วิธีดูแลรัก....รักแท้ไม่แพ้ระยะทาง

เรากับแฟนคนกันค่ะ 7 เดือนแล้ว ตอนนี้เรามอ ปลาย ส่วนเค้ากำลังจะขึ้นมหาลัย   ระยะทางห่างกันมาก 800 กว่ากิโลค่ะ
เจอกัน ปีละ2- 3 ครั้งค่ะ  จะได้เจอกันช่วง  ปิดเทอมใหญ่,ละก็ปิดเทอมเล็กค่ะ   เพราะ เราก็ยังเรียนมอ ปลายอยู่   เจอกันครั้งนึงก็ไม่เกิน 1 อาทิตย์  
ก็ไปนอนด้วยบ้าง  ดูหนัง เดินเล่นไรงี้ค่ะ   ช่วงที่แฟนเราทำงานพาร์ทไทมจะทำตั้งแต่เช้า ยัน เย็นๆ ค่ำๆเลยค่ะทำ จันทร์ - ศุกร์ ทำใาได้ 4-5 วันแล้ว ไม่ค่อยได้คุยกันนานๆค่ะ
ตั้งแต่ทำงาน  เราก็แบบรุ้สึกไม่ชินกับการที่คุยแปบเดียว    พอเค้าบอกจะไปนอนแล้วนะ เรานี่ร้องไห้ตลอดเลย (รุ้สึกตัวเองไร้สาระ) คือมันคิดถึงอะ พอถึงวันศุกร์ เราก็คุยมาได้ ชม นึง ยังไม่ดึกมาก เค้าบอกนอนก่อนนะเค้างวง เรานี่ร้องอีกละ  เค้าก็แบบไม่งอแงน้า เดี๋ยว พน ก็ได้คุย  เราก็แบบ จะแน่ใจได้ไงอะ  พรุ่งนี้ๆ ตลอดเลย   เดี๋ยวก็ไม่ว่างอีกหรอก      เราร้องไห้มาจะครบอาทิตย์ละเนี่ย ร้องทุกครั้งก่อนจะวาง
นี่แค่อาทิตยเดียวเองนะ  เราก็พยายามปรับตัวทำใจ ยอมรับ มีเหตุผล  แต่ทำไงได้อะ มันก็ร้องไห้ทุกที คือเค้าจะเป็นคนที่นอนดึกไม่ค่อยจะได้พอตื่นมาจะปวดหัว   ปกติจะคุยกัน 1-2-3 ชม/วันค่ะ
ปัญหาของเรา คือ
1.ทำยังไง จะหยุดร้องไห้  เพราะรุ้สึกตัวเองงี่เง่ามาก เวลาแฟนบอกว่าง่วงทั้งที่ยังไม่ดึก และพึ่งคุยมาแปบเดียว   แต่มันคิดถึง จริงๆ (ในช่วงที่ทำงานพาร์ทไทม)
2.เราต้องคิดยังไงคะ    ให้แบบสบายใจทั้งสองฝ่าย
จะได้เจออีกทีก็อีก 5 เดือนค่ะ   เราทั้งสองยังเรียนอยุาค่ะ ก็ทำใจๆคุยกันบ่อยๆเรื่องที่จะได้เจอกันน้อย เรารุ้ว่าอนาคตมันต้องมีห่างกว่านี้อีก  แต่ยังคิดว่าต่อไปข้างหน้าเราจะเจอกันบ่อยขึ้น
แฟนเรา ญ  นะคะ
***มาขอคำปรึกษาค่ะ อยากลดความงี่เง่า ไร้สาระ อยากคิดให้เป็น ของตัวเอง
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่