สวัสดี เราเขียนกระทู้เป็นครั้งแรกนะ มีเรื่องราวอยากจะเล่า เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่เกิดกับเราเอง
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้เราเรียนมหาลัย แล้วคบกับแฟน อยู่กินด้วยกัน แฟนเราเป็นรุ่นพี่1ปี เรียนคณะเดียวกัน แฟนเราเป็นคนขี้เกียจ เราเป็นคนปลุกไปเรียน ดูแลทุกอย่าง ซักผ้า รีดผ้า ทำกับข้าว แต่เราก็ไม่ทิ้งการเรียน ช่วยกันเรียนไปเรื่อยๆ
จนวันหนึ่ง ที่แฟนเราไปฝึกงาน ตอนนั้นเขาปี4เราปี3 เดือนแรกที่ไป ก็วิดิโอคอลกันทุกวัน เราไว้ใจ คือที่พักตอนฝึกงาน เราให้ไปอยู่กับพี่ชายเรา จะได้ประหยัดเงินค่าห้อง วันหยุดก็นั่งรถมาหาเราบ่อย จนระยะเวลาผ่านไป เรามีความรู้สึกแปลกๆ ให้มาหาก็บอกไม่ว่าง เราจะไปหา ก็ไม่ให้ไป จนวันหนึ่งเขาไปกินเหล้า แล้วหายไปเลย เราก็มีลางสังหรอยู่แล้ว เพราะเพื่อนที่ฝึกงานกับเขา สเป็กเขาเลย เราก็ถามไปตรงๆ เขายอมรับ เขาบอกเราว่า เดี๋ยวฝึกงานจบ จะเลิกนะ// นาทีนั้น ใครจะยอมล่ะ!! (เอ๊าะ วันนั้นเป็นวันครบรอบ2ปี2เดือนที่คบกันพอดี) เราไม่ยอม เราขอให้จบ เขาไม่จบกัน ตอนนั้นจำได้เป็นช่วงสอบพอดี สมองเอ๋อไปชั่วขณะ หนังสือก็ต้องอ่าน อกหักก็อกหัก จากนั้นกัดฟันทิ้งเรื่องอกหักไว้ ตั้งใจอ่านหนังสือสอบ จนสอบเสร็จ
เคลียงานทุกอย่างเรียบร้อย เราก็รีบซื้อตั๋ว นั่งรถไปหาเลย มหาลัยกับที่ที่แฟนเราฝึกงาน นั่งรถประมาณ5ชม.นะเราไปแบบไม่ได้บอก ตอนนั้นจำได้ กินข้าวไม่ลงมา2วันเต็มๆ
ไปถึงเราก็โทรให้เพื่อนที่บ้านอยู่ที่นั้นมารับ ไปหาที่ที่เขาฝึกงานเลย ไปไม่เจอเขาไปกินข้าวกัน รออยู่สักพัก แฟนเราก็มา แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่มาด้วย ทุกคนที่นั้นตกใจ เพราะไม่คิดว่าเราจะกล้าโผล่มา เราทะเลาะกับแฟน เขาบอกว่ามาทำไม ว่าเราใหญ่ ตอนนั้นเขายังมีใจคะ เราขอให้เลิกยุ่งกัน แฟนเรารับปาก เราขอให้พาไปเจอผู้หญิงคนนั้น เขาไปคะ ภาพแรกที่เจอคือเธอเปิดไฟดวงเดียวที่ริมระเบียบ มีกระป๋องเบียร์อยู่ข้างข้างที่มือคีบบุหรี่ เรานั่งคุยกันในห้อง3คนคะ เราขอให้เขาเลิกยุ่งกัน ให้เห็นแก่เรา เขาตบหน้าแฟนเราไปทีนึงคะ ทั้งสองคนรับปากคะ จะเลิกยุ่งกัน
เดี๋ยวมาต่อนะคะ
แฟนเก่ามาขอคบใหม่ เลิกไปดีแล้วใช่มั๊ย???
เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้เราเรียนมหาลัย แล้วคบกับแฟน อยู่กินด้วยกัน แฟนเราเป็นรุ่นพี่1ปี เรียนคณะเดียวกัน แฟนเราเป็นคนขี้เกียจ เราเป็นคนปลุกไปเรียน ดูแลทุกอย่าง ซักผ้า รีดผ้า ทำกับข้าว แต่เราก็ไม่ทิ้งการเรียน ช่วยกันเรียนไปเรื่อยๆ
จนวันหนึ่ง ที่แฟนเราไปฝึกงาน ตอนนั้นเขาปี4เราปี3 เดือนแรกที่ไป ก็วิดิโอคอลกันทุกวัน เราไว้ใจ คือที่พักตอนฝึกงาน เราให้ไปอยู่กับพี่ชายเรา จะได้ประหยัดเงินค่าห้อง วันหยุดก็นั่งรถมาหาเราบ่อย จนระยะเวลาผ่านไป เรามีความรู้สึกแปลกๆ ให้มาหาก็บอกไม่ว่าง เราจะไปหา ก็ไม่ให้ไป จนวันหนึ่งเขาไปกินเหล้า แล้วหายไปเลย เราก็มีลางสังหรอยู่แล้ว เพราะเพื่อนที่ฝึกงานกับเขา สเป็กเขาเลย เราก็ถามไปตรงๆ เขายอมรับ เขาบอกเราว่า เดี๋ยวฝึกงานจบ จะเลิกนะ// นาทีนั้น ใครจะยอมล่ะ!! (เอ๊าะ วันนั้นเป็นวันครบรอบ2ปี2เดือนที่คบกันพอดี) เราไม่ยอม เราขอให้จบ เขาไม่จบกัน ตอนนั้นจำได้เป็นช่วงสอบพอดี สมองเอ๋อไปชั่วขณะ หนังสือก็ต้องอ่าน อกหักก็อกหัก จากนั้นกัดฟันทิ้งเรื่องอกหักไว้ ตั้งใจอ่านหนังสือสอบ จนสอบเสร็จ
เคลียงานทุกอย่างเรียบร้อย เราก็รีบซื้อตั๋ว นั่งรถไปหาเลย มหาลัยกับที่ที่แฟนเราฝึกงาน นั่งรถประมาณ5ชม.นะเราไปแบบไม่ได้บอก ตอนนั้นจำได้ กินข้าวไม่ลงมา2วันเต็มๆ
ไปถึงเราก็โทรให้เพื่อนที่บ้านอยู่ที่นั้นมารับ ไปหาที่ที่เขาฝึกงานเลย ไปไม่เจอเขาไปกินข้าวกัน รออยู่สักพัก แฟนเราก็มา แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่มาด้วย ทุกคนที่นั้นตกใจ เพราะไม่คิดว่าเราจะกล้าโผล่มา เราทะเลาะกับแฟน เขาบอกว่ามาทำไม ว่าเราใหญ่ ตอนนั้นเขายังมีใจคะ เราขอให้เลิกยุ่งกัน แฟนเรารับปาก เราขอให้พาไปเจอผู้หญิงคนนั้น เขาไปคะ ภาพแรกที่เจอคือเธอเปิดไฟดวงเดียวที่ริมระเบียบ มีกระป๋องเบียร์อยู่ข้างข้างที่มือคีบบุหรี่ เรานั่งคุยกันในห้อง3คนคะ เราขอให้เขาเลิกยุ่งกัน ให้เห็นแก่เรา เขาตบหน้าแฟนเราไปทีนึงคะ ทั้งสองคนรับปากคะ จะเลิกยุ่งกัน
เดี๋ยวมาต่อนะคะ