**อันนี้เป็นกระทู้แรกของผม หากผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยครับ**
คือผมเรียนอยู่มหาลัยปี 1 ผมเรียนในคณะ/สาขาที่มีผู้หญิงค่อนข้างเยอะแล้วผมชายทั้งแท่ง อัตราส่วนชาย:หญิง คือ 1:10 โดยประมาณ และนิสัยผมตอนอยู่มัธยมคือจะเป็นคนที่ค่อนข้างสร้างเสียงหัวเราะกับเพื่อน เฮฮาแล้วเพื่อนส่วนใหญ่ตอนมัธยมก็เป็นผู้ชายทั้งนั้นและนิสัยเราชอบค่อนข้างเหมือนๆกัน คือคุยเรื่องบอล เรื่องผู้หญิง เรื่องเกม จิปาถะ จะมีไปคุยกับผู้หญิงบ้าง แต่ก็ออกไปคุยกันเล่นๆเฉยๆ ไม่ได้สนิทกับผู้หญิงมากนัก
ทีนี้ตอนแรกเริ่มผมเข้ามหาลัยมาใหม่ๆยังไม่รู้จักใครมากเพราะเพื่อน รร. เดิมก็ชอบกันคนละสาย คนละมหาลัยก็เลยแยกย้ายกันไป แล้วผมก็เลยมาอยู่กับเพื่อนกลุ่มนึงในสาขาซึ่งเป็นกลุ่มค่อนข้างใหญ่ไปไหนมาไหนกันทีก็ 15+คน เพื่อนกลุ่มนี้ค่อนข้างไฮโซกันพอสมควรแต่ผมก็ไม่ได้อะไรใช้ชีวิตตามปกติของผม และในกลุ่มนี้มี ผช ประมาณ 4-5 คน
แล้วผมก็มีเพื่อนพอที่จะสนิทกันอยู่ 1 คน เพราะเป็นเพศชายเหมือนกันแต่ก็ออกแนวตุ๊ดๆหน่อย (ให้ชื่อว่า A ละกัน)แต่ก็เป็นคนดีผมจะไปไหนมาไหนกับคนนี้ซะส่วนใหญ่ คือผมเป็นคนที่ชอบแบบความเรียบง่าย กินไหนก็กิน ไปไหนก็ไปแต่ปัญหาเวลาไปเยอะๆคือโต๊ะเราชอบเสียงดัง แล้วก็ ที่นั่งมักไม่พอทำให้ในนั้นก็มีกลุ่มย่อยๆอีกที และพอผมอยู่ๆไปซักพักประมาณ ครึ่งเทอมของเทอมแรก ทำอีท่าไหนไม่รู้อยู่ดีๆก็ไปสนิทกับเพื่อนอีกกลุ่มนึงแทน เลยห่างๆจากเพื่อนกลุ่มเดิมโดยมีเพื่อน A คนนี้ไปด้วย ตอนแรกก็ทำท่าจะไปได้สวยคือสนุกสนานเฮฮากันแต่ในกลุ่มที่มาอยู่ใหม่นี้คือมีผู้ชายแค่2คนเหมือนเดิม โดยมีผมกับเพื่อน A กับผู้หญิงอีก 7-8 คน และ A ก็ดูเหมือนจะเข้ากับพวกนั้นได้ดีคือเล่นมุกกันไปกันมาเฮฮาไป
แต่ทีนี้แรกๆผมก็เออ หนุกดีวะอยู่กลุ่มนี้คลายเครียดเฮฮาดี แต่พออยู่ไปอยู่มาเริ่มรู้สึกว่าเราถอยห่างจากพวกนั้นทุกทีๆ เพราะว่าพอเราอยู่ในกลุ่มนี้รู้สึกเหมือนเรามานั่งดูเขาเล่นสนุกกันโดยที่เราไม่ได้ มีส่วนร่วมซักเท่าไร เราไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองแม้ว่าเพื่อนในกลุ่มจะถามว่าเป็นไรมั้ยๆ แต่ผมก็รู้สึกดีนะที่ยังมีเพื่อนคอยเป็นห่วง แต่มันไม่ค่อยมีช่องว่างให้เข้าไปซักเท่าไรเพราะเพื่อนในนั้นมีรสนิยมที่ค่อนข้างเหมือนๆกัน คือชอบคุยเกี่ยวกับ เกาหลีๆ พวกดารา ซีรี่ย์ ดาราไทยก็ด้วย หนังไทย ยิ่งพูดถึงพวกผู้ชายนี่แบบกรี๊ดก๊าด กันเลยครับ คือๆนั่งอยู่ในร้านอาหารนี่ก็แบบ กรี๊ด.!!.. นั่นผัวกูๆ อะไรทำนองนี้ แล้วเวลาไปไหนมาไหนก็คุยกันค่อนข้างดังอยู่ แต่ผมก็ไม่ค่อยซีเรียสเท่าไร
ซึ่งผมรู้สึกไม่ค่อยเข้าถึงมันซักเท่าไร เพราะผมไม่ใช่พวกดูหนัง บ้าดารา อะไรทำนองนั้น จนบางทีผมก็นั่งซึมๆฟังพวกเขาพูดกันเพราะเราไม่รู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรกัน ก็เลยคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน แต่เพื่อนในนั้นก็คงไม่คิดแบบนี้ละครับ แต่ผมก็ไม่ค่อยอยากที่เป็นแบบนี้อยากสนุกกับเพื่อนๆ แต่เหมือนสไตล์เรามันคนละสไตล์กันด้วย คือผมชอบแบบสงบๆ เงียบๆเรียบง่าย มีบางครั้งผมก็แยกกลางวันเพื่อนนัดไปกิน นั่นกินนี่ ผมก็จะบอกว่ามีธุระต้องไปทำเดี๋ยวไปทำนู่นทำนี่ ซึ่งบางทีก็ไปทำจริงๆ จบละครับผม อาจจะจบห้วนๆไปหน่อยเพราะไม่รู้จะอะไรยังไงดี ผมจึงอยากถามว่า ผมควรทำตัวแบบนี้ต่อไปซึ่งก็เหมือนทำตัวปกติ คือฟังพวกเขา(แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่ที่ฟังพวกเขาพูดในสิ่งที่เราไม่ค่อยได้ติดตามเท่าไรนัก) หรือ ไปไหนมาไหนคนเดียว หรือ หาเพื่อนกลุ่มใหม่ ซึ่งคิดว่าไม่น่าจะหากลุ่มใหม่หรอกครับ
ปล.ตอนเมื่อเปิดสงกรานต์มาใหม่ๆก็นัดกินหมูกระทะกับเพื่อนเก่า มันก็บอกว่าให้หาแฟนแล้วไปไหนมาไหนกับแฟนดิ ผมก็คิดๆว่าแบบนี้ก็น่าจะดีเหมือนกัน แต่ประเด็นมันหาไม่ได้นี่สิ 55555+
ขอปรึกษาปัญหาเรื่องเพื่อน ในมหาลัยหน่อยครับ
คือผมเรียนอยู่มหาลัยปี 1 ผมเรียนในคณะ/สาขาที่มีผู้หญิงค่อนข้างเยอะแล้วผมชายทั้งแท่ง อัตราส่วนชาย:หญิง คือ 1:10 โดยประมาณ และนิสัยผมตอนอยู่มัธยมคือจะเป็นคนที่ค่อนข้างสร้างเสียงหัวเราะกับเพื่อน เฮฮาแล้วเพื่อนส่วนใหญ่ตอนมัธยมก็เป็นผู้ชายทั้งนั้นและนิสัยเราชอบค่อนข้างเหมือนๆกัน คือคุยเรื่องบอล เรื่องผู้หญิง เรื่องเกม จิปาถะ จะมีไปคุยกับผู้หญิงบ้าง แต่ก็ออกไปคุยกันเล่นๆเฉยๆ ไม่ได้สนิทกับผู้หญิงมากนัก
ทีนี้ตอนแรกเริ่มผมเข้ามหาลัยมาใหม่ๆยังไม่รู้จักใครมากเพราะเพื่อน รร. เดิมก็ชอบกันคนละสาย คนละมหาลัยก็เลยแยกย้ายกันไป แล้วผมก็เลยมาอยู่กับเพื่อนกลุ่มนึงในสาขาซึ่งเป็นกลุ่มค่อนข้างใหญ่ไปไหนมาไหนกันทีก็ 15+คน เพื่อนกลุ่มนี้ค่อนข้างไฮโซกันพอสมควรแต่ผมก็ไม่ได้อะไรใช้ชีวิตตามปกติของผม และในกลุ่มนี้มี ผช ประมาณ 4-5 คน
แล้วผมก็มีเพื่อนพอที่จะสนิทกันอยู่ 1 คน เพราะเป็นเพศชายเหมือนกันแต่ก็ออกแนวตุ๊ดๆหน่อย (ให้ชื่อว่า A ละกัน)แต่ก็เป็นคนดีผมจะไปไหนมาไหนกับคนนี้ซะส่วนใหญ่ คือผมเป็นคนที่ชอบแบบความเรียบง่าย กินไหนก็กิน ไปไหนก็ไปแต่ปัญหาเวลาไปเยอะๆคือโต๊ะเราชอบเสียงดัง แล้วก็ ที่นั่งมักไม่พอทำให้ในนั้นก็มีกลุ่มย่อยๆอีกที และพอผมอยู่ๆไปซักพักประมาณ ครึ่งเทอมของเทอมแรก ทำอีท่าไหนไม่รู้อยู่ดีๆก็ไปสนิทกับเพื่อนอีกกลุ่มนึงแทน เลยห่างๆจากเพื่อนกลุ่มเดิมโดยมีเพื่อน A คนนี้ไปด้วย ตอนแรกก็ทำท่าจะไปได้สวยคือสนุกสนานเฮฮากันแต่ในกลุ่มที่มาอยู่ใหม่นี้คือมีผู้ชายแค่2คนเหมือนเดิม โดยมีผมกับเพื่อน A กับผู้หญิงอีก 7-8 คน และ A ก็ดูเหมือนจะเข้ากับพวกนั้นได้ดีคือเล่นมุกกันไปกันมาเฮฮาไป
แต่ทีนี้แรกๆผมก็เออ หนุกดีวะอยู่กลุ่มนี้คลายเครียดเฮฮาดี แต่พออยู่ไปอยู่มาเริ่มรู้สึกว่าเราถอยห่างจากพวกนั้นทุกทีๆ เพราะว่าพอเราอยู่ในกลุ่มนี้รู้สึกเหมือนเรามานั่งดูเขาเล่นสนุกกันโดยที่เราไม่ได้ มีส่วนร่วมซักเท่าไร เราไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองแม้ว่าเพื่อนในกลุ่มจะถามว่าเป็นไรมั้ยๆ แต่ผมก็รู้สึกดีนะที่ยังมีเพื่อนคอยเป็นห่วง แต่มันไม่ค่อยมีช่องว่างให้เข้าไปซักเท่าไรเพราะเพื่อนในนั้นมีรสนิยมที่ค่อนข้างเหมือนๆกัน คือชอบคุยเกี่ยวกับ เกาหลีๆ พวกดารา ซีรี่ย์ ดาราไทยก็ด้วย หนังไทย ยิ่งพูดถึงพวกผู้ชายนี่แบบกรี๊ดก๊าด กันเลยครับ คือๆนั่งอยู่ในร้านอาหารนี่ก็แบบ กรี๊ด.!!.. นั่นผัวกูๆ อะไรทำนองนี้ แล้วเวลาไปไหนมาไหนก็คุยกันค่อนข้างดังอยู่ แต่ผมก็ไม่ค่อยซีเรียสเท่าไร
ซึ่งผมรู้สึกไม่ค่อยเข้าถึงมันซักเท่าไร เพราะผมไม่ใช่พวกดูหนัง บ้าดารา อะไรทำนองนั้น จนบางทีผมก็นั่งซึมๆฟังพวกเขาพูดกันเพราะเราไม่รู้ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรกัน ก็เลยคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน แต่เพื่อนในนั้นก็คงไม่คิดแบบนี้ละครับ แต่ผมก็ไม่ค่อยอยากที่เป็นแบบนี้อยากสนุกกับเพื่อนๆ แต่เหมือนสไตล์เรามันคนละสไตล์กันด้วย คือผมชอบแบบสงบๆ เงียบๆเรียบง่าย มีบางครั้งผมก็แยกกลางวันเพื่อนนัดไปกิน นั่นกินนี่ ผมก็จะบอกว่ามีธุระต้องไปทำเดี๋ยวไปทำนู่นทำนี่ ซึ่งบางทีก็ไปทำจริงๆ จบละครับผม อาจจะจบห้วนๆไปหน่อยเพราะไม่รู้จะอะไรยังไงดี ผมจึงอยากถามว่า ผมควรทำตัวแบบนี้ต่อไปซึ่งก็เหมือนทำตัวปกติ คือฟังพวกเขา(แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่ที่ฟังพวกเขาพูดในสิ่งที่เราไม่ค่อยได้ติดตามเท่าไรนัก) หรือ ไปไหนมาไหนคนเดียว หรือ หาเพื่อนกลุ่มใหม่ ซึ่งคิดว่าไม่น่าจะหากลุ่มใหม่หรอกครับ
ปล.ตอนเมื่อเปิดสงกรานต์มาใหม่ๆก็นัดกินหมูกระทะกับเพื่อนเก่า มันก็บอกว่าให้หาแฟนแล้วไปไหนมาไหนกับแฟนดิ ผมก็คิดๆว่าแบบนี้ก็น่าจะดีเหมือนกัน แต่ประเด็นมันหาไม่ได้นี่สิ 55555+