ทำไงดี อยู่มหา'ลัยพ่อแม่ไม่ให้ออกไปไหนเลย

คือพ่อแม่เราพวกท่านเป็นประเภทที่ว่าห่วงเรามาก ตั้งแต่เด็กพวกท่านเลี้ยงเราเหมือนไข่ในหินตลอด เราไม่เคยมีโอกาสได้ไปไหนกับเพื่อนทั้งนั้น นอกซะจากอยุ่ในโรงเรียนและออกไปข้างนอกก็จะมีกรณียกเว้นแค่ไปกินเลี้ยงส่งกะเพื่อน(แต่สถานที่กินเลี้ยงส่งก็ต้องอยู่ใกล้ๆบ้านเราด้วย) นอกนั้นไม่ให้เลย ชีวิตเราเลยอยู่แต่กับบ้าน-โรงเรียน ไม่เคยได้ออกไปไหนกะคนอื่น ถ้าไปเที่ยวก็ต้องไปกะครอบครัวเราเท่านั้น ขอเข้าเรื่องเลยละกัน ตอนนี้เราสอบติดม.แม่ฟ้าหลวง ที่เชียงราย รอไปรายงานตัวเข้าหอเดือนมิถุนา บ้านเราอยุ่ชัยนาท คนรอบข้างที่พ่อแม่รุจักพอเจอก็แซวเรากันหมดเลยว่าไปอยุ่ไกลขนาดนี้ พ่อแม่ตามไปด้วยแน่ คือแบบโคตรแทงใจดำเราอ่ะ เค้าคงไม่รุ้กันหรอกว่าคำพูดนี้มันทำเราเจ็บปวด สำหรับเรามันเหมือนกับเป็นการล้อ ทำให้เรารุ้สึกเครียดเหมือนตัวเองเป็นคนที่ไม่มีอิสระเหมือนคนอื่น เราก็รุ้นะว่าพวกท่านไม่ได้จะตามไปอยู่ด้วยหรอก ท่านบอกว่าเมื่อเข้ามอเมื่อไหร่ก็จะปล่อยแล้ว แต่ในใจเราดูออกว่าพวกท่านคงไม่ปล่อยเราทั้งหมดหรอก ถึงพวกท่านจะยอมให้เราอยุ่คนเดียวได้ แต่ดูจากนิสัยพวกท่านแล้ว ไปอยุ่มอพวกท่านต้องสั่งห้ามเราแน่นอนเลยว่า...ถ้าเป็นไปได้ให้อยู่แต่ในมอนะ อย่าออกไปข้างนอกโดยเด็ดขาด เที่ยวก็ห้าม มันอันตรายจะตายถึงมีเพื่อนก็เถอะ เดี๋ยวก็โดนจี้ บลาๆๆๆๆ ยกเว้นเวลาต้องไปทำกิจกรรมคณะหรือชมรมที่ต้องออกไปข้างนอกมอจริงๆถึงจะออกได้ เข้าใจมั้ย สรุป...ในชีวิตมอเราก็ไม่สามารถเปนแบบคนอื่นจริงๆใช่ไหมเนี่ย เราเคยคุยกับพวกท่าน เคยทำให้พวกท่านเห็นมาแล้วว่าเราเองก็โตแล้ว สามารถระวังตัวเวลาไปข้างนอกได้ แต่ผลคือโดนดุจ้าา ยับเลย แม่บอกเลยว่ากล้านักนะ เดี๋ยวเจอขึ้นมาจะรุ้สึก

...ทำไงดีคะ ไปอยุ่มอคือถ้าเปนแบบนี้ มันเป็นไปได้หรอคะทุกคน ที่ตลอด5ปีที่เราต้องไปเรียนอยู่เชียงราย เราจะไม่ได้ไปเที่ยวหาประสบการณ์ภายนอกกับเพื่อนๆ ต้องเรียนและจับเจ่าอยุ่แต่ในมอ ไปได้ไกลสุดแค่หน้ามออย่างเดียว ไม่ได้ไปไนซ์บาซ่า ไม่ได้ไปดอย เออ ถ้าปีเดียวอาจจะไหว แต่ถ้า5ปีนี่เราอึดอัดตายเลยนะคะ แล้วเราก็กลัวว่าจะไม่มีเพื่อนด้วย กลัวเพื่อนจะหมั่นไส้ว่าโห เหมือนลูกคุณหนู เคยโดนมาแล้ว