สวัสดีทุกคนนนะค้าาาา พอดีวันนี้เหงาๆ เลยลองตั้งกระทู้ขึ้นมาคุยเป็นครั้งแรก
มีใครเหงาแบบเจ้าของกระทู้รึเปล่าเอ่ย? ขอเสียงคนโสดดดหน่อย หิ้วววว~~~~
จิงๆเราก็เลิกกับแฟนมานานละนะ ปีกว่าๆ ได้ แต่ก็ยังลืมไม่ได้ 100% ซักที เศร้า เราเชื่อว่ามีอีกหลายๆคนที่ยังเป็นแบบเรา แต่เราก็เชื่อว่าเวลามันจะทำให้ทุกๆอย่างดีขึ้นเอง
เราไม่เคยคิดเลยว่าเราจะเป็นคนที่ลืมได้ยากขนาดนี้ ตลอด ปีที่ผ่านมารู้สึก เหงาๆ อยู่บ่อยๆ ทำอะไรก็ทำคนเดียว ปกติว่างๆ หรืออยู่คนเดียวก็โทรสับหาแฟนตลอดเวลา แต่ตอนนี้ได้แต่โทรคุยกับเพื่อน กับพ่อ แม่ จากที่เป็นคนติดโทรสับเอามากๆ ก็แทบจะไม่ค่อยได้เปิดอ่านไลน์ เลย
ครั้งนี้เป็นครั้งที่อยู่คนเดียวนานที่สุดก็ว่าได้ ตั้งแต่ด็ก จนโต มีคนเข้ามาคุยด้วยตลอดไม่ขายสายมีคนมาจีบตลอด ไม่เคยรู้สึกเหงาแบบนี้เลย มีคนให้เลือกมากมาย. พอเลิกคุยกับคนนั้นปุ้บ ก็มีคนคุยต่อ ไม่เคยต้องตามง้อใครหรือต้องวิ่งตามเลยยย เคยมีแฟนมาไม่กี่คน แต่มีคนคุยด้วยเยอะมาก แต่ก็แค่คุย เพราะ บางคนถ้าคุยแล้วไม่โอเคถึงจุดๆนึงเราก็ต้องแยกกันอยู่ดี
จนกระทั่ง...มาเจอแฟนคนล่าสุดที่เลิกกันไป..เค้าเป็นคนที่ดีมากๆ เรียกว่าเพอเฟคเลยก็ว่าได้ เข้ากับเราได้ทุกอย่าง และรับได้ที่ตัวเราเป็น ตลอดเวลาที่อยู่กับเค้า เรามีความสุขมาก และไม่เคยรู้สึกรักใครเท่านี้มาก่อนเลย เราเชื่อมาตลอดว่าทุกคนมีสเปค เป็นของตัวเอง แบบ สูง ขาว ตี๋ น่ารัก เรียนเก่ง เล่นกีฬา ฐานะดี และหลายๆอย่าง แต่.....มันก็เป็นแค่สเปคที่เราวาดฝันไว้ ซึ่งเราก็ไม่ได้หวังว่าจะมีใคร ที่จะมาตรงตามสเปคเราทุกอย่างจิงไหม๊? แต่...ผุ้ชายคนนี้เค้ามีทุกอย่าง ที่ตรงตามสเปคเราจิงๆ เรียนเก่งมาก เป็นนักเรียนทุนนอก ไม่เนิด ขาว ตี๋ เล่นกีฬาเก่ง เข้าสังคมได้ดี เข้ากับเพื่อนเราได้ เข้ากับที่บ้านได้ และอีกมากมายแบบที่ใจเราต้องการ ซึ่งเราก็ไม่คิดว่าจะเจอคนแบบนี้จริงๆ จนวันนึง เค้าได้เดินจากเราไป... เราพยายามที่สุดแล้วที่จะทำให้เค้ากลับมา รอวันที่เค้ากลับมา ซึ่งเราคิดว่ามันเป็นไปได้ยากมาก แต่มันก็มีทาง เพราะเราไม่ได้เลิกกันเพราไม่ได้รักกันแล้วหรือมีทะเลาะกัน แต่เป็นเพราะเหตุผลบางอย่างของเค้าที่ทำให้เค้าตัดสินใจ ตัวเราเองก็ไม่คิดว่าจะเสียน้ำตาให้ผู้ชายคนนี้ได้มากขนาดนี้ เพราะ เราเองก็คิดมาตลอดว่า เราหาใหม่ได้เสมอ ไม่ต้องกังวลหรอก เราเป็นผญที่ค่อนข้างจะมั่นใจและ ทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ จนคิดว่า เราไม่เป็นอะไรหรอก เราอยู่คนเดียวก็ได้ แต่ตั้งแต่นั้นมาทำให้รู้ว่า มันไม่ใช่แบบนั้นเลย เราไม่ได้แข็งแกร่งขนานนั้น...
หลังจากที่เลิกกันไป คนเริ่มรู้ว่าเราเลิกกับแฟน คือข่าวเร็วมาก คนแปลกหน้าในไลน์แอดมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ ถามก็ไม่ตอบ ตอนนั้นคือคุยเยอะมาก มีคนมีคุย7-8 คน ซึ่งเราก็ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง เพราะก็ยังแซดอยู่แต่เหงาๆก็จะตอบ เราก็เริ่มหาคนคุยแก้เหงา แต่ก็ตัดช้อยออกทีละคน คนไหนที่คิดว่าไม่โอเคเราก็เลิกคุยไป แต่สุดท้ายแล้ว เราก็กลับมาคิดว่า เราอยากคุยจิงๆ หรือคุยแก้เหงา เพราะยังลืมแฟนเก่าไม่ได้? ถ้าเป็นแบบนั้นเราจะทำร้ายคนที่มาคุยกับเรามากก จึงตัดสินใจบอกทุกคนที่คุยว่ายังไม่พร้อม แล้วก็ทนเหงาต่อไปเพื่อที่จะไม่ทำร้ายใคร
จิงๆแล้วไม่มีคนไหนโอเคมากกว่า
มาวันนึงมีรุ่นพี่ที่เราเล็งไว้ว่าน่าจะโอเคกับเราทักเรามา จิงๆเราก็เล็งมาซักพักละแต่ไม่ใช่คนที่จะทักผชก่อน เพราะคิดว่าคงดูไม่ดี หลังจากนั้นเราก็คุยกันจะพี่เค้าขอเปนแฟน แต่เราก็ปฎิเสธเพราะมันเร็วเกินไป เราชอบแบบคุยไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรผูกมันกัน ค่อยๆเรียนรู้กันไป รู้แค่มีความสุขก็พอแล้ว แล้วค่อยๆพัฒนาไป แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะเดินจากเค้าไป ไม่ใช่ว่าเค้าไม่ดีนะ เค้าดีมาก หล่อมากด้วยยย แบบเป็นนายแบบประมานนั้น นิสัยก็ดี เป็นที่หมายปองของสาวๆมากมาย แต่เราก็ไม่เอา ตลอดเวลาที่คุยกับเค้า คิดว่าเราลืมแฟนเก่าได้แล้วนะ แต่แบบ เราเอาทุกคนที่เข้ามาคุยกับเราเปรียบเทียบกับแฟนเก่าเราตลอด เพื่อนบอกให้เราเปิดใจ และยอมรับ แต่เราก็คิดว่า เราเปิดใจนะ แต่ ความรู้สึกมันเหมือนแบบ แฟนเก่าตั้งแสตนดาดไว้สูงมากจิง เคยเจอคนที่มีทุกอย่างที่ต้องการ แต่เค้าก็จากไปแล้ว เหมือนขับเบ้นอยู่ให้มานั่งรถเมล์ มันก็ยากที่จะปรับตัว อันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะว่าหรือบอกว่านั่งเบ้นแล้วนั่งรถเมลืไม่เป็นนะคะ แค่อยากเปรียบเทียบในแง่ความรู้สึก เวลาคนเราเจออะไรที่ดีแล้ว เราก็อยากจะ มอหาสิ่งที่ดีกว่าเสมอจริงไหมคะ? เรพาะชีวิตคนเราเดินหน้า ไม่ได้เดินถอยหลัง แต่ เพราะแบบนี้ มันทำให้ เราต้องมานั่งเหงาอยู่ทุกวันนี้ เพราะเลือกมากเอง จนบางทีหลายๆคนไม่กล้าที่จะเข้ามาเพราะคิดว่าตัวเค้าไม่ดีพอด้วยซ้ำ อันนี้เพื่อนบอกมา แต่เราก็ไม่อยากปิดโอกาสให้ตัวเองนะ บางทีก็คิดว่า ถ้าเรารอ...วักวันอาจจะเจอคนที่ดีกว่าที่เราเจอมาก็ได้ ทำตัวเองให้ดี แล้วคนดีๆก็จะมาหาเราเอง หรือเราควรจะเปลี่ยนความคิด เลิกตั้งความหวัง มากมายให้กับตัวเอง???
ใครเคยรู้สึกแบบนี้ มาแชร์กันบ้านะค้าาาาาาา หรือมีความคิดเห็นหรือประสบการณ์ก็มาแชร์กันนะค้าาาาา
รู้สึกดราม่ามาซักพัก555+ แต่ก็ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะค้าาา
เลือกมากผิดไหม?
มีใครเหงาแบบเจ้าของกระทู้รึเปล่าเอ่ย? ขอเสียงคนโสดดดหน่อย หิ้วววว~~~~
จิงๆเราก็เลิกกับแฟนมานานละนะ ปีกว่าๆ ได้ แต่ก็ยังลืมไม่ได้ 100% ซักที เศร้า เราเชื่อว่ามีอีกหลายๆคนที่ยังเป็นแบบเรา แต่เราก็เชื่อว่าเวลามันจะทำให้ทุกๆอย่างดีขึ้นเอง
เราไม่เคยคิดเลยว่าเราจะเป็นคนที่ลืมได้ยากขนาดนี้ ตลอด ปีที่ผ่านมารู้สึก เหงาๆ อยู่บ่อยๆ ทำอะไรก็ทำคนเดียว ปกติว่างๆ หรืออยู่คนเดียวก็โทรสับหาแฟนตลอดเวลา แต่ตอนนี้ได้แต่โทรคุยกับเพื่อน กับพ่อ แม่ จากที่เป็นคนติดโทรสับเอามากๆ ก็แทบจะไม่ค่อยได้เปิดอ่านไลน์ เลย
ครั้งนี้เป็นครั้งที่อยู่คนเดียวนานที่สุดก็ว่าได้ ตั้งแต่ด็ก จนโต มีคนเข้ามาคุยด้วยตลอดไม่ขายสายมีคนมาจีบตลอด ไม่เคยรู้สึกเหงาแบบนี้เลย มีคนให้เลือกมากมาย. พอเลิกคุยกับคนนั้นปุ้บ ก็มีคนคุยต่อ ไม่เคยต้องตามง้อใครหรือต้องวิ่งตามเลยยย เคยมีแฟนมาไม่กี่คน แต่มีคนคุยด้วยเยอะมาก แต่ก็แค่คุย เพราะ บางคนถ้าคุยแล้วไม่โอเคถึงจุดๆนึงเราก็ต้องแยกกันอยู่ดี
จนกระทั่ง...มาเจอแฟนคนล่าสุดที่เลิกกันไป..เค้าเป็นคนที่ดีมากๆ เรียกว่าเพอเฟคเลยก็ว่าได้ เข้ากับเราได้ทุกอย่าง และรับได้ที่ตัวเราเป็น ตลอดเวลาที่อยู่กับเค้า เรามีความสุขมาก และไม่เคยรู้สึกรักใครเท่านี้มาก่อนเลย เราเชื่อมาตลอดว่าทุกคนมีสเปค เป็นของตัวเอง แบบ สูง ขาว ตี๋ น่ารัก เรียนเก่ง เล่นกีฬา ฐานะดี และหลายๆอย่าง แต่.....มันก็เป็นแค่สเปคที่เราวาดฝันไว้ ซึ่งเราก็ไม่ได้หวังว่าจะมีใคร ที่จะมาตรงตามสเปคเราทุกอย่างจิงไหม๊? แต่...ผุ้ชายคนนี้เค้ามีทุกอย่าง ที่ตรงตามสเปคเราจิงๆ เรียนเก่งมาก เป็นนักเรียนทุนนอก ไม่เนิด ขาว ตี๋ เล่นกีฬาเก่ง เข้าสังคมได้ดี เข้ากับเพื่อนเราได้ เข้ากับที่บ้านได้ และอีกมากมายแบบที่ใจเราต้องการ ซึ่งเราก็ไม่คิดว่าจะเจอคนแบบนี้จริงๆ จนวันนึง เค้าได้เดินจากเราไป... เราพยายามที่สุดแล้วที่จะทำให้เค้ากลับมา รอวันที่เค้ากลับมา ซึ่งเราคิดว่ามันเป็นไปได้ยากมาก แต่มันก็มีทาง เพราะเราไม่ได้เลิกกันเพราไม่ได้รักกันแล้วหรือมีทะเลาะกัน แต่เป็นเพราะเหตุผลบางอย่างของเค้าที่ทำให้เค้าตัดสินใจ ตัวเราเองก็ไม่คิดว่าจะเสียน้ำตาให้ผู้ชายคนนี้ได้มากขนาดนี้ เพราะ เราเองก็คิดมาตลอดว่า เราหาใหม่ได้เสมอ ไม่ต้องกังวลหรอก เราเป็นผญที่ค่อนข้างจะมั่นใจและ ทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ จนคิดว่า เราไม่เป็นอะไรหรอก เราอยู่คนเดียวก็ได้ แต่ตั้งแต่นั้นมาทำให้รู้ว่า มันไม่ใช่แบบนั้นเลย เราไม่ได้แข็งแกร่งขนานนั้น...
หลังจากที่เลิกกันไป คนเริ่มรู้ว่าเราเลิกกับแฟน คือข่าวเร็วมาก คนแปลกหน้าในไลน์แอดมาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ ถามก็ไม่ตอบ ตอนนั้นคือคุยเยอะมาก มีคนมีคุย7-8 คน ซึ่งเราก็ตอบบ้าง ไม่ตอบบ้าง เพราะก็ยังแซดอยู่แต่เหงาๆก็จะตอบ เราก็เริ่มหาคนคุยแก้เหงา แต่ก็ตัดช้อยออกทีละคน คนไหนที่คิดว่าไม่โอเคเราก็เลิกคุยไป แต่สุดท้ายแล้ว เราก็กลับมาคิดว่า เราอยากคุยจิงๆ หรือคุยแก้เหงา เพราะยังลืมแฟนเก่าไม่ได้? ถ้าเป็นแบบนั้นเราจะทำร้ายคนที่มาคุยกับเรามากก จึงตัดสินใจบอกทุกคนที่คุยว่ายังไม่พร้อม แล้วก็ทนเหงาต่อไปเพื่อที่จะไม่ทำร้ายใคร
มาวันนึงมีรุ่นพี่ที่เราเล็งไว้ว่าน่าจะโอเคกับเราทักเรามา จิงๆเราก็เล็งมาซักพักละแต่ไม่ใช่คนที่จะทักผชก่อน เพราะคิดว่าคงดูไม่ดี หลังจากนั้นเราก็คุยกันจะพี่เค้าขอเปนแฟน แต่เราก็ปฎิเสธเพราะมันเร็วเกินไป เราชอบแบบคุยไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรผูกมันกัน ค่อยๆเรียนรู้กันไป รู้แค่มีความสุขก็พอแล้ว แล้วค่อยๆพัฒนาไป แต่สุดท้ายเราก็เลือกที่จะเดินจากเค้าไป ไม่ใช่ว่าเค้าไม่ดีนะ เค้าดีมาก หล่อมากด้วยยย แบบเป็นนายแบบประมานนั้น นิสัยก็ดี เป็นที่หมายปองของสาวๆมากมาย แต่เราก็ไม่เอา ตลอดเวลาที่คุยกับเค้า คิดว่าเราลืมแฟนเก่าได้แล้วนะ แต่แบบ เราเอาทุกคนที่เข้ามาคุยกับเราเปรียบเทียบกับแฟนเก่าเราตลอด เพื่อนบอกให้เราเปิดใจ และยอมรับ แต่เราก็คิดว่า เราเปิดใจนะ แต่ ความรู้สึกมันเหมือนแบบ แฟนเก่าตั้งแสตนดาดไว้สูงมากจิง เคยเจอคนที่มีทุกอย่างที่ต้องการ แต่เค้าก็จากไปแล้ว เหมือนขับเบ้นอยู่ให้มานั่งรถเมล์ มันก็ยากที่จะปรับตัว อันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะว่าหรือบอกว่านั่งเบ้นแล้วนั่งรถเมลืไม่เป็นนะคะ แค่อยากเปรียบเทียบในแง่ความรู้สึก เวลาคนเราเจออะไรที่ดีแล้ว เราก็อยากจะ มอหาสิ่งที่ดีกว่าเสมอจริงไหมคะ? เรพาะชีวิตคนเราเดินหน้า ไม่ได้เดินถอยหลัง แต่ เพราะแบบนี้ มันทำให้ เราต้องมานั่งเหงาอยู่ทุกวันนี้ เพราะเลือกมากเอง จนบางทีหลายๆคนไม่กล้าที่จะเข้ามาเพราะคิดว่าตัวเค้าไม่ดีพอด้วยซ้ำ อันนี้เพื่อนบอกมา แต่เราก็ไม่อยากปิดโอกาสให้ตัวเองนะ บางทีก็คิดว่า ถ้าเรารอ...วักวันอาจจะเจอคนที่ดีกว่าที่เราเจอมาก็ได้ ทำตัวเองให้ดี แล้วคนดีๆก็จะมาหาเราเอง หรือเราควรจะเปลี่ยนความคิด เลิกตั้งความหวัง มากมายให้กับตัวเอง???
ใครเคยรู้สึกแบบนี้ มาแชร์กันบ้านะค้าาาาาาา หรือมีความคิดเห็นหรือประสบการณ์ก็มาแชร์กันนะค้าาาาา
รู้สึกดราม่ามาซักพัก555+ แต่ก็ขอบคุณสำหรับคำตอบล่วงหน้านะค้าาา