ดีใจจังที่มีวัน AP เพราะช่วงนี้ดูเหมือนในบอร์ด ตาสิบเบ็ด ดูอ่อนไหวกันจัง
มีวันฮาๆบ้าง

เค้าเอง สำหรับเด็กๆในปีนี้ ก็มีความรู้สึกนู่นนี่นั่น ตามประสา

แต่มาจบได้ด้วยความคิดที่นึกขึ้นได้ว่า  ทุกคนเข้ามาไม่ใช่ด้วยความฝันลมๆแล้งๆ  ขอบคุณเจเจที่พูดว่า  ขอบคุณที่เห็นค่าความฝันของพวกเรา  

คนหนึ่งเคยพูดตอนยังไม่ได้เข้ามาเป็นแปดคนสุดท้ายว่า "เวลาอยู่กับเพื่อน  บางทีอยากร้องเพลงก็ไม่กล้าร้อง กลัวเค้าจะว่า  แต่พอมาที่นี่ได้มาทำในท่ามกลางสิ่งที่เรารัก  มันดีอ่ะพี่  มันมีความสุข"   คำพูดอาจจะไม่เป๊ะ แต่ประมาณนี้
หลายคนมีฝีมือมีความสามารถในตัวที่ทุกคนรู้แต่เขายังไม่มีโอกาสแสดงให้ประจักษ์อีกมาก  ทั้งที่ออกจากบ้านไปแล้ว  ทั้งที่ยังอยู่  
บางที  ไม่ว่าจะเป็นการร้องการเล่นเปียโนของหญิง  การเล่นกีต้าร์คลาสสิคและแจสของเจเจ การเต้นที่ทรงพลังของปู้  บทเพลงและการแสดงออกที่งดงามของเมย์  เสียงเพลงลูกทุ่งและความน่ารักของจุ้งจิ้ง  ให้กำลังใจน้องๆที่จะอดทนจนถึงจังหวะชีวิตของตัวเองในวันนั้นจะมาถึง
เหมือนอย่างที่รอจนมาได้เป็นแปดคนสุดท้าย

อันนี้ ไม่ใช่ AP นะจ๊ะ  จริงๆจ้ะ  จริงใจจ้ะ

สมรภูมิการโหวตที่กำลังห้ำหั่นกันอยู่บัดนี้  ขอให้เป็นสมรภูมิแห่งความรักที่จะสำแดงออกถึงความรู้สึกชื่นชมที่มีต่อน้องๆที่เข้าประกวดนะคะ

จบการประกวด  ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร  น้องๆก็ยังต้องการแรงใจและการสนับบสนุนจากพวกคุณค่ะ

รักศิลปิน รักแฟนคลับศิลปิน  และรักทีมงาน รักต้นสังกัดด้วย
เอ้า  รักกันเข้าไป

ยืนยัน
ไม่ใช่  AP APRIL FOOL  นะเตงทั้งหลาย