เรื่องของผมมีอยู่ว่าแฟนผมเขาบอกเลิกกับผมเพียงเพราะต้องการแค่โทรศัพท์ ก่อนหน้านั้นที่คุยกันจนถึงขั้นบอกเลิก สาเหตมาจากเค้า ที่อยากได้เงิน ซื้อโทรศัพท์มาก ผมก็บอกด้วยเหตผลของผมไปแล้วว่าตอนนี้ยังไม่มีเงินต้องรอสิ้นเดือนผมบอกให้เขาอดทนรอหน่อย แต่เขาก็บ่นว่าอยากได้ให้ฟังทุกๆวัน จนมาวันนี้เขาถามผมว่าจะไปยืมใครได้ไหมเนี่ย ผมเลยตอบกลับแบบกวนๆว่า ให้เอาคอมไปขายซื้อโทรศัพท์เลยไหม จากนั้น เขาก็ มีอาการ โกรธผมและไม่ยอมพูดกับผม ผมตามง้อเขา จนเขาแค่ยอมแชทกับผม ผมก็ถามเขาว่า โกรธเค้าเรื่องอะไร(ตอนนั้นรู้ว่าโกรธแต่ไม่รู้เรื่องอะไร)และเขาก็ไปโพสในเฟสบุคต่างๆนาๆ ผมก็คุยแชทกับเขา ผมถามเขาว่าโทรศัพท์มันจำเป็นมากเลยหรอ อยากได้มากขนาดนั้นเลยหรอ แล้วเครื่องที่ใช้อยู่ มันใช้ไม่ได้แล้วหรอ จะรอให้ถึงสิ้นเดือนก่อนไม่ได้เลยหรอ จากนั้นผมก็ได้ คำตอบเป็นคำบอกเลิก เขาถามผมว่า "เลิกกันไหม" ผมตอบอย่างไวเลยว่า"ไม่" เขาถามผมกลับ ว่าเพราะอะไร ผมตอบสั้นๆ "รัก" เขาถามผมว่าไม่เบื่อบ้างหรอที่ต้องคอยง้อตลอดเวลา ผมตอบเลยว่า"ไม่เบื่อต่อให้ง้อเป็นร้อยเป็นพันครั้งก็ไม่เบื่อ"เขาก็เงียบไป แล้วผมถามกลับไปว่า ที่พูดออกมานี้คิดดีแล้วหรอที่เลิกอะ ความรักของเรามันมีค่าแค่ราคา6000เองหรอ(โทรศัพท์ที่เขาอยากได้) ผมก็บอกต่อไปอีกว่าทำไมไม่ลองย้อนกลับไปคิดดูเรื่องราวที่เราผ่านมาด้วยกัน เรามีความสุขเราร้องไห้ด้วยกัน เราผ่านสายตาคน ผ่านคำสบประมาท มาด้วยกัน แล้วลองคิดดูนะใครผิด และ แค่โทรศัพท์เครื่องเดียวเนี่ยมันทำให้รักของเราเป็นแบบนี้เลยหรือ ผมถามเค้าต่ออีก ว่า "เธอประเมินความรักของเค้าแค่6000เองหรอ" คำตอบที่ได้คือ "มั้ง" ผมเลยบอกเขากลับไปว่าเธอประเมินความรักของเค้าต่ำไปราคามันวัดกันไม่ได้หร๊อก เพราะสิ่งที่เค้าทำทุกอย่างมันมาจากใจ จากนั้นก็ไม่ได้คุยกัน (ผมควรจะทำอย่างไรดีครับจะหยุดแค่นี้หรือจะสู้ต่อทั้งที่ใจผมก็ยังรักแต่ผมก็ท้อทุกสิ่งที่ผมทำก็เพื่อคนที่ผมรัก แต่กลับโดนบั้นทอนกำลังใจผมหมดแรงจะสู้ต่อ)ทุกครั้งที่ทำงานเหนื่อยโทรไปก็อยากได้กำลังใจ แต่กลับพูดแต่เรื่องเงินทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นไม่เคยต้องการ
แฟนบอกเลิกเพราะอยากได้โทรศัพท์