ช่วยอธิบายหน่อยว่า ทำไมภัทริน ถึงต้องโกรธแค้นหมอนนท์ขนาดนั้น

พยายามนึกตามแล้ว ว่าถ้าเป็นเรา เราจะโกรธถึงขั้นต้องแก้แค้นคนที่เรารักขนาดที่จะทำลายให้ย่อยยับเลยเหรอ คงไม่แน่ๆ แค่โกรธและหนีกลับดอยไปก็น่าจะดีกว่ามั้ย หรืออะไรก็ได้ที่ไม่ต้องดูแค้นเกิน เหมือนไม่ได้รัก  และที่สำคัญภัทรินมองไม่ออกเหรอว่าหมอนนท์รักนางมากหลายๆเหตุการณ์ก็ดูออก  แต่แค่ถูกโกหกแบบที่หมอนนท์เค้ามีเหตุผลที่ต้องโกหก นางเอามาลบล้างความรัก ความดี ความห่วงใยทั้งหมอของหมอนนท์เกินไปมั้ย

หมอนนท์ต้องโกหกเพื่อครอบครัว เพื่อบริษัท เพื่อส่วนรวม แต่นางดูเหมือนเห็นแก่ตัวเกินไป ขัดใจจริงๆ รักนางมาตลอด แต่พอมีบทนี้ ช่วงนี้เปลี่ยนช่องไปดูเล่ห์รตีก่อน

เผอิญอ่านเรื่องย่อด้วยก็ทำให้สะดุดอารมณ์ตอนนี้เท่านั้น เอง  อื่นๆโอเค ตามความเห็นส่วนตัว มันขัดจริงๆ

ไม่ได้อินจนแยกแยะละครกับชีวิตจริงไม่ได้นะ  แต่บทละครมันก็ต้องมีเหตุและผลที่มันไม่ขัด (ขัดความรู้สึกตัวเองนะ ไม่รู้ว่าใครเป็นแบบเราบ้าง)

เอาเป็นว่ามีใครช่วยอธิบายอารมณ์ของภัทรินให้หน่อยนะ