ผมมีโอกาสได้พบเจอเธออีกครั้งในเฟสบุ๊ก จากที่ไม่เคยพบเจอเธออีกเลย
นับตั้งแต่จบจากค่าย"อนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม"ที่ บริษัท สยามโตโยต้าอุตสาหกรรม จำกัด
ได้จัดขึ้นเมื่อปี 2008 ที่"สวนสัตว์เปิดเขาเขียว" เป็นเวลาที่ยาวนานมาก มากจนลืมเธอ
ไปแล้วด้วยซ้ำ แต่โลกมันคงหมุนเร็วเกินไป จนเหวี่ยงเธอมาพบกับผมอีกครั้ง
เรื่องนี้ มันโคตรเหมือนนิยายเลยอ่ะ(ความรู้สึกส่วนตัวนะ555+)
เมื่อตอน ป.6 ผมเรียนโรงเรียนแห่งหนึ่ง เป็นโรงเรียนชนบทเล็กๆ ไม่ค่อยมีคนรู้จักสักเท่าไหร่
แต่มีบริษัทดีๆ เล็งเห็น และได้จัดค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมขึ้น โดยมีโรงเรียนอื่นๆ อีก 5 โรงเรียนร่วมด้วย
โดยขอตัวแทนโรงเรียนละ 6 หรือ 7 คนนี่แหละเพื่อไปร่วมค่าย และ หนึ่งในนั้นก็มีผมอยู่ด้วย ฮ่า.ๆ..ๆ
และลูกหลานของพนักงานบริษัทนั้นอีกจำนวนนึง ซึ่งค่ายนี้เป็นสะพานที่ให้ผมได้พบเจอกับเธอ
เธอเป็นลูกของพนักงานบริษัท แล้วเธอก็เป็นฝาแฝดด้วย ซึ่งผมก็หลงรักเธอ ตั้งแต่แรกเห็นเลย
ภายในไม่ถึงนาที ผมก็รู้จักชื่อเธอ เธอชื่อจูน และแฝดของเค้าก็ชื่อแจน (ป้ายชื่อ มันแขวนคออยู่เลยรู้555+)
ในระยะเวลาที่ทำกิจกรรมกันนะ ผมก็พยายามขยับเข้าไปใกล้ๆเธอ ทำกิจกรรมร่วมกัน แต่...ไม่ได้คุยด้วยกันเลยนะ
เขิน อาย ได้แค่อยู่ใกล้ๆกันก็โอเคละ แต่ในไม่ช้าเราก็ได้คุยกัน เธอก็คงรู้แหละว่าเราแอบชอบ เราก็ได้คุยกัน
แต่คุยแบบอยู่ในเนื้อหากิจกรรมนะ นู้นนี่นั่น กันไป แต่ไม่ได้คุยเล่นอะไรกับเธอเลย
พอช่วงค่ำ มีกิจกรรมไนซ์ซาฟารี ผมนี่พยายามมาเดินใกล้ๆเธอเลย มันโรแมนติกมากเลยนะ "เดินจับมือกัน ดูสิงโต
ดูนู้น ดูนี่ พูดคุยกันกระหนุงกระหนิง"แต่นั่นก็แค่ความคิดนะ ชีวิตจริงเดินตามตูดเค้าจ้อย สะกดรอยตามโดยไม่ให้รู้ตัว ฮืม..ๆ
แต่อย่างน้อยช่วงชมหิ่งห้อย ผมก็ได้ใกล้ชิดเธอมากถึงมากที่สุด แม้มันจะเป็น สามช่วงคนก็เถอะ ฮ่า..ๆ..
และแล้วเวลานั้นก็ได้จบไปเมื่อค่ายปิด ผมไม่เคยพบเจอเธออีกเลยนับแต่นั้นมา เบอร์ติดต่อก็ไม่มี
รู้เพียงชื่อจริงเธอเท่านั้น เธอชื่อ รวิพา ไตรรัตน์ และนี่เป็นเพียงสิ่งที่ผมจดจำเธอได้ จนเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
เฟสบุ๊กได้แนะนำเพื่อนที่คุณอาจรู้จักขึ้นมา ผมเห็นแว๊บแรกก็คุ้นๆนามสกุล ก็เลยกดเข้าไปดู ส่องจนจำได้ และอมยิ้มอยู่คนเดียว
แต่นั่นก็เป็นแฝดของเธอ ผมก็เลยพยายามค้นหาชื่อเธอให้เจอ และแล้วเรากันได้พบกันอีกครั้ง ในเฟสบุ๊ก " June XD' "
เธอสวยมากกกกกกกก ต่างจากเด็กมากมาย แต่ผมก็เฉยๆนะ มันก็แค่เป็นเรื่องวัยเด็ก ที่น่าจดจำ
*ขออภัยเธอ ที่ระบุชื่อเธอ เฟสเธอลงไป ต้องขอกราบอภัยไว้นะที่นี้ด้วย
*หวังว่าจะเจอเพื่อนๆในค่ายนี้อีกสักครั้ง
*ขอกราบขอบพระคุณ บริษัทดีๆ อย่างสยามโตโยต้า ที่จัดค่ายดีๆให้กับเยาวชน
เฟสบุ๊ก มันกลมจริงๆ เลยพบเจอ PoppyLove เมื่อ 7 ปีก่อน
นับตั้งแต่จบจากค่าย"อนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม"ที่ บริษัท สยามโตโยต้าอุตสาหกรรม จำกัด
ได้จัดขึ้นเมื่อปี 2008 ที่"สวนสัตว์เปิดเขาเขียว" เป็นเวลาที่ยาวนานมาก มากจนลืมเธอ
ไปแล้วด้วยซ้ำ แต่โลกมันคงหมุนเร็วเกินไป จนเหวี่ยงเธอมาพบกับผมอีกครั้ง
เรื่องนี้ มันโคตรเหมือนนิยายเลยอ่ะ(ความรู้สึกส่วนตัวนะ555+)
เมื่อตอน ป.6 ผมเรียนโรงเรียนแห่งหนึ่ง เป็นโรงเรียนชนบทเล็กๆ ไม่ค่อยมีคนรู้จักสักเท่าไหร่
แต่มีบริษัทดีๆ เล็งเห็น และได้จัดค่ายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมขึ้น โดยมีโรงเรียนอื่นๆ อีก 5 โรงเรียนร่วมด้วย
โดยขอตัวแทนโรงเรียนละ 6 หรือ 7 คนนี่แหละเพื่อไปร่วมค่าย และ หนึ่งในนั้นก็มีผมอยู่ด้วย ฮ่า.ๆ..ๆ
และลูกหลานของพนักงานบริษัทนั้นอีกจำนวนนึง ซึ่งค่ายนี้เป็นสะพานที่ให้ผมได้พบเจอกับเธอ
เธอเป็นลูกของพนักงานบริษัท แล้วเธอก็เป็นฝาแฝดด้วย ซึ่งผมก็หลงรักเธอ ตั้งแต่แรกเห็นเลย
ภายในไม่ถึงนาที ผมก็รู้จักชื่อเธอ เธอชื่อจูน และแฝดของเค้าก็ชื่อแจน (ป้ายชื่อ มันแขวนคออยู่เลยรู้555+)
ในระยะเวลาที่ทำกิจกรรมกันนะ ผมก็พยายามขยับเข้าไปใกล้ๆเธอ ทำกิจกรรมร่วมกัน แต่...ไม่ได้คุยด้วยกันเลยนะ
เขิน อาย ได้แค่อยู่ใกล้ๆกันก็โอเคละ แต่ในไม่ช้าเราก็ได้คุยกัน เธอก็คงรู้แหละว่าเราแอบชอบ เราก็ได้คุยกัน
แต่คุยแบบอยู่ในเนื้อหากิจกรรมนะ นู้นนี่นั่น กันไป แต่ไม่ได้คุยเล่นอะไรกับเธอเลย
พอช่วงค่ำ มีกิจกรรมไนซ์ซาฟารี ผมนี่พยายามมาเดินใกล้ๆเธอเลย มันโรแมนติกมากเลยนะ "เดินจับมือกัน ดูสิงโต
ดูนู้น ดูนี่ พูดคุยกันกระหนุงกระหนิง"แต่นั่นก็แค่ความคิดนะ ชีวิตจริงเดินตามตูดเค้าจ้อย สะกดรอยตามโดยไม่ให้รู้ตัว ฮืม..ๆ
แต่อย่างน้อยช่วงชมหิ่งห้อย ผมก็ได้ใกล้ชิดเธอมากถึงมากที่สุด แม้มันจะเป็น สามช่วงคนก็เถอะ ฮ่า..ๆ..
และแล้วเวลานั้นก็ได้จบไปเมื่อค่ายปิด ผมไม่เคยพบเจอเธออีกเลยนับแต่นั้นมา เบอร์ติดต่อก็ไม่มี
รู้เพียงชื่อจริงเธอเท่านั้น เธอชื่อ รวิพา ไตรรัตน์ และนี่เป็นเพียงสิ่งที่ผมจดจำเธอได้ จนเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
เฟสบุ๊กได้แนะนำเพื่อนที่คุณอาจรู้จักขึ้นมา ผมเห็นแว๊บแรกก็คุ้นๆนามสกุล ก็เลยกดเข้าไปดู ส่องจนจำได้ และอมยิ้มอยู่คนเดียว
แต่นั่นก็เป็นแฝดของเธอ ผมก็เลยพยายามค้นหาชื่อเธอให้เจอ และแล้วเรากันได้พบกันอีกครั้ง ในเฟสบุ๊ก " June XD' "
เธอสวยมากกกกกกกก ต่างจากเด็กมากมาย แต่ผมก็เฉยๆนะ มันก็แค่เป็นเรื่องวัยเด็ก ที่น่าจดจำ
*ขออภัยเธอ ที่ระบุชื่อเธอ เฟสเธอลงไป ต้องขอกราบอภัยไว้นะที่นี้ด้วย
*หวังว่าจะเจอเพื่อนๆในค่ายนี้อีกสักครั้ง
*ขอกราบขอบพระคุณ บริษัทดีๆ อย่างสยามโตโยต้า ที่จัดค่ายดีๆให้กับเยาวชน