เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนได้ 3 เดือนกว่าๆ ตลอดเวลาที่คบกันมีแต่ความระแวง เพราะแฟนเรายังยุ่งยังติดต่อกับแฟนเก่าอยู่ และเนื่องจากความห่างไกล นานๆเราถึงจะได้มาเจอกัน แต่เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะความห่างไกลนี่แหละ แฟนเราไปแอบคุยกับผู้หญิงที่เรียนที่เดียวกัน ซึ่งผู้หญิงคนนี้ก็มีแฟนอยู่แล้วแต่ก็ยังมาคุยกับแฟนเรา ต่อมาผู้หญิงคนนี้เลิกกับแฟนแล้วหันมาคุยกับแฟนเราอย่างจริงจัง ซึ่งแฟนเราก็ปิดบังมาโดยตลอดเวลาถามว่ามีใครใหม่หรือป่าว ก็ไม่เคยพูด ไอ้เราก็เคยสงสัยตั้งแต่แรกว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้โพส และชอบมากดไลค์โพสที่เราแท็กให้แฟนเรา แต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะแค่สงสัย จนวันนึงเราเอาเรื่องเพื่อนที่แฟนแอบไปมีคนใหม่ขึ้นมาพูดและก็บอกว่าอย่าทำแบบนั้นน่ะ อย่าไปเจ้าชู้แบบนั้น แฟนเราก็เงียบไป จนมีคำถามๆเราว่า ถ้าเขาไม่อยู่เธอจะอยู่ได้ไหม พอได้ยินคำนี้ น้ำตาก็ไหลมาเป็นทางเลย เราได้แต่ตอบว่าก็คงต้องยอมรับความจริง และแฟนเราก็บอกเหตุผลมาว่า ไม่มีเวลาให้ เพราะชอบเที่ยว อยากอยู่กับเพื่อน และก็อยากอยู่คนเดียวก่อน เราลองห่างกันก่อนไหม ?? ตอนนั้นเตรียมใจไว้แล้ว เพราะคำว่าห่างมันไม่ต่างอะไรกับคำว่าเลิกเลย จนสุดท้ายเราจับได้ว่ามีคนใหม่ถึงกล้าพูดความจริงออกมา ค่อยๆคลายความจริงออกมาทีละน้อย จนสุดท้ายพูดออกมาว่าขอโทษเราพยายามทำให้เธอเสียใจน้อยที่สุดแล้ว สองเดือนนี่หรอที่เรียกว่าทำให้เสียใจน้อยที่สุด และแฟนเราก็พูดประโยคเดียวที่พูดกับเราเลย ว่าจะหยุดที่คนใหม่เป็นคนสุดท้าย สันดานผู้ชายมันเปลี่ยนไม่ได้ ไปคบกับใครก็พูดประโยคเดิมๆเหมือนที่เคยพูดกับคนเก่า แล้วมาบอกเราว่าไปคบคนที่ดีกว่านี้เถอะเธอดีมากดีที่สุดไม่มีอะไรที่เราจะทำให้เธอมีความสุขได้เลย ตั้งแต่ตอนนั้นก็เลยคิดว่าถ้าเราดีแล้วจะทิ้งเราทำไม???
อยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของใคร????
"คำว่าดีเกินไป"มันเป็นคำยอดฮิตที่ผู้ชายเอาไว้บอกเลิกผู้หญิงเลยป่ะ????
อยากรู้ว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของใคร????