เมื่อคุณเจอใครสักคน พอคุยกันแล้วแบบ
คนนี้แหละใช่เลย อะไรๆก็เหมือนเรา นิสัยก็คล้ายๆกัน
ชอบอะไรเหมือนๆกัน
บางคนคุยไปคุยมาอาจจะใจตรงกันก็ได้
แล้วอาจจะคบกันเป็นแฟน แล้วนานๆไป....รักกันดี
แต่ถ้าวันนึงเกิดรู้สึกว่าไม่ใช่ขึ้นมาละ อาจเป็นได้แค่เพื่อน พี่ น้อง หรืออะไรก็ตาม
พอถึงจุดนึง บางครั้งมันอาจทำให้คุณรู้สึกเหมือนคุยกับตัวเองอีกคนเฉยๆ เพราะเหมือนกันมากเกินไป จนบางทีไม่มีอะไรให้น่าค้นหา
ต่างจากคนที่ไม่เหมือนกันเลย แต่เรียนรู้กันตลอด เข้าใจกัน
จริงๆผมว่ามันก็แล้วแต่คู่นะ
ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้าง
อันนี้แค่คิดเฉยๆ เพราะบางคนบอกเข้ากันได้ แต่ไม่ได้แปลว่า ไปรอดเสมอไป
เจอคนที่ใช่ แล้วคิดว่าใช่จริงๆเหรอ
คนนี้แหละใช่เลย อะไรๆก็เหมือนเรา นิสัยก็คล้ายๆกัน
ชอบอะไรเหมือนๆกัน
บางคนคุยไปคุยมาอาจจะใจตรงกันก็ได้
แล้วอาจจะคบกันเป็นแฟน แล้วนานๆไป....รักกันดี
แต่ถ้าวันนึงเกิดรู้สึกว่าไม่ใช่ขึ้นมาละ อาจเป็นได้แค่เพื่อน พี่ น้อง หรืออะไรก็ตาม
พอถึงจุดนึง บางครั้งมันอาจทำให้คุณรู้สึกเหมือนคุยกับตัวเองอีกคนเฉยๆ เพราะเหมือนกันมากเกินไป จนบางทีไม่มีอะไรให้น่าค้นหา
ต่างจากคนที่ไม่เหมือนกันเลย แต่เรียนรู้กันตลอด เข้าใจกัน
จริงๆผมว่ามันก็แล้วแต่คู่นะ
ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้าง
อันนี้แค่คิดเฉยๆ เพราะบางคนบอกเข้ากันได้ แต่ไม่ได้แปลว่า ไปรอดเสมอไป