-----เรื่องมีอยู่ว่า พ่อของเจ้าของกระทู้เป็นคนค่อนข้างอารมณ์ร้อน โมโหง่าย โกรธเร็ว พูดจาแข็งกระด้างไม่ค่อยมีเหตุผลในการกระทำหลายอย่าง อีกทั้งเริ่มเข้าวัยทองต้นๆแล้ว ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นหนักถึงขนาดนี้ พูดจาดีด้วยซ้ำ อีกทั้งพ่อยังไม่ค่อยถูกกันกับน้องชาย ทะเลาะกันเกือบทุกครั้งที่คุยกัน
บางครั้งแม่และย่าห้ามและตักเตือนในบางเรื่องก็ไม่ฟัง เดินหนี หรือไม่ก็พูดจาด้วยอารมณ์ใส่ เวลาพ่อทำผิดพลาด ทำผิดก็ไม่ยอมรับผิดบ้าง บางครั้งแม่และย่าก็จะมีบ่นบ้าง ยิ่งทำให้พ่อหงุดหงิดขึ้นเร็วมาก ไม่สนใจอะไรเลยถึงขนาดบางครั้งเกือบขว้างสิ่งของใส่หรือไม่ก็เดินหนี(คงไม่อยากฟัง) แต่ทุกครั้งก็จะให้อภัย แค่อยากให้พ่อพูดจาดีๆด้วยเหตุผล อารมณ์เย็นๆบ้าง เหตุผลที่บ่นก็เพราะพ่อทำผิดเรื่องนั้นจริงๆ แค่อยากให้พ่อไม่โกหก พูดจากันด้วยเหตุผล ใจเย็นๆ มีสติกว่านี้
-- จากเหตุการร์ดังกล่าวนี้ ทำให้เราเครียดเรื่องครอบครัว ไม่ใช่แค่เราทั้งแม่และย่าก็ปวดหัวเรื่องพ่อ คนเป็นลูกจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ยังไงดี TT
จะรับมือกับเหตุการณ์แบบนี้ยังไงดี?
บางครั้งแม่และย่าห้ามและตักเตือนในบางเรื่องก็ไม่ฟัง เดินหนี หรือไม่ก็พูดจาด้วยอารมณ์ใส่ เวลาพ่อทำผิดพลาด ทำผิดก็ไม่ยอมรับผิดบ้าง บางครั้งแม่และย่าก็จะมีบ่นบ้าง ยิ่งทำให้พ่อหงุดหงิดขึ้นเร็วมาก ไม่สนใจอะไรเลยถึงขนาดบางครั้งเกือบขว้างสิ่งของใส่หรือไม่ก็เดินหนี(คงไม่อยากฟัง) แต่ทุกครั้งก็จะให้อภัย แค่อยากให้พ่อพูดจาดีๆด้วยเหตุผล อารมณ์เย็นๆบ้าง เหตุผลที่บ่นก็เพราะพ่อทำผิดเรื่องนั้นจริงๆ แค่อยากให้พ่อไม่โกหก พูดจากันด้วยเหตุผล ใจเย็นๆ มีสติกว่านี้
-- จากเหตุการร์ดังกล่าวนี้ ทำให้เราเครียดเรื่องครอบครัว ไม่ใช่แค่เราทั้งแม่และย่าก็ปวดหัวเรื่องพ่อ คนเป็นลูกจะรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ยังไงดี TT