เรื่องมีอยู่ว่า ครอบครัวเรามีด้วยกัน 3 คน ผม ภรรยา และก็ลูกชาย  (ตอนนี้เราอยู่คนละจังหวัดกัน ผมมาทำงาน)
ผม.. วันหนึ่งผมได้โทรไปบอกภรรยาว่าไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อนนะ
ภรรยา.. ไปได้แต่เด่วถ้าไปแล้วต้องโทรหาติดนะ
ผม.. น้ำตกที่จะไปไม่ได้ไปนานแล้วอะ ไม่รู้จะมีสันยานรึป่าวอะดิ (ไปรู้ตอนถึงสันยานไม่มีเลย Dเทค)
พอผมกลับมาจากน้ำตกก็ ไล หากันปกติจนค่ำๆ
ภรรยา.. ทำไมโทรไม่ติดอะ บอกแล้วใช้ไหมว่าห้ามมีข้ออ้างว่าไม่มีสันยานโทรสัพแบตหมด และก็ไม่ต้องมาคุยกันอีกเลย บลาๆ
ผม.. ก็ไม่มีสันยานจิงๆนะคับ
ภรรยา.. ทำไมตัวเองไม่เชื่อฟังเค้าเลยอะ ฉันเบื่อเธอมากๆเลย จริงๆนะ จะให้เค้าไว้ใจเหมือนเมื่อก่อน100% มันไม่ได้แล้วนะ (ผมเคยทำผิดกับเธอมาเมื่อปีที่แล้วว่าผมคุยกับคนอื่น) งั้นเราต่างคนต่างอยู่ไม่ต้องมาคุยไรกันอีกเลย อยากรู้เรื่องลูกก็ไปถามคนอื่นเลย ไม่ต้องมาถามฉัน (ลูกชายอายุจะ 2 เดือนเอง) ออกไปจากชีวิตฉันเหอะดูเหมือนเธอไม่พร้อมจะมีครอบครัวเลย (มีอยู่ครั้งนึงมีผู้หญิงคนนั้นโทรมาหาผม คนที่ผมเคยคุยด้วยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรกัน คนนั้นพูดแต่งงานแล้วหรอทำไมไม่บอกกันบ้างละ ผมก็บอกว่าอยู่กับแฟนนะ มันก็วางไป) หลังจากนั้นภรรยาผมก็จำฝังใจมาตลอดเรื่องผู้หญิงคนนั้นผ่านมาเกือบๆปีนึง ก่อนที่เราจะแต่งงานกันก่อนที่เราจะมีลูกด้วยกันอีก
  จนวันนี้ที่ผมขอไปน้ำตกเธอโทรหาผมไม่ติด เธอก็เอาเรื่องเก่าที่ผมเคยทำผิดกับเธอมารื้อฟื้นจนเป็นเรื่องที่เล่ามาให้ฟังทั้งหมด
ผมควรทำอย่างไรครับ..........???????