เข้าเรื่องเลย!!!
ตอนปวช.2ผมมีเพื่อนร่วมห้องคนนึงซึ่งเค้าดูหยิ่งในสายตาคนหลายคนแต่ผมไม่จนได้มาคุยกันแบบจิงๆจังๆเค้าเป็นลูกครึ่งซึ่งผมเป่นคนพูดมากแล้วเค้าก้พูดมากพอตัวครับผมชอบเค้าตอนนี้แหละเค้าเป็นคนที่รับฟังได้ทุกเรื่อง เค้าเป็นผู้หญิงเก่ง
พูดเก่ง ขี้วีนนิดๆ เท็คแคร์คนเก่ง  และเค้าหน้าตาดี(ผมหน้า )และเค้าก็มีคนมาจีบเยอะแยะจนมีเพื่อนคนนึงในชั้นที่ไม่สนิทมากแต่ดันอยู่ข้างบ้านกัน มาวล.ด้วยกัน จนเค้าเป็นแฟนกัน แรกๆผมก็ดีใจกะเค้านะ เพราะผช.ก็นิสัยดีพอตัว จนมาปวช.3ก่อนจบ เค้าทะเลาะกันซึ่งผมคือที่ปรึกษาของเค้า
ช่วนหลัง ไปเที่ยวกันบ่อย เวลาไปไหนมาไหนผมจะไปกันเป็นแก้ง แล้วนั่งโต๊ะหรืออะไรก็แล้วแต่เค้าจะเรียกผมไปนั่งข้างๆผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทั้งๆที่อีกข้างนึงของเค้าก็แฟนเค้า จนบางที่ใจที่มันคิดกะเค้าเกินเพื่อนไปแล้วก็มีความหวังเล็กๆ คุยกันใกล้เห็นตาเค้าแล้วใจสั่น จะบอกว่ารักก็แปลกๆไม่รู้จะทำไงและตอนนี้เค้าก็ย้ายไปต่างจังหวัดและจะไม่กลับมา และพอเรียนจบเค้าจะไปเมืองนอกและไม่กลับมา ผมควรบอกเค้ามั้ย? มันจะ ไปป่าวถ้าบอกไป? แล้วผมควรหวังคำตอบมั้ย?สับสนะ