โมก......ศักดิ์

. *.:｡✿*ﾟ’ﾟ･✿.｡. “เมื่อวานยังอยู่ในใจ”. เมื่อวานหวาน วับวาว วาดพราวจิต ราวลิขิต ล้ำลึก ผนึกฝัน ภาพพรายพริ้ม ปริ่มพราว คราวผูกพัน แม้คืนวัน ผันผ่าน ยังซ่านทรวง ลมละมุน อุ่นไอ ให้ห

.................. วาจารักจากกมลชายคนหนึ่ง คนที่ซึ่งมอบใจให้ประจักษ์ คนที่พึงชิดชอบมอบความภักดิ์ คนต่ำศักดิ์รักหงส์ถูกลงทัณฑ์ ....... .................. แนวกีดขวางหว่างชนคนสองเพศ ใช้เส้นเขตขีดกรอ

จำจากเรือนเลื่อนลาระอาใจ ต้องจากไกลบ้านช่องที่ผ่องใส เสียงกลองศึกคึกครื้นทุกคืนไป เหมือนเร่งใจให้ห่างจากนางมา เหลียวแลหลังยังเห็นเป็นเงาแม่ ยืนดูแลลูกไปไม่หน่ายหนา น้ำตาคลอพ่อแม่แลผกา ยิ่งอุราพร่ำคิดถ

ประจักษ์รู้กับจิตน้องคิดไฉนพี่ช้ำจิตระกำบำราศไกลระทมในทรวงหมองน้องเมินมอง"อนิจจาจิตผละสละได้กัดกร่อนใจว่าขาดอาลัยน้องอันความรักประจักษ์มิสมปองเพราะใจน้องมาหน่ายแหนงชายพลัน""จำรักแรกมิเล

หวังสุคนธ์ ร่วงหล่น พ้นสวรรค์หวังเช่นนั้น จำแนก ดอกแยกขั้วน้อมกิ่งก้าน ใบพรรณ สั่นระรัวแย้มยวนยั่ว ภมร ร่อนเป็นขบวน"เหล่าผีเสื้อ ปีกลาย ขยายล้อมตระเตรียมพร้อม จู่โจม โฉมสงวนคอยพระพาย คายคม ฉมรัญจ

อินทรวิเชียรฉันท์ .. o อบอ้าวผะผ่าวร้อน ชลธร ฤ เหือดหาย แห้งผากประจักษ์กาย สุริยาฉะฉายฉาน o หนาวเหน็บสิเจ็บเนื้อ หิมะเหลือจะร้าวราน อกทรวงสะท้านซ่าน อุระหวั่นสนั่นตรม o ฟากฟ้าก็เวิ้งว้าง คคนางค์