สวัสดีคะ นี่อาจจะเป็นกระทู้แรกสำหรับดิฉันนะคะ อยากเล่าความใจในที่แอบคิดเสมอมา แต่ก็มองข้าม ไม่อยากเอามาเป็นปัญหาระหว่างเขากับเขา
เราจะเกิ่นก่อนว่าเราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ค่อยคบใคร ส่วนมากคุย มีเพื่อนเยอะคนรู้จักแยะ เข้าสังคม สังสรรค์
เราช่วงนั้นย้อนไปก่อน 1 ปีที่เราจะได้รู้จักกับผู้ชายคนนี้ ก็ตามประสาหนุ่มสาว ที่เล่นแอฟพลิเคชั่นบนมือถือ
และมีผู้ชายคนหนึ่งทักเราเขามาในมือถือ ส่วนมากดิฉันเองชอบคุย ชอบมีเพื่อนในโลกโซเซียล มันสร้างมิตรภาพได้
แต่เราแปลกใจตัวเองอยู่อย่างหนึ่ง ปกติเราจะไม่ค่อยคุยกับคนที่ทักมาง่ายๆ ไงก็ต้องสแกนก่อน เพราะมีพวกโรคจิตเยอะ เราก็ไม่ใช่คนสวยหรอก แต่เป็นคนกวนๆ กวนติ้ง เอาง่ายๆ เรารู้สึกถูกชะตากับผู้ชายคนนี้ เลยยอมที่จะคุย ก็ถามกันไปชื่อไรไปถามปกนิของคนเพิ่งได้สนทนากัน หลังจากนั้นเราก็ได้แลกไลน์กัน คุยกัน ก็ถามมีไรไหม เขาก็โทรสับคุยกับเรามั้งถ้าเราจำไม่ผิด เขาบอกกับเราว่า เขาเลิกกับแฟนเขา ข้าพเจ้าก็รู้สึกเห็นใจเลยถามว่า เป็นไรหรือเปล่า ถ้าคุณรักเขา ก็ขอคืนดีสิคะ ( คุณทำผิดผู้หญิงเขาให้อภัยกับคนที่เขารักเสมอ ) ถ้าพร้อมจะแก้ไข เขาก็บอกกับเราว่าชั่งมันเถอะ ไม่มีไรอ้าว เราก็คุยๆกันมาเรื่อยๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไรกับผู้ชายคนนี้ ณ ตอนนั้น คุยกันมาได้สักระยะ
****เราก็เริ่มนัดเจอกัน อืม ( ลืมบอก เขาเป็นอายุมากกว่าดิฉันนะคะ ) ณ ที่ร้านอาหารเขาก็มารับไปกินข้าว เรากับเขาก็คุยกัน ตัวเราอายมาก เห็นกวนตีนๆ แบบนี้ขี้อายสุดๆ เขาก็กวนตีนไม่น้อยเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ปากจัดเลยว่าได้
( ส่วนตัวเราเองชอบผู้ชายสไตส์นี้ ไม่ชอบคนหวาน หยอด เพราะเราเองก็ไม่ค่อยหวาน )
เราก็ได้รู้จักกันมากขึ้น คุยในไลน์ เราไม่รู้ว่าเราไปหลงรักผู้ชายคนนี้ตอนไหน แต่เรารู้สึกว่าเราอยากคุยกับเขามาก
เวลาคุยไลน์ใหม่ๆ เขาไม่ค่อยตอบ กว่าจะอ่านก็นานมาก จนคิดว่าเขาเจอเราหลงจากกินข้าววันนั้น ต้องหนีหาย ( แต่เราแอบคิดในใจว่า เราทำไมต้องคิดไปไกลขนาดนั้น ทั้งๆที่เรากับเขายังไม่ได้เป็นไรกัน ทำไมรู้สึกอยากโทรหาเขามาก แต่ไม่กล้าโทร อยากให้เขาโทรหาเราบ้าง เวลาเขาโทหาเรานานๆๆ มากจะโทรหาที เราคิดว่าเขาอาจจะมีแฟนเเล้วก็ได้ เขาอาจจะโกหกเราก็ได้เรื่องเลิกกับแฟน )
**** แต่ทำไมผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลกับเราขนาดนี้ ( จากที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดจะรักใครจริงๆ ไม่ใช่ไม่มีคนเคยจีบนะคะ )
เราหลงรักเขาไปแล้วคะ แต่ในเวลานั้นเราก็คุยกัน เจอกันเรื่อยๆ ไปเที่ยวไหนมาไหนเรื่อยๆ จนเรารักเขามาก
เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เรายอมเขา ยอมทุกอย่างจริงๆ แม้เขาผิด เราก็จะเป็นฝ่ายขอโทษเขาก่อนเสมอ
เขาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย เขาอาจจะดูเย็นชาไปบ้าง เราสองคนไม่ค่อยมีโมเมนต์หวานๆ เหมือนกับคนอื่นเขา
แต่เราก็รักเขา ค่อยอยู่ข้างๆเขาเสมอ
จากการสืบประวัติของผู้ชายคนนี้ เราสืบประวัติเขาจริงๆ เขาได้มีการเลิกกับแฟนจริงๆ ซึ่งแฟนเก่าเขาเคยแต่งงานด้วยกันมาแล้ว
ณ ตอนนั้นที่เรารู้เรารู้สึกเจ็บปวดมาก รู้นะว่าเขาไม่ได้โกหกเราเลย และเขาก็เคยบอกเรา แต่เราแมร่งรู้สึกเจ็บปวดมาก
คุณเคยไหม >>> สมมุติว่าคุณรักเขามาก รยอมรับได้ทุกอย่าง ถ้าวันหนึ่งคุณเกิดไปเห็นรูปจากที่ไหนสักที เขาถ่ายพรีเวดดิ้งด้วยกัน
มันแสดงถึงว่าเขาสองคนรักกันมาก ถึงจะเคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่ผลสุดท้ายเขาก็เลิกกัน หลังจากเขาเลิกกัน ได้สักพัก เราได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้ชายคนนี้ ทั้งๆที่เขาเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า เราร้องไห้และคิดว่า เราไม่หน้าเข้ามาเลย ถึงแม้จะรักเขามากเท่าไร เขาก็ยังคงเก็บความทรงจำกับคนรักเก่าไม่ได้หรอก ยังลืมไม่ได้
เราแมร่งคิดเสมอว่าอยู่ข้างๆเขาค่อยเป็นกำลังใจให้ แม้เราอาจจะลบความทรงจำเก่าๆของเขาไม่ได้เลย แต่เรายังทรงสามารถสร้างความทรงจำใหม่ให้เขาได้ เราแมร่งเจ็บโครต เคยคิดจะถอยห่างจากผู้ชายคนนี้เพราะคิดว่า รักเขาไปก็เท่านั้น ( ความรักต้องสูญเปล่าแน่ๆ )
เคยท้อ เคยร้องไห้ เคยน้อยใจกับความเย็นชา ความไม่ใส่ใจในบ้างเรื่องของเขา อยากถอยห่าง แต่ก็ไม่อยากทิ้งเขาในยามที่เขากำลังอ่อนแอ เขาเป็นคนที่ภายนอกดูแข็งกร้าว แต่ภายในของเขามีเรื่องให้คิดวุ่นวายมากมายเลย เราเคยถามเขาตรงๆ ทุกอย่าง เขาก็จะบอกความในใจของเขา
บางครั้งเขาตอบกลับมาว่า >>>> พี่ยัง "คิดถึง" เขา ( เขาเป็นคนที่ตกอยู่ในห่วงความทรงจำ ทำให้เขาเป็นคนเศร้าๆ ได้เลย ) ประโยคนั้นฉันเสียใจมาก แต่เราทำไรไมไ่ด้เลย แทบจะทรุดเวลาอ่านน้ำตาไหลมาก แต่ก็ยืนอยู่ข้างๆค่อยปลอบใจเขาเสมอ ทั้งๆที่ในใจแมร่งโครตเจ็บ
ทุกวันนี้เรายังคุยกัน เขาอาจจะเป็นคนเฉยชา เวลาเรากลับบ้าน เขาก็จะมารับเราไปกินข้าว ทำอะไรเรื่อยๆ มีเรื่องราวมากมายในระหว่าง 1 ปีที่ได้รู้จักกัน เราบอกกับเขาเสมอว่า เรารักเขานะ เราคิดถึงเขา
*** ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยได้บอกเราด้วยคำพูดเลยก็ตาม แทบไม่ได้ยินก็ได้ว่าได้ เขาจะส่งสติกเกอร์กวนๆมาตลอดดในไลน์
( เราก็เคยแอบคิดว่าเขาเคยรักเราบ้างไหม หรือ เราควรเดินออกมาจากจุดนี้ดี )
**แต่เขามีข้อดี เขาเสมอต้นเสมอปลาย เขากับเพือนๆเราได้ทุกคน เพื่อนเราก็สนับสนุนว่าคนนร้โอเคร เพราะปกติเราเป็นคนปาร์ตี้เที่ยว เดื่อนมักจะไม่ค่อยสนับสนุนว่าคนนี้ผ่านเข้ามาหลอกเงินหรือเปล่า แต่ผู้ชายคนนี้เขาไม่ใช่แบบนั้น เพื่อนเราชอบ เพราะปกติเรามีคนคุยหรือแฟนที่คบแปปเดียวจริงๆ ไม่ค่อยชอบให้เราทำโน้นทำนี้ แม้กนะทั่งสาวเที่ยว ต้องหยุด บางครั้งเราอึดอัด มากจนทนไม่ไหว มีหลายเหตุผลมากที่เข้ากะนไมไ่ด้เยอะ แต่ผู้ชายคนนี้เข้าใจเรา ไปเที่ยวด้วยกัน เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้แน่นอน จากที่เราสืบมา แต่อาจจะมีบางตามประสาผู้ชายเลข 3 แต่เราคิดว่าเขาเป็นคนฉลาดที่จะเลือกจะคิด กับสิ่งที่เขากระทำลงไป แต่ก็อดคิดไม่ได้อยู่ดี บางครั้งไปเที่ยว เขาก็จะให้ไปนะ แต่หม่ค่อยจะอแกแนวหวงและห่วงเท่าไร เวลาไปคนเดียว หรือเป็นเพราะสไตส์ผู้ชายเลข 3 มีเรื่องราวมากมายที่อยากเล่าให้ทุกคนฟัง ขอบคุณนะคะที่ได้อ่าน
เขาเป็นผู้ชายที่เรารักและจากเด็กหัวดื้อไม่ยอมใครง่ายๆเขาคือคนที่เรายอม
เพราะโดยส่วนใหญ่ ฉันจะคบคนอายุเยอะซะส่วนมากนะคะ
และที่สำคัญที่สุดเขาไม่เคยได้รู้เลย >>>>> เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เรา "เขียนไดอารี่" ให้เก็บทุกความทรงจำตอนระยะเวลา 1 ปี หลังๆอาจจะไม่เคยเขียนแต่จะเขียนทุกวันครบต่อเดือน ทุกวันนี้เราก็ยังคุย ตอดต่อกันอยู่ทุกวัน เขาเคยลงมาไหว้พ่อเรา 1 ครั้ง มันทำให้เรารู้สึกดีมาก รู้สึกมีความหวัง สำหรับผู้หญิงคนนี้คะ ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวนะคะ
เมื่อเรารู้ว่าผู้ชายคนนี้เคย.....แล้ว แต่เรารักเขามาก แต่เราไม่รู้ว่าเรารู้สึกอย่างไรกับเรา ตลอดระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา
เราจะเกิ่นก่อนว่าเราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ค่อยคบใคร ส่วนมากคุย มีเพื่อนเยอะคนรู้จักแยะ เข้าสังคม สังสรรค์
เราช่วงนั้นย้อนไปก่อน 1 ปีที่เราจะได้รู้จักกับผู้ชายคนนี้ ก็ตามประสาหนุ่มสาว ที่เล่นแอฟพลิเคชั่นบนมือถือ
และมีผู้ชายคนหนึ่งทักเราเขามาในมือถือ ส่วนมากดิฉันเองชอบคุย ชอบมีเพื่อนในโลกโซเซียล มันสร้างมิตรภาพได้
แต่เราแปลกใจตัวเองอยู่อย่างหนึ่ง ปกติเราจะไม่ค่อยคุยกับคนที่ทักมาง่ายๆ ไงก็ต้องสแกนก่อน เพราะมีพวกโรคจิตเยอะ เราก็ไม่ใช่คนสวยหรอก แต่เป็นคนกวนๆ กวนติ้ง เอาง่ายๆ เรารู้สึกถูกชะตากับผู้ชายคนนี้ เลยยอมที่จะคุย ก็ถามกันไปชื่อไรไปถามปกนิของคนเพิ่งได้สนทนากัน หลังจากนั้นเราก็ได้แลกไลน์กัน คุยกัน ก็ถามมีไรไหม เขาก็โทรสับคุยกับเรามั้งถ้าเราจำไม่ผิด เขาบอกกับเราว่า เขาเลิกกับแฟนเขา ข้าพเจ้าก็รู้สึกเห็นใจเลยถามว่า เป็นไรหรือเปล่า ถ้าคุณรักเขา ก็ขอคืนดีสิคะ ( คุณทำผิดผู้หญิงเขาให้อภัยกับคนที่เขารักเสมอ ) ถ้าพร้อมจะแก้ไข เขาก็บอกกับเราว่าชั่งมันเถอะ ไม่มีไรอ้าว เราก็คุยๆกันมาเรื่อยๆ เราก็ไม่ได้คิดอะไรกับผู้ชายคนนี้ ณ ตอนนั้น คุยกันมาได้สักระยะ
****เราก็เริ่มนัดเจอกัน อืม ( ลืมบอก เขาเป็นอายุมากกว่าดิฉันนะคะ ) ณ ที่ร้านอาหารเขาก็มารับไปกินข้าว เรากับเขาก็คุยกัน ตัวเราอายมาก เห็นกวนตีนๆ แบบนี้ขี้อายสุดๆ เขาก็กวนตีนไม่น้อยเหมือนกัน เป็นผู้ชายที่ปากจัดเลยว่าได้
( ส่วนตัวเราเองชอบผู้ชายสไตส์นี้ ไม่ชอบคนหวาน หยอด เพราะเราเองก็ไม่ค่อยหวาน )
เราก็ได้รู้จักกันมากขึ้น คุยในไลน์ เราไม่รู้ว่าเราไปหลงรักผู้ชายคนนี้ตอนไหน แต่เรารู้สึกว่าเราอยากคุยกับเขามาก
เวลาคุยไลน์ใหม่ๆ เขาไม่ค่อยตอบ กว่าจะอ่านก็นานมาก จนคิดว่าเขาเจอเราหลงจากกินข้าววันนั้น ต้องหนีหาย ( แต่เราแอบคิดในใจว่า เราทำไมต้องคิดไปไกลขนาดนั้น ทั้งๆที่เรากับเขายังไม่ได้เป็นไรกัน ทำไมรู้สึกอยากโทรหาเขามาก แต่ไม่กล้าโทร อยากให้เขาโทรหาเราบ้าง เวลาเขาโทหาเรานานๆๆ มากจะโทรหาที เราคิดว่าเขาอาจจะมีแฟนเเล้วก็ได้ เขาอาจจะโกหกเราก็ได้เรื่องเลิกกับแฟน )
**** แต่ทำไมผู้ชายคนนี้มีอิทธิพลกับเราขนาดนี้ ( จากที่เมื่อก่อนไม่เคยคิดจะรักใครจริงๆ ไม่ใช่ไม่มีคนเคยจีบนะคะ )
เราหลงรักเขาไปแล้วคะ แต่ในเวลานั้นเราก็คุยกัน เจอกันเรื่อยๆ ไปเที่ยวไหนมาไหนเรื่อยๆ จนเรารักเขามาก
เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เรายอมเขา ยอมทุกอย่างจริงๆ แม้เขาผิด เราก็จะเป็นฝ่ายขอโทษเขาก่อนเสมอ
เขาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย เขาอาจจะดูเย็นชาไปบ้าง เราสองคนไม่ค่อยมีโมเมนต์หวานๆ เหมือนกับคนอื่นเขา
แต่เราก็รักเขา ค่อยอยู่ข้างๆเขาเสมอ
จากการสืบประวัติของผู้ชายคนนี้ เราสืบประวัติเขาจริงๆ เขาได้มีการเลิกกับแฟนจริงๆ ซึ่งแฟนเก่าเขาเคยแต่งงานด้วยกันมาแล้ว
ณ ตอนนั้นที่เรารู้เรารู้สึกเจ็บปวดมาก รู้นะว่าเขาไม่ได้โกหกเราเลย และเขาก็เคยบอกเรา แต่เราแมร่งรู้สึกเจ็บปวดมาก
คุณเคยไหม >>> สมมุติว่าคุณรักเขามาก รยอมรับได้ทุกอย่าง ถ้าวันหนึ่งคุณเกิดไปเห็นรูปจากที่ไหนสักที เขาถ่ายพรีเวดดิ้งด้วยกัน
มันแสดงถึงว่าเขาสองคนรักกันมาก ถึงจะเคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่ผลสุดท้ายเขาก็เลิกกัน หลังจากเขาเลิกกัน ได้สักพัก เราได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผู้ชายคนนี้ ทั้งๆที่เขาเพิ่งเลิกกับแฟนเก่า เราร้องไห้และคิดว่า เราไม่หน้าเข้ามาเลย ถึงแม้จะรักเขามากเท่าไร เขาก็ยังคงเก็บความทรงจำกับคนรักเก่าไม่ได้หรอก ยังลืมไม่ได้
เราแมร่งคิดเสมอว่าอยู่ข้างๆเขาค่อยเป็นกำลังใจให้ แม้เราอาจจะลบความทรงจำเก่าๆของเขาไม่ได้เลย แต่เรายังทรงสามารถสร้างความทรงจำใหม่ให้เขาได้ เราแมร่งเจ็บโครต เคยคิดจะถอยห่างจากผู้ชายคนนี้เพราะคิดว่า รักเขาไปก็เท่านั้น ( ความรักต้องสูญเปล่าแน่ๆ )
เคยท้อ เคยร้องไห้ เคยน้อยใจกับความเย็นชา ความไม่ใส่ใจในบ้างเรื่องของเขา อยากถอยห่าง แต่ก็ไม่อยากทิ้งเขาในยามที่เขากำลังอ่อนแอ เขาเป็นคนที่ภายนอกดูแข็งกร้าว แต่ภายในของเขามีเรื่องให้คิดวุ่นวายมากมายเลย เราเคยถามเขาตรงๆ ทุกอย่าง เขาก็จะบอกความในใจของเขา
บางครั้งเขาตอบกลับมาว่า >>>> พี่ยัง "คิดถึง" เขา ( เขาเป็นคนที่ตกอยู่ในห่วงความทรงจำ ทำให้เขาเป็นคนเศร้าๆ ได้เลย ) ประโยคนั้นฉันเสียใจมาก แต่เราทำไรไมไ่ด้เลย แทบจะทรุดเวลาอ่านน้ำตาไหลมาก แต่ก็ยืนอยู่ข้างๆค่อยปลอบใจเขาเสมอ ทั้งๆที่ในใจแมร่งโครตเจ็บ
ทุกวันนี้เรายังคุยกัน เขาอาจจะเป็นคนเฉยชา เวลาเรากลับบ้าน เขาก็จะมารับเราไปกินข้าว ทำอะไรเรื่อยๆ มีเรื่องราวมากมายในระหว่าง 1 ปีที่ได้รู้จักกัน เราบอกกับเขาเสมอว่า เรารักเขานะ เราคิดถึงเขา
*** ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยได้บอกเราด้วยคำพูดเลยก็ตาม แทบไม่ได้ยินก็ได้ว่าได้ เขาจะส่งสติกเกอร์กวนๆมาตลอดดในไลน์
( เราก็เคยแอบคิดว่าเขาเคยรักเราบ้างไหม หรือ เราควรเดินออกมาจากจุดนี้ดี )
**แต่เขามีข้อดี เขาเสมอต้นเสมอปลาย เขากับเพือนๆเราได้ทุกคน เพื่อนเราก็สนับสนุนว่าคนนร้โอเคร เพราะปกติเราเป็นคนปาร์ตี้เที่ยว เดื่อนมักจะไม่ค่อยสนับสนุนว่าคนนี้ผ่านเข้ามาหลอกเงินหรือเปล่า แต่ผู้ชายคนนี้เขาไม่ใช่แบบนั้น เพื่อนเราชอบ เพราะปกติเรามีคนคุยหรือแฟนที่คบแปปเดียวจริงๆ ไม่ค่อยชอบให้เราทำโน้นทำนี้ แม้กนะทั่งสาวเที่ยว ต้องหยุด บางครั้งเราอึดอัด มากจนทนไม่ไหว มีหลายเหตุผลมากที่เข้ากะนไมไ่ด้เยอะ แต่ผู้ชายคนนี้เข้าใจเรา ไปเที่ยวด้วยกัน เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้แน่นอน จากที่เราสืบมา แต่อาจจะมีบางตามประสาผู้ชายเลข 3 แต่เราคิดว่าเขาเป็นคนฉลาดที่จะเลือกจะคิด กับสิ่งที่เขากระทำลงไป แต่ก็อดคิดไม่ได้อยู่ดี บางครั้งไปเที่ยว เขาก็จะให้ไปนะ แต่หม่ค่อยจะอแกแนวหวงและห่วงเท่าไร เวลาไปคนเดียว หรือเป็นเพราะสไตส์ผู้ชายเลข 3 มีเรื่องราวมากมายที่อยากเล่าให้ทุกคนฟัง ขอบคุณนะคะที่ได้อ่าน
เขาเป็นผู้ชายที่เรารักและจากเด็กหัวดื้อไม่ยอมใครง่ายๆเขาคือคนที่เรายอม
เพราะโดยส่วนใหญ่ ฉันจะคบคนอายุเยอะซะส่วนมากนะคะ
และที่สำคัญที่สุดเขาไม่เคยได้รู้เลย >>>>> เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เรา "เขียนไดอารี่" ให้เก็บทุกความทรงจำตอนระยะเวลา 1 ปี หลังๆอาจจะไม่เคยเขียนแต่จะเขียนทุกวันครบต่อเดือน ทุกวันนี้เราก็ยังคุย ตอดต่อกันอยู่ทุกวัน เขาเคยลงมาไหว้พ่อเรา 1 ครั้ง มันทำให้เรารู้สึกดีมาก รู้สึกมีความหวัง สำหรับผู้หญิงคนนี้คะ ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวนะคะ