สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเลิกกับแฟนเก่าได้3เดือนแล้ว เค้าทิ้งเราไปมีคนอื่น แต่เราก็ยังคงทัก ยังคงคอยส่องเฟชเค้ากับแฟนใหม่เค้าอยู่เรื่อยๆ ตอนเลิกกับแฟนเก่าได้1เดือนแรก เราทำใจไม่ได้ 1เดือนน้ำหนักลดฮวบไป7-8โล แล้วก็มีผู้ชายคนนึงเปนผู้ใหญ่แล้วอายุมากกว่าเรา1รอบ เค้ามีแฟนแล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงานกัน พี่เค้าก้อทักมาคุย มาแซวเล่นตามประสาผู้ชายเฟรนด์ลี่ เราก้อคุยเล่นตามภาษาคนเหงาๆที่พึ่งเลิกกับแฟน ในอารมณ์นั้นคัยเค้ามาคุยเราก้อคุยเล่นหมด พี่เค้าก้อทักมาเรื่อยๆจนเกิดเปนความผูกพันธ์ พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ กลายเปนความรัก พี่เค้ากับเราปัจจุบันอยู่กันคนล่ะจังหวัด คนล่ะภาค เมื่อต้นเดือนมีนาคมพี่เค้าก้อพยายามนั่งรถมาหาเรา14ชั่วโมง จากจังหวัดที่เค้าอยู่ มาหาเรา นั่งรถ3ต่อ น่าสงสารพี่เค้ามาก แต่พี่เค้าก้อพยายามมาหา มาอยู่กับเรา1วัน อีกวันก้อกลับ แล้วเราก้อคุยกันเรื่อยมา โดยเราต้องเปนฝ่ายรอให้เค้าทักมา โทรมาก่อน เราทักเค้าไปไม่ได้เพราะเดียวแม่บ้านเค้ารู้งานจะเข้าพี่เค้า พี่เค้าไม่ได้ดูแลอะไรเปนพิเศษแต่เราคุยกันด้วยความเข้าใจ เราคุยกันทุกวัน เราไม่เคยเรียกร้อง ไม่เคยสร้างความร้าวฉาน ตรงกันข้าม มีแต่เปนห่วงกลัวแต่เค้าจะทะเลาะกัน กลัวเค้ามีปัญหากัน เราก้อพยายามไม่สร้างปัญหา อยู่ของเราเงียบๆ มีเพื่อนเราและเพื่อนเค้าเท่านั้นที่รู้เรื่องเรา เราก็รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้คุยกับพี่เค้า เราโอเครมาก แต่ในส่วนลึกๆมากๆส่วนลึกในใจเราก้อไม่ควรลืมคนเก่ากับคนเก่าเราคบมา7เดือนเราเปนเบอ1ของเค้า แต่ด้วยความที่เราไม่มีเงินไม่มีอนาคตทำงานกลางคืน เค้าจึงเลือกทิ้งไป แต่เราก้อไม่เคยมีเรื่องผู้ชายมาเกี่ยวข้องเลย เค้าไม่เคยบอกเลิกเรา ถามว่าลึกๆยังรักอยู่ไหม? ก็รักน่ะ แต่ถ้าถามว่าคัยที่เปนไปได้กับเรามากที่สุด ก้อคงเปนพี่เค้าคนใหม่ถึงแม้เค้าจะมีครอบครัวแล้วก้อตาม ตอนนี้สับสน ไม่รู้ใจเราเสียดายคนเด่า หรือคนใหม่ที่เข้ามาตอนเหงาตอนเศร้า แต่ยังไงคนเก่าก้อไม่มีทางและไม่มีวันกลับมาหาเราอีกแล้ว เค้ามีความสุขกับแฟนใหม่ของเค้ามาก อย่างน้อยถ้าพี่เค้าได้เข้ามาอ่านก้ออยากให้รู้ว่ายังรักอยู่น่ะ แต่ไม่ต้องกลับมา ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว สุขสันต์วันที่รู้จักกัน10เดือนค่ะ20/4/58
ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้แต่ปัจจุบันมีแฟนใหม่แต่เปนเมียเก็บเค้า สับสนตัวเอง!!