ทำงานที่ บริษัทนี่มา นาน ประมาณปีกว่า ต่ำแหน่งเล็กๆ ในบริษัทเล็กๆ ใครๆก็มีความอืดอัดใจในการทำงาน
แต่ เราคงมีความคิดที่เป็นเด็กมากไป อยู่ที่นี่มา ให้ทำ หลายหน้าที่ ใครจะมองก็ดีเก่งทำได้ทุกอย่างที่นายสั่ง
แต่อยากให้มองมั่งว่า ก็เหนื่อยนะ เจ็บใจนะ หลายคำพูดแต่เจ็บสุด คำว่า ทำอะไรอยู่ทั่งวัน จำนวนงานไม่เห็นเยอะเลย
บริษัทไหนๆก็คงมี บ้างให้ทำ ทั่ง customer service + Sales support ปัญหาจุกจิกเยอะแยะ ไม่เหมือนงาน routine ที่ทำทุกวัน
ได้รับคำสั่งจากเมืองนอก ต้องทำอยู่แล้ว วางแผนได้ แต่งานเซลมันต่างกัน ขายก็ต้องช่วยขาย งานทั่งหมดจนออกใบแจ้งหนี้ก็ต้องทำ
เหมือนหัวหน้า นั่นแหละ แต่หัวหน้าฉันเนี่ยไม่เคยทำ Sales support เลย ด้วยความน้อยใจในคำถามนะ เลยโพทเฟสไป
ว่าทำไมไม่เข้าใจ บ้าง เวลาให้แม่ยังไม่มีเลย จะเอาอะไร จากฉัน ค่ะ ประเด็นมา เมื่อก่อนก็ไปกินข้าวด้วยกันทุกวัน
ตอนนี้นางคงลงโทษฉันที่โพทอะไรแบบนี้ นางเลือกที่จะกินข้าวคนเดียว ฉันไม่สนใจนางก็ได้นะ
ปวดหัว ฉันผิดเองแหละที่ไม่ได้คิดว่ามันจะร้ายแรงแบบไม่ไปกินข้าวด้วย ขนาดนั้น
การโพทเฟสบุคแบบไม่ได้คิด คิดแต่ว่าโมโหแล้วอยากระบาย ให้ใครเข้าใจมั่งไหม
แต่ เราคงมีความคิดที่เป็นเด็กมากไป อยู่ที่นี่มา ให้ทำ หลายหน้าที่ ใครจะมองก็ดีเก่งทำได้ทุกอย่างที่นายสั่ง
แต่อยากให้มองมั่งว่า ก็เหนื่อยนะ เจ็บใจนะ หลายคำพูดแต่เจ็บสุด คำว่า ทำอะไรอยู่ทั่งวัน จำนวนงานไม่เห็นเยอะเลย
บริษัทไหนๆก็คงมี บ้างให้ทำ ทั่ง customer service + Sales support ปัญหาจุกจิกเยอะแยะ ไม่เหมือนงาน routine ที่ทำทุกวัน
ได้รับคำสั่งจากเมืองนอก ต้องทำอยู่แล้ว วางแผนได้ แต่งานเซลมันต่างกัน ขายก็ต้องช่วยขาย งานทั่งหมดจนออกใบแจ้งหนี้ก็ต้องทำ
เหมือนหัวหน้า นั่นแหละ แต่หัวหน้าฉันเนี่ยไม่เคยทำ Sales support เลย ด้วยความน้อยใจในคำถามนะ เลยโพทเฟสไป
ว่าทำไมไม่เข้าใจ บ้าง เวลาให้แม่ยังไม่มีเลย จะเอาอะไร จากฉัน ค่ะ ประเด็นมา เมื่อก่อนก็ไปกินข้าวด้วยกันทุกวัน
ตอนนี้นางคงลงโทษฉันที่โพทอะไรแบบนี้ นางเลือกที่จะกินข้าวคนเดียว ฉันไม่สนใจนางก็ได้นะ
ปวดหัว ฉันผิดเองแหละที่ไม่ได้คิดว่ามันจะร้ายแรงแบบไม่ไปกินข้าวด้วย ขนาดนั้น