ผมจะรู้ได้ไงว่าเขามีใจให้ผมหรือเปล่า

คือผมชอบเขามา11ปีแล้วครับย้อนไปประมาณป.3 ตอนนี้ผมก็อายุ19ล่ะ เขาพึ่งย้ายมาอ่ะครับแล้วผมก็ชอบเธอมากๆเราอยู่ห้องเดียวกันตังแต่ป.3ยันม.3 จนผมก็ย้ายที่เรียนอ่ะครับแต่ระหว่างที่อยู่ห้องเดียวกันอ่ะครับบางทีก็เหมือนเขาจะมีใจให้อยู่เหมือนกันนะครับอย่างเช่นเขาชอบนั่งเรียนหน้าห้องแต่เขากลับมานั่งหลังห้องใกล้ๆผมตอนป.6ขึ้นม.1เขาสอบติดห้องโอลิมปิคที่รร.อื่นผมบอกว่าจะทิ้งกันไปไหนอยู่ด้วยกันนะ เขาก็อยู่กับผมนะ ตอนนั้นผมก็งงๆเหมือนกันทำไมถึงไม่ไปพอจบม.สามมันก็เหมือนเราห่างๆกันไปอ่ะครับผมก็ไปคบกับคนนู้นคนนีเพราะคิดว่าเราคงไม่มีสิทที่เธอจะรักผมแล้วล่ะและสุดท้ายผมต้องเลิกกับคนนู้นคนนี้ซึ่งทำให้คนอื่นเสียใจเพราะผมลืมเธอไม่ได้จนถึงม.6ช่วงๆใกล้จะจบผมก็ได้มีโอกาสได้คุยกับเธออีกครั้งเราได้ไปดูหนัง กินข้าว เที่ยวนู่นเที่ยวนี่ จนความรักของผมที่มันจะหมดหายไปมันฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งมันทำให้ผมมีความสุขทุกวันเลยครับถึงแม้จะได้เจอนานๆทีจนมาปีนี้เข้ามหาลัยซึ่งเธอก็ย้ายไปเรียนอยู่ม.มหิดลที่กรุงเทพอ่ะครับส่วนผมก็เรียนอยู่นครสวรรค์เนื่องด้วยงานและภารกิจหลายๆอย่างเราไม่ค่อยได้คุยอ่ะครับนานๆก็จะกลับนครสวรรค์ทีก็ถ้าเธอกลับมาบางทีผมก็จะนัดไปดูหนัง กินข้าวอ่ะครับเธอเป็นคนชอบดูหนังมากส่วนตัวผมน่ะหรอไม่เคยจะชอบเลยแต่ที่ผมนัดเธอออกมาเพราะผมอยากเห็นหน้าเธอก็แค่นั้นผมเจอเธอวันเดียวผมก็ยิ้มแก้มปริเป็นอาทิตย์แล้วครับ555 ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ที่พึ่งผ่านมาผมก็ได้รวบรวมความกล้าบอกชอบเธอไปซึ่งเธอก็ให้คำตอบกลับมาว่ายังไม่พร้อมจะมีใคร ไม่พร้อมที่จะดูแลใคร ผมนี่เงิบไปเลยครับแต่ก็เอาว่ะ ไม่เป็นไรยังไงก็ไม่ยอมแพ้ชอบมาเป็นสิบๆปีแล้วนี่เนอะจะยอมแพ้ได้ไงซึ่งตอนนี้เธอก็เป็นลีด เป็นนู่นเป็นนี่จนผช.มารุมตอมกันเต็มแล้วล่ะครับ แต่ว่าประเด็นสำคัญคือตั้งแต่ป.3เธอยังไม่เคยมีแฟนนะครับช่วงตอนนั้นเธอก็น่าจะรู้นะว่าผมชอบเธอ เธอเลยจึงไม่มีใคร อยากให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆมาร่วมแนะนำผมด้วยนะครับว่าผมจะต้องทำไงต่อไปดีแต่สำหรับผมจะ20ปี หรือ 30ปี สำหรับคนที่ใช่จะนานเท่าไรผมก็จะรอ