เราควรจะทำยังไงเมื่อเเฟนที่เราคบเค้าไม่เหมือนเดิม

สวัสดีค่ะกระทู้นี้เป็นกระทู้เเรกของเรานะ เราอยากปรึกษาหรือขอความคิดเหนจากทุกๆคนที่ผ่านมาอ่านกระทู้ของเรา คือตอนนี้เราอายุ 20 เเฟนเราก้ออายุเท่ากัน คบกันได้สองปีกว่าๆเเล้วค่ะ ตอนเเรกที่คบกันทุกอย่างมันดีนะ เเต่พอคบไปเรื่อยๆเรารุ้สึกว่าเค้าเหมือนเปลี่ยนไปจากที่สนใจใส่ใจเราทุกอย่าง ก้อกลายเป็นตรงกันข้าม เเค่สำหรับตัวเราเองเรากล้าพูดได้เต็มปากเลยนะว่าเราจริงจังกับเค้ามาก เเละทำทุกๆอย่างทุ่มเทให้เค้าเสมอ เเฟนเราเปนคนที่มีนิสัยเป็นคนนิ่งๆเงียบๆไม่ค่อยสนใจอะไร จะพูดก้อต่อเมื่อเป็นคนรู้จักเท่านั้น เราจะเล่าให้ฟังทีละอย่างนะคะว่าเมื่อก่อนเเฟนเราน่ารักยังไง เราจะค่อยๆเล่าจนมาถึงปัจจุบันเลยนะ เเต่ก่อนเรากะเเฟนเรียนอยุ่ที่เดียวกัน ตอนเย็นเค้าจะเปนคนพาเราไปส่งบ้าน ถ้าไม่กลับด้วยคือไม่พอใจ ทั้งๆที่เจอหน้ากันทุกวันตอนกลางคืนก้อต้องคุยโทรคุยกันอย่างต่ำวันละประมาณ 1 ชั่วโมง เวลาเราโกรธงอน เค้าก็จะง้อเราตลอด ทุ่มเทเพื่อเรามาก เอาโดยๆรวมก็คือเค้าดีมากเเหละค่ะ ดีจนตอนนั้นกะตอนนี้คือต่างกันคนละเเบบเลย ไม่ต้องถามถึงตัวเรานะว่าเราไม่ดีหรือว่าอะไรรึเปล่าเเต่เราบอกเเล้วว่าเราทุ่มเทเเละจริงจังเเละเสมอต้นเสมอปลายกับเค้ามาก พอเวลาผ่านไปเราก็จบมอปลาย เราอยู่ที่จังหวัดเดียวกันเเต่พอมหาลัย เราก้อเข้าคนละที่กัน คนละมอ เเต่ก็ยังเป็นจังหวัดเดียวกัน เราเป็นเดกที่เรียนธรรมดา ไม่ใช่เดกกิจกรรมอะไรเลยซักอย่าง จะว่าไม่ค่อยเข้าร่วมก้ว่าได้เราจึงมีเวลาว่างมาก เเต่เเฟนเราเค้ากลับกลายเปนเดกกิจกรรมเเนวหน้าของคณะเค้า ดังนั้นหลายๆอย่างความเปลี่ยนเเปลงต่างๆก้อเริ่มมากขึ้น ตัวอย่างเเรกเลยคือเรื่องเวลาเราว่างมาก เราก้อชอบนัดที่จะชวนมาเจอกันมากินข้าวดูหนังกัน เเต่ผลที่ได้คือไม่ว่างติดงานติดนั่นติดนู่นติดนี่ เราก้อพอเข้าใจเหตุผลของเค้านะเเต่เราคิดนะว่าคนเรามีเวลาเท่ากันทุกคน เพียงเเค่ว่าเเต่ละคนนั้นจะบริหารเวลากันยังไง ที่เรารุ้สึกกะเเฟนเรานะ เราคิดว่าคือเเฟนเราคบกะเพื่อนกลุ่มใหญ่ไปไหนไปกันเพื่อนชวนนี่ไปหมดทุกรายการไม่เคยปฎิเสธ เเต่กับเราหาเวลาเเทบไม่ได้ เราเลยคิดนะว่ากะเพื่อนอะได้หมดเเล้วกับเราล่ะ คือออะไร เราก้เกิดน้อยใจบ้างเล็กๆน้อยๆ เวลาชวนคือไม่ว่างติดอะไรต่างๆนานาตลอด มาประเด็นต่อไปคือตอนที่เรายังปิดเทอมยังไม่ได้เข้ามหาลัยเราจะโทรคุยกันทุกๆคืน เเต่พอมามหาลัยเเล้ว ไม่เคยได้โทรคุยกันเลย โทรไปหาเค้าก้อเหมือนไม่ว่างตลอดไม่รับก้อไม่เคยโทรกลับ เเละก้อไม่เคยโทรหาเราเลย เเล้วถ้าเวลาที่เราโทรหาเเล้วคุยกะเค้าบางทีเค้าชอบพูดให้เราเสียความรุ้สึก เวลาคุยจะรุ้สึกเเย่มากกว่ารุ้สึกดี ถ้าจะคุยก็คุยเเค่ไลน์หากันเเค่นั้น เเล้วส่วนมากคือฝ่ายที่เราทักไป เเล้วส่วนมากชอบอ่านไม่ตอบ ขนาดที่คุยกันเเบบวินาทีต่อวินาทีคือคุยๆกันเเบบกำลังสนุกเลยเค้าก้อหายตอบเราทีนึงก้ออีกหลายชั่วโมงถัดมา เรื่องต่อมาก้อคือเวลาเรามาเจอกันเวลาไปกินข้าวกันเค้าไม่เคยคุยกะเราเลย จะก้มหน้าก้มตาเล่นเเต่โทรศัพท์ เราก้อถามไม่คิดจะคุยกันหน่อยหรอ เค้าก้อจะบอกบ่อยๆว่า ขี้เกียจพูดบางทีก้อพูดว่าไม่รุ้จะคุยอะไร เราไปกินข้าวกะเค้าก้อเหมือนเรานั่งกินข้าวคนเดียวนะ ในความรู้สึกเรา เราถามเเฟนเรานะว่ารักเราไม๊ปากเค้าก้อบอกว่ารัก เเต่ ความรุ้สึกของเราคือนี่มันไม่ใช่เลยนะ คนรักกันเค้าไม่เปนเเบบนี้หรอก หลายๆครั้งเรารุ้สึกเสมอเลยนะว่า คบไปก็เหมือนไม่ได้คบเลย เรารุ้สึกตลอดเหมือนไม่ได้มีใครเลย ล่าสุดเราถามเเฟนเราไปว่า เทอเคยเเบบว่าไปกินอะไรเเล้วนึกถึงไม๊ว่าอยากให้เรามากินด้วย ไปเที่ยวที่ไหนเเล้วก้อคิดว่าอยากให้เราไปด้วย เเฟนเราบอกว่าอะไรรุ้ไม๊ เค้าบอกว่าส่วนมากคือไม่เคยคิดเลย เเต่สำหรับเรานะเราคิดเเบบนั้นตลอดเราได้ยินเราก้อเฟลอีกตามเคย ล่าสุดเราโทรไปหาเค้ามาก้อคุยกันปกติคุยไปคุยมาเราก้อเริ่มรุ้สึกว่าเสียงเเฟนเรามันเริ่มอ่อยๆเหมือนเเลเบื่อๆ เราก้อเลยถามว่าไม่อยากคุยเเล้วหรอ เเฟนเราบอกว่าอืม เราเลยตัดสาย เเล้วเราก้อไลน์ไปถามเค้าว่าเป็นไรหรือเปล่าเเต่เเฟนเราตอกเรากลับมาว่า ทำไมเเกเเลประสาท พูดจาเข้าใจยาก อยากจะด่าให้ คุยเเล้วน่ารำคาน เท่านั้นเเหละ น้ำตาเราไหลเลย เราก้อพูดๆไปว่าทำไมถึงมาพูดเเบบนี้ บลาๆๆ เเต่เค้าตอบเรามาว่าดราม่าอีกเเล้ว  จะเปนอะไรก้อตามใจเเกเถอะนะ ตามสบาย ไรเเบบนี้ เราก้อเสียใจหนักเลย มันไปในทางด้านความรุ้สึกน่ะ สุดท้ายเเล้วจากเรื่องคร่าวๆที่เราเล่าให้ฟังเพื่อนๆคิดว่าเเฟนเรารู้สึกกับเรายังไง เขาถึงได้ทำกะเราเเบบนี้ เรารักเค้ามากนะ เเต่บางทีเราก้อไม่อยากทนที่จะต้องมาเสียใจช้ำใจอยุ่หลายๆครั้ง ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ใส่ใจอะไรเราเลย เราอยากเลิกนะ เเต่มันก็ทำใจยาก เเต่เราอยากถามว่า ที่เเฟนเราเป็นเเบบนี้เพราะอะไร เเล้วเราควรทำตัวยังไงดี อะไรคือสาเหตุให้เค้าเปนเเบบนี้เเล้วเราควรจะทำยังไงดี (ขอบคุณมากๆนะคะ ที่เข้ามาอ่านเเละเเสดงความคิดเหนให้กับเรา)