เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนได้ประมาณ8เดือน
อยู่มหาลัยเดียวกันคนนี้เป็นแฟนคนที่2แฟนคนแรกของเรา อยู่ ม.ต้นก็นานมากแล้วสมัยเด็กๆหลังจากเลิกกันเราก็ไม่เคยคบใครอีกเลยแต่ก็จะมีคนเข้ามาจีบบ่อยๆแต่ไม่กล้าที่จะคบใครเพราะกลัวโดนทิ้ง แต่พอคุยกับคนนี้เรารู้สึกว่าเราชอบเค้าตั้งแต่การที่เค้าเข้ามาคุยเค้าคุยสนุก
ตอนแรกที่แฟนเริ่มจีบเราทุกอย่างมีคสามสุขมากอะไรก็มุ้งมิ้งหวานชื่นไปหมดแฟนเราเป็นคนที่ไม่ได้หน้าตาดีอะไรมากหนัก90โลแต่เราไม่เคยมองในมุมนี้เลยชอบที่เค้าเป็นแบบนี้ดูอบอุ่นน่ารักดี เค้าดูเอาใจเราดีมากๆคอยดูแลคอยเป็นห่วงตั้งแต่ไม่เป็นแฟนกันจะไปไหนทำอะไรจะทักเราตลอดถ่ายรูปส่งทางLineให้เราดูเป็นประจำพอเราจบกันมาเดือนแรกทุกอย่างก็โอเคมากๆโฟสรูปขึ้นเฟสบุ๊คเพื่อนๆต่างอิดฉาบอกว่าทำไมคู่นี้น่ารักจังเราคิดว่าคนนี้แหละที่จะอยู่กับเราได้นาน
แต่ช่วงเดือนที่3ลงมาเราทะเลาะกันบ่อยมากๆเรางี่เง่าเองชอบคิดมากเวลาแฟนไปเที่ยวเราก็จะชอบงอลๆแต่พอแฟนง้อเราก็หายนะไม่เคยโกดนานเลย
เวลาทะเลาะกันเราชอบใช้คำว่าเลิกบ่อยมากๆจนเด๋วนี้พูดไปแฟนเราก็เริ่มจะเบื่อเริ่มไม่เชื่อแล้วเรายอมรับว่าอารมตอนนั้นมันเหมือนกับว่าทำไมรักแล้วมันต้องทะเลาะกันบ่อยทะเลาะกันแต่ละทีก็รุนแรงเราเลยชอบจบปัญหาโดยกานบอกเลิกแต่แฟนเราก็จะง้อตลอด.....แต่ถ้าครั้งไหนเราผิดจริงๆเราจะขอโทษแฟนเราเสมอเราเป็นคนที่อันไหนเราผิดเราก็จะขอโทษเลย แต่พอจุดพีคพักหลังแฟนเราไม่ง้อปล่อยเราทั้งที่เด๋วนี้แฟนเราจะเป็นคนผิดสักส่วนใหญ่เราก็รู้ตัวว่าเรางี่เง่ามากเกินไปแต่เราก็ปรับแล้วพยายามทำให้ดีๆแฟนตอบไลน์ช้าเราก็ไม่โกดไม่โวยวายช่วงนี้ช่วงวันหยุดแฟนไปเที่ยว5วันกับเพื่อนๆมีผู้หญิงไปด้วยเราก็พยายามทำตัวดีๆไม่เซ้าซี้ไม่ว่าก็คือไม่ว่างพยายามอดทนไว้แต่แฟนเราไม่ทักไม่ค่อยคุยกับเราเลยไปไหนไม่เคยบอกไม่เคยถ่ายรูปส่งมาให้ดูอีกเลยจนเราถามว่าเหมือนเธอเปลี่ยนไปน้าแฟนกับตอบมาแบบรำคาญๆว่าเห้อเปลี่ยนอีกละเหรอ เราก็บอกไปว่าแต่ก่อนตัวเองไปไหนเค้าไม่เคยถามเลยไม่เคยขอดูรูปเลยตัวเองทักตัวเองส่งมาตลอด แฟนเราบอกว่าก็อยากมีเวลาส่วนตัวบ่างไปเที่ยวนะขอมีเวลากับเพื่อนกับสิ่งที่อยากทำบ่าง
เราก็ได้แต่อึ่งเพราะแต่ก่อนแฟนเราเป็นคนทักเราตลอดไม่ว่าเค้าจะยุ่งแค่ไหนเรากลับบ้านแฟนก็จะคุยตลอดแต่เด๋วนี้เราเองที่กลับว่างตามเค้า เค้าเคยบอกเค้าเสมอต้นเสมอปลายไม่มีน้อยลงแต่ที่เค้าเป็นอยู่ทุกวันนี้มันต่างกันมาก
เราพยายามคุยด้วยดีๆไม่ใช้อารมงี่เง่าเข้ามาเลยแฟนเราก็ไม่สนใจบอกไม่อยากทะเลาะเราก็ไม่รู้จะพูดไงได้แต่เงียบๆไม่อยากถามอีกช่วงหลังมานี้เราเหงามากเพราะแฟนดูห่างกับเรามากๆเหมือนเรากำลังวิ่งตามเค้าอยู่เลย ยิ่งเค้าไปเที่ยวแบบนี้เราก็กลัวเค้าจะหวั่นไหวกับใครในขนาดที่เราทั้งคู่กำลังห่างเพราะโทรคุยกันวันและ5นาทีก่อนนอนต่างจาเมื่อก่อน เรารักเค้ามากนะเราควรทำไงดีปล่อยให้เค้าเป็นแบบนี้หรือเราควรเดินออกมาเพราะเหมือนทุกวันนี้เค้าดูมีความสุขไม่แคร์เราเลยมีแต่เราที่มานั่งเก็บความทุกข์ไว้คนเดียว หรือเราจะตามง้อเค้าให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม
หมดรักแล้วเหรอเราควรทำอย่างไงต่อไป
อยู่มหาลัยเดียวกันคนนี้เป็นแฟนคนที่2แฟนคนแรกของเรา อยู่ ม.ต้นก็นานมากแล้วสมัยเด็กๆหลังจากเลิกกันเราก็ไม่เคยคบใครอีกเลยแต่ก็จะมีคนเข้ามาจีบบ่อยๆแต่ไม่กล้าที่จะคบใครเพราะกลัวโดนทิ้ง แต่พอคุยกับคนนี้เรารู้สึกว่าเราชอบเค้าตั้งแต่การที่เค้าเข้ามาคุยเค้าคุยสนุก
ตอนแรกที่แฟนเริ่มจีบเราทุกอย่างมีคสามสุขมากอะไรก็มุ้งมิ้งหวานชื่นไปหมดแฟนเราเป็นคนที่ไม่ได้หน้าตาดีอะไรมากหนัก90โลแต่เราไม่เคยมองในมุมนี้เลยชอบที่เค้าเป็นแบบนี้ดูอบอุ่นน่ารักดี เค้าดูเอาใจเราดีมากๆคอยดูแลคอยเป็นห่วงตั้งแต่ไม่เป็นแฟนกันจะไปไหนทำอะไรจะทักเราตลอดถ่ายรูปส่งทางLineให้เราดูเป็นประจำพอเราจบกันมาเดือนแรกทุกอย่างก็โอเคมากๆโฟสรูปขึ้นเฟสบุ๊คเพื่อนๆต่างอิดฉาบอกว่าทำไมคู่นี้น่ารักจังเราคิดว่าคนนี้แหละที่จะอยู่กับเราได้นาน
แต่ช่วงเดือนที่3ลงมาเราทะเลาะกันบ่อยมากๆเรางี่เง่าเองชอบคิดมากเวลาแฟนไปเที่ยวเราก็จะชอบงอลๆแต่พอแฟนง้อเราก็หายนะไม่เคยโกดนานเลย
เวลาทะเลาะกันเราชอบใช้คำว่าเลิกบ่อยมากๆจนเด๋วนี้พูดไปแฟนเราก็เริ่มจะเบื่อเริ่มไม่เชื่อแล้วเรายอมรับว่าอารมตอนนั้นมันเหมือนกับว่าทำไมรักแล้วมันต้องทะเลาะกันบ่อยทะเลาะกันแต่ละทีก็รุนแรงเราเลยชอบจบปัญหาโดยกานบอกเลิกแต่แฟนเราก็จะง้อตลอด.....แต่ถ้าครั้งไหนเราผิดจริงๆเราจะขอโทษแฟนเราเสมอเราเป็นคนที่อันไหนเราผิดเราก็จะขอโทษเลย แต่พอจุดพีคพักหลังแฟนเราไม่ง้อปล่อยเราทั้งที่เด๋วนี้แฟนเราจะเป็นคนผิดสักส่วนใหญ่เราก็รู้ตัวว่าเรางี่เง่ามากเกินไปแต่เราก็ปรับแล้วพยายามทำให้ดีๆแฟนตอบไลน์ช้าเราก็ไม่โกดไม่โวยวายช่วงนี้ช่วงวันหยุดแฟนไปเที่ยว5วันกับเพื่อนๆมีผู้หญิงไปด้วยเราก็พยายามทำตัวดีๆไม่เซ้าซี้ไม่ว่าก็คือไม่ว่างพยายามอดทนไว้แต่แฟนเราไม่ทักไม่ค่อยคุยกับเราเลยไปไหนไม่เคยบอกไม่เคยถ่ายรูปส่งมาให้ดูอีกเลยจนเราถามว่าเหมือนเธอเปลี่ยนไปน้าแฟนกับตอบมาแบบรำคาญๆว่าเห้อเปลี่ยนอีกละเหรอ เราก็บอกไปว่าแต่ก่อนตัวเองไปไหนเค้าไม่เคยถามเลยไม่เคยขอดูรูปเลยตัวเองทักตัวเองส่งมาตลอด แฟนเราบอกว่าก็อยากมีเวลาส่วนตัวบ่างไปเที่ยวนะขอมีเวลากับเพื่อนกับสิ่งที่อยากทำบ่าง
เราก็ได้แต่อึ่งเพราะแต่ก่อนแฟนเราเป็นคนทักเราตลอดไม่ว่าเค้าจะยุ่งแค่ไหนเรากลับบ้านแฟนก็จะคุยตลอดแต่เด๋วนี้เราเองที่กลับว่างตามเค้า เค้าเคยบอกเค้าเสมอต้นเสมอปลายไม่มีน้อยลงแต่ที่เค้าเป็นอยู่ทุกวันนี้มันต่างกันมาก
เราพยายามคุยด้วยดีๆไม่ใช้อารมงี่เง่าเข้ามาเลยแฟนเราก็ไม่สนใจบอกไม่อยากทะเลาะเราก็ไม่รู้จะพูดไงได้แต่เงียบๆไม่อยากถามอีกช่วงหลังมานี้เราเหงามากเพราะแฟนดูห่างกับเรามากๆเหมือนเรากำลังวิ่งตามเค้าอยู่เลย ยิ่งเค้าไปเที่ยวแบบนี้เราก็กลัวเค้าจะหวั่นไหวกับใครในขนาดที่เราทั้งคู่กำลังห่างเพราะโทรคุยกันวันและ5นาทีก่อนนอนต่างจาเมื่อก่อน เรารักเค้ามากนะเราควรทำไงดีปล่อยให้เค้าเป็นแบบนี้หรือเราควรเดินออกมาเพราะเหมือนทุกวันนี้เค้าดูมีความสุขไม่แคร์เราเลยมีแต่เราที่มานั่งเก็บความทุกข์ไว้คนเดียว หรือเราจะตามง้อเค้าให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม