นี่เป็นเรื่องจริงของครอบครัวเราค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าครอบครัวของแม่เรามีพี่น้องทั้งหมด 10 คน แม่เป็นลูกคนที่ 9 คุณตาเสียไปหลายปีแล้วเหลือคุณยายอายุ 80 กว่า ซึ่งตอนนี้อาศัยอยู่กับน้องชายคนเล็กสุดของบ้านอายุ 50 กว่า แต่ปัญหาคือ ทุกวันนี้น้องชายหรือน้าของเราไม่มีเวลาหรือไม่อยากดูแลแม่ก็ไม่รู้ แต่คิดว่าเป็นอย่างหลัง เพราะกำลังทำธุรกิจหอพัก ก่อสร้างต่อเติมอยู่เรื่อยๆ และมีอีกปัญหานึงคือติดเที่ยว เลี้ยงนักศึกษา ทำให้คนที่ดูแลแม่คือพวกคนงานก่อสร้าง ซึ่งมันก็ไม่ดีเท่าที่ควร เพราะสภาพที่เห็นคือยายต้องอยู่ในห้องพักเก่าๆที่เหม็นกลิ่นฉี่ จานชาม เสื้อผ้าก็ไม่ค่อยได้ซักล้าง อยู่ได้ด้วยอาหารแค่สามมื้อที่น้าเราซื้อมาให้ พอพูดถึงเรื่องที่ดูแลแม่ไม่ดี ก็ทะเลาะกันใหญ่โต รำลึกบุญคุณที่น้าเลี้ยงแม่อยู่คนเดียว ซึ่งเราคิดว่าน้าเราก็ถูกส่วนนึง แต่ว่าสภาพที่เป็นอยู่ไม่น่าจะเรียกว่าดูแลเลยสะด้วยซ้ำ
แม่เราก็เลยอยากจะรับยายมาอยู่ด้วย แต่ปัญหาคือ ตอนนี้เรากับพ่ออยู่กรุงเทพ ส่วนแม่อยู่บ้านต่างจังหวัดคนเดียว ที่บ้านมีหมา 1 ตัวซึ่งดุมากกับคนแปลกหน้า แล้วแม่ต้องทำงานออกจากบ้านตั้งแต่ 7 โมง ถึงบ้าน 6 โมงเย็นบ้าง ทุ่มนึงบ้าง เท่ากับว่ายายต้องอยู่บ้านคนเดียวทั้งวัน ซึ่งทุกคนก็คงคิดเหมือนเรากับพ่อว่ามันเป็นไปไม่ได้ ถึงแม่จะบอกว่าจะแวะบ้านช่วงกลางวัน และจะกลับให้เร็วขึ้น แต่ว่าถ้าช่วงที่แม่ไม่อยู่ แล้วยายเป็นอะไรขึ้นมา ก็ไม่มีใครรู้ และก็ช่วยเหลือไม่ทันการ
หลายคนคงสงสัย แล้วลูกอีก 8 คนที่เหลือล่ะ คือเราเป็นแค่หลานไปเยี่ยมยายแค่ปีละครั้งเวลานัดรวมญาติกัน บอกตามตรงว่าไม่ได้รู้เรื่องญาติๆมากนัก รู้แค่ว่า ลูกอีก 3 คนกเษียณแล้ว คนนึงเป็นผู้ชายระดับอดีตนายพล ลูกโตแต่งงานแล้ว เลยรับลูกสาวใครที่ไหนไม่รู้มาส่งเสียเรียนต่อ อีก 2 คนเป็นผู้หญิงอยู่บ้านเดียวกันที่กรุงเทพ คนนึงแต่งงานแล้วกับผู้ชายอายุราว 70 ได้ ที่กำลังพักฟื้นจากเส้นเลือดในสมองแตก อีกคนยังโสดเลี้ยงหมาอยู่บ้าน เวลาเจอแม่เราชอบสรรหายาสมุนไพรนู่นนี่นั่นมานำเสนอ(ขายราคาสมาชิก) ซึ่งเราเดาว่าว่างพอสมควร ในใจเราก็คิดว่าทำไมไม่คิดรับแม่ตัวเองไปดูแล กลับเสนอให้พาแม่ไปอยู่บ้านพักคนชรา
ซึ่งจากเรื่องราวทั้งหมดหนูก็เลยอยากจะปรึกษาพวกพี่ๆว่าควรทำยังไงดีคะ ในใจหนูก็ไม่อยากให้ยายไปอยู่บ้านพักคนชรา รู้สึกแย่ ตอนนี้หนูปิดเทอมอยู่ก็อาจจะกลับต่างจังหวัดไปดูแลยายได้บ้าง แต่ว่าหนูต้องเตรียมสอบภาษาญี่ปุ่น ซึ่งอะไรดลใจไม่รู้เกิดอยากรู้ภาษาญี่ปุ่นขึ้นมา ไปสมัครสอบแล้วด้วยเหลือเวลาอีก 2 เดือนกว่าๆ จากความรู้เป็น 0 มานั่งอ่านหนังสือเอง คิดว่ามันหนักพอสมควร แต่เสียค่าสอบไปแล้ว 600 ก็ไม่อยากให้มันเสียเปล่า อีกอย่างหนูมีคลาสออกกำลังกายที่ต้องไปเล่นทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ ที่เพิ่งมาเริ่มกลับมาเล่นหลังจากหยุดไป 6 เดือน เพื่อเตรียมตัวสอบแอดมิดชัน คือตอนนี้หนูกำลังติดมากไม่อยากขาด อาจจะงดวันพุธไป แล้ววันอังคาร-พฤหัสนั่งรถกลับต่างจังหวัดไปดูแลยาย แต่มันก็ได้แค่ช่วงปิดเทอม พอเปิดเทอมแล้วควรจะทำยังไงดีคะ ที่บ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยขนาดจ้างคนมาดูแลได้ อีกอย่างไม่กล้าไว้ใจด้วยค่ะ กลัววันหลังเกิดมายกเค้าบ้านจะทำยังไง หรือไม่มีทางอื่นนอกจากไปบ้านพักคนชรา แล้วหนูไม่เคยดูแลคนแก่มาก่อนต้องทำยังไงบ้างคะ มีกิจกรรมอะไรที่ควรให้ทำบ้าง เพราะหนูไม่ชอบอยู่บ้านเฉยๆ มีอะไรช่วยชี้แนะด้วยนะคะ
ใครที่ไม่ค่อยมีเวลาดูแลแม่ก็อยากให้กลับไปดูแลมั่งนะคะ เพราะแม่ทุกคนก็คงอยากจะอยู่กับลูกตัวเอง
แม่คนเดียวเลี้ยงลูกได้ 10 คน แต่ลูกกลับเลี้ยงแม่คนเดียวไม่ได้
เรื่องมีอยู่ว่าครอบครัวของแม่เรามีพี่น้องทั้งหมด 10 คน แม่เป็นลูกคนที่ 9 คุณตาเสียไปหลายปีแล้วเหลือคุณยายอายุ 80 กว่า ซึ่งตอนนี้อาศัยอยู่กับน้องชายคนเล็กสุดของบ้านอายุ 50 กว่า แต่ปัญหาคือ ทุกวันนี้น้องชายหรือน้าของเราไม่มีเวลาหรือไม่อยากดูแลแม่ก็ไม่รู้ แต่คิดว่าเป็นอย่างหลัง เพราะกำลังทำธุรกิจหอพัก ก่อสร้างต่อเติมอยู่เรื่อยๆ และมีอีกปัญหานึงคือติดเที่ยว เลี้ยงนักศึกษา ทำให้คนที่ดูแลแม่คือพวกคนงานก่อสร้าง ซึ่งมันก็ไม่ดีเท่าที่ควร เพราะสภาพที่เห็นคือยายต้องอยู่ในห้องพักเก่าๆที่เหม็นกลิ่นฉี่ จานชาม เสื้อผ้าก็ไม่ค่อยได้ซักล้าง อยู่ได้ด้วยอาหารแค่สามมื้อที่น้าเราซื้อมาให้ พอพูดถึงเรื่องที่ดูแลแม่ไม่ดี ก็ทะเลาะกันใหญ่โต รำลึกบุญคุณที่น้าเลี้ยงแม่อยู่คนเดียว ซึ่งเราคิดว่าน้าเราก็ถูกส่วนนึง แต่ว่าสภาพที่เป็นอยู่ไม่น่าจะเรียกว่าดูแลเลยสะด้วยซ้ำ
แม่เราก็เลยอยากจะรับยายมาอยู่ด้วย แต่ปัญหาคือ ตอนนี้เรากับพ่ออยู่กรุงเทพ ส่วนแม่อยู่บ้านต่างจังหวัดคนเดียว ที่บ้านมีหมา 1 ตัวซึ่งดุมากกับคนแปลกหน้า แล้วแม่ต้องทำงานออกจากบ้านตั้งแต่ 7 โมง ถึงบ้าน 6 โมงเย็นบ้าง ทุ่มนึงบ้าง เท่ากับว่ายายต้องอยู่บ้านคนเดียวทั้งวัน ซึ่งทุกคนก็คงคิดเหมือนเรากับพ่อว่ามันเป็นไปไม่ได้ ถึงแม่จะบอกว่าจะแวะบ้านช่วงกลางวัน และจะกลับให้เร็วขึ้น แต่ว่าถ้าช่วงที่แม่ไม่อยู่ แล้วยายเป็นอะไรขึ้นมา ก็ไม่มีใครรู้ และก็ช่วยเหลือไม่ทันการ
หลายคนคงสงสัย แล้วลูกอีก 8 คนที่เหลือล่ะ คือเราเป็นแค่หลานไปเยี่ยมยายแค่ปีละครั้งเวลานัดรวมญาติกัน บอกตามตรงว่าไม่ได้รู้เรื่องญาติๆมากนัก รู้แค่ว่า ลูกอีก 3 คนกเษียณแล้ว คนนึงเป็นผู้ชายระดับอดีตนายพล ลูกโตแต่งงานแล้ว เลยรับลูกสาวใครที่ไหนไม่รู้มาส่งเสียเรียนต่อ อีก 2 คนเป็นผู้หญิงอยู่บ้านเดียวกันที่กรุงเทพ คนนึงแต่งงานแล้วกับผู้ชายอายุราว 70 ได้ ที่กำลังพักฟื้นจากเส้นเลือดในสมองแตก อีกคนยังโสดเลี้ยงหมาอยู่บ้าน เวลาเจอแม่เราชอบสรรหายาสมุนไพรนู่นนี่นั่นมานำเสนอ(ขายราคาสมาชิก) ซึ่งเราเดาว่าว่างพอสมควร ในใจเราก็คิดว่าทำไมไม่คิดรับแม่ตัวเองไปดูแล กลับเสนอให้พาแม่ไปอยู่บ้านพักคนชรา
ซึ่งจากเรื่องราวทั้งหมดหนูก็เลยอยากจะปรึกษาพวกพี่ๆว่าควรทำยังไงดีคะ ในใจหนูก็ไม่อยากให้ยายไปอยู่บ้านพักคนชรา รู้สึกแย่ ตอนนี้หนูปิดเทอมอยู่ก็อาจจะกลับต่างจังหวัดไปดูแลยายได้บ้าง แต่ว่าหนูต้องเตรียมสอบภาษาญี่ปุ่น ซึ่งอะไรดลใจไม่รู้เกิดอยากรู้ภาษาญี่ปุ่นขึ้นมา ไปสมัครสอบแล้วด้วยเหลือเวลาอีก 2 เดือนกว่าๆ จากความรู้เป็น 0 มานั่งอ่านหนังสือเอง คิดว่ามันหนักพอสมควร แต่เสียค่าสอบไปแล้ว 600 ก็ไม่อยากให้มันเสียเปล่า อีกอย่างหนูมีคลาสออกกำลังกายที่ต้องไปเล่นทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ ที่เพิ่งมาเริ่มกลับมาเล่นหลังจากหยุดไป 6 เดือน เพื่อเตรียมตัวสอบแอดมิดชัน คือตอนนี้หนูกำลังติดมากไม่อยากขาด อาจจะงดวันพุธไป แล้ววันอังคาร-พฤหัสนั่งรถกลับต่างจังหวัดไปดูแลยาย แต่มันก็ได้แค่ช่วงปิดเทอม พอเปิดเทอมแล้วควรจะทำยังไงดีคะ ที่บ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยขนาดจ้างคนมาดูแลได้ อีกอย่างไม่กล้าไว้ใจด้วยค่ะ กลัววันหลังเกิดมายกเค้าบ้านจะทำยังไง หรือไม่มีทางอื่นนอกจากไปบ้านพักคนชรา แล้วหนูไม่เคยดูแลคนแก่มาก่อนต้องทำยังไงบ้างคะ มีกิจกรรมอะไรที่ควรให้ทำบ้าง เพราะหนูไม่ชอบอยู่บ้านเฉยๆ มีอะไรช่วยชี้แนะด้วยนะคะ
ใครที่ไม่ค่อยมีเวลาดูแลแม่ก็อยากให้กลับไปดูแลมั่งนะคะ เพราะแม่ทุกคนก็คงอยากจะอยู่กับลูกตัวเอง