หดหู่ กลัว อยากอยู่คนเดียวนานๆ เคยมีโมเม้นต์ประมาณนี้บ้างไหมครับ

กระทู้คำถาม
คือผมอธิบายไม่ค่อยถูกว่ารู้สึกยังไง แต่ความรู้สึกก็ประมาณว่า กลัว อยากหนีจากสังคมมนุษย์ไปอยู่ในป่าลึกตลอดชีวิต ไม่ก็อยากหนีไปอยู่ดาวอังคารไรเงี้ยอะครับ
ตอนนี้กำลังจะขึ้นชั้นม.ต้นปี3 (ม.3) ความจริงความรู้สึกแบบนี้ ผมรู้สึกมาตั้งแต่ม.ต้นปี1แล้วล่ะครับ ช่วงนั้นเป็นหนักมาก จนแม่ต้องพาไปหาจิตแพทย์ ได้ยามากิน ก็ทุเลาลงอยู่หรอกครับ แต่ช่วงปี3มานี่รู้สึกแบบเดิมอีกแล้วอะครับ

อธิบายไม่ถูกเหมือนกันครับ เหมือนจะหนักกว่าเก่าด้วยครับ ตอนวันปัจฉิมนิเทศ(ตอนนั้นอยู่ปี2) จู่ๆก็รู้สึกจี๊ดที่อก รู้สึกว่าตาพร่ามัวไปหมดเลย ตอนนั้นสลบไป ตื่นมาอีกทีอยู่โรงพยาบาล ถูกมัดแขนขาไว้ ก็ตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น พอแม่กับครูเดินเข้ามา ก็เห็นแม่คาดผ้าปิดไว้บนหัว แถมเลือดซึมออกมาด้วย รู้อีกทีว่าตอนผมล้มไป แม่เข้ามาประคองแต่ผมตบแม่จนสลบหัวฟาดพื้น ตอนนี้เลยรู้สึกเหมือนตอนปี1เลย ทั้งที่ตอนปี1ไม่เคยทำร้ายใครนะ ตั้งแต่นั้น ผมก็ไม่ออกจากห้องอีกเลย เจ็บที่หน้าอกเป็นระยะๆ หมดสติไปฟื้นขึ้นมาของกระจุยกระจายหลายรอบ ผมกลัวมากๆเลย กลัวจะทำร้ายแม่ กลัวจะทำร้ายคนอื่น

ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร รู้สึกอยากหนีไปไกลๆ ให้พ้นสายตาคนอื่น

ไปอ่านเจอ ว่าปัญหาทุกอย่าง ทุกคนเคยเจอมาหมดแล้ว เราไม่ได้เจอเป็นคนแรกหรอก ผมเลยตัดสินใจขอให้พันทิปช่วย ผมคิดว่าต้องเคยมีคนประสบปัญหาแบบนี้แล้วผ่านไปได้แน่ ยังไงก็รบกวนช่วยผมหน่อยนะครับ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่