ก่อนอื่นเลยผมคิดนานมากไม่รู้ว่าจะเล่าเรื่องนี้ดีรึเปล่า เพราะไม่รู้ว่าจะมีใครสนใจในเรื่องนี้บ้างไหม
แต่ผมขอถือว่านี่เป็นการระบายความรู้สึกของผมลงไปละกัน เพราะผมทนเก็บไว้ในใจไม่ได้อีกแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่ง ที่วันๆก็ทำอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่ค่อยได้สนใจอะไร แฟนเฟินอะไร ก็ไม่เคยมีกับเค้า แต่ก็ไม่เคยคิดจะจีบใคร ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
จนมาวันหนึ่ง วันที่ผมได้รู้จักกับรุ่นน้องคนนี้ที่มหาลัย เธอชื่อว่า "มล" (นามสมมติ) น้องมล เป็นเด็กน่ารัก เป็นคนเฟรนด์ลี่ แต่ก็เหมือนทุกครั้ง ตอนผมรู้จักเธอครั้งแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรเหมือนเดิม ก็แค่เห็นว่าเป็นเด็กที่ค่อนข้างน่ารัก นิสัยดี จนต่อมา เนื่องจากน้องเค้าเป็นคนเฟรนด์ลี่ + กับความที่ผมรู้สึกว่าน้องเค้ามีนิสัยคล้ายกับน้องสาวแท้ๆของผม ทำให้ผมเริ่มที่จะสนิทกับน้องเค้ามากขึ้น ซึ่งตอนนั้นผมก็เห็นน้องเค้าเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆของผมอีกคนไป ทำให้ผมสนิทกับน้องมลมากขึ้นไปอีก มีไปกินข้าวด้วยกันพร้อมกับเพื่อนๆผมบางครั้ง มีคุยแชทให้คำปรึกษา+เป็นที่ระบายเรื่องความรักของน้องเค้าบ้าง(ตอนนั้นน้องไปแอบชอบเพื่อนในรุ่นผมคนนึง) ซึ่งผมก็ให้คำปรึกษาไปบ้าง เวลาก็ผ่านมาเรื่อยๆ มีอยู่วันหนึ่ง น้องมลก็ได้เข้ามาใน ชมรม นึงที่ผมอยู่ และผมมีเพื่อนอยู่ในชมรมนี้ชื่อ"บาส" (นามสมมติ) ซึ่งผมก็ไม่สนิทกับเค้าเท่าไรนัก แต่ก็คิดว่าเป็นคนที่คบเป็นเพื่อนก็ถือว่าดี แต่เค้าค่อนข้างเป็นเสือผู้หญิง เห็นว่าผ่านผู้หญิงมาแล้วหลายคน ซึ่งผมค่อนข้างไม่ชอบในส่วนนี้ พอน้องมล เข้ามาในชมรม ผมก็กังวลว่าบาสจะทำอะไรน้องเค้ารึเปล่า ซึ่งกลายเป็นว่าก็จริง บาสเล็งที่จะจีบน้องมล ผมก็รู้สึกกังวลซิทีนี้ ผมก็เลยบอกบาสไปตรงๆว่า "คือกุบอกตรงๆนะบาส กุก็พอรู้นิสัยมืงอยู่ กุขอได้ไหม อย่ายุ่งกับน้องมลเลย น้องเค้าก็เหมือนน้องสาวกุ ถ้ามืงชอบน้องเค้าจริงๆ ไม่คิดจะตั้งใจทิ้ง กุก็โอเค แต่จากที่ผ่านๆมา มันก็... มืงพอเข้าใจใช่ปะ" หลังจากนั้นบาสก็บอกผมว่า "น้องสาวจริงอ่ะ มืงชอบน้องเค้ารึเปล่า เออๆ กุไม่จีบก็ได้น้องชมรม แต่ถ้าน้องเค้าชอบกุเอง ก็อีกเรื่องนึงนะ" ผมก็เออออไป
เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ วันนึงน้องมลก็ทักผมมาว่าชอบรุ่นพี่คนนึงอยู่ คุยไปคุยมา ก็รู้ว่าคือบาส คราวนี้ผมก็เครียดเลย ไม่รู้ทำไงดี จะห้ามน้องก็รู้สึกว่าไม่มีสิทธ์ จะสนับสนุนน้องผมก็ยิ่งไม่อยาก ก็เลยคิดว่าจะบอกไปดีไหมว่าที่ผ่านๆมาผมพอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับบาส ซึ่งตอนนั้นก็ไม่มั่นใจ พูดไปก็เหมือนใส่ร้ายเพื่อน แต่ผมรู้สึกห่วงน้องมากกว่า ก็เลยบอกไป พร้อมกับบอกว่า สิ่งที่พี่พูดไปคือสิ่งที่พี่รับรู้มา ให้น้องมลตัดสินใจเองว่าจะเอายังไง แล้วก็พูดนู่นพูดนี่ เวลาน้องมาปรึกษาเผิ่อน้องจะเปลี่ยนใจ เพราะตอนนั้นผมรู้สึกว่า เป็นใครก็ได้แต่ทำไมต้องบาส ผมเห็นเพื่อนน้องดีๆตั้งหลายคน ถ้าเป็นพวกนั้นนี่ผมพร้อม
สนับสนุนเลย ทำให้ตอนนั้นเพื่อนๆผมกับหลายๆคนพอรู้ว่าผมทำอย่างนี้ก็คิดว่าผมแอบชอบน้องมลอยู่ เพราะมันดูเป็นห่วงกันเกินไป ถ้าไม่ได้อะไรก็อย่าไปยุ่งมากนักจะดีกว่า ผิดพลาดมา จะหมาเปล่าๆ
ซึ่งสุดท้ายน้องเค้าก็ตกลงคุยกับบาส ตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก แต่ก็คิดว่าเป็นสิทธ์ของน้องเค้า ที่นี้แหละเป็นเหมือนที่เพื่อนผมบอกเลย... "หมาเต็มๆ" บางคนบอก หมาหวงก้าง อีกต่างหาก แถมไอ้คนอื่นมองว่าผมชอบน้องมลผมก็ไม่คิดอะไรเท่าไร แต่กลายเป็นว่าเพื่อนน้องมลเค้ามาบอกผมว่า น้องมลเค้าก็คิดว่า ผมแอบชอบน้องเค้าเอง เหมือนกัน ผมจิตตกเลย ที่ผมทำไปเพราะห่วงน้องสาวไม่ใช่หรือ...หรือไม่ใช่
ผมเริ่มสับสนตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น ตอนที่ทุกคนบอกว่าผมชอบน้องเค้า ผมเริ่มไม่เข้าใจว่าผมรู้สึกยังไงกันแน่ ผมก็เลยมานั่งทบทวนดูว่าตกลงมันเป็นยังไงกันแน่ แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนที่ ฑิฐิ สูง ผมก็ไม่ยอมรับว่าผมชอบน้องเค้า ผมเห็นน้องมลเป็นน้องสาวเฉยๆ แล้วก็ให้เหตุผลตัวเองว่า "ผมชอบน้องมล ชอบแบบผู้ชายมองผู้หญิงนี่แหละ แต่ผมชอบแบบน้องสาวมากกว่า ซึ่งแฟนเฟินอะไรไม่จำเป็นอยู่แล้ว ดังนั้น ผมเห็นน้องมลเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น" (ปัจจุบันลองกลับมาย้อนคิดดู ผมนี่ก็บ้าหลอกตัวเองก็ได้ -3-) หลังจากนั้นใครถามอะไรผมก็บอกว่า เห็นเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไร แต่ความจริงแล้ว ในหัวตัวเองก็ยังสับสนตลอดเวลา ว่าตกลงเราคิดยังไง แล้วก็วกกลับมาสั่งตัวเองเหมือนเดิมทุกครั้งว่า ผมชอบน้องมล แต่ชอบแบบน้องสาวมากว่า ดังนั้นน้องมลต้องเป้นน้องสาวเท่านั้น เป็นแบบนี้อยู่ทุกครั้งไป ทำให้ผมที่สับสนอยู่ตอนนั้น ไม่กล้าที่จะเจอน้องเค้าเลย แถมไม่กล้ามองหน้าน้องเค้าด้วย ยิ่งรู้ว่า น้องเค้าคิดว่า ผมชอบน้องเค้าอยู่ ก็รู้สึกแย่ ทำให้ผมเลิกทัก เลิกคุยกับน้องเค้าไปช่วงนึง น้องอยากทำไรก็ทำไป
พอเวลาผ่านไปสักพักนึง ผมก็เริ่มรู้สึกโอเค กลับไปทักอะไรน้องเค้าเหมือนเดิม ซึ่งตอนนั้นนอกเค้าเลิกคุยกับบาสแล้ว ก็เริ่มรู้สึกสนิทอะไรเหมือนเดิม แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆว่าน้องเค้ามองผมยังไงกันแน่ ยังคิดว่า ผมชอบน้องอยู่รึเปล่า ถ้ายังคิดอยู่จะมีวิธีไหนทำให้เลิกคิดมั่งไหม เวลาก็ผ่านไป มีโอกาสอะไร ผมก็พยายามทำให้น้องเลิกคิดให้ได้ว่า ผมชอบน้องเค้า เช่นมีครั้งนึง เพื่อนผมถามว่าผมชอบน้องมลรึเปล่า แถมดันถามต่อหน้าน้องอีกต่างหาก ผมก็ตอบไปว่า "แค่น้องสาว" มันก็ไปถามน้องมลอีกว่า "แล้วมลละ พี่เค้าทำดีด้วย คอยช่วยนู้นช่วยนี่ ไม่คิดอะไรมั้งหรอ?" ตอนนั้นผมนี่อึ้งแปปนึง แต่น้องเค้าก็ตอบว่า "ก็รู้อยู่ว่าผมนะนิสัยชอบช่วยคนอื่น ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น พี่เค้าก็เป็นเหมือนพี่ชาย" แล้ววันนั้นก็ผ่านไป ซึ่งประกอบกับช่วงเวลาที่ตอนนั้น มีรุ่นน้องรุ่นใหม่เข้ามาในมหาลัยแล้ว ซึ่งตอนนั้นมีรุ่นน้องคนนึงซึ่งผมรู้จักชื่อ "น้องน้ำ"เป็นคนที่ค่อนข้างน่ารัก ทำให้ผมตัดสินใจหลอกทุกคนว่า ผมนะแอบชอบน้องน้ำ เผื่อให้ทุกคนเลิกคิดว่าผมอาจจะแอบชอบน้องมลซักที (ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่าทุกคนยังคิดอยู่ไหม แต่กันไว้ก่อน) ซึ่งผมก็บอกทุกคนเลยว่า ผมแอบชอบน้องน้ำอยู่ ซึ่งบอกน้องมลไปด้วย แต่เพราะไอ้การที่ผมทำอย่างนี้นี่แหละ มันกลายเป็นว่ายิ่งตอกย้ำความรู้สึกของผมเองที่ยังสับสนว่าตกลงแล้วผมอ่ะ...ชอบน้องมล
ทำให้ผมตอนนี้รู้สึกจิตตกมากไม่รู้จะทำไงดี ใจนึงก็อยากจะเล่าทุกอย่างให้น้อง มล ฟัง แต่ก็รู้สึกแย่ ที่เหมือนทรยศความไว้ใจของน้องเค้าที่เห็นผมเป็นรุ่นพี่ หรือพี่ชายคนนึง แต่จะให้ผมเก็บความรู้สึกนี้ต่อไปผมก็รู้สึกไม่ดี จึงขอมาระบายไว้ตรงนี้แทนละกัน
ปล.อาจจะมีคนถามว่า"แล้วทำไม จขกท ไม่จีบน้องมลไปเลยละ?" ผมจะบอกว่า เนื่องจากผมเป็นคน หน้าตา+หุ่น ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก ทำให้ไม่กล้าบอก เพราะน้องเค้าที่ผ่านๆมาผม เห็นมาตลอดว่า น้องชอบคนที่ค่อนข้างหน้าตาดูดี เสมอ โอกาสโดนปฎิเสธสูงมาก แถมทำตัวเป็นพี่ชายมาตลอด ถ้าพูดไปแล้วกลายเป็นว่า น้องรู้สึกแย่ที่ผมทรยศต่อความไว้ใจของเธอ แล้วไม่ยอมคุยกับผมอีก บอกตามตรง...ผมกลัว
เมื่อความรู้สึกมันเปลี่ยนไปจากคนที่เป็นเหมือนพี่น้องกัน วันนี้ผมไม่รู้สึกเหมือนเดิมอีกแล้ว ผมควรทำยังไงดี?
แต่ผมขอถือว่านี่เป็นการระบายความรู้สึกของผมลงไปละกัน เพราะผมทนเก็บไว้ในใจไม่ได้อีกแล้ว
เรื่องมีอยู่ว่า ผมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยคนหนึ่ง ที่วันๆก็ทำอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่ค่อยได้สนใจอะไร แฟนเฟินอะไร ก็ไม่เคยมีกับเค้า แต่ก็ไม่เคยคิดจะจีบใคร ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
จนมาวันหนึ่ง วันที่ผมได้รู้จักกับรุ่นน้องคนนี้ที่มหาลัย เธอชื่อว่า "มล" (นามสมมติ) น้องมล เป็นเด็กน่ารัก เป็นคนเฟรนด์ลี่ แต่ก็เหมือนทุกครั้ง ตอนผมรู้จักเธอครั้งแรกผมก็ไม่ได้สนใจอะไรเหมือนเดิม ก็แค่เห็นว่าเป็นเด็กที่ค่อนข้างน่ารัก นิสัยดี จนต่อมา เนื่องจากน้องเค้าเป็นคนเฟรนด์ลี่ + กับความที่ผมรู้สึกว่าน้องเค้ามีนิสัยคล้ายกับน้องสาวแท้ๆของผม ทำให้ผมเริ่มที่จะสนิทกับน้องเค้ามากขึ้น ซึ่งตอนนั้นผมก็เห็นน้องเค้าเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆของผมอีกคนไป ทำให้ผมสนิทกับน้องมลมากขึ้นไปอีก มีไปกินข้าวด้วยกันพร้อมกับเพื่อนๆผมบางครั้ง มีคุยแชทให้คำปรึกษา+เป็นที่ระบายเรื่องความรักของน้องเค้าบ้าง(ตอนนั้นน้องไปแอบชอบเพื่อนในรุ่นผมคนนึง) ซึ่งผมก็ให้คำปรึกษาไปบ้าง เวลาก็ผ่านมาเรื่อยๆ มีอยู่วันหนึ่ง น้องมลก็ได้เข้ามาใน ชมรม นึงที่ผมอยู่ และผมมีเพื่อนอยู่ในชมรมนี้ชื่อ"บาส" (นามสมมติ) ซึ่งผมก็ไม่สนิทกับเค้าเท่าไรนัก แต่ก็คิดว่าเป็นคนที่คบเป็นเพื่อนก็ถือว่าดี แต่เค้าค่อนข้างเป็นเสือผู้หญิง เห็นว่าผ่านผู้หญิงมาแล้วหลายคน ซึ่งผมค่อนข้างไม่ชอบในส่วนนี้ พอน้องมล เข้ามาในชมรม ผมก็กังวลว่าบาสจะทำอะไรน้องเค้ารึเปล่า ซึ่งกลายเป็นว่าก็จริง บาสเล็งที่จะจีบน้องมล ผมก็รู้สึกกังวลซิทีนี้ ผมก็เลยบอกบาสไปตรงๆว่า "คือกุบอกตรงๆนะบาส กุก็พอรู้นิสัยมืงอยู่ กุขอได้ไหม อย่ายุ่งกับน้องมลเลย น้องเค้าก็เหมือนน้องสาวกุ ถ้ามืงชอบน้องเค้าจริงๆ ไม่คิดจะตั้งใจทิ้ง กุก็โอเค แต่จากที่ผ่านๆมา มันก็... มืงพอเข้าใจใช่ปะ" หลังจากนั้นบาสก็บอกผมว่า "น้องสาวจริงอ่ะ มืงชอบน้องเค้ารึเปล่า เออๆ กุไม่จีบก็ได้น้องชมรม แต่ถ้าน้องเค้าชอบกุเอง ก็อีกเรื่องนึงนะ" ผมก็เออออไป
เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ วันนึงน้องมลก็ทักผมมาว่าชอบรุ่นพี่คนนึงอยู่ คุยไปคุยมา ก็รู้ว่าคือบาส คราวนี้ผมก็เครียดเลย ไม่รู้ทำไงดี จะห้ามน้องก็รู้สึกว่าไม่มีสิทธ์ จะสนับสนุนน้องผมก็ยิ่งไม่อยาก ก็เลยคิดว่าจะบอกไปดีไหมว่าที่ผ่านๆมาผมพอรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับบาส ซึ่งตอนนั้นก็ไม่มั่นใจ พูดไปก็เหมือนใส่ร้ายเพื่อน แต่ผมรู้สึกห่วงน้องมากกว่า ก็เลยบอกไป พร้อมกับบอกว่า สิ่งที่พี่พูดไปคือสิ่งที่พี่รับรู้มา ให้น้องมลตัดสินใจเองว่าจะเอายังไง แล้วก็พูดนู่นพูดนี่ เวลาน้องมาปรึกษาเผิ่อน้องจะเปลี่ยนใจ เพราะตอนนั้นผมรู้สึกว่า เป็นใครก็ได้แต่ทำไมต้องบาส ผมเห็นเพื่อนน้องดีๆตั้งหลายคน ถ้าเป็นพวกนั้นนี่ผมพร้อม
สนับสนุนเลย ทำให้ตอนนั้นเพื่อนๆผมกับหลายๆคนพอรู้ว่าผมทำอย่างนี้ก็คิดว่าผมแอบชอบน้องมลอยู่ เพราะมันดูเป็นห่วงกันเกินไป ถ้าไม่ได้อะไรก็อย่าไปยุ่งมากนักจะดีกว่า ผิดพลาดมา จะหมาเปล่าๆ
ซึ่งสุดท้ายน้องเค้าก็ตกลงคุยกับบาส ตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก แต่ก็คิดว่าเป็นสิทธ์ของน้องเค้า ที่นี้แหละเป็นเหมือนที่เพื่อนผมบอกเลย... "หมาเต็มๆ" บางคนบอก หมาหวงก้าง อีกต่างหาก แถมไอ้คนอื่นมองว่าผมชอบน้องมลผมก็ไม่คิดอะไรเท่าไร แต่กลายเป็นว่าเพื่อนน้องมลเค้ามาบอกผมว่า น้องมลเค้าก็คิดว่า ผมแอบชอบน้องเค้าเอง เหมือนกัน ผมจิตตกเลย ที่ผมทำไปเพราะห่วงน้องสาวไม่ใช่หรือ...หรือไม่ใช่
ผมเริ่มสับสนตัวเองตั้งแต่ตอนนั้น ตอนที่ทุกคนบอกว่าผมชอบน้องเค้า ผมเริ่มไม่เข้าใจว่าผมรู้สึกยังไงกันแน่ ผมก็เลยมานั่งทบทวนดูว่าตกลงมันเป็นยังไงกันแน่ แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนที่ ฑิฐิ สูง ผมก็ไม่ยอมรับว่าผมชอบน้องเค้า ผมเห็นน้องมลเป็นน้องสาวเฉยๆ แล้วก็ให้เหตุผลตัวเองว่า "ผมชอบน้องมล ชอบแบบผู้ชายมองผู้หญิงนี่แหละ แต่ผมชอบแบบน้องสาวมากกว่า ซึ่งแฟนเฟินอะไรไม่จำเป็นอยู่แล้ว ดังนั้น ผมเห็นน้องมลเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น" (ปัจจุบันลองกลับมาย้อนคิดดู ผมนี่ก็บ้าหลอกตัวเองก็ได้ -3-) หลังจากนั้นใครถามอะไรผมก็บอกว่า เห็นเป็นแค่น้องสาวเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไร แต่ความจริงแล้ว ในหัวตัวเองก็ยังสับสนตลอดเวลา ว่าตกลงเราคิดยังไง แล้วก็วกกลับมาสั่งตัวเองเหมือนเดิมทุกครั้งว่า ผมชอบน้องมล แต่ชอบแบบน้องสาวมากว่า ดังนั้นน้องมลต้องเป้นน้องสาวเท่านั้น เป็นแบบนี้อยู่ทุกครั้งไป ทำให้ผมที่สับสนอยู่ตอนนั้น ไม่กล้าที่จะเจอน้องเค้าเลย แถมไม่กล้ามองหน้าน้องเค้าด้วย ยิ่งรู้ว่า น้องเค้าคิดว่า ผมชอบน้องเค้าอยู่ ก็รู้สึกแย่ ทำให้ผมเลิกทัก เลิกคุยกับน้องเค้าไปช่วงนึง น้องอยากทำไรก็ทำไป
พอเวลาผ่านไปสักพักนึง ผมก็เริ่มรู้สึกโอเค กลับไปทักอะไรน้องเค้าเหมือนเดิม ซึ่งตอนนั้นนอกเค้าเลิกคุยกับบาสแล้ว ก็เริ่มรู้สึกสนิทอะไรเหมือนเดิม แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆว่าน้องเค้ามองผมยังไงกันแน่ ยังคิดว่า ผมชอบน้องอยู่รึเปล่า ถ้ายังคิดอยู่จะมีวิธีไหนทำให้เลิกคิดมั่งไหม เวลาก็ผ่านไป มีโอกาสอะไร ผมก็พยายามทำให้น้องเลิกคิดให้ได้ว่า ผมชอบน้องเค้า เช่นมีครั้งนึง เพื่อนผมถามว่าผมชอบน้องมลรึเปล่า แถมดันถามต่อหน้าน้องอีกต่างหาก ผมก็ตอบไปว่า "แค่น้องสาว" มันก็ไปถามน้องมลอีกว่า "แล้วมลละ พี่เค้าทำดีด้วย คอยช่วยนู้นช่วยนี่ ไม่คิดอะไรมั้งหรอ?" ตอนนั้นผมนี่อึ้งแปปนึง แต่น้องเค้าก็ตอบว่า "ก็รู้อยู่ว่าผมนะนิสัยชอบช่วยคนอื่น ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น พี่เค้าก็เป็นเหมือนพี่ชาย" แล้ววันนั้นก็ผ่านไป ซึ่งประกอบกับช่วงเวลาที่ตอนนั้น มีรุ่นน้องรุ่นใหม่เข้ามาในมหาลัยแล้ว ซึ่งตอนนั้นมีรุ่นน้องคนนึงซึ่งผมรู้จักชื่อ "น้องน้ำ"เป็นคนที่ค่อนข้างน่ารัก ทำให้ผมตัดสินใจหลอกทุกคนว่า ผมนะแอบชอบน้องน้ำ เผื่อให้ทุกคนเลิกคิดว่าผมอาจจะแอบชอบน้องมลซักที (ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่าทุกคนยังคิดอยู่ไหม แต่กันไว้ก่อน) ซึ่งผมก็บอกทุกคนเลยว่า ผมแอบชอบน้องน้ำอยู่ ซึ่งบอกน้องมลไปด้วย แต่เพราะไอ้การที่ผมทำอย่างนี้นี่แหละ มันกลายเป็นว่ายิ่งตอกย้ำความรู้สึกของผมเองที่ยังสับสนว่าตกลงแล้วผมอ่ะ...ชอบน้องมล
ทำให้ผมตอนนี้รู้สึกจิตตกมากไม่รู้จะทำไงดี ใจนึงก็อยากจะเล่าทุกอย่างให้น้อง มล ฟัง แต่ก็รู้สึกแย่ ที่เหมือนทรยศความไว้ใจของน้องเค้าที่เห็นผมเป็นรุ่นพี่ หรือพี่ชายคนนึง แต่จะให้ผมเก็บความรู้สึกนี้ต่อไปผมก็รู้สึกไม่ดี จึงขอมาระบายไว้ตรงนี้แทนละกัน
ปล.อาจจะมีคนถามว่า"แล้วทำไม จขกท ไม่จีบน้องมลไปเลยละ?" ผมจะบอกว่า เนื่องจากผมเป็นคน หน้าตา+หุ่น ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก ทำให้ไม่กล้าบอก เพราะน้องเค้าที่ผ่านๆมาผม เห็นมาตลอดว่า น้องชอบคนที่ค่อนข้างหน้าตาดูดี เสมอ โอกาสโดนปฎิเสธสูงมาก แถมทำตัวเป็นพี่ชายมาตลอด ถ้าพูดไปแล้วกลายเป็นว่า น้องรู้สึกแย่ที่ผมทรยศต่อความไว้ใจของเธอ แล้วไม่ยอมคุยกับผมอีก บอกตามตรง...ผมกลัว