นี่เป็นประสบการณ์ตรงจากตัวของฉันเอง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง และมันก็ผ่านมานานพอสมควร
ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนฉันเรียนอยู่มัธยมปลาย ฉันคบกับแฟนคนหนึ่ง เราคบกันโดยที่พ่อแม่ของฉันรู้ แต่พ่อแม่ของเขาไม่ค่อยรู้เนื่องจากอยู่กันคนละจังหวัดกับเขา ในระหว่างที่เราคบกัน ฉันกับเขาไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ซึ่งก็เรียกว่าตัวแทบจะติดกันเลยก็ว่าได้ เจอฉันที่ไหนต้องเจอเขาที่นั่น 555555 ขนาดนั้นจริงๆนะ แฮร่ ผ่านไปหกเดือนของการครบรอบ เขาและฉันก็ต้องผูกแขนกันในวัยเรียน (เพราะอะไรต้องผูกแขนขอไม่บอก มันไม่เหมาะสมอ่าจ้า) เรื่องนี้ดังมากในโรงเรียนหลังจากที่เราผูกแขนกัน ฉันอับอายมากในช่วงนั้น แต่ก็ไมรู้จะทำยังไงในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ใครก็ต่างคิดว่าเราสองคนต้องท้องแน่ๆ แต่กว่าฉันจะผ่านคำสบประหม่ามาได้ มันก็ต้องใช้เวลานาน
___แม่ของเขาไม่ชอบฉันเลย เพราะบ้านฉันฐานะไม่ค่อยดีเหมือนแฟนของพี่เขาที่รวยมากถึงมากที่สุด เวลาจะไปไหนทำอะไรแฟนพี่เขาจะออกตังค์ให้หมด ทุกคนในครอบครัวของเขาดีกับฉันทุกคนยกเว้น ! แม่และพี่ของเขา (ไม่งงใช่ไหม) สองคนนี้ไม่ชอบสุงสิงกับทางบ้านฉันเลยไม่เหมือนคนอื่นที่ถามไถ่ตลอดเวลา
___เวลาผ่านไปปีกว่า เขาก็ขนเสื้อผ้ากลับไปอยู่บ้านแล้วใช้เหตุผลที่ว่าฉันจะไปเรียนต่อที่อื่นแล้วเขาจะอยู่บ้านกับใคร โอเคฉันเข้าใจ ก็เลยไม่ได้เอ้ะใจอะไรเลย และตอนนั้นเขาก็เพิ่งได้ไอโฟนเครื่องใหม่มา ฉันนี่ได้เล่นแค่ครั้งเดียวเองด้วยซ้ำ และฉันก็เชื่อใจเขา ว่ามันจะต้องไม่มีอะไรในเมื่อเขามีโทรศัพท์ใหม่แล้ว แชทของเขาฉันก็ดูได้หากเขาจะคุยกับคนอื่น
***แต่แล้วความเชื่อใจกลับมาทำร้ายฉัน เขาเปลี่ยนไป เขาคนที่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันกับฉัน กลับกลายเป็นมีข้ออ้างทุกครั้งที่ฉันชวน วันนั้นครบรอบเขาบอกกับฉันว่า "
สัญญาได้ไหมว่าไปเรียนที่ใหม่แล้วจะไม่มีใคร อย่านอกใจเขาได้ไหม เขาขอร้อง" ฉันให้สัญญากับเขาได้เสมอเพราะเราผูกแขนกันแล้ว ฉันคงไม่มีคนอื่นนอกจากเขาอีกแล้ว วันถัดมาเพื่อนของฉันทักแชทมาบอกว่าเขามาคุยกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันท่าทางกุ๊กกิ๊กกันมาก ฉันไม่เชื่อที่เพื่อนฉันบอก เพราะเราเพิ่งคุยกันและเขาก็บอกว่าจะนอน แต่ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้ฉันไปยังสถานที่นั้นกลับพบว่าเขากำลังยืนคุยอยู่กับใครที่ฉันไม่รู้จัก เขาแก้ตัวต่างๆนานาว่าไม่ได้เป็นอะไรกันกับเธอ แต่..คำขอโทษมันก็หลุดออกมาจากปากของเขา และช่วงเวลานั้นเขาก็เลือกคนที่ฉันไม่รู้จักเลย
>>> นั่นเป็นเพราะ
//ความไว้ใจมากเกินไปใช่ไหม// มันถึงเป็นแบบนี้ เขาพยายามโทรมาหาฉัน ถามสารทุกข์สุขดิบทุกวันในฐานะของเพื่อน หึๆเพื่อนหรอ ? มันไม่ใช่นะที่จะมาคุยกันในฐานะเพื่อน ฉันโทรหาแม่ของเขาเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่..ฉันคิดผิด เขารับฟังฉันอย่างเดียว เขาบอกให้ฉันใจเย็นๆแล้วแม่เขาเองก็ไม่ได้ช่วยอะไรฉันอีกเลย แม้กระทั่งโทรหาฉัน สายของแม่เขาแทบไม่มีเลยด้วยซ้ำ ทุกคนปลอบฉันแฟนของพี่เขาช่วยพูดกับแม่เขาเต็มที่ เขาช่วยฉันทุกอย่าง แต่ก็ดูเหมือนเปล่าประโยชน์เพราะแม่เขาไม่ได้ชอบฉัน
...แล้วคนที่ให้คำว่า
เพื่อน กับฉันอ่ะหรอเป็นไงบ้าง ? เขาสบายดี เขาพาเธอไปบ้าน ไปไหนต่อไหนกันทุกคืน
เขาเกลียดฉันเพียงเพราะพี่ของฉันโทรไปบอกเขาว่า "จ
ะมาทำให้น้องสาวของเรารู้สึกแย่แบบนี้อีกทำไม ในเมื่อเลือกเขาแล้วก็ปล่อยน้องสาวของเรา" นี่เป็นประโยคจริงและประโยคเดียวที่พี่ของฉันบอกเขาจนทำให้เขาเกลียดฉันไป
เวลาผ่านไปความจริงก็ปรากฏ อะไรหลายๆอย่างเริ่มชัดเจนขึ้น คนโง่อย่างฉันก็เริ่มฉลาดขึ้นมา(มั้ง)
มีพี่ที่สนิทกะทางบ้านของเขาบอกกับฉันว่า ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าฉันไม่มีตังค์เหมือนคนใหม่เขานะ เธอคนนั้นฐานะดีเทียบเท่าแฟนของพี่เขา เธอมีทุกอย่างที่ฉันไม่มี เธอมี "
เงิน"
เงินนนนนนนนนนนน มันเป็นสิ่งเดียวที่แม่ของเขาต้องการให้เขาสุขสบาย พี่คนนี้บอกกับฉันว่า หากฉันมีเงินแม่เขาจะไม่ปล่อยปละละเลยเรื่องให้เป็นแบบนี้ หากฉันมีเงินแม่เขาคงจะช่วยให้ฉันกับเขาไม่ต้องเลิกกัน และที่สำคัญแม่เขาคือคนที่แนะนำเขากับเธอให้รู้จักกัน แม่เขาช่วยทางนั้นทุกอย่างให้ราบรื่น ซึ่งต่างกับฉันมีแต่ทางที่มันขรุขระ
เงิน คำเดียว //สิ่งเดียวที่ฉันมีไม่เท่าเธอ//สิ่งเดียวที่แม่เขาต้องการ//..และความรู้สึกของฉันหล่ะ มันมากกว่าเงินมากมายก่ายกองของเธอ ทำไมเขาไม่สนใจ..//
สมัยนี้เขาไม่ได้คบกันเพราะความรักแล้วจริงไหม ? เข้าใจเลยว่า "เงิน" มันยิ่งใหญ่กว่าความรู้สึก
ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อนฉันเรียนอยู่มัธยมปลาย ฉันคบกับแฟนคนหนึ่ง เราคบกันโดยที่พ่อแม่ของฉันรู้ แต่พ่อแม่ของเขาไม่ค่อยรู้เนื่องจากอยู่กันคนละจังหวัดกับเขา ในระหว่างที่เราคบกัน ฉันกับเขาไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ซึ่งก็เรียกว่าตัวแทบจะติดกันเลยก็ว่าได้ เจอฉันที่ไหนต้องเจอเขาที่นั่น 555555 ขนาดนั้นจริงๆนะ แฮร่ ผ่านไปหกเดือนของการครบรอบ เขาและฉันก็ต้องผูกแขนกันในวัยเรียน (เพราะอะไรต้องผูกแขนขอไม่บอก มันไม่เหมาะสมอ่าจ้า) เรื่องนี้ดังมากในโรงเรียนหลังจากที่เราผูกแขนกัน ฉันอับอายมากในช่วงนั้น แต่ก็ไมรู้จะทำยังไงในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ใครก็ต่างคิดว่าเราสองคนต้องท้องแน่ๆ แต่กว่าฉันจะผ่านคำสบประหม่ามาได้ มันก็ต้องใช้เวลานาน
___แม่ของเขาไม่ชอบฉันเลย เพราะบ้านฉันฐานะไม่ค่อยดีเหมือนแฟนของพี่เขาที่รวยมากถึงมากที่สุด เวลาจะไปไหนทำอะไรแฟนพี่เขาจะออกตังค์ให้หมด ทุกคนในครอบครัวของเขาดีกับฉันทุกคนยกเว้น ! แม่และพี่ของเขา (ไม่งงใช่ไหม) สองคนนี้ไม่ชอบสุงสิงกับทางบ้านฉันเลยไม่เหมือนคนอื่นที่ถามไถ่ตลอดเวลา
___เวลาผ่านไปปีกว่า เขาก็ขนเสื้อผ้ากลับไปอยู่บ้านแล้วใช้เหตุผลที่ว่าฉันจะไปเรียนต่อที่อื่นแล้วเขาจะอยู่บ้านกับใคร โอเคฉันเข้าใจ ก็เลยไม่ได้เอ้ะใจอะไรเลย และตอนนั้นเขาก็เพิ่งได้ไอโฟนเครื่องใหม่มา ฉันนี่ได้เล่นแค่ครั้งเดียวเองด้วยซ้ำ และฉันก็เชื่อใจเขา ว่ามันจะต้องไม่มีอะไรในเมื่อเขามีโทรศัพท์ใหม่แล้ว แชทของเขาฉันก็ดูได้หากเขาจะคุยกับคนอื่น
***แต่แล้วความเชื่อใจกลับมาทำร้ายฉัน เขาเปลี่ยนไป เขาคนที่เคยไปไหนมาไหนด้วยกันกับฉัน กลับกลายเป็นมีข้ออ้างทุกครั้งที่ฉันชวน วันนั้นครบรอบเขาบอกกับฉันว่า "สัญญาได้ไหมว่าไปเรียนที่ใหม่แล้วจะไม่มีใคร อย่านอกใจเขาได้ไหม เขาขอร้อง" ฉันให้สัญญากับเขาได้เสมอเพราะเราผูกแขนกันแล้ว ฉันคงไม่มีคนอื่นนอกจากเขาอีกแล้ว วันถัดมาเพื่อนของฉันทักแชทมาบอกว่าเขามาคุยกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันท่าทางกุ๊กกิ๊กกันมาก ฉันไม่เชื่อที่เพื่อนฉันบอก เพราะเราเพิ่งคุยกันและเขาก็บอกว่าจะนอน แต่ไม่รู้มีอะไรมาดลใจให้ฉันไปยังสถานที่นั้นกลับพบว่าเขากำลังยืนคุยอยู่กับใครที่ฉันไม่รู้จัก เขาแก้ตัวต่างๆนานาว่าไม่ได้เป็นอะไรกันกับเธอ แต่..คำขอโทษมันก็หลุดออกมาจากปากของเขา และช่วงเวลานั้นเขาก็เลือกคนที่ฉันไม่รู้จักเลย
>>> นั่นเป็นเพราะ//ความไว้ใจมากเกินไปใช่ไหม// มันถึงเป็นแบบนี้ เขาพยายามโทรมาหาฉัน ถามสารทุกข์สุขดิบทุกวันในฐานะของเพื่อน หึๆเพื่อนหรอ ? มันไม่ใช่นะที่จะมาคุยกันในฐานะเพื่อน ฉันโทรหาแม่ของเขาเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่..ฉันคิดผิด เขารับฟังฉันอย่างเดียว เขาบอกให้ฉันใจเย็นๆแล้วแม่เขาเองก็ไม่ได้ช่วยอะไรฉันอีกเลย แม้กระทั่งโทรหาฉัน สายของแม่เขาแทบไม่มีเลยด้วยซ้ำ ทุกคนปลอบฉันแฟนของพี่เขาช่วยพูดกับแม่เขาเต็มที่ เขาช่วยฉันทุกอย่าง แต่ก็ดูเหมือนเปล่าประโยชน์เพราะแม่เขาไม่ได้ชอบฉัน
...แล้วคนที่ให้คำว่า เพื่อน กับฉันอ่ะหรอเป็นไงบ้าง ? เขาสบายดี เขาพาเธอไปบ้าน ไปไหนต่อไหนกันทุกคืน
เขาเกลียดฉันเพียงเพราะพี่ของฉันโทรไปบอกเขาว่า "จะมาทำให้น้องสาวของเรารู้สึกแย่แบบนี้อีกทำไม ในเมื่อเลือกเขาแล้วก็ปล่อยน้องสาวของเรา" นี่เป็นประโยคจริงและประโยคเดียวที่พี่ของฉันบอกเขาจนทำให้เขาเกลียดฉันไป
มีพี่ที่สนิทกะทางบ้านของเขาบอกกับฉันว่า ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะว่าฉันไม่มีตังค์เหมือนคนใหม่เขานะ เธอคนนั้นฐานะดีเทียบเท่าแฟนของพี่เขา เธอมีทุกอย่างที่ฉันไม่มี เธอมี "เงิน" เงินนนนนนนนนนนน มันเป็นสิ่งเดียวที่แม่ของเขาต้องการให้เขาสุขสบาย พี่คนนี้บอกกับฉันว่า หากฉันมีเงินแม่เขาจะไม่ปล่อยปละละเลยเรื่องให้เป็นแบบนี้ หากฉันมีเงินแม่เขาคงจะช่วยให้ฉันกับเขาไม่ต้องเลิกกัน และที่สำคัญแม่เขาคือคนที่แนะนำเขากับเธอให้รู้จักกัน แม่เขาช่วยทางนั้นทุกอย่างให้ราบรื่น ซึ่งต่างกับฉันมีแต่ทางที่มันขรุขระ เงิน คำเดียว //สิ่งเดียวที่ฉันมีไม่เท่าเธอ//สิ่งเดียวที่แม่เขาต้องการ//..และความรู้สึกของฉันหล่ะ มันมากกว่าเงินมากมายก่ายกองของเธอ ทำไมเขาไม่สนใจ..//