สำหรับทายาทเจ้าของกิจการ จะช่วยบริหารจัดการฟื้นฟูกิจการที่บ้านที่กำลังขาลง ให้ดีขึ้นได้ยังไงค่ะ?

อยากทราบว่าควรเริ่มที่จุดไหนก่อนค่ะ  เพราะหนูยังขาดประสบการณ์ ตอนนี้มีแต่ความหวังดีที่อยากจะช่วยที่บ้าน ขนาดที่ลาออกจากวิศวะ  เพื่อมาเรียนบริหารธุรกิจที่ม.รามเพื่อจะได้มีเวลาช่วยได้มากขึ้น แต่การจะจัดระบบที่บ้านพอเอาเข้าจริงเหมือนเราต้องการเปลี่ยนอยู่คนเดียว บางครั้งก็รู้สึกท้อ เคยบอกแม่ว่าหนูจะไม่ทำแล้ว หนูก็รู้ว่าแม่เสียใจค่ะ แต่แม่ก็บอกว่าอยากไปทำอะไรก็ทำแม่ทำเองได้ แต่หนูรู้สึกว่ายังไงก็ทิ้งไม่ได้ค่ะ

ลักษณะของกิจการที่บ้าน
   เป็นกิจการเกี่ยวกับผลิตขนมหวาน ขนมโก๋ค่ะ  กลุ่มตลาดก็จะเป็นตลาดล่าง ลักษณะขายส่งแบบรับคืน ราคาขายปลีกอยู่ที่ 5 บาทตั้งแต่สมัยเริ่มกิจการจนถึงปัจจุบัน (เป็น 10 ปีแล้วค่ะ) ใช้การปรับปริมาณขนมตามต้นทุนไปค่ะเพื่อให้เราอยู่ได้   กำไรน้อย แต่เน้นปริมาณขายเยอะค่ะ

ปัญหาที่พบในปัจจุบัน (อันนี้หนูประเมินคนเดียวนะค่ะ  ^^)
1. ไม่มีระบบบัญชี
2. เงินใช้ส่วนตัวและเงินของธุรกิจคือเงินกองเดียวกัน
3. การเก็บเงินไม่มีการตรวจสอบ มีผู้เช้าถึงเงินได้หลายคน
4. การจ่ายเช็คยังไม่เป็นระบบ ทำให้หมุนเงินไม่ถูกและเช็คเด้งบ่อย
5. คนงานที่ใช้ในการผลิต ต้องใช้ความชำนาญมากเพราะสูตรของที่บ้านส่วนใหญ่จะใช้ความรู้สึกมากค่ะ  ไม่มีมารตาวัดตวงที่เป็นมาตรฐานสักเท่าไร และปัญหาคนงานเข้าและออกบ่อย
6. การผลิตไม่มีการคำนวณต้นทุน ความคุ้มค่า ใช้ประสบการณ์ในการกะปริมาณขนมอย่างเดียว
7. ขนาดของขนมไม่มีความเป็นมาตรฐาน
8. มีเครื่องจักรที่ไม่ได้ใช้งานอยู่ ที่ชัดๆคือเครื่องแพ็คกิ้งค่ะ มี 2ตัว แต่เราใช้เพียงตัวเดียว
9. หนี้สิ้นของกิจการและ หนี้สินส่วนตัวก็รวมกันอยู่ค่ะ
10. ทัศนคติของคนรุ่นเก่า

จุดมุ่งหมาย
อยากปลดหนี้ให้ที่บ้านค่ะ  ทั้งที่ส่วนตัวและหนี้สิ้นทางธุรกิจ และอยากให้กิจการที่บ้านมีระบบระเบียบ  สามารถตรวจสอบได้มากกว่านี้ พัฒนาขึ้นเรื่อยๆจนสามารถนำขนมของที่บ้านเข้าสู่ตลาดที่สูงขึ้นให้คนเข้าถึงตัวขนมได้มากกว่านี้  เพราะขนมโก๋ หาทานได้ยาก ในอนาคตอยากจะทำให้เข้าสู่ตลาดต่างประเทศได้เลยค่ะ  และนี้เป็นความคิดของหนูค่ะ

ปล.นี่เป็นกระทู้แรกนะค่ะ ถ้าผิดพลาดหรือสร้างความไม่พอใจอะไรก็ขออภัยไว้ล่วงหน้าด้วยนะค่ะ
*จุดประสงค์ ของกระทู้นี้ เพียงแค่อยากทราบข้อมูล  ประสบการณ์การทำงาน หรือขอคำแนะนำค่ะ