ผิดที่ฉัน เขา เรา หรือ เวลา

ฉันเป็นผู้หญิง อายุเลยเลข2มานิดๆ มาทำงานเจอกับน้องคนนึงอายุห่างกันไม่มาก น้องเข้ามาเทรนงานฉันชอบเลยจีบเลยทั้งๆที่รู้เเล้วนะมีผู้ชายเป็นตัวเป็นตนคือน้องมีเเฟนเเล้วความสัมพันธ์เราไปไวมาก จนผูกพันฉันเทเวลาให้น้องหมดเต็มที่ทุกอย่าง พอได้ 3เดือนน้องต้องเลิกกับผู้ชาย ฉันรู้สึกผิดนะ เเต่น้องก็บอกว่าโดนผู้ชายทำร้ายร่างกายจิตใจ ฉันไม่เคยขอร้องให้เขาเลิกกันเลยสักครั้ง ฉันทนดูเวลาที่ต้องเห็นน้องไปกับผู้ชายคุยกันเเชทกัน เเรกๆนึกว่ามันจะไปได้สวยเเต่ฉันก็ใจไม่เข็งพอ จนฉันยอมที่จะออกห่างมาเองเเต่น้องไม่ยอมที่จะให้เราออกไปน้องไม่อยากเสียเราไป เคยได้คุยกับผู้ชายด้วยล่ะ เเต่ก็เคลียร์ว่าเราชอดูเเลน้องเองผู้ชายแอบขู่ว่าจะมาทำร้ายหากเราทำน้องเสียใจ แต่ถ้าผู้ชายรักน้องจริงทำไมน้องถึงคิดที่จะมาแบ่งใจให้ฉันล่ะถึงอยากอยู่กับฉันล่ะ เพราะไม่มีเวลาหรือดูเเลไม่ทั่วถึง พอเลิกกับผู้ชาย เพื่อคบกับเราเเต่เเบบไม่ค่อยเปิดเผยอะไรมากเพราะหลักศาสนา นับดูเเล้วก็จน 7เดือนเเล้วที่รู้จักกันวันเเรก ตอนนี้เราก็มีความสุขกันดีทะเลาะกันบ้างนิดหน่อยเเต่บ่อยครั้งมาก ยอมรับว่าทุกวันยังระเเวงอยู่ว่าน้องจะรีเทิร์นกับผู้ชาย เเต่ก็แอบเผื่อใจเผื่อเจ็บ