รู้ยังว่าการที่ได้เป็นแฟนกับคนที่แอบชอบมีความสุขมากแค่ไหน มาแชร์ประสบการณ์กันค่า

คือก่อนอื่นขอเล่าเรื่องก่อนว่าฟินตัวแตกมากมายค่าาาาาาาาาาาาาาแบบมีความสุขมากจริงๆ555555555 มาเริ่มๆๆๆ เริ่มเลยเนาะ

คือเมื่อกลางเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว เราก็กลับบ้านตามปกติตอนเย็น เราก็ขึ้นรถโดยสารกลับบ้านตามปกติทุกวัน แล้วเราก็เจอเขา นั่งตรงข้ามกับเรา ระหว่างทางเขามองหน้าเรามาตลอดทางค่ะ แต่ก็เออปล่อยๆไปเหอะ ฉันสวยใช่ป่ะละถึงมองอะไรแบบนี้ก็ว่าไป แล้วหลังจากนั้นฉันก็ไม่เจอเขาอีกเลย
พอต้นเดือนกันยามา วันนั้นเราไปรอเพื่อนเราสอบร้องเพลงเพราะมันร้องไม่ผ่านค่ะ พอเราลงมานั่งเล่นกับเพื่อน เราก็เจอคนๆนั้นเหมือนเดิม แล้วเราก็คิดว่า 'เห้ย! บังเอิญไปป่ะว่ะ? มันเป็นเพื่อนของเพื่อนผู้ชายเรา' แบบนี้ แล้วเราก็ชอบมันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบอ่ะ แต่คือแบบ เห้ยมันใช่ว่ะ555555555 พอกลับบ้านมาก็ไปสืบหาเฟซบุ๊คมาจนหาเจอก็เลยแอดไปค่ะ ถึงได้รู้ว่ามันชื่อ ฟ (นามสมมุติ)
ตอนชอบแรกๆก็ไม่บอกใครแม้แต่เพื่อนในแก็งค์ แต่มันอึดอัดอ่ะ ไม่รู้จะปรึกษาใครว่าต้องทำตัวยังไงเราก็เลยยอมบอกเพื่อนในแก็งค์ไป แล้วก็แบบพอเพื่อนรู้แล้วเจอมันแบบนี้ มันก็จะล้อว่า 'เห้ย แกๆ เพื่อนเราชอบ' แล้วพวกมันก็จะตะโกนดังๆค่ะ แล้วหลังจากนั้นเวลาที่เราเดินสวนกับมันชีวิตเราก็ไม่เคยจะได้แอบมองมันแบบเงียบๆเลย เพื่อนก็จะล้อเสียงดังๆมาก คืออายคนมาก มันไม่แคร์สายตาประชาชนในโรงเรียนเลย
และหลังจากนั้นมาเวลาเราเจอ ฟ เราก็จะชอบวิ่งหนีค่ะ แบบเราคิดว่าเราไม่สวยพอที่มันจะชอบ เราไม่สวยพอที่มันจะต้องมาสนใจเราแบบนี้ค่ะ เรก็เลยวิ่งหนีมันตลอด วิ่งยิ่งกว่านักวิ่งพันเมตรอีกค่ะ วิ่งแบบไม่คิดชีวิตเลย
พอถึงช่วงกีฬาสี  เพื่อนเราบอกให้เพื่อนผู้ชายในห้องเราอีกคนที่รู้จักกับมันไปบอก ฟ ว่าเราชอบมัน เสื้อบอลเบอร์ 40 แล้วเพื่อนมันก็ไปบอกให้ แล้วเย็นวันนั้นเราก็ทักแชทไปหา ฟ ค่ะ
แต่ผลที่ได้กลับมาคือคำว่า 'ครับ?' คือ.. เห้ย เอ็งจะหยิ่งไปไหน5555555 วินาทีนั้นที่เริ่มทักไปคือวินาทีเดียวกับที่รู้ว่าไม่สมหวังแน่ๆ555555 เราก็ชวนคุยๆๆๆแต่ ฟ ก็ไม่คุยกับเราค่ะ เราก็เลยโอเคไม่คุยก็ไม่คุย เราก็ไม่ทักไปอีก แล้วหลังจากนั้นเวลาเจอหน้า ฟ ก็วิ่งหนีตลอดค่ะ รู้สึกอับอายมาก5555555555

พอมาถึงช่วงสอบ เราก็ไปถามว่า 'แกๆ แกสอบโอเน็ตห้องไหนหรอ?'
ฟ ก็ตอบกลับมาว่า 'กำลังให้เพื่อนตรวจสอบให้ครับ ถ้ารู้แล้วจะติดต่อกลับทีหลังนะครับ' เราก็คือแบบ .. เอิ่ม จะเรียบร้อยไปไหนวะ จะทางการไปถึงไหน555555555555555555555 เราก็เลยตอบกลับแบบเอ๋อๆว่า 'อ่อโอเคเลย แล้วแกใส่รองเท้าเบอร์อะไร' คือจะซื้อรองเท้าเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ให้ ฟ ก็ตอบกลับมาว่า 'เอาไปทำไมหรอครับ?' อ่าว คือตรูจะเซอไพรส์เมิง แบบนี้ ก็เลยตอบกลับไปว่าถามเฉยๆถามไม่ได้หรอ? แบบนี้ให้ตัวเองดูหยิ่งๆค่าา ไม่รู้ว่าหยิ่งหรือจิกอ่ะนะ5555  ความจริงต่อให้ ฟ ตอบกลับมายังไงก็เขินค่ะ น้ำตาไหลเลย555555 ฟ ก็เลยตอบกลับมาว่าเบอร์ 42

เราก็ไปหาซื้อของขวัญมาให้ ฟ ค่ะ แล้ววันนั้นเราก็เลยอัพสเตตัสในเฟซบุ๊คเกี่ยวกับความรัก แล้วเพื่อนเราก็เลยแท็กชื่อเฟซบุ๊คของ ฟ ลงไปตรงคอมเม้นท์ แต่เราก็ลบเม้นค่ะ เป็นแบบนี้อยู่หลายครั้งมากที่เราโพสท์ตัสหรือเช็คอินแล้วแคปชั่นเกี่ยวกับความรัก เราก็ลบเม้นตลอดค่ะ แต่พอมาวันนึง เราก็อัพแบบปกติค่ะเพื่อนก็มาเม้นแล้วแท็กชื่อมันลงไปเราก็ลบแล้ว แต่!! ฟ มันตาไวมากกกกก มันก็เลยทักไปหาเพื่อนเราว่า 'มีอะไรรึเปล่าครับ?' เพื่อนก็เลยแคปมาให้ดู เราก็แบบ เอาละไงชีวิตตรูเนี่ย จะลงเอยยังไง เขาจะรังเกียจไหม คิดไปมั่วเลยค่ะ ต่างๆนาๆ แต่ผลมันตรงข้ามกันค่ะ เพื่อนเรามันไปบอกหมดเลยว่าเราอ่ะคือคนที่ชอบวิ่งหนีมันเวลาเจอ เราชอบมันมาก เราชอบมโนว่ามันเป็นแฟนเรา เราก็อ่าว เอาละไง ซวยแล้วไง จะทำยังไงดีต่อจากนี้ชีวิตนี้ แต่ผลกลับตรงข้ามค่ะ ฟ ทักแชทเรามา แล้วมาถามว่า 'แกชอบเราหรอ?' ก็แอบคิดในใจ นี่เอ็งโง่มากเลยนะ555555 ก็เลยตอบกลับไปค่ะว่า เออชอบชอบมากด้วยไม่งั้นจะวิ่งหนีทำไม บ้าป่ะ ประมาณนี้ค่ะ

แล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกับมันมาตลอดค่ะ โดยที่ ฟ จะทักเรามาหาก่อนเสมอ เราก็เลยคุยเรื่องออกกำลังกายกัน มันก็เลยบอกว่าบ้านอยู่แถวนั้นพอดีเลย มาดิเผื่อจะได้เจอกัน เราก็เลยไปออกกำลังกายที่นั่นค่ะ พอกลับบ้านมาเรายังไม่ทักมันไป มันก็ทักมาถามว่า 'ป(นามสมมุติ) ถึงบ้านยัง? เหนื่อยไหม? กินข้าวยังเนี่ย' เราก็ตอบไปตรงทุกคำถามเลยค่ะ แล้วมันก็พิมพ์มาว่า 'วันนี้ไปไม่เห็นเจอแกเลย ตามหาตั้งนาน'  คือตอนมันพูดแบบนี้ ผมนี่ฟินตัวแตกเลยครับ คือฟินมากจริงๆมีความสุขมาก เขินจนร้องไห้เลยค่ะ สั่นไปหมดทำอะไรไม่ถูกอ่ะ คือเขินจริงๆ เราก็เลยคิดละว่าเออ เราจะสวยเพื่อคนๆนี้นะ เราต้องสวยเพื่อคนๆนี้ให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องสวยให้ได้เพื่อคนๆนี้ เราก็เริ่มไปออกกำลังกายตั้งแต่นั้นมาค่ะ แล้วเราก็จะชอบบ่นกับมันว่าเราอ้วนอย่างนั้นอย่างนี้ เตี้ยทำไมไม่สูงสักที มันก็จะบอก เป็นแบบนี้ก็น่ารักดีแล้ว จะเปลี่ยนตัวเองทำไม เป็นแบบนี้น่ารักจะตาย ไม่ต้องเปลี่ยนตัวเองหรอก
เราก็แบบเห้ยจริงหรอว่ะ เราก็แอบหวังให้มันชอบเรานะ 5555555 แล้วตั้งแต่วันที่มันทักเรามา มันก็เปลี่ยนเป็นคนละคนเลยค่ะ จากที่หยิ่งมากๆ ตอนนี้ก็เป็นคนที่กวนตีนมาก พูดบ่อย ชวนเราคุยตลอด ไม่มีวี่แววความหยิ่งเลยค่ะ5555555 คือเราแบบเห้ยเราโชคดีว่ะที่เห็นมุมน่ารักๆของมันแบบนี้
พอมาถึงวันประกาศผลเกรดรวม เราก็ไปดูชื่อมันค่ะว่าอยู่ลำดับที่เท่าไหร่ แล้วเราก็ได้รู้ถึงเลขประจำตัวมันมา คือแค่รู้เลขประจำตัวเราก็ฟินแล้วอ่ะ555555 มันเหมือนโรคจิตนะ แบบอยากรู้เรื่องของเขาไปหมดทุกอย่าง

แล้วช่วงนั้นใกล้ถึงวาเลนไทน์พอดี เราก็เลยห่อของขวัญให้มันพร้อมกับใส่ไดอารี่ที่เราเขียนถึงมันตั้งแต่วันแรกที่เจอกันใส่ลงไปในกล่องของขวัญด้วย เพื่อจะให้มันรู้ว่าเราชอบมันมากแค่ไหน แล้วพอถึงวันวาเลนไทน์เราก็ไม่กล้าเอาไปให้ค่ะ เพื่อนเราก็เลยเดินไปหามันแล้วบอกให้มันเดินมาหาเรา ตอนแรกก็เขินทั้งสองฝ่ายค่ะ ไม่กล้ามองหน้ากัน แต่สุดท้ายมันก็เดินมาหาเราแล้วเราก็ให้ของขวัญมันไป หลังจากนั้นมาตอนเย็นมันก็ทักมาขอบคุณเราเรื่องของขวัญบอกว่าดีใจมากๆตอนที่ได้ของขวัญจากเรา
แล้วเราก็บอกให้มันมาโรงเรียนแต่เช้า อย่าโดดเรียนรีบเคลียร์งานให้เสร็จเดี๋ยวไม่จบนะ55555 พอวันต่อมาเราก็เลยมาเข้าแถวตามปกติค่ะ แต่ผลที่ได้มาคือ ฟ มันมาโรงเรียนแต่เช้าค่ะ!!! เราก็เห้ย มันทำเพื่อเราป่ะวะ! เราก็ตื่นเต้นมากค่ะ มโนไปเรื่อยเลยค่ะ เพื่อนเราก็บอกเห้ยอย่ามโน เขามาแต่เช้าไม่เกี่ยวกับหรอก คือจากที่มโนต่างๆนาๆก็จบลงในพริบตาค่ะ เชื่อแล้วว่าเพื่อนคือตัวดับมโนจริงๆ
พอวันที่ 17 มันก็พิมพ์มาว่า
'นี่รู้ป่ะ ปกติเป็นคนไปโรงเรียนสายนะ แต่นี่มาเช้าเพื่อแกเลยนะเนี่ย'
เราก็เขินไปสิค่ะ ฟินตัวแตกระเบิดเป็นโกโก้ครั้นซ์กระจายลงบนทุ่งข้าวสาลีเลยค่ะ คือเขินมาก ร้องไห้อีกละค่ะ เวลาเขินชอบร้องไห้ ก็เลยไปร้องไห้แล้วล้างหน้า มันก็ถามป็นอะไรรึเปล่า เราเลยบอกเราเขิน555555
แล้วเราก็คุยกันมาจนถึงวันที่ 18 กุมภาค่ะ คือเราคุยกันเหมือนแฟนมาก ประมาณว่า เราบอกว่าไม่ชอบคนเจ้าชู้ มันก็บอก 'ป สบายใจได้เลย เค้าไม่เจ้าชู้แน่ๆอ่ะ'  แล้วเราก็จะไปบอกเพื่อนว่า มันพูดว่าอะไรบ้าง เพื่อนเราก็ทักแชทไปถามว่าเป็นอะไรกับเรา แล้วมันก็คุยกันไป สักพักอยู่ดีๆมันก็พิมพ์มาว่า
ฟ : ป เค้ามีไรจะบอก
ป : ว่าไง?
ฟ : เขินอ่ะ นี่ครั้งแรกเลยนะ
ป : แล้วอะไรละ555555
ฟ : เป็นแฟนกันนะ
ป : ห้ะ?
ฟ : เชื่อป่ะเนี่ย555555
ป : แล้วพูดจริงป่ะ?
ฟ : พูดจริงดิ ไม่ล้อเล่นหรอกนะ
ป : ก็คบดิ รอมาตั้งนานอ่ะ555555
ฟ : พร้อมดูแลแล้วครับ รู้ว่าดูแลไม่ดีแต่จะพยายามมากนะครับผมมม
แล้วเราก็ทักแชทไปบอกเพื่อนทุกคนเลยค่ะ55555555555  คือเราดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เราสมหวังกับคนที่เราชอบอ่ะ เราสมหวังมาก แล้ววันต่อมาเราไปส่งงานค่ะ มันก็เอาตุ๊กตาแมวจี้มาให้ แล้วมันก้บอกว่าเหมือนเราดี แล้วมันก็มาสารภาพกับเราว่า ตอนประกาศผลรวมเกรดมันก็แอบไปหาชื่อเรา หาตั้งนานกว่าจะเจอ555555 แล้วมันก้เขินมากๆตอนอ่านไดอารี่ที่เราเอาไปให้ไว้ในของขวัญวาเลนไทน์
มาแชร์ประสบการณ์ค่า เขินจริงๆ ขอให้ทุกคนสมหวังกับความรักนะค่ะ เราเชื่อว่าถ้าเราจริงใจกับใครเราจะได้รับความจริงใจกลับมาค่ะ ถึงจะไม่ใช่ในฐานะของแฟน แต่อาจจะเป็นความรักของเพื่อนก็ได้ค่ะ สู้ๆนะค่ะ

อย่างน้อยความรู้สึกไม่ควรเก็บไว้นะค่ะ ลองบอกออกไปเลยค่ะ สรุปแมนๆไปเลยค่ะ ถ้าเราชอบเขาแล้วเราไม่บอกไม่ชัดเจนกับเขาโอกาสของเราจะเป็น 0 แต่ถ้าเราลองบอกออกไปหรือพยายามแสดงอาการออกไปผลลัพธ์ออกมาจะเป็น 50 นะค่ะ

สู้ๆน้าาทุกคนเลยที่กำลังมีความรักค่ะ