงกันขนาดนี้อะ ทำไมไม่คบกัน เราก็ได้แต่ตอบเหมือนเดิม นามสกุลเดียวกันเน้ะ ทำไงได้

หลังจากวันนั้นเราก็เจ็บกับความรู้สึกที่มันเป็นแบบนี้เลยโทไปหาพี่เค้า
ฮัลโหลพี่ ไม่เจ็บบ้างหรอที่เป็นแบบนี้ น้องเจ็บว้ะ พี่ไม่เคยรู้สึกไรกับน้องบ้างหรอ ไม่คิดไรกับน้องบ้างหรอ (จากนั้นเราก็ร้องไห้โฮเลยค่ะ ร้องแบบหนักมาก ไม่สนใจประชาชีที่ไหน
รู้สึกสิ (แล้วนางก็ร้องตามมา 5555)
น้องรักพี่นะ
ขอเวลาพี่หน่อยนะ

วันที่ 6 พฤจิกายน 2556
ตอนนั้นเราเข้า ร.พ.พอดี ไปผ่าตัด ช่วงนั้นก็เลยไม่ได้ไป ร.ร. เลยไปทะเลกับที่บ้าน พร้อมน้องหมา 1ตัว

ตอนนั้นเราก็นึกสนุกๆ โพสเฟสว่า " ถ้าโพสนี้ถึง 50 ไลท์ เด้ะเรา ลงรูปคู่กับแฟนใหม่ "
อยู่ๆพี่เค้าก็ทักเฟสเรามา...นี่เรายังมีรูปคู่กันอีกหรอ
เราก็ถามกลับไปแบบงงๆว่าห้ะ รูปคู่? แล้วนี่เราเป็นแฟนกันหรอ 555555

และแล้วเราก็เริ่มคบกัน .....

เวลาที่เราแอบไปเที่ยวไหนเรามักจะเจอพี่Nทุกที่  แบบเอ่อ ไม่ได้นัดหมาย  555555

วันที่ 31 ธันวาคม 56 บ้านเราไปภูเก็ตกัน
เราเลยลองขอแม่ เล่นๆดูว่าชวนพี่N ไปหลายๆคน สนุกดี ตลอดเส้นทางเรามีความสุขมากนะ สนุกสนาน เฮฮากันเต็มที่ 5555
พอถึงภูเก็ต เราเป็นพวกแบบ ชอบน้ำทะเลมาก5555 แต่ตอนนั้นแม่เรารอ อาเพราะอายังตามมาไม่ถึง เราเป็นพวกที่เอาเเต่ใจมาก ชแบคิดว่าความคิดของตัวเองเป็นใหญ่ เราเลยไม่สนใจใคร เราเดินจากที่รถกะว่าจะไปที่หาดป่าตอง ที่รถจอด กับหาดป่าตองก็ไกลกันอยู่หลาย กิโลเลยนะ เราเดินตั้งแต่ประมาณ 5โมงกว่าๆ ถึงหาดก็ประมาณเกือบ ทุ่มนึง โอ้ยพระเจ้า พลาดละตู คือเดินมาคนเดียวด้วย ตอนนั้นก็น้อยใจนะว่าทำไมทุกคนถึงไม่ตามมาสักที มืดก็มืด คนก็ไม่มี ข้าวก็ยังไม่ได้กิน สักมื้อ พอหลังจากที่ครอบครัวและพี่Nขับรถตามมา ด้วยตอนนั้นเราตกใจเพราะมันมืดมากๆแล้ว พี่Nกระโดดลงรถทั้งๆที่รถยังไม่จอดมาหาเรา เราวิ่งเข้าไปกำลังจะกอด ตอนนั้นจู๋ๆ เราวูบ เป็นลมคาอกเลยค่าาา พี่เค้าก็อุ้มเรามาที่รถนะ ตอนนั้นรู้สึกเบรอๆ
แม่เราก็ได้แต่บ่นนะ ว่ากลัวเราจะเป็นเหมือนพ่อ ในความรู้สึกเรา เราก็คิดนะว่าพี่เค้าคงดูแลเราได้

จนวันนี้วันที่ 25 เมษา 2558 เราคบกับพี่เค้าได้ปี กว่าละ

มีทะเลาะกันบ้าง เลิกกันบ้าง เป็นเพราะรักละมั้งถึงทำให้มาถึงจุดนี้ได้

  ทุกๆวันทุกๆนาทีของเรามีค่ามากเลยนะ ตั้งแต่มีพี่เค้าเข้ามาในชีวิต รู้สึกเหมือนมีใครอีกคนเข้ามาคอยรับฟังเรื่องราวในชีวิตเรา ทำอะไรโดยไม่ต้องสนใจอะไรกัยมากมาย แค่รู้ว่าเรารักกันก็พอ ความรักไม่มีอะไรตายตัวหรอก  นี้รึป่าวที่เรียกว่ารัก รักโดยไม่ต้องเรียกร้องอะไรจากเค้า รักแบบทำอะไรก็ไม่ต้องอึดอัด เราคอยเติมเต็มช่วงว่างให้กันและกัน

นี่แค่จุดเริ่มต้นนะ 5555555
  เด้ะค่อยมาเล่าให้ฟังต่อ 555555