สวัสดีเพื่อนชาวพันทิปค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเราถ้าผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าเราได้รู้จักกับสามีเมื่อประมาณปลายปี55พอตกลงเป็นแฟนกันเขาก็ให้เงินเดือนเรา10,000บาทเราเองก็ทำงานเงินเดือนประมาณ13,000สามีขอเราแต่งงานตั้งแต่คบกันได้2เดือนคือต่างคนต่างหลงกันมากโลกนี้เป็นสีชมพูเลย แต่มาแต่งกันตอนคบได้6เดือนกว่าๆทุกอย่างผ่านไปด้วยดีสามีดีกับเรามากพอหลังแต่งงานเขาก็ให้เราออกจากงานแล้วเพิ่มเงินเดือนให้เราเป็น15,000ค่าใช้จ่ายทุกอย่างในบ้านเขาออกให้หมดเรานี้ไม่ต้องทำงานอะไรนั่งๆนอนๆกินๆพอขอทำงานสามีก็ไม่ยอมมีแต่คนอิจฉาชีวิตเรามากเลยจากผญ.บ้านนอกธรรมดาฐานะทางบ้านก็หาเช้ากินค่ำแต่ไม่ถึงกะจน..แต่สามีค่อนข้างมีฐานะนิดนึงเขาทำธุรกิจส่วนตัวแต่เพิ่งมารายได้ดีตอนคบกันนะเหมือนดวงเสริมกันจากรายได้หลักหมื่นตอนนี้เดือนนึงไม่ต่ำกว่า3แสนแล้วเราก็ช่วยงานเขาด้วย..แต่พอมีเงินสามีเริ่มเปลี่ยนหรือมันเป็นสันดานเขาที่เราไม่รู้ก็ได้
เราแต่งงานได้สัก10เดือนสามีก็เริ่มเปลี่ยนไปจากปกติต้องว่างอาทิตย์ละ2-3วันพาเราไปช้อปปิ้งกินข้าวดูหนังบ้างแต่นี่ออกบ้านไปหาลูกค้าทุกวันกลับดึกกว่าปกติจากที่เป็นคนติดเซ็กส์มากต้องมีอะไรกันเกือบทุกวันก็หายไปเป็นอาทิตย์กว่าเราเลยเริ่มสงสัยเพราะช่วงนั้นเพื่อนเขาเปิดร้านอาหารมีพีอาเด็กนั่งดิ้งเราก็ไปนั่งกินข้าวที่นั่นบ่อยบ้างครั้งก็ปล่อยให้แฟนไปกะลูกค้าคือเด็กที่นี้จะรู้จักเรากะแฟนหมดมีอยู่ช่วงนึงญาติเราเสียเราไปตจว.7วันพอกลับมาทุกอย่างเปลี่ยนไปเลยปกติเราไม่เคยห่างกะแฟนนานขนาดนี้อย่างมากก็แค่2-3วัน
เราก็คิดละว่าแฟนต้องมาติดเด็กที่ร้านนี้แน่เลยเรียกว่าร้านพี่อ.ละกันเราก็เริ่มทำการค้นหาว่าน่าจะเป็นใครดีซึ่งเราก็สนิทกะเด็กที่ร้านนี้อยู่2คนคือสนิทมากถึงขั้นเราเรื่องส่วนตัวให้ฟังเลยเราก็ให้เด็ก2คนนี้ไปสืบขอเรียกร้องบ.กะน้องด.นะเริ่มจากให้น้องบ.สือก่อนแต่พอตอนหลังบ.เริ่มมีผช.เราเลยเกรงใจเลยมาให้น้องด.เป็นหูเป็นตาให้มีอะไรเราก็เราให้ฟังเห็นงานเป็นน้องคอยห่วงและหวังดีกะนางเราก็คอยโทรหานางปรึกษานางว่าพี่เครียดมากเลยสามีพี่ต้องไปติดผญ.แน่เลยพี่จะทำไงดีนางบอกมาว่าพี่ก็ต้องทำใจนะเหมือนพ่อของลูกหนูก็แบบนี้และหนูยังทำใจเลย
จนเราไล่สืบเด็กที่ร้านจนหมดก็ไม่มีใครน่าสงสัยหรือเราคิดมากไปเองก็เหลือแค่บ.กะด.ตอนแรกก็แอบสงสัยบ.เพราะบ.เป็นเด็กน่ารักนิสัยโอเคเลยแต่นางก็มีแฟนอยู่นะคือตอนนั้นบอกเลยว่าหลอนกะทุกคน..เราก็มาคุยกะอ.ว่าสงสัยบ. อ.ก็โวยวายใหญ่ว่าเราคิดมากคิดแบบนี้ทำให้บ.นอยเลยนะเราก็ไปขอโทษบ.แล้วที่นี้จะเป็นใครละสือจนหมดร้านแล้ว..จนมาวันนึงลูกค้าแฟนที่เรารู้จักเขาเห็นแฟนเราวีดีโอไลน์คุยกะผญ.เขาเลยแอบถ่ายรูปมาให้เราดูเราเห็นแล้วเงิบเลยหน้าอะเห็นไม่ชัดเท่าไหร่แต่มีตำหนิที่ชัดมากคือเห็นแล้วรู้เลยว่าต้องเป็นน้องด.แน่นอน..แต่จะเป็นน้องด.ไปได้ไงเพราะทุกอย่างที่น้องด.เป็นสามีเราเกียจมากคือ1.ลูกติด2.กินเหล้า3.โวยวายเสียงดัง4.เป็นผญ.ที่แรงและหยาบคายมากและอีกหลายๆข้อ
หลักจากนั้นเราเริ่มสติแตกเราก็โพสทามไลน์ไปว่า...เป็นภาพข้อความ>และแคปชั่นว่าน่าจะรู้ตัวนะอีอสรพิษเท่านั้นและจ้านางบล็อกเฟส,ไลน์เราทันทีเลยตอนนั้นเราหิวข้าวมากถึงกับกินจ้าวไม่ลงน้ำตาไหลพลากเพราะมั่นใจแล้วว่าเป็นน้องด.100%จากตอนแรกแค่80%พอสามีเห็นเราร้องเขาก็ตกใจก็รีบกลับบ้านเขาก็ถามเราว่าเป็นอะไรเราร้องให้หนักมากอยู่2ชม.โดยไม่พูดอะไรสามีก็ถามจนเขาเริ่มหงุดหงิดแล้วเราเลยพูดไปว่าทำไมต้องเป็นมันด้วยเขาก็ทำหน้าเสียแล้วก็แถๆไปว่าแค่เล่นๆไม่คิดอะไรเดี๋ยวจะเคลียร์ปัญหานี่เองจอเวลาหน่อยเราก็เอาแต่ร้องให้อารมณ์แปรปรวนสุดๆช่วงนั้นเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเราขอให้แฟนลบเฟสลบไลน์ด.ออกแฟนก็ไม่ยอมบอกแต่ว่าเดี๋ยวจัดการเอง
พอแฟนเราอาบน้ำหรือหลับเราก็จะแอบดูโทรศัพย์เขาเเอาเฟสแฟนไปดูเฟสด.พอเราย้อนดูไปด.โพสแต่ผัวกูอย่างนั้นอย่างนี้ที่รักอย่างนั้นอย่างนี้เช็ดอินดูหนักกินข้าวกะผัวเช็คอินในที่เรารู้ว่าวันนี้สามีเราไปที่นี้คือเหมือนด.จะเอาชนะเราให้ได้นะเพราะตอนนี้เราเคยปรึกษานางเราบอกกะนางว่าถ้าจับได้ว่าสามีเรามีคนอื่นเราเลิกแน่นอน..พอเราย้อนอ่านเตตัสน้องด.แล้วปวดใจมากในหัวคิดแต่ว่าทำไมต้องเป็นด.เป็นคนอื่นไม่ได้หรอแบบว่าช่วงเราเครียดๆเราโทรชวนน้องด.ไปช้อปปิ้งนางไม่เคยว่างเลยเพราะนางนอนกกผัวเราอยู่เฮ้อออ.
พอหลังจากเราจับได้เสร็จก็หาเรื่องทะเลาะกับสามีตลอดจนสามีบอกว่าให้เราไปสงบสติอารมณ์ที่บ้านตจว.เราเหอะเท่านั้นและเราปี๊ดเลยก็มีปากเสียงกันเราก็เก็บเสื้อผ้าแต่เขาก็ห้ามและมาขอโทษเราที่พูดไม่ดีเราก็นิ่งๆแต่พอแฟนออกไปข้างนอกเราก็กลับตจว.จิงพอเจามาไม่เจอก็โทรหาโทรตามบอกว่าจอโทษกลับมาเหมือนเดิมนะตื่นมาไม่เจอเราแล้วใจหายแล้วก็บราๆๆๆต่างๆนาๆจนเราใจอ่อน..พอเรากลับมาเขาก็บล็อกไลน์,เฟสด.เราก็ใจชื่นมาระดัดนึงพอหลังจากนั้นไม่นานเราแอบดูไลน์แฟนกลับไปเป็นเพื่อนกะด.อีกเราก็โมโหมากโพสเตตัสแรงเลยและเก็ยเสื้อผ้าไปหาเพื่อนตจว.กะว่าเลิกแน่แฟนโทรมาเท่าไรก็ไม่รับเราเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังเพื่อนก็แสนจะดีพูดกล่อมเราจนเราใจอ่อนเราไปอยู่กะเพื่อน8วันแฟนโทรง้อทุกวันพอเรากลับมาแฟนดราม่าใส่น้ำตาซึงขอโอกาสอีกและเรากลัยมารักกันเหมือนเดิมนะ
เราก็ให้เพราะคิดว่าคงไม่กล้าทำแล้วละ..พอหลังจากนั้นไม่ถึง3เดือนเราทะเลาะกันเรื่องอื่นเราเลยไปเที่ยวพัทยากับเพื่อนแฟนตื่นมาไม่เจอก็โทรหา3-4รอบแต่เราไม่รับเขาก็ส่งไลน์มาขอโทษแต่เราไม่เปิดอ่านคือตอนนั้นคิดว่าเลิกแน่ไม่เอาแล้วพอกันทีเพราะแฟนเองก็ไม่เหมือนเดิมแต่ติดตรงที่ว่าตอนนั้นเราจะไปเที่ยวตปท.คือทุกย่างพร้อมแล้วรอแค่วันที่จะไปเฉยๆคือเราอยากไปมากเพราะไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะได้มีโอกาศไปเองไหม..เราก็ไปค้างพัทยากับเพื่อน1คืนก็กะตะทนอีกนิดรอไปตปท.ก่อนค่อยเลิกเลยกลับมาบ้านถึงบ้านประมาณ4-5ทุ่มแต่สามีไม่อยู่และไม่โทรหาเราเลยเงียบเลยสรุปคืนนั้นสามีก็ไม่กลับบ้านคืนต่อมาอีกคือเท่ากับว่าเรานอนบ้านคนเดียว2คืนแฟนก็ไม่กลับไม่โทรหาเรา..เราก็เลยทำใจละต่อไปนี้คงต้องหางานทำแล้วละเลยเตรียมเอกสารสมัครงานพอคืน3แฟนกลับมาตอน2ทุ่มเราก็ไม่คุยอะไรสักพักเขาก็ชวนเราไปกินข้าวเราก็ไม่ไปเขาเลยไปคนเดียว..พอเขากลับมาเราก็ขอเลิกหลักจากกลับจากตปท.ก็ประ3อาทิตย์ได้และเราก็จะไปทำงานเขาเห็นเอกสารก็อึ้งๆไปแต่เขาก็ไม่ยอมรัยนะว่าไปอยู่กลับน้องด.มาคือบอกไปเปิดรร.นอนคือไม่อยากอยู่บ้านเห็นของใช้เราแล้วคิดถึงทำใจไม่ได้และก็บราๆๆๆเหมือนเดิม..เดี๋ยวมาต่อนะค่ะ
ฉันต้องดีเท่าไหร่..เธอถึงจะรู้จักคำว่าพอ
เรื่องมีอยู่ว่าเราได้รู้จักกับสามีเมื่อประมาณปลายปี55พอตกลงเป็นแฟนกันเขาก็ให้เงินเดือนเรา10,000บาทเราเองก็ทำงานเงินเดือนประมาณ13,000สามีขอเราแต่งงานตั้งแต่คบกันได้2เดือนคือต่างคนต่างหลงกันมากโลกนี้เป็นสีชมพูเลย แต่มาแต่งกันตอนคบได้6เดือนกว่าๆทุกอย่างผ่านไปด้วยดีสามีดีกับเรามากพอหลังแต่งงานเขาก็ให้เราออกจากงานแล้วเพิ่มเงินเดือนให้เราเป็น15,000ค่าใช้จ่ายทุกอย่างในบ้านเขาออกให้หมดเรานี้ไม่ต้องทำงานอะไรนั่งๆนอนๆกินๆพอขอทำงานสามีก็ไม่ยอมมีแต่คนอิจฉาชีวิตเรามากเลยจากผญ.บ้านนอกธรรมดาฐานะทางบ้านก็หาเช้ากินค่ำแต่ไม่ถึงกะจน..แต่สามีค่อนข้างมีฐานะนิดนึงเขาทำธุรกิจส่วนตัวแต่เพิ่งมารายได้ดีตอนคบกันนะเหมือนดวงเสริมกันจากรายได้หลักหมื่นตอนนี้เดือนนึงไม่ต่ำกว่า3แสนแล้วเราก็ช่วยงานเขาด้วย..แต่พอมีเงินสามีเริ่มเปลี่ยนหรือมันเป็นสันดานเขาที่เราไม่รู้ก็ได้
เราแต่งงานได้สัก10เดือนสามีก็เริ่มเปลี่ยนไปจากปกติต้องว่างอาทิตย์ละ2-3วันพาเราไปช้อปปิ้งกินข้าวดูหนังบ้างแต่นี่ออกบ้านไปหาลูกค้าทุกวันกลับดึกกว่าปกติจากที่เป็นคนติดเซ็กส์มากต้องมีอะไรกันเกือบทุกวันก็หายไปเป็นอาทิตย์กว่าเราเลยเริ่มสงสัยเพราะช่วงนั้นเพื่อนเขาเปิดร้านอาหารมีพีอาเด็กนั่งดิ้งเราก็ไปนั่งกินข้าวที่นั่นบ่อยบ้างครั้งก็ปล่อยให้แฟนไปกะลูกค้าคือเด็กที่นี้จะรู้จักเรากะแฟนหมดมีอยู่ช่วงนึงญาติเราเสียเราไปตจว.7วันพอกลับมาทุกอย่างเปลี่ยนไปเลยปกติเราไม่เคยห่างกะแฟนนานขนาดนี้อย่างมากก็แค่2-3วัน
เราก็คิดละว่าแฟนต้องมาติดเด็กที่ร้านนี้แน่เลยเรียกว่าร้านพี่อ.ละกันเราก็เริ่มทำการค้นหาว่าน่าจะเป็นใครดีซึ่งเราก็สนิทกะเด็กที่ร้านนี้อยู่2คนคือสนิทมากถึงขั้นเราเรื่องส่วนตัวให้ฟังเลยเราก็ให้เด็ก2คนนี้ไปสืบขอเรียกร้องบ.กะน้องด.นะเริ่มจากให้น้องบ.สือก่อนแต่พอตอนหลังบ.เริ่มมีผช.เราเลยเกรงใจเลยมาให้น้องด.เป็นหูเป็นตาให้มีอะไรเราก็เราให้ฟังเห็นงานเป็นน้องคอยห่วงและหวังดีกะนางเราก็คอยโทรหานางปรึกษานางว่าพี่เครียดมากเลยสามีพี่ต้องไปติดผญ.แน่เลยพี่จะทำไงดีนางบอกมาว่าพี่ก็ต้องทำใจนะเหมือนพ่อของลูกหนูก็แบบนี้และหนูยังทำใจเลย
จนเราไล่สืบเด็กที่ร้านจนหมดก็ไม่มีใครน่าสงสัยหรือเราคิดมากไปเองก็เหลือแค่บ.กะด.ตอนแรกก็แอบสงสัยบ.เพราะบ.เป็นเด็กน่ารักนิสัยโอเคเลยแต่นางก็มีแฟนอยู่นะคือตอนนั้นบอกเลยว่าหลอนกะทุกคน..เราก็มาคุยกะอ.ว่าสงสัยบ. อ.ก็โวยวายใหญ่ว่าเราคิดมากคิดแบบนี้ทำให้บ.นอยเลยนะเราก็ไปขอโทษบ.แล้วที่นี้จะเป็นใครละสือจนหมดร้านแล้ว..จนมาวันนึงลูกค้าแฟนที่เรารู้จักเขาเห็นแฟนเราวีดีโอไลน์คุยกะผญ.เขาเลยแอบถ่ายรูปมาให้เราดูเราเห็นแล้วเงิบเลยหน้าอะเห็นไม่ชัดเท่าไหร่แต่มีตำหนิที่ชัดมากคือเห็นแล้วรู้เลยว่าต้องเป็นน้องด.แน่นอน..แต่จะเป็นน้องด.ไปได้ไงเพราะทุกอย่างที่น้องด.เป็นสามีเราเกียจมากคือ1.ลูกติด2.กินเหล้า3.โวยวายเสียงดัง4.เป็นผญ.ที่แรงและหยาบคายมากและอีกหลายๆข้อ
หลักจากนั้นเราเริ่มสติแตกเราก็โพสทามไลน์ไปว่า...เป็นภาพข้อความ>และแคปชั่นว่าน่าจะรู้ตัวนะอีอสรพิษเท่านั้นและจ้านางบล็อกเฟส,ไลน์เราทันทีเลยตอนนั้นเราหิวข้าวมากถึงกับกินจ้าวไม่ลงน้ำตาไหลพลากเพราะมั่นใจแล้วว่าเป็นน้องด.100%จากตอนแรกแค่80%พอสามีเห็นเราร้องเขาก็ตกใจก็รีบกลับบ้านเขาก็ถามเราว่าเป็นอะไรเราร้องให้หนักมากอยู่2ชม.โดยไม่พูดอะไรสามีก็ถามจนเขาเริ่มหงุดหงิดแล้วเราเลยพูดไปว่าทำไมต้องเป็นมันด้วยเขาก็ทำหน้าเสียแล้วก็แถๆไปว่าแค่เล่นๆไม่คิดอะไรเดี๋ยวจะเคลียร์ปัญหานี่เองจอเวลาหน่อยเราก็เอาแต่ร้องให้อารมณ์แปรปรวนสุดๆช่วงนั้นเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเราขอให้แฟนลบเฟสลบไลน์ด.ออกแฟนก็ไม่ยอมบอกแต่ว่าเดี๋ยวจัดการเอง
พอแฟนเราอาบน้ำหรือหลับเราก็จะแอบดูโทรศัพย์เขาเเอาเฟสแฟนไปดูเฟสด.พอเราย้อนดูไปด.โพสแต่ผัวกูอย่างนั้นอย่างนี้ที่รักอย่างนั้นอย่างนี้เช็ดอินดูหนักกินข้าวกะผัวเช็คอินในที่เรารู้ว่าวันนี้สามีเราไปที่นี้คือเหมือนด.จะเอาชนะเราให้ได้นะเพราะตอนนี้เราเคยปรึกษานางเราบอกกะนางว่าถ้าจับได้ว่าสามีเรามีคนอื่นเราเลิกแน่นอน..พอเราย้อนอ่านเตตัสน้องด.แล้วปวดใจมากในหัวคิดแต่ว่าทำไมต้องเป็นด.เป็นคนอื่นไม่ได้หรอแบบว่าช่วงเราเครียดๆเราโทรชวนน้องด.ไปช้อปปิ้งนางไม่เคยว่างเลยเพราะนางนอนกกผัวเราอยู่เฮ้อออ.
พอหลังจากเราจับได้เสร็จก็หาเรื่องทะเลาะกับสามีตลอดจนสามีบอกว่าให้เราไปสงบสติอารมณ์ที่บ้านตจว.เราเหอะเท่านั้นและเราปี๊ดเลยก็มีปากเสียงกันเราก็เก็บเสื้อผ้าแต่เขาก็ห้ามและมาขอโทษเราที่พูดไม่ดีเราก็นิ่งๆแต่พอแฟนออกไปข้างนอกเราก็กลับตจว.จิงพอเจามาไม่เจอก็โทรหาโทรตามบอกว่าจอโทษกลับมาเหมือนเดิมนะตื่นมาไม่เจอเราแล้วใจหายแล้วก็บราๆๆๆต่างๆนาๆจนเราใจอ่อน..พอเรากลับมาเขาก็บล็อกไลน์,เฟสด.เราก็ใจชื่นมาระดัดนึงพอหลังจากนั้นไม่นานเราแอบดูไลน์แฟนกลับไปเป็นเพื่อนกะด.อีกเราก็โมโหมากโพสเตตัสแรงเลยและเก็ยเสื้อผ้าไปหาเพื่อนตจว.กะว่าเลิกแน่แฟนโทรมาเท่าไรก็ไม่รับเราเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังเพื่อนก็แสนจะดีพูดกล่อมเราจนเราใจอ่อนเราไปอยู่กะเพื่อน8วันแฟนโทรง้อทุกวันพอเรากลับมาแฟนดราม่าใส่น้ำตาซึงขอโอกาสอีกและเรากลัยมารักกันเหมือนเดิมนะ
เราก็ให้เพราะคิดว่าคงไม่กล้าทำแล้วละ..พอหลังจากนั้นไม่ถึง3เดือนเราทะเลาะกันเรื่องอื่นเราเลยไปเที่ยวพัทยากับเพื่อนแฟนตื่นมาไม่เจอก็โทรหา3-4รอบแต่เราไม่รับเขาก็ส่งไลน์มาขอโทษแต่เราไม่เปิดอ่านคือตอนนั้นคิดว่าเลิกแน่ไม่เอาแล้วพอกันทีเพราะแฟนเองก็ไม่เหมือนเดิมแต่ติดตรงที่ว่าตอนนั้นเราจะไปเที่ยวตปท.คือทุกย่างพร้อมแล้วรอแค่วันที่จะไปเฉยๆคือเราอยากไปมากเพราะไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะได้มีโอกาศไปเองไหม..เราก็ไปค้างพัทยากับเพื่อน1คืนก็กะตะทนอีกนิดรอไปตปท.ก่อนค่อยเลิกเลยกลับมาบ้านถึงบ้านประมาณ4-5ทุ่มแต่สามีไม่อยู่และไม่โทรหาเราเลยเงียบเลยสรุปคืนนั้นสามีก็ไม่กลับบ้านคืนต่อมาอีกคือเท่ากับว่าเรานอนบ้านคนเดียว2คืนแฟนก็ไม่กลับไม่โทรหาเรา..เราก็เลยทำใจละต่อไปนี้คงต้องหางานทำแล้วละเลยเตรียมเอกสารสมัครงานพอคืน3แฟนกลับมาตอน2ทุ่มเราก็ไม่คุยอะไรสักพักเขาก็ชวนเราไปกินข้าวเราก็ไม่ไปเขาเลยไปคนเดียว..พอเขากลับมาเราก็ขอเลิกหลักจากกลับจากตปท.ก็ประ3อาทิตย์ได้และเราก็จะไปทำงานเขาเห็นเอกสารก็อึ้งๆไปแต่เขาก็ไม่ยอมรัยนะว่าไปอยู่กลับน้องด.มาคือบอกไปเปิดรร.นอนคือไม่อยากอยู่บ้านเห็นของใช้เราแล้วคิดถึงทำใจไม่ได้และก็บราๆๆๆเหมือนเดิม..เดี๋ยวมาต่อนะค่ะ