สวัสดีครับ
ผมขอไม่เอ่ยนามละกันครับ เรื่องมีอยู่ว่าผมเคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราเลิกคุยกันไปแล้วจนมีวันนึงเราได้กลับมาคุยกันใหม่ผมก็ยังรู้สึกกับเค้าเหมือนเดิมเหมือนวันแรกที่ผมได้รู้สึก แต่เหมือนว่าเค้าจะไม่รู้สึกกับผมอีกแล้วเค้าไม่แคร์ผมเลยจนผมท้อและหมดความรู้สึกไป ผมก็คิดว่าผมหมดความรู้สึกไปแล้วไม่รู้สึกแล้ว พอมาได้สักพักผมได้คุยกับเพื่อนของเขาตอนแรกก็เห็นว่าเป็นเพื่อนคนนึงเลยไม่ได้รู้สึกอะไร
แต่แล้ววันนึงเพื่อนของเค้าก็ดูแคร์ผม ผมก็เลยรู้สึกกับเค้า แต่พอคนที่ผมเคยรักรู้เค้าก็มาขอผมว่าอย่ายุ่งกับเพื่อนของเค้าอีก ผมก็ตัดไปว่า โอเคจะไม่ยุ่ง และก็จากกันไป..
ผมรู้นะครับว่าสิ่งที่ผมทำมัยไม่ถูกต้อง และไม่สมควรที่จะทำแบบนั้นด้วย แต่เพราะตอนนั้นผมคงยังคิดไม่ได้ว่าใจผมนั้นรักใคร ที่ผมมาตั้งกระทู้นี้ผมแค่อยากบอกผ่านถึงเค้านะครับว่า "ผมขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา" ผมไม่กล้าที่จะบอกเค้าตรงๆเพราะการกระทำวันนั้นทำให้ผมได้รู้ว่าเค้าเกลียดผม ผมหวังว่าเค้าจะได้มาเห็นกระทู้นี้ ถ้าเค้าได้เห็นกระทู้นี้แล้วขอให้ทักมาหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ
ผมอยากให้ผู้หญิงคนนึงได้อ่านครับ
ผมขอไม่เอ่ยนามละกันครับ เรื่องมีอยู่ว่าผมเคยรักผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราเลิกคุยกันไปแล้วจนมีวันนึงเราได้กลับมาคุยกันใหม่ผมก็ยังรู้สึกกับเค้าเหมือนเดิมเหมือนวันแรกที่ผมได้รู้สึก แต่เหมือนว่าเค้าจะไม่รู้สึกกับผมอีกแล้วเค้าไม่แคร์ผมเลยจนผมท้อและหมดความรู้สึกไป ผมก็คิดว่าผมหมดความรู้สึกไปแล้วไม่รู้สึกแล้ว พอมาได้สักพักผมได้คุยกับเพื่อนของเขาตอนแรกก็เห็นว่าเป็นเพื่อนคนนึงเลยไม่ได้รู้สึกอะไร
แต่แล้ววันนึงเพื่อนของเค้าก็ดูแคร์ผม ผมก็เลยรู้สึกกับเค้า แต่พอคนที่ผมเคยรักรู้เค้าก็มาขอผมว่าอย่ายุ่งกับเพื่อนของเค้าอีก ผมก็ตัดไปว่า โอเคจะไม่ยุ่ง และก็จากกันไป..
ผมรู้นะครับว่าสิ่งที่ผมทำมัยไม่ถูกต้อง และไม่สมควรที่จะทำแบบนั้นด้วย แต่เพราะตอนนั้นผมคงยังคิดไม่ได้ว่าใจผมนั้นรักใคร ที่ผมมาตั้งกระทู้นี้ผมแค่อยากบอกผ่านถึงเค้านะครับว่า "ผมขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา" ผมไม่กล้าที่จะบอกเค้าตรงๆเพราะการกระทำวันนั้นทำให้ผมได้รู้ว่าเค้าเกลียดผม ผมหวังว่าเค้าจะได้มาเห็นกระทู้นี้ ถ้าเค้าได้เห็นกระทู้นี้แล้วขอให้ทักมาหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ