เราคิดว่าเราทนไหว ขอกำลังใจค่ะ

สืบเนื่อจากกระทู้ก่อนหน้านะค่ะ เรารู้จักกับน้องคนนี้ผ่านกลุ่มในเฟสบุ๊ค   เราก็เป็นเพื่อนกันในเฟส เวลามีมิตติ้ง เราคลาดกันเพราะเวลาไม่ตรงกันเราไม่เคยเจอกัน เราก็คุยกันตามปกติค่ะ ไม่มีอะไรเพราะเราเป็นคนตลก ส่วนน้องเป็นคนกวนๆ  แต่ ตอนนั้นเราแอบสนใจเค้านะ เค้าเป็นเด็ก โลกส่วนตัวสูง แต่เราไม่กล้าจีบ จนเมื่อประมานเดือนกุมภาน้องทักเรามาทางข้อความส่วนตัว ประมานขอกำลังใจหน่อยครับผมจะไปสอบ เราก็อวยพรตามปกติ จากนั้นก็คุยกันบ้าง จนวันเกิดเราน้องก็มาชวนคุยบ้างในแชทส่วนตัวนะค่ะแล้วก็ประมานพี่ครับผมชอบพี่  เรานี่ด่าเลยอย่าเรื่องความรู้สึกคนมาล้อเล่น นึกว่าน้องแกล้ง น้องก็บอกไม่ได้แกล้ง ผมชอบพี่คุยกับพี่สนุกดีผมจะจีบพี่เนี่ย  จนถึงประโยคที่เราไม่เข้าใจจนทุกวันนี้ ผมชอบพี่ ที่ทำเนี่ยก็จีบอยู่ อยู่กับพี่แล้วมีความสุข แต่ผมไม่อยากมีแฟน ผมชอบใช้ชีวิตคนเดียว  เราก็งงแต่ก็ไม่พูดอะไร เราก็คุยกันตามปกติ จนเราบอกว่าเราชอบน้องนานแล้ว  จนวันนี่เรารู้สึกว่าเรากลัว เหมือนเราเห็นปลายทางแล้วเลย เราจะคบคนที่คุยกับเราโดยไม่มีสถานะไปเพื่ออะไร  เราไม่เข้าใจ จากนั้นเราก็เลยตัดสินใจลบเค้าออกจากเพื่อนค่ะ ตอนนี้ก็พยายามไม่สนใจบรรดาสิ่งรอบตัวที่ทำให้นึกถึง ก่อนหน้านี้เราเคยนัดเจอกันแต่ก็ต้องยกเลิกเพราะไม่สะดวกทั้งคู่ เราเศร้า เหงา แต่เราไม่อยากเปนคนไม่มีสถานะ  เราคิดว่าเราทนได้  แต่มันก็เหงาอะค่ะ ขอที่ระบายขอกำลังใจหน่อยค่ะ