แฟนกับผมรู้จักกันมาย่างเข้า 6 ปี คบกันมาประมาณห้าปี เที่ยวกัน กินด้วยกัน อยู่ด้วยกัน นอนด้วยกัน เรียกว่าตลอด
มีแยกจากกันคือช่วงเรียนหรือทำงานกลางวันบ้างเท่านั้นเอง แต่ยังไม่เคยมีอะไรกัน เธอเป็นคนชอบชวนไปเที่ยวนั่นนี่
ส่วนใหญ่จะเป็นห้างหรือตลาดนัด เรียกว่าตั้งแต่คบกันมาไปเที่ยวกันตลอด แทบไม่เว้นวันเว้นสัปดาห์
ช่วงหลังๆมาประมาณเธอเริ่มทำงาน เธอแยกกันอยู่กับผม ด้วยเหตุผลว่าเธอต้องการพักผ่อนเต็มที่ (ผมนอนกรนมากขึ้น)
ผมก็แอบน้อยใจมาตลอด แต่ด้วยเหตุผลของเธอผมก็โอเค
ตลอดเวลาที่คบกันก็มีทะเลาะกันไม่เข้าใจกันบ้าง ปัญหาจุกจิก ไม่มีสาระอะไรมากมาย
ทุกครั้งที่เรามีปัญหากันตามนิสัยผมจะชอบเคลียร์เพื่อให้ทุกอย่างมันจบ คือต้องจบ
ทำให้มันไม่ค้างคา เพื่อให้เข้าใจกัน เพื่อจะได้โยนสิ่งที่เราไม่เข้าใจกันทิ้งไป และทุกเรื่องที่จบไปแล้วผมจะไม่นำกลับมาพูดถึงมาคิดถึงมันอีก
นอกนั้นก็ไม่เคยมีปัญหาที่มันร้าวฉานหนักๆ หรือใช้ความรุนแรง หรือปัญหาคอขาดบาดตาย หรือที่เป็นสาระสำคัญใหญ่โต
จนกระทั่งเมื่อเมษาปีก่อน ผมเล่นมือถือเขา (ไม่ได้เอะใจหรือตั้งใจจะค้นอะไรเลย) แต่บังเอิญไปเจอเธอเขียนโน้ตพร่ำเพ้อเกี่ยวกับเรื่องรักๆ
ที่แน่ๆคือไม่น่าจะใช่ผมแน่นอน เลยได้เคลียร์กันเรื่องนี้อยู่สองสามวัน เธอบอกว่าเธอขอโทษ เธอจะไม่ทำอีก ผมก็โอเค ลืมทุกอย่างไป
หลังจากนั้นมาสถานการณ์ก็กลับไปสู่ภาวะที่เรียกว่าแทบจะปกติเหมือนเดิมที่สุด ก็รักกันดี ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนเดิมทุกอย่าง
จนกระทั่งเมื่อต้นเดือน มี.ค. ที่ผ่านมาเธอไปออกงานที่โคราชมา หลังจากกลับมาเธอเปลี่ยนเป็นคนละคน
เธอค่อนข้างติดเพื่อน(ผู้หญิง) เอะอะก็เพื่อน อยู่กับผมก็แชทกับเพื่อน เล่าเรื่องของเพื่อนให้ฟังตลอด
เธอเริ่มวิ่งออกกำลังกาย เธอบอกผมว่าเธอต้องการดูแลตัวเองมากขึ้น ผมก็โอเคนะ (แต่เธอก็ไม่ได้เป็นคนอ้วนหรืออะไร)
เธอคุยกับผมน้อยลง ผมสังเกตได้จริงๆว่าเธอเปลี่ยนไป ปกติเราจะคุยกันค่อนข้างเยอะ หลังๆมาเธอส่งสติกเกอร์ตอบแค่อันเดียว
ครั้งนี้เลยได้แอบดูมือถือของเธออีกครั้ง เจ็บมากๆ เธอคุยกับผู้ชายคนอื่นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นบทสนทนาเต็มๆ
เธอเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง เธอถ่ายรูปมื้ออาหารที่ไปกินกับผมให้เขาดู
เธอคุยกับเขาด้วยภาษากรุ๊งกริ๊งฟรุ๊งฟริ๊ง ไม่ต่างอะไรกับช่วงแรกๆที่เราคุยกัน เธอเล่าและปรึกษาเรื่องของเรากับผู้ชายคนนั้น
เธอบอกเขากับเพื่อนของเธอหลายๆคนประมาณว่า เธออาจจะเลิกกับผมในอนาคต
ผมเจ็บมาก ไม่รู้จะพูดหรือพิมพ์ออกมายังไง เราเคยสัญญากันไว้ว่าไม่ว่าเราจะทะเลาะกันเรื่องอะไรหรือมีปัญหาอะไรกัน
จะต้องไม่มีเรื่องมือที่สามมาเกี่ยวแน่นอน เธอยืนยันกับผมว่าไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ เธอคิดเรื่องจะเลิกกับผมมานานแล้ว
เธอก็พูดยาวไปถึงสมัยก่อนว่าเธอมีเรื่องที่เก็บกดจากเรื่องที่เรามีปัญหากันมาเยอะ
ที่เธอไม่พูดออกมา ทำให้เธอค้างคากับผม (ซึ่งผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ)
แต่ครั้งนี้ผมง้อเธอ ผมไม่อยากเสียเธอไป ผมพยายามที่จะเอาเรื่องเก่าๆ ไดอารี่ที่เคยผลัดกันเขียน ของขวัญหรือจดหมายที่เคยเขียนให้กัน
คลิปต่างๆ รูปต่างๆ ที่เคยอยู่ในช่วงเวลาที่เรามีความสุขไปง้อเธอ แต่ก็เหมือนไม่ได้ผล บางอย่างผมดูแล้วยังร้องไห้ออกมา เรารักกันมากจริงๆ
แต่เธอไม่มีวี่แววของความอาวรณ์ ออกมาในคำพูด ในสายตา หรือในน้ำเสียงเธอเลย ผมไม่สามารถจับความรู้สึกนั้นออกมาจากเธอได้เลย
ผมขอให้เธอเลิกคุยกับผู้ชายคนนี้แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมกลับมาเป็นเธอคนเดิม เธอก็ยืนยันว่าเลิกคุย ผมก็เชื่อเธอนะ
ผมถามเธอตลอดว่ายังรักกันอยู่ไหม จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมกันได้ไหม เธอบอกแต่ว่าไม่รู้ เธอไม่แน่ใจ เธอสับสน กลัวตัดสินใจพลาด
เธอขอเวลา เธอจะให้คำตอบหลังจากผมกลับมา (ผมไปตจว. ประมาณ 7 วัน) ในช่วง 7 วันนี้เธอขอจะอยู่กับเพื่อนใช้ชีวิตคนเดียวสักพัก
ผมคิดมากเรื่องนี้มาตลอด ผมกลับจากตจว. แล้ว ทุกอย่างผมก็พยายามทำให้เป็นเหมือนเดิม
ผมพยายามชวนเธอไปนั่นไปนี่ (ทั้งที่เมื่อก่อนเธอจะเป็นคนชวน)
ชวนไปกินโน่นนี่กัน เธอก็บอกว่าไปสิ เธอไปส่งแต่เธอไม่กินนะ
ชวนไปเที่ยว เธอก็อิดออดว่าเธอวิ่งมาเหนื่อย คือก็จะไปแหละ แต่รู้ว่าเธอไม่อยากไปแล้ว
โอเค งั้นเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันช่วงหัวค่ำที่ห้องผมนะ เธอก็มานะ แต่ไม่กี่นาทีเธอก็จะกลับ
ทุกครั้งที่เธอจะกลับ เธอจะบอกว่ารีบไปอาบน้ำ รีบไปสระผม จะไปทำงานที่ห้อง(เธอทำเพจขายของอยู่)
เธอรีบกลับสองสามทุ่ม แต่กว่าเธอจะอาบน้ำสระผมจริงๆ เที่ยงคืน-ตี 1 ทุกครั้งที่ถามเธอเรื่องนี้เธอก็จะยืนยันว่า
เธอมัวทำงาน ตอบลูกค้า สะสางงานประจำเธอด้วย
ผมไม่มีความสุขเลย เหมือนรั้งเธอไว้ได้แต่กาย แต่ใจเธอไปไหนแล้วไม่รู้
ล่าสุดเมื่อคืนนี้ ผมขอคำตอบที่ชัดเจนจากเธอ มันก็ผ่านมานานแล้วที่เธอบอกว่าจะให้คำตอบผม
แต่เธอก็ยังยืนยันเหมือนเดิมคือเธอไม่รู้ เธอไม่แน่ใจ เธอบอกว่าเธอกลัวจะตัดสินใจผิดพลาด
ผมก็ยังทั้งง้อ ทั้งยืนยันที่จะขอคำตอบจากเธอ
เราต่างก็ร้องไห้นะ แต่เธอก็ยืนยันที่จะไม่ให้คำตอบ
จนล่าสุดเธอถามผมว่า
เราห่างกันซักพักไหม ???
เราลดความสัมพันธ์ลงไหม ??
คืออะไรครับ แปลว่าอะไร คือเธอหมดใจแล้วใช่หรือเปล่า นี่ใช่การบีบให้เลิกเกินโดยไม่ต้องบอกเลิกใช่ไหม?
เราห่างกันซักพักไหม ??? เราลดความสัมพันธ์ลงไหม ?? คือการขอเลิกหรือเปล่าครับ
มีแยกจากกันคือช่วงเรียนหรือทำงานกลางวันบ้างเท่านั้นเอง แต่ยังไม่เคยมีอะไรกัน เธอเป็นคนชอบชวนไปเที่ยวนั่นนี่
ส่วนใหญ่จะเป็นห้างหรือตลาดนัด เรียกว่าตั้งแต่คบกันมาไปเที่ยวกันตลอด แทบไม่เว้นวันเว้นสัปดาห์
ช่วงหลังๆมาประมาณเธอเริ่มทำงาน เธอแยกกันอยู่กับผม ด้วยเหตุผลว่าเธอต้องการพักผ่อนเต็มที่ (ผมนอนกรนมากขึ้น)
ผมก็แอบน้อยใจมาตลอด แต่ด้วยเหตุผลของเธอผมก็โอเค
ตลอดเวลาที่คบกันก็มีทะเลาะกันไม่เข้าใจกันบ้าง ปัญหาจุกจิก ไม่มีสาระอะไรมากมาย
ทุกครั้งที่เรามีปัญหากันตามนิสัยผมจะชอบเคลียร์เพื่อให้ทุกอย่างมันจบ คือต้องจบ
ทำให้มันไม่ค้างคา เพื่อให้เข้าใจกัน เพื่อจะได้โยนสิ่งที่เราไม่เข้าใจกันทิ้งไป และทุกเรื่องที่จบไปแล้วผมจะไม่นำกลับมาพูดถึงมาคิดถึงมันอีก
นอกนั้นก็ไม่เคยมีปัญหาที่มันร้าวฉานหนักๆ หรือใช้ความรุนแรง หรือปัญหาคอขาดบาดตาย หรือที่เป็นสาระสำคัญใหญ่โต
จนกระทั่งเมื่อเมษาปีก่อน ผมเล่นมือถือเขา (ไม่ได้เอะใจหรือตั้งใจจะค้นอะไรเลย) แต่บังเอิญไปเจอเธอเขียนโน้ตพร่ำเพ้อเกี่ยวกับเรื่องรักๆ
ที่แน่ๆคือไม่น่าจะใช่ผมแน่นอน เลยได้เคลียร์กันเรื่องนี้อยู่สองสามวัน เธอบอกว่าเธอขอโทษ เธอจะไม่ทำอีก ผมก็โอเค ลืมทุกอย่างไป
หลังจากนั้นมาสถานการณ์ก็กลับไปสู่ภาวะที่เรียกว่าแทบจะปกติเหมือนเดิมที่สุด ก็รักกันดี ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนเดิมทุกอย่าง
จนกระทั่งเมื่อต้นเดือน มี.ค. ที่ผ่านมาเธอไปออกงานที่โคราชมา หลังจากกลับมาเธอเปลี่ยนเป็นคนละคน
เธอค่อนข้างติดเพื่อน(ผู้หญิง) เอะอะก็เพื่อน อยู่กับผมก็แชทกับเพื่อน เล่าเรื่องของเพื่อนให้ฟังตลอด
เธอเริ่มวิ่งออกกำลังกาย เธอบอกผมว่าเธอต้องการดูแลตัวเองมากขึ้น ผมก็โอเคนะ (แต่เธอก็ไม่ได้เป็นคนอ้วนหรืออะไร)
เธอคุยกับผมน้อยลง ผมสังเกตได้จริงๆว่าเธอเปลี่ยนไป ปกติเราจะคุยกันค่อนข้างเยอะ หลังๆมาเธอส่งสติกเกอร์ตอบแค่อันเดียว
ครั้งนี้เลยได้แอบดูมือถือของเธออีกครั้ง เจ็บมากๆ เธอคุยกับผู้ชายคนอื่นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นบทสนทนาเต็มๆ
เธอเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง เธอถ่ายรูปมื้ออาหารที่ไปกินกับผมให้เขาดู
เธอคุยกับเขาด้วยภาษากรุ๊งกริ๊งฟรุ๊งฟริ๊ง ไม่ต่างอะไรกับช่วงแรกๆที่เราคุยกัน เธอเล่าและปรึกษาเรื่องของเรากับผู้ชายคนนั้น
เธอบอกเขากับเพื่อนของเธอหลายๆคนประมาณว่า เธออาจจะเลิกกับผมในอนาคต
ผมเจ็บมาก ไม่รู้จะพูดหรือพิมพ์ออกมายังไง เราเคยสัญญากันไว้ว่าไม่ว่าเราจะทะเลาะกันเรื่องอะไรหรือมีปัญหาอะไรกัน
จะต้องไม่มีเรื่องมือที่สามมาเกี่ยวแน่นอน เธอยืนยันกับผมว่าไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ เธอคิดเรื่องจะเลิกกับผมมานานแล้ว
เธอก็พูดยาวไปถึงสมัยก่อนว่าเธอมีเรื่องที่เก็บกดจากเรื่องที่เรามีปัญหากันมาเยอะ
ที่เธอไม่พูดออกมา ทำให้เธอค้างคากับผม (ซึ่งผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ)
แต่ครั้งนี้ผมง้อเธอ ผมไม่อยากเสียเธอไป ผมพยายามที่จะเอาเรื่องเก่าๆ ไดอารี่ที่เคยผลัดกันเขียน ของขวัญหรือจดหมายที่เคยเขียนให้กัน
คลิปต่างๆ รูปต่างๆ ที่เคยอยู่ในช่วงเวลาที่เรามีความสุขไปง้อเธอ แต่ก็เหมือนไม่ได้ผล บางอย่างผมดูแล้วยังร้องไห้ออกมา เรารักกันมากจริงๆ
แต่เธอไม่มีวี่แววของความอาวรณ์ ออกมาในคำพูด ในสายตา หรือในน้ำเสียงเธอเลย ผมไม่สามารถจับความรู้สึกนั้นออกมาจากเธอได้เลย
ผมขอให้เธอเลิกคุยกับผู้ชายคนนี้แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมกลับมาเป็นเธอคนเดิม เธอก็ยืนยันว่าเลิกคุย ผมก็เชื่อเธอนะ
ผมถามเธอตลอดว่ายังรักกันอยู่ไหม จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมกันได้ไหม เธอบอกแต่ว่าไม่รู้ เธอไม่แน่ใจ เธอสับสน กลัวตัดสินใจพลาด
เธอขอเวลา เธอจะให้คำตอบหลังจากผมกลับมา (ผมไปตจว. ประมาณ 7 วัน) ในช่วง 7 วันนี้เธอขอจะอยู่กับเพื่อนใช้ชีวิตคนเดียวสักพัก
ผมคิดมากเรื่องนี้มาตลอด ผมกลับจากตจว. แล้ว ทุกอย่างผมก็พยายามทำให้เป็นเหมือนเดิม
ผมพยายามชวนเธอไปนั่นไปนี่ (ทั้งที่เมื่อก่อนเธอจะเป็นคนชวน)
ชวนไปกินโน่นนี่กัน เธอก็บอกว่าไปสิ เธอไปส่งแต่เธอไม่กินนะ
ชวนไปเที่ยว เธอก็อิดออดว่าเธอวิ่งมาเหนื่อย คือก็จะไปแหละ แต่รู้ว่าเธอไม่อยากไปแล้ว
โอเค งั้นเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันช่วงหัวค่ำที่ห้องผมนะ เธอก็มานะ แต่ไม่กี่นาทีเธอก็จะกลับ
ทุกครั้งที่เธอจะกลับ เธอจะบอกว่ารีบไปอาบน้ำ รีบไปสระผม จะไปทำงานที่ห้อง(เธอทำเพจขายของอยู่)
เธอรีบกลับสองสามทุ่ม แต่กว่าเธอจะอาบน้ำสระผมจริงๆ เที่ยงคืน-ตี 1 ทุกครั้งที่ถามเธอเรื่องนี้เธอก็จะยืนยันว่า
เธอมัวทำงาน ตอบลูกค้า สะสางงานประจำเธอด้วย
ผมไม่มีความสุขเลย เหมือนรั้งเธอไว้ได้แต่กาย แต่ใจเธอไปไหนแล้วไม่รู้
ล่าสุดเมื่อคืนนี้ ผมขอคำตอบที่ชัดเจนจากเธอ มันก็ผ่านมานานแล้วที่เธอบอกว่าจะให้คำตอบผม
แต่เธอก็ยังยืนยันเหมือนเดิมคือเธอไม่รู้ เธอไม่แน่ใจ เธอบอกว่าเธอกลัวจะตัดสินใจผิดพลาด
ผมก็ยังทั้งง้อ ทั้งยืนยันที่จะขอคำตอบจากเธอ
เราต่างก็ร้องไห้นะ แต่เธอก็ยืนยันที่จะไม่ให้คำตอบ
จนล่าสุดเธอถามผมว่า
เราห่างกันซักพักไหม ???
เราลดความสัมพันธ์ลงไหม ??
คืออะไรครับ แปลว่าอะไร คือเธอหมดใจแล้วใช่หรือเปล่า นี่ใช่การบีบให้เลิกเกินโดยไม่ต้องบอกเลิกใช่ไหม?