สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกว่านี่เป็นกระทู้เเรกยังเขียนไม่ค่อยเป็น
เรื่องนี่เกิดจากความอึดอัดในใจ เต็มไปด้วยความสับสน รู้ว่ารักคนผิด เเต่ทำยังไงก็เลิกรักไม่ได้
เราคบกับผช.คนหนึ่งมาตั้งเเต่สมัยเรียนมัธยม ยอมรับว่าเป็นคนเดียวที่รุ้สึกไม่เหมือนกับคนอื่นๆ เหมือนเราจะเป็นฝ่ายยอมในหลายๆเรื่อง เขาเป็นคนเจ้าชู้มาก ก็นักดนตรีอ่ะนะ ก็ทะเลาะกันอยู่บ่อยๆเลย คบกันได้ประมาณ3 ปี จนเขาเข้ามหาลัย เขาก็นอกใจเราไปคบกับคนอื่น จนเราต้องเลิกกัน ระหว่างนั้น เราต่างคนต่างใช้ชีวิต เราก็มีเเฟนใหม่ เขาก็มี เเต่เขาก็ยังติดต่อมาเป็นบางครั้งคาว มาๆหายๆ เเต่ตอนนั้นเราไม่คิดว่าเรารักเขาอีกเเล้ว เพราะเขาทำกับเราไว้เจ็บมาก จนเวลาผ่านไป 3ปี เขาติดต่อกลับมา ก็คุยกัน นัดเจอกัน เราก็มีเเฟนอยู่เเล้วนะ เเต่เราก็เริ่มเบื่อเเฟน เพราะคิดว่ากลับเขาไม่เหมาะกันเลย พอเราคุยกับเขาบ่อยเข้า เจอเขาบ่อยเข้า ความรู้สึกเก่าๆมันก็กลับมา เเล้วก็อภัยให้ไปเเล้วกับเรื่องที่เขาทำกับเรา จนไหนที่สุด ก็เลิกกับเเฟนกลับมาคบกับเขา เขาดูทุ่มเท่เเหละตั้งใจทำหลายๆเพื่อเรามาก ผิดจากเมื่อก่อนเลย ที่ไม่เคยสนใจกันเลย ยอมรับว่าเห็นสิ่งที่เขาทุ่มเท่กับเรามาก เเต่มันยังเต็มไปด้วยเรื่องราวเเย่ในชีวิตเราทั้งคู่ หลังจากที่ตกลงคบกัน เราดันไปเห็นข้อความในเฟสบุ๊ค คือเขาทำเเฟนเก่าเขาท้อง ที่บ้านเขาก็รับรุ้ วันเเรกที่เรารุ้เราเเถบช็อค คิดจะเลิก เเต่พอหันไปเห็นเขาร้องไห้ เขาเสียใจเครียดมาก เพราะทำให้คนในครอบครัวผิดหวัง เราเลยตัดเขาเเล้วหนี้ปัญหาไปคนเดียวไม่ได้ ก็อยู่ด้วยกัน ก็เเย่บ้างดีบ้างมาตลอดเวลาเเต่มันมีความกดดันอยู่ในใจเราตลอดมาว่าเราจะรับได้เหรอ อ่อลืมบอก คือเขาอะไม่เเน่ใจว่าใช่ลูกเขาเปล่า เราก็อยู่เเบบหลอกตัวเองว่าอาจไม่ใช่ลูกเขา เราติดนิสัยเสียเอาเเต่ใจมาตลอดเวลา จะเลาะกันนะ ก็มีเเต่ไล่เขาไปจากชีวิต เอาจริงๆคือประชดนะ เเต่เขาก็ง้อทุกครั้ง จนวันที่ลูกเขาคลอดมา เด็กหน้าเหมือนเขามาก เราหัวใจสะลาย เเย่มากช่วงนั้น นอนร้องไห้ทุกคือเลย ใช่เวลานานมากกว่าที่ทุกอย่างจะสงบ ที่สำคัญเรามีปัญหากับครอบครัวเขา เรื่องก็เกิดจากเด็กเนี่ยเเหละ จนถึงขั้นพูดกันไม่ได้ เเล้วเรื่องก็ผ่านมาระยะหนึ่ง เขาเริ่มมีเล่นดนตรีกลางคืน นี่คือจุดเปลี่ยน ก็เหมือนเดิม มีคนอื่นอีกตามเคย เเต่ครั้งนี้เราไม่รุ้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งเเต่เมื่อไร เรื่องเกิดขึ้นจาก(อ่อตอนคบกันเขาเคยนอกใจ มีคนอื่นอยู่ครั้งหนึ่ง เราจะบได้ ก็เห็นว่าเลิกติดต่อกันเเล้วนะ) เขายืมโทรศัพท์เราเล่นเฟส เราบังเอิญไปเห็นว่าเราเขาไปดูเฟสคนที่เคยนอกใจเรา เขาไปดูเกิบทุกวัน เพราะเดี๋ยวนี่มับันทึกไว้เเล้ว เขาก็เเก้ตัวโน้นนี้ บอกว่าไปดูงานใน คืนนั้นเขาก็ไปเล่นกนตรี เราคาใจ เลยบอกขอดูเฟสหน่อย โทรไป เขาก็บอกจะเอาไปทำไร บายเบียง เเต่เราเห็นเขาออนเฟส คงเข้าไปทำลายหลักฐาน เเล้วก็โกหกว่าไม่ได้ออน เดี๋ยวกลับมาให้ดู เรารุ้เลยมันโกหก บอกเลิกเลย เเต่เเปลกที่ครั้งนี้ เขาง้อเราอยู่เเค่เเปบเดียวเท่านั้น ขากนั้นก็ปล่อยเราเฉยเลย กลับเป็นเรา ที่เป็นฝ่ายไปทวงถามเขาว่าจะไม่ทำไรเลยเหรอ สุดท้ายกลายเป็นขอร้องให้เขากลับมา เขาก็บอกว่าเขาอยากอยู่คนเดียว เหนื่อยเราที่มีปัญหาที่ไรเราก็ไล่เขาตลอด ไม่อยากกลับโดนไล่อีก เราก็สัญญาว่าจะไม่ทำอีก จนมาวันหนึ่งเรารุ้ว่าเขามีคนอื่นเเล้ว เเต่ทุกครั้งที่เราถามเขา เขาไม่เคยยอมรับมันจริงเลย ผญ.คนนั้นมีเเฟนอยู่เเล้ว เเต่เขากลับไม่วนว่ามัยผิดมันเลวยังไง การคบชู้กัน พามานอนที่ห้องไปไหนๆมาไหนด้วยกัน ในขณะที่เรากำลังจะตายกับสิ่งที่เขาทำ เราเจ็บที่เขาเห็นคนอื่นดีกว่าเราทั้งที่คนๆนั้นไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย ไม่สนว่าเรากับเคยสู้กับปัญหาในชีวิตกันมายังไง ลืมคนที่ยืนข้างๆเขาในวันที่มีปัญญา เราพูด เขาก็หาว่าเราทวงบุญคุณ เขาเห็ยนผญ.เเบบนั้นว่าดีเหรอ ที่เจ็บยิ่งกว่า เราพูดกับเขานะว่า ผญ.คนนั้นมีทั้งคนของเขามีทั้งเทอ เเต่เรามีเทออยู่เเค่คนเดียวนะ เเต่เขาก็ยังไม่เคยสนใจ เราพยายามมาก ข้อร้องทุกอย้างเพื่อขอความเห็นใจ ขอโอกาสต่างๆนานๆเเต่ไม่ได้อะไรเลย ในระหว่างที่เลิกกันไปเเล้วเราก็ยังไปหาเข้านอนด้วยกันอยู่บ้างนะ เรายอมเพราะรัก เเต่เขาไม่ใช่เลยเเค่ความต้องการเฉยๆ เป็นเเบบนี้ยุหลายครั้ง เพราะความไม่ชัดเจนของเขาไม่เคยกล้ายอมรับมาตรงๆเรื่องเขากันผญ.คนนั้น ทุกครั้งเรารุ้ด้วยตัวเองตลอด ฝเราอะก็โง่ถามเขาตลอดเวลาว่ายังรักเรายุมั้ย เขาก็ตอบว่ายังรัก เราก็โง่เชื่อ ทั้งๆที่รุ้ตลอดว่าความจิงเเล้วเป็นยังไง เราเริ่มหยุด เพราะไม่ไหวเเล้ว เเต่มันก๋ยังติดกะนจิงๆไม่ได้ พอเราหยุด เขสก็ติดต่อมา เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม เป็นนี้ยุตลอด จนเหมือนว่า ผญ.คนนั้นจะเลิกเเฟนเขา ก็ไม่น่าจะติดต่อกันเเล้ว เขาก็เหมือนว่าขะกลับมาหาเรา ก็ก็ยังลังเล่ยุเพราะเราไม่เชื่อใจอีกเเล้ว อยากให้เขาทำให้เรามั่นใจจิงๆก่อน เเต่เราก็เหมือนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น จนมีวันหนึ่ง เราเเอบได้รหัสเฟสเขามา จะรอไรละ ก็เขาไปดู อ่านไปทั้งน้ำตาปวดร้าวไปหมด ยังไม่รวมผญ.คนอื่นอีกนะ เราไม่รุ้เลยว่าเรารับมันไหวยังไง ตัดสินใจโทรไปคุยกับเขา ตอนเเรกว่าจะตัดขาดทุกอย่างนะ เเต่ใจมันเป็นบ้าอะไรไม่รุ้ ให้โอกาสเขาอีก ก็กบับมาคุยกัน คุยได้ไม่นานหลอก เพราะใจเราอะคิดเเต่สิ่งที่เจอมาตลอด ที่นี่ไม่ไหวตัดสินใจเลิกจิงจัง เราก็ทำได้นะ จนเขาติดต่อมาอีก เราก็คุยด้วย คุยเหมือนเราไม่รุ้สึกอะไรกับเขาเเล้วทั้งที่ใจไม่ใช่เลย สุดท้ายเราไปหาเขาก็อยู่ด้วยกันมันก็เกิบๆเหมือนเดืมเเต่ไม่ใช่ทั้งหมด ก็คือสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ ไม่เขาใจตัวเองเลย ทั้งที่เห็นความเลวเขานะ เเต่ยังโง่รัก ณ ตอนนี้ก็ยังไม่รุ้จะเอายังไงกับชีวิต ไม่ได้หวังให้ใครสงสารเห็นใจ เพียงเเต่เเค่ระบายความอึดอัดเเละสับสนที่เป็นอยูตอนนี้มากๆ ไม่รุ้เลยจะเดินไปทางไหน เพียงเพราะคนที่เราเลือก ดันไปเลือกรักคนผิด
รักคนผิด เเต่รักไปเเล้วจึงต้องอยู่เเบบเจ็บๆ
เรื่องนี่เกิดจากความอึดอัดในใจ เต็มไปด้วยความสับสน รู้ว่ารักคนผิด เเต่ทำยังไงก็เลิกรักไม่ได้
เราคบกับผช.คนหนึ่งมาตั้งเเต่สมัยเรียนมัธยม ยอมรับว่าเป็นคนเดียวที่รุ้สึกไม่เหมือนกับคนอื่นๆ เหมือนเราจะเป็นฝ่ายยอมในหลายๆเรื่อง เขาเป็นคนเจ้าชู้มาก ก็นักดนตรีอ่ะนะ ก็ทะเลาะกันอยู่บ่อยๆเลย คบกันได้ประมาณ3 ปี จนเขาเข้ามหาลัย เขาก็นอกใจเราไปคบกับคนอื่น จนเราต้องเลิกกัน ระหว่างนั้น เราต่างคนต่างใช้ชีวิต เราก็มีเเฟนใหม่ เขาก็มี เเต่เขาก็ยังติดต่อมาเป็นบางครั้งคาว มาๆหายๆ เเต่ตอนนั้นเราไม่คิดว่าเรารักเขาอีกเเล้ว เพราะเขาทำกับเราไว้เจ็บมาก จนเวลาผ่านไป 3ปี เขาติดต่อกลับมา ก็คุยกัน นัดเจอกัน เราก็มีเเฟนอยู่เเล้วนะ เเต่เราก็เริ่มเบื่อเเฟน เพราะคิดว่ากลับเขาไม่เหมาะกันเลย พอเราคุยกับเขาบ่อยเข้า เจอเขาบ่อยเข้า ความรู้สึกเก่าๆมันก็กลับมา เเล้วก็อภัยให้ไปเเล้วกับเรื่องที่เขาทำกับเรา จนไหนที่สุด ก็เลิกกับเเฟนกลับมาคบกับเขา เขาดูทุ่มเท่เเหละตั้งใจทำหลายๆเพื่อเรามาก ผิดจากเมื่อก่อนเลย ที่ไม่เคยสนใจกันเลย ยอมรับว่าเห็นสิ่งที่เขาทุ่มเท่กับเรามาก เเต่มันยังเต็มไปด้วยเรื่องราวเเย่ในชีวิตเราทั้งคู่ หลังจากที่ตกลงคบกัน เราดันไปเห็นข้อความในเฟสบุ๊ค คือเขาทำเเฟนเก่าเขาท้อง ที่บ้านเขาก็รับรุ้ วันเเรกที่เรารุ้เราเเถบช็อค คิดจะเลิก เเต่พอหันไปเห็นเขาร้องไห้ เขาเสียใจเครียดมาก เพราะทำให้คนในครอบครัวผิดหวัง เราเลยตัดเขาเเล้วหนี้ปัญหาไปคนเดียวไม่ได้ ก็อยู่ด้วยกัน ก็เเย่บ้างดีบ้างมาตลอดเวลาเเต่มันมีความกดดันอยู่ในใจเราตลอดมาว่าเราจะรับได้เหรอ อ่อลืมบอก คือเขาอะไม่เเน่ใจว่าใช่ลูกเขาเปล่า เราก็อยู่เเบบหลอกตัวเองว่าอาจไม่ใช่ลูกเขา เราติดนิสัยเสียเอาเเต่ใจมาตลอดเวลา จะเลาะกันนะ ก็มีเเต่ไล่เขาไปจากชีวิต เอาจริงๆคือประชดนะ เเต่เขาก็ง้อทุกครั้ง จนวันที่ลูกเขาคลอดมา เด็กหน้าเหมือนเขามาก เราหัวใจสะลาย เเย่มากช่วงนั้น นอนร้องไห้ทุกคือเลย ใช่เวลานานมากกว่าที่ทุกอย่างจะสงบ ที่สำคัญเรามีปัญหากับครอบครัวเขา เรื่องก็เกิดจากเด็กเนี่ยเเหละ จนถึงขั้นพูดกันไม่ได้ เเล้วเรื่องก็ผ่านมาระยะหนึ่ง เขาเริ่มมีเล่นดนตรีกลางคืน นี่คือจุดเปลี่ยน ก็เหมือนเดิม มีคนอื่นอีกตามเคย เเต่ครั้งนี้เราไม่รุ้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งเเต่เมื่อไร เรื่องเกิดขึ้นจาก(อ่อตอนคบกันเขาเคยนอกใจ มีคนอื่นอยู่ครั้งหนึ่ง เราจะบได้ ก็เห็นว่าเลิกติดต่อกันเเล้วนะ) เขายืมโทรศัพท์เราเล่นเฟส เราบังเอิญไปเห็นว่าเราเขาไปดูเฟสคนที่เคยนอกใจเรา เขาไปดูเกิบทุกวัน เพราะเดี๋ยวนี่มับันทึกไว้เเล้ว เขาก็เเก้ตัวโน้นนี้ บอกว่าไปดูงานใน คืนนั้นเขาก็ไปเล่นกนตรี เราคาใจ เลยบอกขอดูเฟสหน่อย โทรไป เขาก็บอกจะเอาไปทำไร บายเบียง เเต่เราเห็นเขาออนเฟส คงเข้าไปทำลายหลักฐาน เเล้วก็โกหกว่าไม่ได้ออน เดี๋ยวกลับมาให้ดู เรารุ้เลยมันโกหก บอกเลิกเลย เเต่เเปลกที่ครั้งนี้ เขาง้อเราอยู่เเค่เเปบเดียวเท่านั้น ขากนั้นก็ปล่อยเราเฉยเลย กลับเป็นเรา ที่เป็นฝ่ายไปทวงถามเขาว่าจะไม่ทำไรเลยเหรอ สุดท้ายกลายเป็นขอร้องให้เขากลับมา เขาก็บอกว่าเขาอยากอยู่คนเดียว เหนื่อยเราที่มีปัญหาที่ไรเราก็ไล่เขาตลอด ไม่อยากกลับโดนไล่อีก เราก็สัญญาว่าจะไม่ทำอีก จนมาวันหนึ่งเรารุ้ว่าเขามีคนอื่นเเล้ว เเต่ทุกครั้งที่เราถามเขา เขาไม่เคยยอมรับมันจริงเลย ผญ.คนนั้นมีเเฟนอยู่เเล้ว เเต่เขากลับไม่วนว่ามัยผิดมันเลวยังไง การคบชู้กัน พามานอนที่ห้องไปไหนๆมาไหนด้วยกัน ในขณะที่เรากำลังจะตายกับสิ่งที่เขาทำ เราเจ็บที่เขาเห็นคนอื่นดีกว่าเราทั้งที่คนๆนั้นไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย ไม่สนว่าเรากับเคยสู้กับปัญหาในชีวิตกันมายังไง ลืมคนที่ยืนข้างๆเขาในวันที่มีปัญญา เราพูด เขาก็หาว่าเราทวงบุญคุณ เขาเห็ยนผญ.เเบบนั้นว่าดีเหรอ ที่เจ็บยิ่งกว่า เราพูดกับเขานะว่า ผญ.คนนั้นมีทั้งคนของเขามีทั้งเทอ เเต่เรามีเทออยู่เเค่คนเดียวนะ เเต่เขาก็ยังไม่เคยสนใจ เราพยายามมาก ข้อร้องทุกอย้างเพื่อขอความเห็นใจ ขอโอกาสต่างๆนานๆเเต่ไม่ได้อะไรเลย ในระหว่างที่เลิกกันไปเเล้วเราก็ยังไปหาเข้านอนด้วยกันอยู่บ้างนะ เรายอมเพราะรัก เเต่เขาไม่ใช่เลยเเค่ความต้องการเฉยๆ เป็นเเบบนี้ยุหลายครั้ง เพราะความไม่ชัดเจนของเขาไม่เคยกล้ายอมรับมาตรงๆเรื่องเขากันผญ.คนนั้น ทุกครั้งเรารุ้ด้วยตัวเองตลอด ฝเราอะก็โง่ถามเขาตลอดเวลาว่ายังรักเรายุมั้ย เขาก็ตอบว่ายังรัก เราก็โง่เชื่อ ทั้งๆที่รุ้ตลอดว่าความจิงเเล้วเป็นยังไง เราเริ่มหยุด เพราะไม่ไหวเเล้ว เเต่มันก๋ยังติดกะนจิงๆไม่ได้ พอเราหยุด เขสก็ติดต่อมา เราก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม เป็นนี้ยุตลอด จนเหมือนว่า ผญ.คนนั้นจะเลิกเเฟนเขา ก็ไม่น่าจะติดต่อกันเเล้ว เขาก็เหมือนว่าขะกลับมาหาเรา ก็ก็ยังลังเล่ยุเพราะเราไม่เชื่อใจอีกเเล้ว อยากให้เขาทำให้เรามั่นใจจิงๆก่อน เเต่เราก็เหมือนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น จนมีวันหนึ่ง เราเเอบได้รหัสเฟสเขามา จะรอไรละ ก็เขาไปดู อ่านไปทั้งน้ำตาปวดร้าวไปหมด ยังไม่รวมผญ.คนอื่นอีกนะ เราไม่รุ้เลยว่าเรารับมันไหวยังไง ตัดสินใจโทรไปคุยกับเขา ตอนเเรกว่าจะตัดขาดทุกอย่างนะ เเต่ใจมันเป็นบ้าอะไรไม่รุ้ ให้โอกาสเขาอีก ก็กบับมาคุยกัน คุยได้ไม่นานหลอก เพราะใจเราอะคิดเเต่สิ่งที่เจอมาตลอด ที่นี่ไม่ไหวตัดสินใจเลิกจิงจัง เราก็ทำได้นะ จนเขาติดต่อมาอีก เราก็คุยด้วย คุยเหมือนเราไม่รุ้สึกอะไรกับเขาเเล้วทั้งที่ใจไม่ใช่เลย สุดท้ายเราไปหาเขาก็อยู่ด้วยกันมันก็เกิบๆเหมือนเดืมเเต่ไม่ใช่ทั้งหมด ก็คือสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ ไม่เขาใจตัวเองเลย ทั้งที่เห็นความเลวเขานะ เเต่ยังโง่รัก ณ ตอนนี้ก็ยังไม่รุ้จะเอายังไงกับชีวิต ไม่ได้หวังให้ใครสงสารเห็นใจ เพียงเเต่เเค่ระบายความอึดอัดเเละสับสนที่เป็นอยูตอนนี้มากๆ ไม่รุ้เลยจะเดินไปทางไหน เพียงเพราะคนที่เราเลือก ดันไปเลือกรักคนผิด