เรื่องรักมันซับซ้อน (ขอพื้นที่เล็กๆระบายหน่อย T^T)

เครียดแค่อยากระบายแค่นั้นนนน อย่าว่าเราควายนะ เราคงควายจริงๆ!!


ตอน ม.6 เทอมแรก เราคบกับแฟนได้เกือบๆ 1 ปี  ป๊อปปี้เลิฟมากๆ
แล้วแฟนก็มาบอกเลิกเรา (ตอนใกล้เรียนจบ ม.6) โดยให้เหตุผลว่า 'มันไม่ใช่..ไม่ได้รักแล้ว' ตอนนั้นเราเสียใจมากๆ
แต่หลังจากนั้นเราก็ไปเรียนต่อมหาลัยที่เดียวกัน (เรียนห้องเดียวกันด้วย)
ตั้งแต่เลิกกันเวลาผ่านมาเกือบปีได้ (เราไม่เคยคุยกับใครอีกเลย ไม่เคยเปิดใจรับใครเลย)

พอมาเรียนที่เดียวกันยังไม่พอยังมาพักหอเดียวกันด้วย แต่ตอนนั้นเราคิดว่าเราทำใจเรื่องเขาได้แล้ว พร้อมที่จะกลับมาเป็นเพื่อนเขาเหมือนเดิม
แต่พอย้ายมาอยู่หอ เขาเริ่มเข้าหาเรามากขึ้น ทำตัวเหมือนแฟน ไปไหนมาไหนกับเราตลอด ชวนเรากินข้าว ดูหนัง นอนด้วยกันด้วย อยู่แบบนี้ได้สักพัก..
เราก็เริ่มรู้สึกได้ว่า..เขากำลังคุยกับใครอยู่ จนวันนึงเราถือวิสาสะแอบดูโทรศัพท์เขา แล้วเราก็รู้ว่าเขากำลังคุยกับผู้หญิงคนนึงอยู่ เราเองก็รู้จักดีด้วย..
(คุยแบบคนจีบกัน เหมือนคนที่ชอบกำลังชอบกันช่วงแรกๆ) ตอนนั้นเราตกใจ ช็อกเลย  เราก็พูดกับเขาตรงๆ ขอให้เขาเลิกคุย เขาก็ยืนยันไม่ยอมเลิกคุย เราเลยคิดว่างั้นเราไปเองดีกว่า เราไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้ เหมือนเราเป็นของเล่น หรืออะไรสักอย่าง
แต่เขากลับมาเข้าหาเรา (เพื่ออะไรเราก็ไม่เข้าใจ..) จนเรามารู้ทีหลังอีกว่าเขาไปดูหนังด้วยกัน  ยังคุยกันทุกวัน
เราทนไม่ไหว..เลยคิดว่าจะตัดเขาจริงๆจังๆ ซะที!!

และช่วงนั้นก็มีผู้ชายคนนึง คือเรารู้จักกันในฐานะเพื่อนก่อน เขาเข้ามาคุยมาเทคแคร์เรา แต่เราก็ยังไม่เปิดใจยอมรับเขามากเท่าไหร่ แต่เริ่มรู้สึกดีด้วยนิดๆ
พอแฟนเก่าเรารู้ว่ามีคนมาคุยกับเรา เค้าก็เข้ามาถามนู่นถามนี่ .. เราก็บอกว่าเราก็รู้สึกดีกับผู้ชายคนนั้น
จนเค้าพูดออกมาว่าเขาเสียใจ.. แล้วก็ร้องไห้หนักมาก (คือเขาไม่เคยร้องไห้ให้เรามาก่อนเลย) แล้วก็มาขอเราคืนดี.. แล้วเขาบอกว่าจะไม่บอกเลิกเราอีก
เขาพูดจนเราเชื่อว่าเขารักเรามากจริงๆ .. แล้วเราก็ยอมคืนดี(บ้าจริง)
เราก็ขอให้เขาเลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้นด้วยเหมือนกัน.. เขาตกลง และบอกผู้หญิงคนนั้นว่าเขากลับมาคบกับเรา เพราะเค้ารักเรา .. (เขาให้เราอ่านในไลน์)
เราก็เชื่อใจเขานะ แต่ผ่านไปไม่ถึงอาทิตย์ เขาบอกว่าอยู่ดีๆก็อยากกลับไปคบแฟนเก่า.. (แฟนก่อนหน้าเรา) ทำเราอึ้งได้ตลอดเนอะ
แล้วก็ยังคุยกับผู้หญิงคนนั้นอยู่บ้าง สุดท้าย..มาบอกเลิกเราซะงั้น (ตอนนั้นดราม่าหนักมาก)
เราก็ถามเขาว่า ทำไมทำแบบนี้แล้วที่พูดมาตอนนั้นคืออะไร? เขาบอกว่าเรื่องมันผ่านไปแล้วจะพูดถึงอีกทำไม.. อ้าวหงายเงิบเลยสิคะ
เรารั้งไว้ได้ประมาณอาทิตย์นึง จนเขาบอกว่าอยากเลิกจริงๆ เราเลยยอมเลิก


หลังจากนั้นเราก็พยายามจะตัดเค้า แต่เค้าไม่ชอบที่เราทำเป็นไม่ยุ่งไม่สนใจเขา.. เราเลยคุยกับเขา(พยายามเป็นเพื่อน)
เราเลยโกหกเขาไปว่าเรามีคนมาคุยด้วยแล้ว (เขาจะได้ไม่มายุ่งกับเรามากเราจะได้ตัดใจได้ด้วย)
แต่กลับกันเลย..กับมาถามเซ้าซี้ว่าเราคุยกับใคร เป็นคนที่ไหน เขาบอกว่าเขาเป็นห่วง.. คุยไปคุยมาจนสุดท้ายก็กลับมาคบกันอีก (เราใจอ่อนมากอะ)
แล้วก็มาบอกเลิกเราอีก (เหมือนย้อนไปเริ่มใหม่อ่ะ เป็นแบบนี้ 2-3 ครั้งได้)
หลังจากนั้นเราไม่คุยไม่ยุ่งกับเขามาเกือบเดือนได้ (เรียนด้วยกันแต่เราหลบหน้าไปกับเพื่อนคนอื่น)


แล้ววันนึงเขาก็เข้ามาคุย เราก็เปิดใจคุยกับเขาแบบเพื่อน(เพื่อน50%) แต่พอกลับมาคุยกัน กลับมาสนิทกันเหมือนเดิมอีก
ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ซื้อของด้วยกัน ไปทำงานด้วยกัน มีอะไรก็ปรึกษากัน นอนด้วยกัน (เผลอตัว คือจริงๆเราก็ยังรักเขาอยู่แหละ)
กลับมาคุยกันครั้งนี้ความรู้สึกเหมือนแฟนมากๆ รู้สึกดีมีความสุขมากๆ คือตอนนั้นมันดีมาก เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
เหมือนเราสองคนเริ่มรู้จักนิสัยกันมากขึ้น เราเข้ากันได้ดีกว่าเมื่อก่อน แต่เราก็รู้สึกอึดอัดนิดๆนะที่เป็นแบบนี้
คือมันไม่ชัดเจนว่าเพื่อนหรือแฟน..มันเหมือนมีอะไรกั้นอยู่ พออยู่แบบนี้ได้เกือบเดือน..
เขาก็มาบอกเราว่าเขาอยากชัดเจน เขาไม่ชอบที่อยู่แบบนี้ เริ่มอึดอัด แต่เขาอยากชัดเจนกับเราในฐานะเพื่อน (อีกและ)
ตอนนั้นเราโคตระอึ้ง แล้วร้องไห้หนักมาก.. (อะไรอีกวะ กุผิดอะเไรอีก)
เขาบอกว่าเขายังไม่คิดเรื่องมีแฟน เขาไม่ได้คุยกับใคร แต่เขาอยากให้มันชัดเจนสักทางนึงก่อน..

เราถามเขาว่าไม่มีความสุขหรอ.. เขาบอกว่า มี
แล้วทำไมถึงไม่กลับมาคบแทน? เขาบอกว่าเขายังไม่คิดเรื่องนี้ ยังไม่อยากมี (เหตุผลเดิมๆ)
ให้เป็นเพื่อน แต่นอนด้วยกันเหมือนเดิมได้ เขาจะไม่ทำอะไรเรา(18+) แล้วเขาก็ไม่ทำจริงๆ (เพิ่งจะพูดแล้วทำจริงๆก็คราวนี้แหละ)

ตอนนี้เขาก็เหมือนพยายามจะตัดเรา ไม่ตอบเฟส ไม่ตอบไลน์ โทรไปไม่ค่อยรับสาย (เรารู้ว่าบางทีเขาก็ไม่ว่างจริงๆ แต่บางทีเราก็รู้สึกว่าเขาจงใจ)
เราก็เลยถามเขา ถ้าเรามีแฟนใหม่..เธอก็จะไม่รู้สึกอะไรใช่ไหม?
เขาบอกว่ามันสิทธิ์ของเรา เราจะมีหรือไม่มีก็แล้วแต่ ส่วนเขาจะรู้สึกหรือไม่ มันก็เรื่องของเขา..
เพราะเขาไม่ได้มีใคร ไม่ได้คุยกับใครอยู่แล้ว THE END

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แต่ก่อนหน้านี้เขาเป็นคนเข้าหาเราเองแท้ๆ พอเราจะไปคุยกับคนอื่นก็มารั้งเราไว้ สุดท้ายก็มาบอกเลิกเราซ้ำไปซ้ำมา ร้องไห้ไม่รู้กี่รอบ
แล้วกลายเป็นว่า เราก็ผิดที่เรายืนยอมให้มันเป็นแบบนี้เอง.. เอ้อเรายอมรับนะว่าเราก็มีส่วน แต่เราก็รับผิดชอบความรู้สึกตัวเองกับอีกฝ่าย
กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เขาเลือกคนละแบบกับเรา(แค่นั้นTT)

เรารอเขา ให้อภัยไม่รู้กี่รอบ เราเหนื่อยมาก ท้อมากๆๆ
เราไม่ได้คุยกับใครจริงจัง ไม่ได้คบ ไม่ได้สนใจใครเกือบ 3-4 ปี รอแต่เขามาตลอด (แต่ดูแล้วเขาจะโง่มากที่ไม่รับรู้อะไรเลย555)
เราอยากลองไปคุยไปคบกับคนอื่นดูนะ แต่เรากลัวว่าวันนึงเขากลับมา เขาจะไม่เจอเรา เราไม่อยากให้เขาเสียใจ (นางเอกไปอีกดิ!)

(เราเองก็โง่มากเหมือนกัน คือกุรอไรแว๊ะตั้งหลายปี TT )
แต่เราไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขาเห็นเราเป็นตัวอะไร เขาไม่รู้หรอว่าเราก็มีความรู้สึก..



เราเป็นคนนิสัยแบบรักใครรักจริง เทคแคร์ เป็นห่วง จู้จี้ขี้บ่น แต่ไม่มีนอกใจ100%
งี่เง่านิดหน่อย(คือถ้าเขาไม่ทำไรไม่ดีเรา ไม่ผิด ทำให้เราไว้ใจ เราไม่งี่เง่าเลยจริงๆ)
ดีขนาดนี้ยังโดนทิ้งๆขว้างๆ  เราไม่รู้จะทำยังไงต่อ คือจะคุยกับใครก็ไม่กล้าคุย ไม่กล้าเปิดใจ กลัวเจ็บอีก เข็ดดดดดดดด

คร่าวๆ นี่แค่คร่าวๆ เรื่องจริงดราม่ากว่านี้เยอะ..
ร้อง หนักมาก TT

^{T^T}