หวัดดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกนะคะ ก็ตามหัวข้อเลยค่ะ.... คือเรามีเพื่อนผ็ชายที่สนิทกันมาก แล้วก็อยู่เรียนอยู๋ห้องเดียวกัน เราสองคนก็เป็นเพื่อนกันตามปกกตินะ แต่เพื่อนๆคนอื่นในห้องชอบมองว่าเราสองคนเป็นแฟนกัน เราก็ไม่ได้คิดไร แต่ก็หวั่นไหวนิดๆ 555 มีครั้งหนื่งก็เคยหลอกเพื่อนในห้องว่าเป็นแฟนกัน แล้วพวกนั้นก็ล้อกันหมดห้องเลย นานๆเข้าแล้วความรู้สึกที่มีแค่หวั่นไหว มันก็เปลี่ยนเป็นหัวใจเต้นแรงเวลาที่ได้อยู๋ใกล้ แล้วเราก็คิดว่าคงชอบเค้าแล้วแหละ

แต่เราคงจะอกหักแน่ๆเพราะมันเป็นคนเย็นชามากกกกกกก และมันก็มีคนที่ชอบอยู่แล้วแถมยังคุยๆอยู่ด้วย ก็เลยคิดตัดใจ เพราะเราเป็นคนที่แบบว่า ชอบคนง่ายมาก แค่อยู่ใกล้กันแล้วเค้าทําตัวดีๆมันก็ชอบแล้วอ่ะ และก็เป็นคนที่ลืมไวมากกกกกก

แล้วเราก็ไปชอบเพื่อนอีกคนหนื่งที่อยู๋คนละชั้นกัน และเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน ที่ชอบเพราะคิดว่าจะสมหวังเพราะเพื่อนคนอื่นบอกว่า เค้าชอบเรา555 พวกเพื่อนคนอื่นก็ล้อกันแทบจะเป็นจะตาย อีกอย่างตอนนั้นกําลังอยู่ในช่วงตัดใจจากคนเก่าอยู่ 55 ก็เลยชอบมันเลย ชอบมากกกกก็ไม่มีใครรู้หรอก เราไม่บอกใครแต่ก็มีหลายคนที่ดูเราออกก็เลยยอมรับไป ช่วงนั้นเราไม่ได้สนเพื่อนคนเก่าที่เคยชอบเลยนะ มัวแต่ไปสนคนนี้อยู่. แต่เรายังไม่ได้บอกเพื่อนทุกคนนะ บอกแค่คนที่ไม่รู้จักกับมันทั้งนั้น แล้วมีเพื่อนคนหนื่งที่เป็นเพื่อนกับมันมาถามว่า ชอบมันเหรอ เราก็ตอบไปว่าเปล่า แล้วมันก็บอกว่า เออดี...ถ้าไม่ชอบงั้นกูเอานะ (คือมันสวยไง ใครก็ชอบ) เราก็บอกไปว่าเอาสิ ใครห้าม? แต่ในความจริงเราคิดว่ามันรู้แล้วนะว่าเราชอบ เราก็รู้แหละว่ามันรู้ แต่เราแสดงให้มันรู้ว่าเราชอบ ห้ามมายุ่งของๆฉันนะ แต่แค่ไม่พูดเท่านั้น นานๆไปคนอื่นกับเพื่อนมันคงคิดว่าเราชอบจริงๆน้นแหละ เราก็เลยกลัว กลัวว่ามันจะรู้
เพื่อนสนิทที่เราเคยแอบชอบมาขอเป็นแฟน แต่ตอนนี้เราชอบคนอื่นอยู่ จะตกลงดีมั้ย?