สวัสดีครับ นี่เป็นกระทู้แรกของผมผิดพลาดอะไรไปของโทษด้วยน่ะครับ
เรามาเขาเรื่องเลยดีกว่า ผมเลิกกับแฟนมาได้จะครบ2ปีแล้วครับ ผมขอเล่าอดีตซักหน่อยนะครับ ผมกับเขารู้จักกันตอนที่ไปเที่ยวงานเทศกาล(ผมไม่ขอบอกงานเทศกาลน่ะครับ) ผมไปเที่ยวกับเพื่อนส่วนเขาก็มากับเพื่อนเหมือนกัน ตอนที่ผมเห็นเขาครั้งแรก ผมรู้สึกว่าเขาน่ารักดี เขาตัวเตี้ยกว่าผมด้วยล่ะผมเลยรู้สึกชอบ แต่ผมเห็นเขาเดินมากับเพื่อนผู้ชาย ผมก็คิดว่านั้นคงเป็นแฟนเขา ผมก็เลยไม่สนใจ(แต่มารู้ที่หลังว่ามันคือเกย์ 55555) พอเราแยกย้ายกันกลับเขาก็แอดเฟสผมมา และเราก็คุยกัน จากตอนแรกที่ผมรู้สึกเชยๆ แต่พอได้คุยกันผมยิ่งรักเขามากจนไม่รู้ตัว ผมไม่เคยคุยกับใครแล้วรู้สึกดีมาก่อนเลยจนได้เจอเขา เราคบกันมาได้2เดือนกว่าเขาก็บอกเลิกผมด้วยเหตุผลที่ ผมยัง งงกับตัวเองจนถึงวันนี้ และยิ่งทำให้ผมแปลกใจคือ ทำไมเวลาแค่2เดือนผมถึงรักเขามาก และยังไม่เคยลืมเขาไปเสียที จนถึงตอนนี้ กลับเขาเรื่องดีกว่า5555 เราไม่ได้คุยกันไปอยู่ช่วงนึง จนวันหนึ่งเขากลับมาคุยกับผมซึ่งผมดีใจมาก แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวของผม ที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก มากจนลืมความรักที่ผมเคยมีให้เขา ผมคุยกับเขาแบบเหมือนไม่อยากคุย คุยไปวันๆเพราะผมคิดว่าเราไม่ใช่คนที่บอกเลิก เราไม่ต้องง้อเขา (พูดแล้วโมโหตัวเอง😂) ผมชวนเขาคุยกันในแบบเพื่อนมากกว่าและผมก็ไม่ได้สนใจอะไร และอยู่มาวันหนึ่งเขาก็ดูเหมือนจะมีคนคุยด้วยใหม่ และผมก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเสียเขาไปอีกรอบ ผมจึงไปบอกเขาว่าผมยังรักเขา ผมก็คิดว่าคงจะกลับมาคืนดีกัน แต่มันไม่ใช่เขาบอกผมว่า เขามีคนชอบแล้ว ผมนี่อึ้งเลยน่ะย้ง😱5555 ผมรู้สึกเสียใจที่ไม่ยอมทำตามใจตัวเอง จนทำให้เรากลับมาเริ่มใหม่กันไม่ได้ เพราะความอคติและนิสัยส่วนตัวแย่ๆของตัวผมเองที่มันย้อนกลับมาทำร้ายตัวผมเอง
ผมเลยมาตั้งกระทู้นี่ ก็เพื่อมาเตือนใครหลายๆคนที่อาจมีนิสัยแบบผม
ถ้าคณเป็นผม คุณจะทำยังไง??
เรามาเขาเรื่องเลยดีกว่า ผมเลิกกับแฟนมาได้จะครบ2ปีแล้วครับ ผมขอเล่าอดีตซักหน่อยนะครับ ผมกับเขารู้จักกันตอนที่ไปเที่ยวงานเทศกาล(ผมไม่ขอบอกงานเทศกาลน่ะครับ) ผมไปเที่ยวกับเพื่อนส่วนเขาก็มากับเพื่อนเหมือนกัน ตอนที่ผมเห็นเขาครั้งแรก ผมรู้สึกว่าเขาน่ารักดี เขาตัวเตี้ยกว่าผมด้วยล่ะผมเลยรู้สึกชอบ แต่ผมเห็นเขาเดินมากับเพื่อนผู้ชาย ผมก็คิดว่านั้นคงเป็นแฟนเขา ผมก็เลยไม่สนใจ(แต่มารู้ที่หลังว่ามันคือเกย์ 55555) พอเราแยกย้ายกันกลับเขาก็แอดเฟสผมมา และเราก็คุยกัน จากตอนแรกที่ผมรู้สึกเชยๆ แต่พอได้คุยกันผมยิ่งรักเขามากจนไม่รู้ตัว ผมไม่เคยคุยกับใครแล้วรู้สึกดีมาก่อนเลยจนได้เจอเขา เราคบกันมาได้2เดือนกว่าเขาก็บอกเลิกผมด้วยเหตุผลที่ ผมยัง งงกับตัวเองจนถึงวันนี้ และยิ่งทำให้ผมแปลกใจคือ ทำไมเวลาแค่2เดือนผมถึงรักเขามาก และยังไม่เคยลืมเขาไปเสียที จนถึงตอนนี้ กลับเขาเรื่องดีกว่า5555 เราไม่ได้คุยกันไปอยู่ช่วงนึง จนวันหนึ่งเขากลับมาคุยกับผมซึ่งผมดีใจมาก แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวของผม ที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมาก มากจนลืมความรักที่ผมเคยมีให้เขา ผมคุยกับเขาแบบเหมือนไม่อยากคุย คุยไปวันๆเพราะผมคิดว่าเราไม่ใช่คนที่บอกเลิก เราไม่ต้องง้อเขา (พูดแล้วโมโหตัวเอง😂) ผมชวนเขาคุยกันในแบบเพื่อนมากกว่าและผมก็ไม่ได้สนใจอะไร และอยู่มาวันหนึ่งเขาก็ดูเหมือนจะมีคนคุยด้วยใหม่ และผมก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเสียเขาไปอีกรอบ ผมจึงไปบอกเขาว่าผมยังรักเขา ผมก็คิดว่าคงจะกลับมาคืนดีกัน แต่มันไม่ใช่เขาบอกผมว่า เขามีคนชอบแล้ว ผมนี่อึ้งเลยน่ะย้ง😱5555 ผมรู้สึกเสียใจที่ไม่ยอมทำตามใจตัวเอง จนทำให้เรากลับมาเริ่มใหม่กันไม่ได้ เพราะความอคติและนิสัยส่วนตัวแย่ๆของตัวผมเองที่มันย้อนกลับมาทำร้ายตัวผมเอง
ผมเลยมาตั้งกระทู้นี่ ก็เพื่อมาเตือนใครหลายๆคนที่อาจมีนิสัยแบบผม