เรื่องเกิดขึ้นระหว่าง ผมกับแฟน ซึ่งรักกันดีมากเหมือนคู่อื่นๆปกติทั่วไป(อาจจะหวานกว่าด้วยซ้ำ)และผมกับแฟนมีแผนที่จะแต่งงานและมีลูกด้วยกัน.....
ผมอายุน้อยกว่าแฟนผม 3 ปี เรารู้จักกันมา4ปีจึงตกลงคบหาดูใจกัน....ประเด็นอยู่ที่ก่อนจะมาคบกับผมแฟนผมเธอก็มีแฟนมาก่อนคบกันมา 13+ ปี(ประมาณนี้) ระหว่างที่รู้จักกันผมก็รู้ว่าเธอคบกับคนๆนี้อยุ่ แต่ระยะหลังช่วง 2-3 ปีมานี้เธอเหมือนปล่อยให้โดดเดี่ยวใช้ชีวิตคนเดียวและในที่สุดผู้ชาย(แฟนเก่า)เธอก็ไปมีใหม่ปล่อยให้เธอไปไหนมาไหนคนเดียว ซึ่งระหว่างนั้นผมไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิดว่าจะเลิกรา หรือคืนดีอะไรกับแฟนเก่าของเธอ...จนมาวันนึงเธอทักแชทมาชวนผมไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อย เธอบอกเธอไม่มีใครเหงามากไปไหนมาไหนคนเดียววันนั้นคือวันแรกครับที่ผม แอบรักเธออย่างจริงจัง จนเวลาผ่านไปได้สัก1เดือน ผมก็เริ่มชวนเธออกไปเที่ยวบ้าง ทานข้าวบ้าง พูดง่ายๆ หาวิธีจีบเธอนั่นแหละ เป็นแบบนี้ตลอดระยะเวลา 3-4 เดือน จนกระทั้งวันนึงเธอหายไป เธอไปไหน??? เธอกลับบ้านเธอ แล้วก็ได้งานใกล้ๆบ้านเธอ บ้านเธออยู่ โคราช ส่วนผมนั้นอยู่กรุงเทพ ไปตอนไหน วันไหน เธอไม่บอกผมสักคำ จนวันนึงเธออัพรูปคู่ขึ้น ซึ่งเป็นรูปเธอกับแฟนเก่า รู้ไหมครับว่าหัวใจผมนี่ไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเลย ร่างกายผมนี่หนาวๆร้อนๆ เลยทีเดียว ในใจก็คิดว่า...ทำไม ทำไม ทำไม ??? เพื่อนๆก็บอกว่า เขาทั้งสองคนกลับไปคืนดีกันแล้ว ในตอนนั้นผมรู้ตัวทันทีว่าผมควรหยุดการติดต่อกับเธอคนนี้...จนผ่านมา 3 เดือนกว่าๆผมลืมทุกสิ่งทุกอย่างเกือบหมดแล้ว แต่ผมจำได้ว่าเขาเคยบอกกับผมว่า จะรับปริญญา ให้ผมไปด้วย ในตอนนั้นใจผมของผมบอกอยู่อย่างเดียวว่าผมจะไม่ไป จะไม่ไปเจอหน้าผู้หญิงคนนี้อีก จนมาถึงก่อนวันรับจริง 1วัน ผมคิดถึงเธอมากเลยแกล้งทำเป็นลืมว่ารับปริญญาไปยังเลยวันมาแล้วรึเปล่า แต่ที่จริงแล้วผมนั้นจำได้ เธอก็บอกว่ามาๆ อยากให้มา พอถึงวันผมก็ไป พร้อมของติดไม้ติดมือไปร่วมแสดงความยิมดีนิดๆหน่อย พอเสร็จงานผมก็เดินหิ้วของไปส่งที่รถ แล้วก็ลากลับแยกย้ายกลับทางใครทางมัน ในใจผมคิดว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายแล้วจริงๆที่ผมจะได้เธอผู้หญิงคนนี้....
วันต่อมาเธอทักไลน์มาบอก....ว่า "อยู่กับผมไปไหนมาไหนแล้วมีความสุข เรามาลองคบกันไหม" วินาทีนั้นผมอยากจะตะโกน ดังๆที่สุดเท่าที่จะดังได้ผมโคตรดีใจเลย ผมเลยรีบตอบตกลงไปทันที ตั้งแต่วันนั้นผมกับแฟนก็ได้คบกันแต่อย่างว่า รู้จัก 4ปีจะไปสู้อะไรกับคนที่รักกันมาเป็น 10ปีแฟนผมเขารักแฟนคนเก่ามากๆ บางครั้งๆคุยๆก็เผลอหลุด ชื่อแฟนเก่าออกมาทุกที ซึ่งผมไม่ซีเรียสอยู่แล้วเรื่องแบบนี้ ขอแค่ให้รักเราก็พอ เพราะผมถือว่า "จากคนที่หมดโอกาสรักใครสักคนนึงไปแล้วคนที่เรารักกลับมารักกับเราผมถือว่าโชคดีสุดๆแล้วสำหรับผม" แต่ผมสัญญากับแฟนผมไว้ว่าผมสามารถคุยได้ทุกเรื่องนะไม่เว้นเรื่องแฟนเก่าเธอ ทั้งๆที่ บางครั้ง เธอมักจะหลุดปากเอาแฟนเก่ามาเปรียบเทียบกับผม เวลาคุยถึงแฟนเก่าเธอดูร่าเริ่งมากคุยสนุกสนานมาก หรือเพราะผมคุยได้ทุกเรื่องจริงๆหรือพยายามที่จะไม่สนใจมัน หรืออาจเป็นเพราะผมฝืนใจตัวเองอยู่ แต่ทุกวันนี้ผมก็ยังรักกันอยู่นะครับ มีอยุ่วันนึงผมถามไปตรงๆด้วยความสงสัยผมเลย ถามไปว่า "ที่ตกลงมาคบกับเราคือเธอต้องการประชดแฟนเก่าใช่มั้ย" เธอตอบกลับมาว่า "ใช่....ครั้งแรกเลยทำไปเพราะประชด แต่มาตอนนี้รู้แล้วว่าเธอดูแลเราดีมาทุกอย่างทำไมเรามองไม่เห็นตั้งแต่แรกนะทั้งๆที่อยู่ใกล้แค่นี้เอง".........แต่ทุกๆครั้งเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเหมือเธอยังคิดถึงแฟนเก่าเหมือนไม่มีผมอยู่ในหัวใจเลยทั้งๆที่บอกรักผม จะไม่กลับไปเป็นแบบนั้นอีกแล้ว ผมก็ให้สัญญานะว่าจะดูแลให้ดีที่สุดจะทำให้เธอเห็นว่าผมสามารถดูแลเธอได้ เธอคือคนสุดท้ายสำหรับผมที่จะสร้างครอบครัวด้วย แต่ทุกๆที่ผมบอกรัก ดูแลหรือเอาใจใส่ เธอมักจะพูดว่า "ช่วงโปรก็แบบนี้แหละเคยผ่านมาหมดแล้วช่วงแบบนี้" ผมนี้บอกตรงๆเลยว่าโคตรน้อยใจและเสียความรู้สึกอย่างยิ่งแต่ผมเงียบ...เพราะว่าเขาอาจไม่ตั้งใจพูดออกมาก็ได้ แต่เธอพูดบ่อยมากทุกครั้งที่ผมได้ยินผมก็ได้แต่เงียบก็บไว้.......
ตกลงที่ผมควรทำคือผมควรให้เวลาเขาใช้ไหมกับรักเก่าของเธอ ที่ผ่านมา ก่อนมาเจอผม ผมก็โดนทิ้งมาเหมือนกันผมจึงเข้าใจความรู้สึกของการโดนทิ้ง ผมไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครอีกแล้ว.....บางทีผมก็รู้ว่าเขารักผมแต่บางทีก็สงสัยรักจริงมั้ยเพราะก่อนจะรักผมเขาแค่ทำประชดแฟนเก่าของเธอเท่านั้นผมควรทำอย่างไรต่อไป
♥♥ ผมควร วางตัวอย่างไรกับความรักแบบนี้.....♥♥
ผมอายุน้อยกว่าแฟนผม 3 ปี เรารู้จักกันมา4ปีจึงตกลงคบหาดูใจกัน....ประเด็นอยู่ที่ก่อนจะมาคบกับผมแฟนผมเธอก็มีแฟนมาก่อนคบกันมา 13+ ปี(ประมาณนี้) ระหว่างที่รู้จักกันผมก็รู้ว่าเธอคบกับคนๆนี้อยุ่ แต่ระยะหลังช่วง 2-3 ปีมานี้เธอเหมือนปล่อยให้โดดเดี่ยวใช้ชีวิตคนเดียวและในที่สุดผู้ชาย(แฟนเก่า)เธอก็ไปมีใหม่ปล่อยให้เธอไปไหนมาไหนคนเดียว ซึ่งระหว่างนั้นผมไม่ได้สนใจเธอเลยสักนิดว่าจะเลิกรา หรือคืนดีอะไรกับแฟนเก่าของเธอ...จนมาวันนึงเธอทักแชทมาชวนผมไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อย เธอบอกเธอไม่มีใครเหงามากไปไหนมาไหนคนเดียววันนั้นคือวันแรกครับที่ผม แอบรักเธออย่างจริงจัง จนเวลาผ่านไปได้สัก1เดือน ผมก็เริ่มชวนเธออกไปเที่ยวบ้าง ทานข้าวบ้าง พูดง่ายๆ หาวิธีจีบเธอนั่นแหละ เป็นแบบนี้ตลอดระยะเวลา 3-4 เดือน จนกระทั้งวันนึงเธอหายไป เธอไปไหน??? เธอกลับบ้านเธอ แล้วก็ได้งานใกล้ๆบ้านเธอ บ้านเธออยู่ โคราช ส่วนผมนั้นอยู่กรุงเทพ ไปตอนไหน วันไหน เธอไม่บอกผมสักคำ จนวันนึงเธออัพรูปคู่ขึ้น ซึ่งเป็นรูปเธอกับแฟนเก่า รู้ไหมครับว่าหัวใจผมนี่ไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเลย ร่างกายผมนี่หนาวๆร้อนๆ เลยทีเดียว ในใจก็คิดว่า...ทำไม ทำไม ทำไม ??? เพื่อนๆก็บอกว่า เขาทั้งสองคนกลับไปคืนดีกันแล้ว ในตอนนั้นผมรู้ตัวทันทีว่าผมควรหยุดการติดต่อกับเธอคนนี้...จนผ่านมา 3 เดือนกว่าๆผมลืมทุกสิ่งทุกอย่างเกือบหมดแล้ว แต่ผมจำได้ว่าเขาเคยบอกกับผมว่า จะรับปริญญา ให้ผมไปด้วย ในตอนนั้นใจผมของผมบอกอยู่อย่างเดียวว่าผมจะไม่ไป จะไม่ไปเจอหน้าผู้หญิงคนนี้อีก จนมาถึงก่อนวันรับจริง 1วัน ผมคิดถึงเธอมากเลยแกล้งทำเป็นลืมว่ารับปริญญาไปยังเลยวันมาแล้วรึเปล่า แต่ที่จริงแล้วผมนั้นจำได้ เธอก็บอกว่ามาๆ อยากให้มา พอถึงวันผมก็ไป พร้อมของติดไม้ติดมือไปร่วมแสดงความยิมดีนิดๆหน่อย พอเสร็จงานผมก็เดินหิ้วของไปส่งที่รถ แล้วก็ลากลับแยกย้ายกลับทางใครทางมัน ในใจผมคิดว่าวันนั้นเป็นวันสุดท้ายแล้วจริงๆที่ผมจะได้เธอผู้หญิงคนนี้....
วันต่อมาเธอทักไลน์มาบอก....ว่า "อยู่กับผมไปไหนมาไหนแล้วมีความสุข เรามาลองคบกันไหม" วินาทีนั้นผมอยากจะตะโกน ดังๆที่สุดเท่าที่จะดังได้ผมโคตรดีใจเลย ผมเลยรีบตอบตกลงไปทันที ตั้งแต่วันนั้นผมกับแฟนก็ได้คบกันแต่อย่างว่า รู้จัก 4ปีจะไปสู้อะไรกับคนที่รักกันมาเป็น 10ปีแฟนผมเขารักแฟนคนเก่ามากๆ บางครั้งๆคุยๆก็เผลอหลุด ชื่อแฟนเก่าออกมาทุกที ซึ่งผมไม่ซีเรียสอยู่แล้วเรื่องแบบนี้ ขอแค่ให้รักเราก็พอ เพราะผมถือว่า "จากคนที่หมดโอกาสรักใครสักคนนึงไปแล้วคนที่เรารักกลับมารักกับเราผมถือว่าโชคดีสุดๆแล้วสำหรับผม" แต่ผมสัญญากับแฟนผมไว้ว่าผมสามารถคุยได้ทุกเรื่องนะไม่เว้นเรื่องแฟนเก่าเธอ ทั้งๆที่ บางครั้ง เธอมักจะหลุดปากเอาแฟนเก่ามาเปรียบเทียบกับผม เวลาคุยถึงแฟนเก่าเธอดูร่าเริ่งมากคุยสนุกสนานมาก หรือเพราะผมคุยได้ทุกเรื่องจริงๆหรือพยายามที่จะไม่สนใจมัน หรืออาจเป็นเพราะผมฝืนใจตัวเองอยู่ แต่ทุกวันนี้ผมก็ยังรักกันอยู่นะครับ มีอยุ่วันนึงผมถามไปตรงๆด้วยความสงสัยผมเลย ถามไปว่า "ที่ตกลงมาคบกับเราคือเธอต้องการประชดแฟนเก่าใช่มั้ย" เธอตอบกลับมาว่า "ใช่....ครั้งแรกเลยทำไปเพราะประชด แต่มาตอนนี้รู้แล้วว่าเธอดูแลเราดีมาทุกอย่างทำไมเรามองไม่เห็นตั้งแต่แรกนะทั้งๆที่อยู่ใกล้แค่นี้เอง".........แต่ทุกๆครั้งเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเหมือเธอยังคิดถึงแฟนเก่าเหมือนไม่มีผมอยู่ในหัวใจเลยทั้งๆที่บอกรักผม จะไม่กลับไปเป็นแบบนั้นอีกแล้ว ผมก็ให้สัญญานะว่าจะดูแลให้ดีที่สุดจะทำให้เธอเห็นว่าผมสามารถดูแลเธอได้ เธอคือคนสุดท้ายสำหรับผมที่จะสร้างครอบครัวด้วย แต่ทุกๆที่ผมบอกรัก ดูแลหรือเอาใจใส่ เธอมักจะพูดว่า "ช่วงโปรก็แบบนี้แหละเคยผ่านมาหมดแล้วช่วงแบบนี้" ผมนี้บอกตรงๆเลยว่าโคตรน้อยใจและเสียความรู้สึกอย่างยิ่งแต่ผมเงียบ...เพราะว่าเขาอาจไม่ตั้งใจพูดออกมาก็ได้ แต่เธอพูดบ่อยมากทุกครั้งที่ผมได้ยินผมก็ได้แต่เงียบก็บไว้.......
ตกลงที่ผมควรทำคือผมควรให้เวลาเขาใช้ไหมกับรักเก่าของเธอ ที่ผ่านมา ก่อนมาเจอผม ผมก็โดนทิ้งมาเหมือนกันผมจึงเข้าใจความรู้สึกของการโดนทิ้ง ผมไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครอีกแล้ว.....บางทีผมก็รู้ว่าเขารักผมแต่บางทีก็สงสัยรักจริงมั้ยเพราะก่อนจะรักผมเขาแค่ทำประชดแฟนเก่าของเธอเท่านั้นผมควรทำอย่างไรต่อไป