สวัสดีครับก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ายืมรหัสของเพื่อนมาอีกมีคือผมก็ไม่มีอะไรมากแค่อยากจะแชร์ความรักของผมกับแฟนผมตั้งแต่ตอนมัธยมปลายคือมอ4จนตอนนี้จะขึ้นปี2แล้วครับ ผมก็ไม่รู้นะครับว่ากระทู้นี้จะให้ความรู้หรือเคล็ดลับอะไรกับคู่รักหนุ่มสาวได้มากมายแค่ไหน (นามสมมุติของผมคือ "กิต" ส่วนของแฟนผมคือ "เค้ก" ครับผม)
คือว่าเค้กเรียน รร.ก มาตั้งแต่มอต้นครับ เธอจะเป็นผญที่จัดว่าน่ารักตัวเธอผอมๆผมยาวมากเธอผิวออกขาวตัวสูงใครๆมักชมเธอว่าหุ่นนางแบบครับหน้าเธอจะนิ่งๆตลอดเวลาเลยผมนี่แทบไม่เคยเห็นเธอยิ้มเลยด้วยซ้ำครับ เค้กมีเพื่อนเยอะมากมีเพื่อนต่างห้องเธอจะสามารถคุยกับใครก็ได้แบบสมมุติวันนี้ผมเจอเธอใต้อาคารเรียนเธอก็คุยกับหนุ่มๆกลุ่มหนึ่งบางวันก็เจอที่หลังโรงอาหารคุยกับอีกกลุ่มหนึ่ง ตอนที่ผมเจอเธอครั้งแรกจำได้เลยว่าตอนนั้นกำลังจะเข้าห้องเรียนตอนเช้าละผมเป็นนักเรียนใหม่ครับยังไม่ค่อยคุ้นชินกับที่ต่างๆผมก็กำลังเดินขึ้นบรรได้(ขึ้นลงชิดขวา) ผมกับเพื่อนกลุ่มนี้ก็คุยตามปกติแบบพึ่งรู้จักกันเอ้ยๆ ชื่อไรวะ อยู่กลุ่มไหนวะ เล่นด้วยดิ แต่ผมกับเพื่อนกลุ่มนี้ค่อนข้างจะเข้ากันได้ดีและเร็วครับเลยมีกรูๆเมิงๆกันเร็ว.. ระหว่างที่เดินอยู่ประมาณชั้น3แล้วครับ(ห้องที่จะไปชั้น5 ห้องที่ปรึกษา) เค้กก็เดินลงมาครับแต่ว่าป้ายมันก็มีติดนะครับว่าขึ้นลงชิดขวาคือยังไงก็ไม่มีทางเดินชนใช่ป่ะครับแต่ผิดคลาดครับ เค้กเดินไม่ชิดขวาครับละเดินมาอยากมั่นใจละก็ชนผมเลยครับตึ้ง!!! เค้กโวยวายครับจำได้เลยเธอเอ่ยปากมาว่า
"เดินบ้าไรไม่มองละก็บ่นไรบางอย่างครับแต่ผมลืมฮ่าๆๆๆ...ละมาจบท้ายประโยคว่า ตาบอดหรอ!?
ผมก็อึ้งก่อนครับอันดับแรกตอนนั้นก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ครับคือเป็นคนไม่ชอบผญแบบปากเก่งๆแบบนี้แต่คือผมยังไม่ทันพูดไรเพื่อนผม2คนก็ขำครับขำแบบฮากร้ากมากๆละก็พูดว่า
"ไอเค้ก เดินมาผิดทางโวยวายหาไรมึ้งงงงง.." ละมันก็ขำๆกันครับ
ผมเลยมองหน้าแบบ(เอ้อะไรอ่าใส่เค้ก)ละพูดว่า
" ไม่สวยแล้วอย่าปากดีเด่ มั่วซั่วเจรงงงงง" แค่ตอนนั้นผมจ้องหน้าเค้กเค้กเหมือนไม่พอใจผมมากๆครับที่หักหน้าด่าเค้าแบบนั้น
เค้กเลยพูดพวกผมว่า "เหม็นขี้หน้าว่ะไอมอส หลบๆกูจะไปซื้อข้าว" ละเหตุการณ์ตอนเช้าก็จบแค่นี้ครับ
(มอสคือเพื่อนผมเองครับ) ขอบอกอีกนิดนะครับคือเค้กจะไม่ชอบเข้าเรียนเร็วครับเธอจะต้องเอากระเป๋าไปไว้ให้ห้องที่เธอจะเรียนก่อนละออกมาหาไรกินที่โรงอาหารเธอจะออกแนวผญดื้อๆครับกลุ่มเธอนี่ดื้อแสบสุดๆ ละมอสเพื่อนผมก็เป็นเพื่อนห้องเดียวกับเค้กตอนมอต้นเลยเล่าวีรกรรมแบบหมดเปือกมาเลยครับ
จากนั้นผ่านไปประมาณ3-5เดือนผมกับเค้กกับรู้จักกันทำนองแบบว่า ผมรู้ว่าเค้าชื่อเค้กและเค้กก็รู้ว่าผมชื่อกิต เราก็เจอกันบ่อยนะครับเพราะว่ามีไอมอสเลยครับเป็นตัวเชื่อมให้เจอกันแต่ส่วนมากจะเจอกันตอนพักกลางวันครับเพราะโต๊ะประจำผมจะอยู่ใกล้ๆกับโต๊ะเค้กครับแต่อยู่กันคนละฝั่งคือนั่งกินข้าวกันเห็นหน้าทุกวันเลยครับ.. กลางวันนี้เค้กก็ลงมากินข้าวกับกลุ่มเพื่อนเธอกับเพื่อนก็คุยๆกันที่โต้ะเสียงดังลั่นตามประสากลุ่มสาวๆ ละผมก็อยู่ที่โต๊ะคนเดียวครับเพราะผมเล่นwifiอยู่ละเพื่อนคนอื่นๆไป b-a-d(วัยรุ่นจะรู้ครับ)ให้ห้องน้ำ เค้กเป็นคนเดียวที่เดินไปซื้อข้าวเพราะว่าเพื่อนเธอแยกไปสหกรณ์ก่อน(ผมรู้สึกว่าผมสังเกตุเค้กเยอะไปหน่อยครับ) ละเค้กถ้าจะเดินไปซื้อข้าวเธอจะต้องผ่านโต้ะผมครับจริงๆจะไม่ต้องผ่านก็ได้น่ะครับแต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าเธอจะผ่านมาทามมายยยยยยยยยยยยย แอบหลงตัวเองนะครับว่าเค้กอยากให้ผมแกล้งอยากให้ผมทักหรือเปล่า555555 >//< แต่ผมก็จะไม่พลาดที่จะแกล้งเค้กนะครับพอเธอเดินผ่านโต้ะผมผ่านยังไม่เกิน20เซน ผมก็พูดขึ้นว่า
ผม : ไรอ่ะๆ เดินคนเดียวเพื่อนไม่คบอะดิท่า (พูดแบบลอยๆไปมือจับโทรศัพท์ตั้งศอกอยู่บนโต้ะละตามองแต่โทรศัพท์ ณ จุดนั้น)
เค้ก : เมื่อไหร่เมิงงงงจะเลิกปากหมาวะกิต (ทำหน้าแบบเบื่อผมละตามองขึ้นบนละก็เดินเข้ามาทางโต้ะผมหน่อยๆ)
ผม :โห้ยยยย หยอกหน่อยหน้านี่ไม่พอใจกูตล้อดดดด
เค้ก : กูเห็นกวนตีนกูงี้ทุกรอบ ละเธอก็เดินไปเลยครับ
ขนาดนั้นผมก็ฟังเพลงละอมยิ้มหน่อยๆ พอเพื่อนมาผมก็บอกมอสว่า "ไอมอสกรูแกล้งไอเค้กไปอีกแล้ว
ทำเคืองกรูเฉย"
พวกเพื่อนผมก็รวมใจกันร้อง โห่ขึ้นครับ ดังครับ ดังมากครับ "โห่!!!!!!!!!!!!!! "
ต่างคนต่างพูดแทรกๆกันครับประมาณว่า ไอกิตชอบไอเค้กอะดิ ไอกิตชอบมันอะดิ ไอกิตจะเอาไอเค้กโว้ยยยย ละผมก็อายครับผมเลยบอกพวกเมิ้งงงงงจะเสียงดังไมกรูแค่หยอกมัน อยากแกล้งเฉยๆว่ะ ละเพื่อนผมก็แซวผมตลอดครับแซวจนผมชอบเค้กจริงๆครับ555555 ไม่ต้องตกใจหรอกครับผมก็ไม่รู้เหมือนกันผมชอบเค้กไปได้ไงแต่ผมบอกเลยนะครับเค้กไม่ใช่ผมแบบกะแตๆแรดๆเธอเป็นคนน่าค้นหามากครับละผมชอบผญหน้านิ่งๆไม่สนใจโลกแบบเค้กมากครับ ละก็เป็นไปทุกๆวันที่พวกกลุ่มผมเดินเจอเค้กละต้องแซวแบบทำนองไอกิตจะจีบอะเค้กอย่าหยิ่งดิว่ะ แต่เค้กก็ไม่ค่อยสนอ่ะครับเท่าที่ผมดูแลเค้กจะมองผมเป็นเพื่อนที่จะสนิทอีกคนมากกว่าหนะสิครับ- -" จนตอนเย็นวันนั้นเป็นสิ้นเดือนครับรร.ผมจะจัดงานแบบขายของให้นร.ขายของละจะมีเด็กรร.อื่นเข้ามาได้นะครับแต่พวกผมไม่ได้ขายครับเน้นแต่ไปป่วนกลุ่มผญที่ขายกันมากกว่าครับ555 ระหว่างที่พวกผมเดินไปกลุ่มเพื่อนก็จะแวะร้านนั้นร้านนี้ร้านไหนสาวเด็ดๆก็จะไปเกาะๆแกะๆนานอะครับส่วนผมกับไอมอสไม่ค่อยชอบไปแยงๆสาวหรือว่าม่อๆสาวอะครับเน้นแต่แกล้งเพื่อนๆกันจนเดินจะสุดทางที่วางขายของอะครับคือมองร้านสุดท้ายเกือบไม่เห็นเลยครับ คือ ไ ท ย มุ ง
มีแต่ผชอยู่ครับละเสียงดังแบบเฮฮามากครับผมกับไอมอสเลยไม่พลาดที่จะเดินแวะไปดู โอ้วโหร้านนี้คือร้านเค้กคร้าบบบ !!! ขายน้ำส้นปั่นคร้าบบบบ !!! คือร้านนี้หัวกระไดไม่แห้งครับผมก็ไม่เข้าใจร้านอื่นคนขายสวยกว่าเค้กเยอะแยะไมพวกเมิ้งงงไม่ไปรุมวะสาสสสสส ไอมอสเลยเกรียนครับเดินเข้าไปดุ่มๆๆครับใช้ความสนิทกับเค้กมากไปหน่อยครับตะโกนหน้าร้านครับว่า น้ำส้นไม่ขายแล้วไอกิตเพื่อนกูมันซื้อหมดแล้ว ละผมซึ่งก็ติดกวนตีนครับเลยเล่นตามน้ำครับว่า" โหยที่รักไมทำงี้อ้าไหนว่าจะให้เค้ากินคนเดียวอ้า" + ทำหน้าอ้อนตีนเค้กสึดๆละก็ทำท่าปากจุ้บ>3ใส่เค้กครับ นับ1ไม่ถึง10ครับผชที่ยืนรุมร้านเค้กก็สลายตัวหายๆไปครับ ละที่ผมต้องโดนแน่ๆคือเค้กด่าครับ55555555555555
เค้ก : ไอมอสสสสไอยยยยพวกอะ ไปไกลๆไปกูรำคาญ
ผม : กูหยอกเล่นไม่ได้อิกละเออๆเพื่อนเล่นไม่ด้ายยนาเค้กนาาาา
เค้ก : กูเล่นป่ะวะกิตขายยังไม่ทันหมดจะมาเกรียนแตกเหี้--ไรตอนนี้ถ้ากูขายหมดกูจะไม่ด่าเลย- -"
คือผมไม่เคยเจอเค้กด่าจริงจังขนาดนี้ครับ เค้กพูดแค่นี้ครับละเค้กก็ถอดผ้ากันเปื้อนละวางละก็เดินแบบไม่พอใจสุดๆไปทางต้นไม้ใหญ่ๆที่ไม่มีคนอยู่ ส่วนผมก็สกิดไอมอสละพูดเบาๆว่า ไปเลยมอสไปแต่งให้ไอเค้กหายเค้กเลยสงสัย
โกรธเราของเจรงงงง แต่มอสก็ทำหน้างงๆครับละก็ไม่เดินไปตามเค้กครับเพื่อนเค้กที่อยู่ตรงร้านก็ไม่ไปมีใครไปตามเค้กครับได้แต่พูดกันไปพลางๆๆว่า เออหน่าเดี๋ยวมันก็หายโกรธละเดินมาเองละก็พูดว่าๆไอมอสครับว่า มอสอะเล่นผิดงาน... แต่ผมไม่เคยเจอเค้กเป็นแบบนี้เลยครับ ผมเลยเลือกที่จะเดินไปหาเค้ก ทางเดินจากตรงร้านไปต้นไม้ใหญ่ไม่ไกลครับแต่มันจะมีใบไม้ที่มันร่วงๆกับเศษดินที่ติดรองเท้าของพวกผชที่ชอบมาเตะบอลแถวนี้ปนๆกันอยู่ที่พื้นครับระหว่างที่ผมเดินไปหาเค้กผมก็เหยียบพื้นละมันมีเสียงคือมันเงียบมากครับเค้กเลยได้ยินเสียงละก็หันมามองทางผม สีหน้าเค้กแบบนอยด์ๆเหมือนเด็กจะร้องไห้ยังไงยังงั้นเลยครับแต่เธอก็ไม่ได้พูดไรครับละเธอก็หันกลับไปละนั่งยองๆ(เค้กใส่ชุดพละนะครับเลยนั่งยองๆแบบแมนๆ)พร้อมกับหยิบกิ่งไม่มาขีดๆไรที่พื้นก็ไม่รู้ครับผมยังมองไม่เห็น พอเดินไปถึงเค้กผมก็ยืนอยู่ข้างหลังเค้กครับอยากไปอยู่ข้างหน้าแบบนั่งข้างๆนะครับแต่ว่ากลัวเค้กวิปแตกใส่55555 ^^
(เหตุการณ์นี้ทำให้ผมหลงรักเค้กละมีโอกาสได้เปิดใจเลยครับ)
ผม: เค้กกกกกกก เป็นรายยยย
เค้ก : (เงียบกริบไม่มีเสียงตอบรับครับโปมมมมม555)
ผม: โหยไอเค้กเป็นไรว้าาา กูขอโทด เคืองกูจริงจังอ่อว่ะ พูดกับกูหน่อยดิ จะด่ากูก็ได้ เอาดิๆด่ากูดิกูอุส่าเดินมาให้ด่า(ผมไม่พูดอย่าเดียวครับผมก้มลงเอามือไปสกิดตรงไหล่เค้กครับสกิด5-6ทีละก็ปล่อย555กลัวเค้กสบัดครับเลยรีบปล่อย)
เค้ก: ก็พวกแหละ.. (เงียบกริบอีกสามวิละก็ หันหน้ามาพร้อมลุกขึ้นยืนละคุยกับผมเลยครับ) เมิงงก็ไปเล่นต่อดิกูไม่ขายละไปเล่นดิกูจะกลับบ้านละเย็นละ(ทำท่าจะเดินยังไม่ทันก้าวข้ามที่สอง)
ผม: (ดึงแขนเค้กเข้ามาจนตัวเค้กเข้ามาใกล้ผมมากพอสมควรเลยครับ) โอ๋ๆๆๆไอสัสมาๆดีกันๆกูขอโทดได้ป่าวว(จับหน้าเค้กขึ้นมามองหน้าผม) ได้ปะละนี่กูยอมคนเดียวเลยเดินมาง้อด้วย ดูไอม้อสสสสสสดูมัน มันสำนึกป่าวโหยย
เค้ก: (เอาหน้าสบัดออกละก็หันหน้าหนีพร้อมกลับหันหลังให้ผมเลยครับ คือเค้กงอลจริงครับผมบอกเลย5555) เอองั้นก็ไม่ต้องง้อกูดิก็ไปดิกูบังคับให้เดินมาง้อกูเรอะกิต (ระหว่างที่พูดเค้กก็เดินห่างผมไปข้างหน้าอีกครับ ผมนี่เพลียง้อผญ55555)
ผม: (เดินตามไปคือตัวติดเลยครับละผมก็จะเดินเฉียงมาข้างซ้ายละเอามือขวาโอบพาดไหล่เค้กไว้) หนะๆที่รักดีกันเห่อะๆ วันหลังสัญญากิตจะไม่เล่นกับพี่ร้ากกแบบนี้ละคร้าบบบบ (ตั้งแต่คำว่า กิต ไป ผมก็พูดแบบเอาปากลดๆลงมาตรงหูของเค้กอะครับ **เค้กสูง167ได้แต่ผมสูงจะ180แล้วครับตอนนี้แต่ย้อนไปตอนนั้นจำไม่ได้กระๆเอานะครับ***)
เค้ก: (หันมามองผมละน้ำตาคลอๆหน่อยๆ) อืมอย่าให้กูงอลอีกกูงอลใครงอลจริง (ตบหัวผมหนึ่งทีละพูดต่อ) กูยังไม่หายงอลด้วยกูบอกเลยงอลอีกหลายวันละเธอก็หันหน้ามามองผมพร้อมกับบอกว่า กูกลับบ้านละ!
ผม: เอาเบอร์มาเด่กูจะโทรง้อคืนนี้ทั้งคืนกูทำได้ (ละผมก็อมยิ้ม)
เค้ก: อ่อนอะ!
ผม: (ด้วยความที่ผมเห๋นโทรศัพท์ตรงเป๋าเสื้อเธอตั้งแต่แรกที่ผมบอกว่าเอาเบอร์มา ผมจึงจ้วงหยิบโทรศัพท์อย่างไวครับแบบที่เร้กคว้าไม่ทัน) ฮ่าๆๆๆ กูหยิบได้กูชนะโว้ย555555
เค้ก: หยิบไปได้ ได้เบอร์ไปคิดว่าโทรมากูจะรับอะสิ้ (ทำหน้าเยาะเย้ยมากระดับ10+)
ผม: ไม่รับก็ไม่รับน่ะจ้ะที่รักเดี๋ยวกิตโทรป่วนหัวจายยยยมให้ตายเลยค้าบบบบ >3<
เค้ก: สัสพ่องงงงง! (ละเค้กก็คว้าโทรศัพท์ละวิ่งไปที่ร้านไวมากครับ5555)
แต่ผมก็ยังยืนเขินอยู่ครับแต่ไม่ได้เขินแบบบิดซ้ายบิดขวาแค่รู้สึกดีอยู่ในใจมากๆอะครับก็คือบอกตามตรงตอนนั้นมี100ให้เค้กไปละ99.9เพราะผมไม่เคยมีแฟนมาก่อนมีแต่คุยๆละผมไม่เคยต้องไปงอลใครให้ดีด้วยเลยครับพูดง่ายๆเค้กคนแรก ละจากวันนั้นเราก็โทรคุยกันตอนกลางคืนเป็นส่วนมากครับ
***เดี๋ยวมาต่อนะครับ ขอโทรไปหาเค้กก่อนเพราะเธอจะหลับแล้วครับเดี๋ยวโทรช้าเธอจะบ่นเป็นแม่ผมอีกคนเลยครับ ****
ความรักวัยรุ่นที่ไม่คิดว่าจะยาวนาน(18+หลังๆ)
คือว่าเค้กเรียน รร.ก มาตั้งแต่มอต้นครับ เธอจะเป็นผญที่จัดว่าน่ารักตัวเธอผอมๆผมยาวมากเธอผิวออกขาวตัวสูงใครๆมักชมเธอว่าหุ่นนางแบบครับหน้าเธอจะนิ่งๆตลอดเวลาเลยผมนี่แทบไม่เคยเห็นเธอยิ้มเลยด้วยซ้ำครับ เค้กมีเพื่อนเยอะมากมีเพื่อนต่างห้องเธอจะสามารถคุยกับใครก็ได้แบบสมมุติวันนี้ผมเจอเธอใต้อาคารเรียนเธอก็คุยกับหนุ่มๆกลุ่มหนึ่งบางวันก็เจอที่หลังโรงอาหารคุยกับอีกกลุ่มหนึ่ง ตอนที่ผมเจอเธอครั้งแรกจำได้เลยว่าตอนนั้นกำลังจะเข้าห้องเรียนตอนเช้าละผมเป็นนักเรียนใหม่ครับยังไม่ค่อยคุ้นชินกับที่ต่างๆผมก็กำลังเดินขึ้นบรรได้(ขึ้นลงชิดขวา) ผมกับเพื่อนกลุ่มนี้ก็คุยตามปกติแบบพึ่งรู้จักกันเอ้ยๆ ชื่อไรวะ อยู่กลุ่มไหนวะ เล่นด้วยดิ แต่ผมกับเพื่อนกลุ่มนี้ค่อนข้างจะเข้ากันได้ดีและเร็วครับเลยมีกรูๆเมิงๆกันเร็ว.. ระหว่างที่เดินอยู่ประมาณชั้น3แล้วครับ(ห้องที่จะไปชั้น5 ห้องที่ปรึกษา) เค้กก็เดินลงมาครับแต่ว่าป้ายมันก็มีติดนะครับว่าขึ้นลงชิดขวาคือยังไงก็ไม่มีทางเดินชนใช่ป่ะครับแต่ผิดคลาดครับ เค้กเดินไม่ชิดขวาครับละเดินมาอยากมั่นใจละก็ชนผมเลยครับตึ้ง!!! เค้กโวยวายครับจำได้เลยเธอเอ่ยปากมาว่า
"เดินบ้าไรไม่มองละก็บ่นไรบางอย่างครับแต่ผมลืมฮ่าๆๆๆ...ละมาจบท้ายประโยคว่า ตาบอดหรอ!?
ผมก็อึ้งก่อนครับอันดับแรกตอนนั้นก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ครับคือเป็นคนไม่ชอบผญแบบปากเก่งๆแบบนี้แต่คือผมยังไม่ทันพูดไรเพื่อนผม2คนก็ขำครับขำแบบฮากร้ากมากๆละก็พูดว่า
"ไอเค้ก เดินมาผิดทางโวยวายหาไรมึ้งงงงง.." ละมันก็ขำๆกันครับ
ผมเลยมองหน้าแบบ(เอ้อะไรอ่าใส่เค้ก)ละพูดว่า
" ไม่สวยแล้วอย่าปากดีเด่ มั่วซั่วเจรงงงงง" แค่ตอนนั้นผมจ้องหน้าเค้กเค้กเหมือนไม่พอใจผมมากๆครับที่หักหน้าด่าเค้าแบบนั้น
เค้กเลยพูดพวกผมว่า "เหม็นขี้หน้าว่ะไอมอส หลบๆกูจะไปซื้อข้าว" ละเหตุการณ์ตอนเช้าก็จบแค่นี้ครับ
(มอสคือเพื่อนผมเองครับ) ขอบอกอีกนิดนะครับคือเค้กจะไม่ชอบเข้าเรียนเร็วครับเธอจะต้องเอากระเป๋าไปไว้ให้ห้องที่เธอจะเรียนก่อนละออกมาหาไรกินที่โรงอาหารเธอจะออกแนวผญดื้อๆครับกลุ่มเธอนี่ดื้อแสบสุดๆ ละมอสเพื่อนผมก็เป็นเพื่อนห้องเดียวกับเค้กตอนมอต้นเลยเล่าวีรกรรมแบบหมดเปือกมาเลยครับ
จากนั้นผ่านไปประมาณ3-5เดือนผมกับเค้กกับรู้จักกันทำนองแบบว่า ผมรู้ว่าเค้าชื่อเค้กและเค้กก็รู้ว่าผมชื่อกิต เราก็เจอกันบ่อยนะครับเพราะว่ามีไอมอสเลยครับเป็นตัวเชื่อมให้เจอกันแต่ส่วนมากจะเจอกันตอนพักกลางวันครับเพราะโต๊ะประจำผมจะอยู่ใกล้ๆกับโต๊ะเค้กครับแต่อยู่กันคนละฝั่งคือนั่งกินข้าวกันเห็นหน้าทุกวันเลยครับ.. กลางวันนี้เค้กก็ลงมากินข้าวกับกลุ่มเพื่อนเธอกับเพื่อนก็คุยๆกันที่โต้ะเสียงดังลั่นตามประสากลุ่มสาวๆ ละผมก็อยู่ที่โต๊ะคนเดียวครับเพราะผมเล่นwifiอยู่ละเพื่อนคนอื่นๆไป b-a-d(วัยรุ่นจะรู้ครับ)ให้ห้องน้ำ เค้กเป็นคนเดียวที่เดินไปซื้อข้าวเพราะว่าเพื่อนเธอแยกไปสหกรณ์ก่อน(ผมรู้สึกว่าผมสังเกตุเค้กเยอะไปหน่อยครับ) ละเค้กถ้าจะเดินไปซื้อข้าวเธอจะต้องผ่านโต้ะผมครับจริงๆจะไม่ต้องผ่านก็ได้น่ะครับแต่ผมก็ไม่เข้าใจว่าเธอจะผ่านมาทามมายยยยยยยยยยยยย แอบหลงตัวเองนะครับว่าเค้กอยากให้ผมแกล้งอยากให้ผมทักหรือเปล่า555555 >//< แต่ผมก็จะไม่พลาดที่จะแกล้งเค้กนะครับพอเธอเดินผ่านโต้ะผมผ่านยังไม่เกิน20เซน ผมก็พูดขึ้นว่า
ผม : ไรอ่ะๆ เดินคนเดียวเพื่อนไม่คบอะดิท่า (พูดแบบลอยๆไปมือจับโทรศัพท์ตั้งศอกอยู่บนโต้ะละตามองแต่โทรศัพท์ ณ จุดนั้น)
เค้ก : เมื่อไหร่เมิงงงงจะเลิกปากหมาวะกิต (ทำหน้าแบบเบื่อผมละตามองขึ้นบนละก็เดินเข้ามาทางโต้ะผมหน่อยๆ)
ผม :โห้ยยยย หยอกหน่อยหน้านี่ไม่พอใจกูตล้อดดดด
เค้ก : กูเห็นกวนตีนกูงี้ทุกรอบ ละเธอก็เดินไปเลยครับ
ขนาดนั้นผมก็ฟังเพลงละอมยิ้มหน่อยๆ พอเพื่อนมาผมก็บอกมอสว่า "ไอมอสกรูแกล้งไอเค้กไปอีกแล้ว
พวกเพื่อนผมก็รวมใจกันร้อง โห่ขึ้นครับ ดังครับ ดังมากครับ "โห่!!!!!!!!!!!!!! "
ต่างคนต่างพูดแทรกๆกันครับประมาณว่า ไอกิตชอบไอเค้กอะดิ ไอกิตชอบมันอะดิ ไอกิตจะเอาไอเค้กโว้ยยยย ละผมก็อายครับผมเลยบอกพวกเมิ้งงงงงจะเสียงดังไมกรูแค่หยอกมัน อยากแกล้งเฉยๆว่ะ ละเพื่อนผมก็แซวผมตลอดครับแซวจนผมชอบเค้กจริงๆครับ555555 ไม่ต้องตกใจหรอกครับผมก็ไม่รู้เหมือนกันผมชอบเค้กไปได้ไงแต่ผมบอกเลยนะครับเค้กไม่ใช่ผมแบบกะแตๆแรดๆเธอเป็นคนน่าค้นหามากครับละผมชอบผญหน้านิ่งๆไม่สนใจโลกแบบเค้กมากครับ ละก็เป็นไปทุกๆวันที่พวกกลุ่มผมเดินเจอเค้กละต้องแซวแบบทำนองไอกิตจะจีบอะเค้กอย่าหยิ่งดิว่ะ แต่เค้กก็ไม่ค่อยสนอ่ะครับเท่าที่ผมดูแลเค้กจะมองผมเป็นเพื่อนที่จะสนิทอีกคนมากกว่าหนะสิครับ- -" จนตอนเย็นวันนั้นเป็นสิ้นเดือนครับรร.ผมจะจัดงานแบบขายของให้นร.ขายของละจะมีเด็กรร.อื่นเข้ามาได้นะครับแต่พวกผมไม่ได้ขายครับเน้นแต่ไปป่วนกลุ่มผญที่ขายกันมากกว่าครับ555 ระหว่างที่พวกผมเดินไปกลุ่มเพื่อนก็จะแวะร้านนั้นร้านนี้ร้านไหนสาวเด็ดๆก็จะไปเกาะๆแกะๆนานอะครับส่วนผมกับไอมอสไม่ค่อยชอบไปแยงๆสาวหรือว่าม่อๆสาวอะครับเน้นแต่แกล้งเพื่อนๆกันจนเดินจะสุดทางที่วางขายของอะครับคือมองร้านสุดท้ายเกือบไม่เห็นเลยครับ คือ ไ ท ย มุ ง
เค้ก : ไอมอสสสสไอยยยยพวกอะ ไปไกลๆไปกูรำคาญ
ผม : กูหยอกเล่นไม่ได้อิกละเออๆเพื่อนเล่นไม่ด้ายยนาเค้กนาาาา
เค้ก : กูเล่นป่ะวะกิตขายยังไม่ทันหมดจะมาเกรียนแตกเหี้--ไรตอนนี้ถ้ากูขายหมดกูจะไม่ด่าเลย- -"
คือผมไม่เคยเจอเค้กด่าจริงจังขนาดนี้ครับ เค้กพูดแค่นี้ครับละเค้กก็ถอดผ้ากันเปื้อนละวางละก็เดินแบบไม่พอใจสุดๆไปทางต้นไม้ใหญ่ๆที่ไม่มีคนอยู่ ส่วนผมก็สกิดไอมอสละพูดเบาๆว่า ไปเลยมอสไปแต่งให้ไอเค้กหายเค้กเลยสงสัย
(เหตุการณ์นี้ทำให้ผมหลงรักเค้กละมีโอกาสได้เปิดใจเลยครับ)
ผม: เค้กกกกกกก เป็นรายยยย
เค้ก : (เงียบกริบไม่มีเสียงตอบรับครับโปมมมมม555)
ผม: โหยไอเค้กเป็นไรว้าาา กูขอโทด เคืองกูจริงจังอ่อว่ะ พูดกับกูหน่อยดิ จะด่ากูก็ได้ เอาดิๆด่ากูดิกูอุส่าเดินมาให้ด่า(ผมไม่พูดอย่าเดียวครับผมก้มลงเอามือไปสกิดตรงไหล่เค้กครับสกิด5-6ทีละก็ปล่อย555กลัวเค้กสบัดครับเลยรีบปล่อย)
เค้ก: ก็พวกแหละ.. (เงียบกริบอีกสามวิละก็ หันหน้ามาพร้อมลุกขึ้นยืนละคุยกับผมเลยครับ) เมิงงก็ไปเล่นต่อดิกูไม่ขายละไปเล่นดิกูจะกลับบ้านละเย็นละ(ทำท่าจะเดินยังไม่ทันก้าวข้ามที่สอง)
ผม: (ดึงแขนเค้กเข้ามาจนตัวเค้กเข้ามาใกล้ผมมากพอสมควรเลยครับ) โอ๋ๆๆๆไอสัสมาๆดีกันๆกูขอโทดได้ป่าวว(จับหน้าเค้กขึ้นมามองหน้าผม) ได้ปะละนี่กูยอมคนเดียวเลยเดินมาง้อด้วย ดูไอม้อสสสสสสดูมัน มันสำนึกป่าวโหยย
เค้ก: (เอาหน้าสบัดออกละก็หันหน้าหนีพร้อมกลับหันหลังให้ผมเลยครับ คือเค้กงอลจริงครับผมบอกเลย5555) เอองั้นก็ไม่ต้องง้อกูดิก็ไปดิกูบังคับให้เดินมาง้อกูเรอะกิต (ระหว่างที่พูดเค้กก็เดินห่างผมไปข้างหน้าอีกครับ ผมนี่เพลียง้อผญ55555)
ผม: (เดินตามไปคือตัวติดเลยครับละผมก็จะเดินเฉียงมาข้างซ้ายละเอามือขวาโอบพาดไหล่เค้กไว้) หนะๆที่รักดีกันเห่อะๆ วันหลังสัญญากิตจะไม่เล่นกับพี่ร้ากกแบบนี้ละคร้าบบบบ (ตั้งแต่คำว่า กิต ไป ผมก็พูดแบบเอาปากลดๆลงมาตรงหูของเค้กอะครับ **เค้กสูง167ได้แต่ผมสูงจะ180แล้วครับตอนนี้แต่ย้อนไปตอนนั้นจำไม่ได้กระๆเอานะครับ***)
เค้ก: (หันมามองผมละน้ำตาคลอๆหน่อยๆ) อืมอย่าให้กูงอลอีกกูงอลใครงอลจริง (ตบหัวผมหนึ่งทีละพูดต่อ) กูยังไม่หายงอลด้วยกูบอกเลยงอลอีกหลายวันละเธอก็หันหน้ามามองผมพร้อมกับบอกว่า กูกลับบ้านละ!
ผม: เอาเบอร์มาเด่กูจะโทรง้อคืนนี้ทั้งคืนกูทำได้ (ละผมก็อมยิ้ม)
เค้ก: อ่อนอะ!
ผม: (ด้วยความที่ผมเห๋นโทรศัพท์ตรงเป๋าเสื้อเธอตั้งแต่แรกที่ผมบอกว่าเอาเบอร์มา ผมจึงจ้วงหยิบโทรศัพท์อย่างไวครับแบบที่เร้กคว้าไม่ทัน) ฮ่าๆๆๆ กูหยิบได้กูชนะโว้ย555555
เค้ก: หยิบไปได้ ได้เบอร์ไปคิดว่าโทรมากูจะรับอะสิ้ (ทำหน้าเยาะเย้ยมากระดับ10+)
ผม: ไม่รับก็ไม่รับน่ะจ้ะที่รักเดี๋ยวกิตโทรป่วนหัวจายยยยมให้ตายเลยค้าบบบบ >3<
เค้ก: สัสพ่องงงงง! (ละเค้กก็คว้าโทรศัพท์ละวิ่งไปที่ร้านไวมากครับ5555)
แต่ผมก็ยังยืนเขินอยู่ครับแต่ไม่ได้เขินแบบบิดซ้ายบิดขวาแค่รู้สึกดีอยู่ในใจมากๆอะครับก็คือบอกตามตรงตอนนั้นมี100ให้เค้กไปละ99.9เพราะผมไม่เคยมีแฟนมาก่อนมีแต่คุยๆละผมไม่เคยต้องไปงอลใครให้ดีด้วยเลยครับพูดง่ายๆเค้กคนแรก ละจากวันนั้นเราก็โทรคุยกันตอนกลางคืนเป็นส่วนมากครับ