.... คือเรากับเพื่อนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย เคยเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่เพราะโดนพื่อนแซว>>ว่าชอบกัน
เลยทำให้ ห่างกันและ มองหน้ากันไม่ติด (คือทั้งเพื่อนและอาจารย์ แซว ชง ล้อ ทำทุกอย่าง ตั้งแต่ ม. 4 เทอม 2 ยัน . 5เทอม 2 )
แต่ในช่วงนั้นก็มีหตุการณ์รื่องราวมากมายเกิดขึ้น แ่ต่ทุกอย่างไม่เคยชัดเจน และ ตัวเรา ก็ปฏิเสธก่อนเค้า ปฏิเสธจนนาทีสุดท้าย และ ทำตัวห่างเหิน เค้าจะเข้ามาหาตลอด แแต่เราก็หนีตลอด จนเพื่อนบอกให้เลิกเล่นตัว5555 ภายนอกเราทำเป็นเหมือนไม่ชอบ ไม่ได้คิดอะไร แต่ในใจมันตรงกันข้าม
จนสุดท้าย เค้าก็ไปคบกับเพื่อนอีกคน ซึ่งเราตกใจมาก ไปจีบกันตอนไหน แต่ก็เสียใจมากๆ มากที่สุดแต่ต้องปั้นหน้าให้เห็นว่าไม่เป็นไร จนเวลาผ่านไปก้ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องเรากับเค้าอีกเลยเหมือนเพื่อนทั้งห้องจะสงสาร หรือกลัวเสียใจ (คือเพื่อนๆคิดว่าเราชอบแต่เราปากแข็ง)
วันนึง ม. 6 เค้ามาถามเรา ว่า"จะเก็บไว้ทำไมความลับ จะเก็บไว้อะไรนักหนา พูดออกมาสิ..." เราก็อึ้ง ไม่พูดอะไร จนวันปัจจฉิม...วันสุดท้าย เราเขียนเสื้อให้เค้า คงสื่อถึงความรู้สึกมากเกินไป ตอนที่แฟนเค้าไม่อยู่ เค้าเดินมาหา (ในห้องไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่ เรานั่งอ่านหนังสือ ตอนนนั้นยังสอบไม่ติด แต่เค้าสอบติดไปล่ะ) เค้าตะโกนลั่น...."ทำไมไม่บอกเค้า!!!"
3-4รอบ แววตาจริงจังมาก)....พอเราได้ยินก็ก้มหน้า (ไม่กล้ามองตา) แล้วตะโกนกลับ ..."ไม่จำเป็น!" (พุดเน้นมาก และสะบัดหน้า เดินหนีเลย คือยอมรับว่าในใจไม่ได้อยากพุดแต่ปากไว ไปก่อน...) ...เรื่องราวตอน ม. ปลายมันจบที่คำอวยพรในการเรียนหมอ
.....และสุดท้าย ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเรียน มหาวิทยลัยเดียวกัน....ปีแรกมีบางวิชาที่เรียนด้วยกัน(ตอนนั้นเค้าลิกกะเเฟนแล้ว) เค้ามาทำให้หวั่นไหวอีก...แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิมคือ ไม่ชัดเจน แต่มันก็ส่อแววมาก หลายครั้ง แต่เราทำเป็นไมู่้ไม่ชี้ เพราะเลิกกะแฟนเก่า แฟนคนนั้นก็เป้นเพื่อนในห้องเก่าตอน ม ปลาย ถ้าเกิดเราไปแทน หรือเกิดอะไรขึ้น ผลที่ตามมามันเยอะมาก! และถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเลิกรู้สึกกับเค้าเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา ต้องทนดู เค้ามีแฟนแล้วยังเป็นเพื่อนกันอีก มันทำใจยาก และยอมรับยาก ...แต่ปั้นหน้าง่าย555 ก็อยากให้เค้ารู้นะว่าเรารู้สึกยังไง ...ก็คุยกันอยู่ เค้าก็รัรู้แหละ ว่าเราหวังดีและห่วง ส่วนเค้าก็ทำหลายๆอย่างที่แสดงออกว่าห่วง (แต่ทำไม่ได้มากเกินไปกว่าคำว่าเพื่อน)
....มาวันนี้ เราหายไปจากชีวิตเค้า ไม่ได้ติดต่อกันเพราะเหตุจำเป็นของเรา เรากลับมา ...เจอกันคั้งแรก เค้าตั้งใจหลบหน้าเรา ไม่ทักเรา เหมือนไม่ใข่คนเดิม...แต่บางครั้งก็ทัก แต่ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว คือเค้ามีแฟน(เรียนหมอด้วยกัน)
......อยากจะถามว่า ในอนาคต เรามีโอกาสได้กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนก่อนมั้ย...หรือว่า เราควรปล่อยให้มันผ่านไป ทั้งๆที่ทุกอย่างก็ยังค้างคา มา 5 ปีหรือ ทำใจปล่อยทุกอย่างให้เป็นอดีตแล้มองไปข้างหน้า
***แต่กลัวว่าวันนึงจะกลับมาเจอกันอีก และเรากลัวใจตัวเองว่าจะกลับไปรักเค้าอีก....เพราะต้องไปฝึกงานที่เดียวกัน โอกาสเจอมีมากมาย
เพื่อนเรียนแพทย์(ช) เราเีรียน เภสัช(ญ)
เลยทำให้ ห่างกันและ มองหน้ากันไม่ติด (คือทั้งเพื่อนและอาจารย์ แซว ชง ล้อ ทำทุกอย่าง ตั้งแต่ ม. 4 เทอม 2 ยัน . 5เทอม 2 )
แต่ในช่วงนั้นก็มีหตุการณ์รื่องราวมากมายเกิดขึ้น แ่ต่ทุกอย่างไม่เคยชัดเจน และ ตัวเรา ก็ปฏิเสธก่อนเค้า ปฏิเสธจนนาทีสุดท้าย และ ทำตัวห่างเหิน เค้าจะเข้ามาหาตลอด แแต่เราก็หนีตลอด จนเพื่อนบอกให้เลิกเล่นตัว5555 ภายนอกเราทำเป็นเหมือนไม่ชอบ ไม่ได้คิดอะไร แต่ในใจมันตรงกันข้าม
จนสุดท้าย เค้าก็ไปคบกับเพื่อนอีกคน ซึ่งเราตกใจมาก ไปจีบกันตอนไหน แต่ก็เสียใจมากๆ มากที่สุดแต่ต้องปั้นหน้าให้เห็นว่าไม่เป็นไร จนเวลาผ่านไปก้ไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องเรากับเค้าอีกเลยเหมือนเพื่อนทั้งห้องจะสงสาร หรือกลัวเสียใจ (คือเพื่อนๆคิดว่าเราชอบแต่เราปากแข็ง)
วันนึง ม. 6 เค้ามาถามเรา ว่า"จะเก็บไว้ทำไมความลับ จะเก็บไว้อะไรนักหนา พูดออกมาสิ..." เราก็อึ้ง ไม่พูดอะไร จนวันปัจจฉิม...วันสุดท้าย เราเขียนเสื้อให้เค้า คงสื่อถึงความรู้สึกมากเกินไป ตอนที่แฟนเค้าไม่อยู่ เค้าเดินมาหา (ในห้องไม่ค่อยมีเพื่อนอยู่ เรานั่งอ่านหนังสือ ตอนนนั้นยังสอบไม่ติด แต่เค้าสอบติดไปล่ะ) เค้าตะโกนลั่น...."ทำไมไม่บอกเค้า!!!"
.....และสุดท้าย ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเรียน มหาวิทยลัยเดียวกัน....ปีแรกมีบางวิชาที่เรียนด้วยกัน(ตอนนั้นเค้าลิกกะเเฟนแล้ว) เค้ามาทำให้หวั่นไหวอีก...แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิมคือ ไม่ชัดเจน แต่มันก็ส่อแววมาก หลายครั้ง แต่เราทำเป็นไมู่้ไม่ชี้ เพราะเลิกกะแฟนเก่า แฟนคนนั้นก็เป้นเพื่อนในห้องเก่าตอน ม ปลาย ถ้าเกิดเราไปแทน หรือเกิดอะไรขึ้น ผลที่ตามมามันเยอะมาก! และถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเลิกรู้สึกกับเค้าเลยตลอดเวลาที่ผ่านมา ต้องทนดู เค้ามีแฟนแล้วยังเป็นเพื่อนกันอีก มันทำใจยาก และยอมรับยาก ...แต่ปั้นหน้าง่าย555 ก็อยากให้เค้ารู้นะว่าเรารู้สึกยังไง ...ก็คุยกันอยู่ เค้าก็รัรู้แหละ ว่าเราหวังดีและห่วง ส่วนเค้าก็ทำหลายๆอย่างที่แสดงออกว่าห่วง (แต่ทำไม่ได้มากเกินไปกว่าคำว่าเพื่อน)
....มาวันนี้ เราหายไปจากชีวิตเค้า ไม่ได้ติดต่อกันเพราะเหตุจำเป็นของเรา เรากลับมา ...เจอกันคั้งแรก เค้าตั้งใจหลบหน้าเรา ไม่ทักเรา เหมือนไม่ใข่คนเดิม...แต่บางครั้งก็ทัก แต่ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว คือเค้ามีแฟน(เรียนหมอด้วยกัน)
......อยากจะถามว่า ในอนาคต เรามีโอกาสได้กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนก่อนมั้ย...หรือว่า เราควรปล่อยให้มันผ่านไป ทั้งๆที่ทุกอย่างก็ยังค้างคา มา 5 ปีหรือ ทำใจปล่อยทุกอย่างให้เป็นอดีตแล้มองไปข้างหน้า
***แต่กลัวว่าวันนึงจะกลับมาเจอกันอีก และเรากลัวใจตัวเองว่าจะกลับไปรักเค้าอีก....เพราะต้องไปฝึกงานที่เดียวกัน โอกาสเจอมีมากมาย