ถ้าเป็นแบบนี้จะมีโอกาสขึ้นคานตลอดชีวิตมั้ยคะ
แก้ไข
สวัสดีค่ะ เราขออนุญาติเกริ่นก่อนนะค่ะ เราเป็นผู้หญิงคนนึงเรียนอยู่ วิศวะ อยู่สถาบันแห่งหนึ่ง แถวๆ ฉลองกรุงค่ะ
วิถีการใช้ชีวิตก็ง่ายๆ ตื่นไปเรียน แล้วก็กลับหอมาอยู่คนเดียว วิถีชีวิตจะเป็นแบบนี้ทุกวันแหละค่ะ
สำหรับเรื่องความรัก บอกตรงๆ ค่ะไม่เคยมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตเลยค่ะ
หนึ่งคงเป็นเพราะ เราไม่ค่อยกล้าจีบใคร ที่จีบไปหลายครั้งก็รู้สึกว่า ไม่ค่อยได้ผล อกหักซะก่อนจะถามเสียอีก
ชีวิตทั้งชีวิตเลยทุ่มเทให้กับการเรียน ยอมรับว่าเป็นคนจริงจังกับเรื่องการเรียนมาก
เพราะคิดว่าเราไม่มีอะไรที่ควรทำไปมากกว่าสิ่งนี้ จนกระทั่ง เพื่อนสนิทของเรา
คนแรก ก็มีแฟนค่ะ จากที่เคยตัวติดกันไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดทีนี้เค้าก็เริ่มไปอยู่กับแฟนมากขึ้น
จนหลังๆ เรากับเพื่อนเริ่มทะเลาะกันเรื่องแฟนของเพื่อนเนี่ยแหละค่ะ ก็เลยเลิกยุ่งกันไป
ยอมรับว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่รู้สึกแย่มากๆ เพราะเขาเป็นเพื่อนที่ตัวติดกับเรามาก แล้วเราก็ไม่คิดว่า
จะเลิกคบเพื่อนไปเร็วขนาดนี้แต่ ตอนนั้นก็ยังถือว่าดีค่ะ เพราะนั่นเป็นเพื่อนที่โรงเรียนเก่า เรายังมีเพื่อนในคณะ
แล้วเราก็มาสนิทกับเพื่อนในคณะคนนึงค่ะ เราก็คิดว่าทุกๆอย่างมันโอเคแล้วนะ เริ่มจะสนิทกับเพื่อนคนนี้มากขึ้น
มีอะไรก็พูดคุยด้วยกันตลอด ไปเที่ยวไหนมาไหนเหมือนกันนน จนเพื่อนนคนนี้ มีแฟนค่ะ บังเอิญแฟนเป็นทอมซะด้วย
มันทำให้เขาสนิทกันมาก เพราะเขาอยู่ด้วยกันไปไหนด้วยกันตลอด เรียนก็ที่เดียวกันภาคเดียวกันเรียกได้ว่า
อยู่ด้วยกันตลอดเวลาเลยดีกว่าค่ะ มันทำให้ เรากับเพื่อนเราสนิทกันน้อยลงมากขึ้นเพราะเวลาเขามีอะไรเขาก็จะไปกันสองคนมากขึ้น
เราเองก็ไม่ได้ติดใจอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่ แค่รู้สึกน้อยใจในช่วงแรกๆเท่านั้นว่าวิถีชีวิตเราเริ่มเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่
ต้องไปไหนมาไหนคนเดียว ต้องกินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว เดินห้างคนเดียว มันเริ่มทำให้เรารู้สึกแย่ขึ้นมาแต่ถึงยังไงก็เริ่มชินแล้วค่ะสักพัก
และเราก็ได้มีเรื่องให้ไปสนิทกับเพื่อนอีกคนในกลุ่มนี่แหละค่ะ ก็เหมือนๆๆเดิมเลยค่ะ คือเริ่มสนิทกันพอสนิทกันสักหน่อยเขาก็มีแฟน
แล้วเราก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินอีกแล้วค่ะ จริงๆเพื่อนเราก็ไม่เคยได้ว่าอะไรนะคะ ที่จะไปไหนมาไหนกับพวกเขา
เราแค่รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน และก็อึดอัดเท่านั้นเองค่ะ
ตอนนี้เราเลยลองมองย้อนกลับไปดูตัวเอง ว่าทำไมตัวเราถึงไม่มีใครกับเขาสักที
ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ปิดกั้นอะไรใครมาก คนที่ชอบก็มี เพียงแต่ด้วยความเป็นผู้หญิงเท่านั้นเองค่ะ เลยทำให้เราไม่กล้าที่จะจีบใครก่อน
รูปร่างลักษณะก็ดูไม่ค่อยเข้าที เพราะเราค่อนข้างอ้วนนนมาก
พยายามที่จะลดความอ้วนหลายครั้งเพราะเผื่อจะมีคนรู้ใจกับเขาบ้าง อ่ะอ่ะ แต่ตรงนี้ขอบอกไว้ก่อนเลยนะคะ
ไม่เคยทิ้งการเรียนไปกับเรื่องพวกนี้ นะคะ เพียงแค่รู้สึกว่าชีวิตมันขาดหายไปเท่านั้นเองค่ะ
บางทีก็รู้สึกแย่ รู้สึกเหงา รู้สึกว่าเราทำไมไม่มีใครกับเขาบ้าง
อยากมีคนที่จะทำให้ชีวิตมีสีสัน มีความชุ่มชื้นในหัวใจบ้าง
เราเคยมองตัวเองหลายครั้งว่าตัวเอง มีความผิดปกติยังไงถึงยังได้ค้างเติ่งอยู่บนคานขนาดนี้
พอมานั่งๆๆคิดดูก็เลยเริ่มรู้สึกตัวว่า เป็นเพราะเราเป้นคนตลกด้วยหรือเปล่า ผู้ชายถึงได้มองว่าเราเป็นได้แค่เพื่อน
หรือเป้นเพราะเราอ้วนน หรือเปล่า ผู้ชายถึงไม่ชอบ
ตอนนี้เราเลยเริ่มรู้สึกตัวว่า นี่ฉันกำลังจะขึ้นคานไปตลอดชีวิตหรือเปล่า ควรต้องทำใจมั้ย
เป็นแค่เรื่องราวที่อยากเล่าให้เพื่อนๆๆ ฟังและขอความคิดเห็นค่ะ อยากให้เพื่อนๆมาคุยมาแสดงความคิดเห็นได้นะคะ
ได้ทั้งในแง่บวกแง่ลบเลยค่ะ รอรับฟังอยู่นะคะ อยากมีเพื่อนเยอะๆนะคะ
เพื่อนผู้หญิงเพื่อนผุ้ชายก็มาคุยกันได้หมดนะคะ ยิ่งถ้าเป็นเพื่อนจากสถาบันเดียวกันจะดีใจมากๆๆเลยค่ะ
มีอะไรจะได้เล่าสู่กันฟังบ่อยๆ ^^
ถ้าเป็นแบบนี้จะมีโอกาสขึ้นคานตลอดชีวิตมั้ยค่ะเพราะเรียนหนักมาก
แก้ไข
สวัสดีค่ะ เราขออนุญาติเกริ่นก่อนนะค่ะ เราเป็นผู้หญิงคนนึงเรียนอยู่ วิศวะ อยู่สถาบันแห่งหนึ่ง แถวๆ ฉลองกรุงค่ะ
วิถีการใช้ชีวิตก็ง่ายๆ ตื่นไปเรียน แล้วก็กลับหอมาอยู่คนเดียว วิถีชีวิตจะเป็นแบบนี้ทุกวันแหละค่ะ
สำหรับเรื่องความรัก บอกตรงๆ ค่ะไม่เคยมีใครผ่านเข้ามาในชีวิตเลยค่ะ
หนึ่งคงเป็นเพราะ เราไม่ค่อยกล้าจีบใคร ที่จีบไปหลายครั้งก็รู้สึกว่า ไม่ค่อยได้ผล อกหักซะก่อนจะถามเสียอีก
ชีวิตทั้งชีวิตเลยทุ่มเทให้กับการเรียน ยอมรับว่าเป็นคนจริงจังกับเรื่องการเรียนมาก
เพราะคิดว่าเราไม่มีอะไรที่ควรทำไปมากกว่าสิ่งนี้ จนกระทั่ง เพื่อนสนิทของเรา
คนแรก ก็มีแฟนค่ะ จากที่เคยตัวติดกันไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดทีนี้เค้าก็เริ่มไปอยู่กับแฟนมากขึ้น
จนหลังๆ เรากับเพื่อนเริ่มทะเลาะกันเรื่องแฟนของเพื่อนเนี่ยแหละค่ะ ก็เลยเลิกยุ่งกันไป
ยอมรับว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่รู้สึกแย่มากๆ เพราะเขาเป็นเพื่อนที่ตัวติดกับเรามาก แล้วเราก็ไม่คิดว่า
จะเลิกคบเพื่อนไปเร็วขนาดนี้แต่ ตอนนั้นก็ยังถือว่าดีค่ะ เพราะนั่นเป็นเพื่อนที่โรงเรียนเก่า เรายังมีเพื่อนในคณะ
แล้วเราก็มาสนิทกับเพื่อนในคณะคนนึงค่ะ เราก็คิดว่าทุกๆอย่างมันโอเคแล้วนะ เริ่มจะสนิทกับเพื่อนคนนี้มากขึ้น
มีอะไรก็พูดคุยด้วยกันตลอด ไปเที่ยวไหนมาไหนเหมือนกันนน จนเพื่อนนคนนี้ มีแฟนค่ะ บังเอิญแฟนเป็นทอมซะด้วย
มันทำให้เขาสนิทกันมาก เพราะเขาอยู่ด้วยกันไปไหนด้วยกันตลอด เรียนก็ที่เดียวกันภาคเดียวกันเรียกได้ว่า
อยู่ด้วยกันตลอดเวลาเลยดีกว่าค่ะ มันทำให้ เรากับเพื่อนเราสนิทกันน้อยลงมากขึ้นเพราะเวลาเขามีอะไรเขาก็จะไปกันสองคนมากขึ้น
เราเองก็ไม่ได้ติดใจอะไรหรอกค่ะ เพียงแต่ แค่รู้สึกน้อยใจในช่วงแรกๆเท่านั้นว่าวิถีชีวิตเราเริ่มเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่
ต้องไปไหนมาไหนคนเดียว ต้องกินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว เดินห้างคนเดียว มันเริ่มทำให้เรารู้สึกแย่ขึ้นมาแต่ถึงยังไงก็เริ่มชินแล้วค่ะสักพัก
และเราก็ได้มีเรื่องให้ไปสนิทกับเพื่อนอีกคนในกลุ่มนี่แหละค่ะ ก็เหมือนๆๆเดิมเลยค่ะ คือเริ่มสนิทกันพอสนิทกันสักหน่อยเขาก็มีแฟน
แล้วเราก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินอีกแล้วค่ะ จริงๆเพื่อนเราก็ไม่เคยได้ว่าอะไรนะคะ ที่จะไปไหนมาไหนกับพวกเขา
เราแค่รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน และก็อึดอัดเท่านั้นเองค่ะ
ตอนนี้เราเลยลองมองย้อนกลับไปดูตัวเอง ว่าทำไมตัวเราถึงไม่มีใครกับเขาสักที
ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ปิดกั้นอะไรใครมาก คนที่ชอบก็มี เพียงแต่ด้วยความเป็นผู้หญิงเท่านั้นเองค่ะ เลยทำให้เราไม่กล้าที่จะจีบใครก่อน
รูปร่างลักษณะก็ดูไม่ค่อยเข้าที เพราะเราค่อนข้างอ้วนนนมาก
พยายามที่จะลดความอ้วนหลายครั้งเพราะเผื่อจะมีคนรู้ใจกับเขาบ้าง อ่ะอ่ะ แต่ตรงนี้ขอบอกไว้ก่อนเลยนะคะ
ไม่เคยทิ้งการเรียนไปกับเรื่องพวกนี้ นะคะ เพียงแค่รู้สึกว่าชีวิตมันขาดหายไปเท่านั้นเองค่ะ
บางทีก็รู้สึกแย่ รู้สึกเหงา รู้สึกว่าเราทำไมไม่มีใครกับเขาบ้าง
อยากมีคนที่จะทำให้ชีวิตมีสีสัน มีความชุ่มชื้นในหัวใจบ้าง
เราเคยมองตัวเองหลายครั้งว่าตัวเอง มีความผิดปกติยังไงถึงยังได้ค้างเติ่งอยู่บนคานขนาดนี้
พอมานั่งๆๆคิดดูก็เลยเริ่มรู้สึกตัวว่า เป็นเพราะเราเป้นคนตลกด้วยหรือเปล่า ผู้ชายถึงได้มองว่าเราเป็นได้แค่เพื่อน
หรือเป้นเพราะเราอ้วนน หรือเปล่า ผู้ชายถึงไม่ชอบ
ตอนนี้เราเลยเริ่มรู้สึกตัวว่า นี่ฉันกำลังจะขึ้นคานไปตลอดชีวิตหรือเปล่า ควรต้องทำใจมั้ย
เป็นแค่เรื่องราวที่อยากเล่าให้เพื่อนๆๆ ฟังและขอความคิดเห็นค่ะ อยากให้เพื่อนๆมาคุยมาแสดงความคิดเห็นได้นะคะ
ได้ทั้งในแง่บวกแง่ลบเลยค่ะ รอรับฟังอยู่นะคะ อยากมีเพื่อนเยอะๆนะคะ
เพื่อนผู้หญิงเพื่อนผุ้ชายก็มาคุยกันได้หมดนะคะ ยิ่งถ้าเป็นเพื่อนจากสถาบันเดียวกันจะดีใจมากๆๆเลยค่ะ
มีอะไรจะได้เล่าสู่กันฟังบ่อยๆ ^^