เราเป็นคนคอยอ่านกระทู้ในพันทิปตลอดเวลา อ่านเรื่องที่เพื่อนๆเล่า วันนี้เราก็อยากจะมาเล่าเรื่องของตัวเองบ้าง เรื่องมันก็มีอยู่ว่า..
เคยไหม ? อยากตัดคนบางคนออกจากชีวิต แต่ทำไม่ได้ หรือเพราะเราไม่ยอมตัดเขาออกไป แบบจริงๆจังๆสักที :'(
..เมื่อหลายปีก่อน เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย ไม่เคยสัมผัสกับความรัก ไม่เคยรู้จักหน้าตามันเป็นยังไง จนวันหนึ่ง มีผู้ชายคนนึ่งเข้ามาในชีวิต เข้ามาทำให้ชีวิตที่มีแต่หนังสือ ที่มีแต่คนในครอบครัว มันไม่น่าเบื่ออีกต่อไป คบกันได้ 3 ปีกว่าๆ เราก็ย้ายที่เรียน หลังจากนั้น เราก็ติดต่อกันน้อยลง แต่เราก็ไม่เคยคิดที่จะมีใคร (ก็เน้อะ คนไม่เคยมีความรัก พอมีใครเข้ามา ก็ทุ่มใจให้เขาคนนี้หมดทุกอย่าง) จนวันนึ่ง เจอเพื่อนเก่าที่อยู่รร.เก่าก่อนจะย้ายมา แล้วก็ได้ทักได้คุยกันพอเป็นพิธี คุยไปคุยมา สายเข้า(ของเพื่อนน่ะ) แล้วก็ได้รู้ว่า เพื่อนเราคนนี้คบกับแฟนเรา แล้วแฟนเราก็ไม่บอกเลิก ไม่บอกอะไรเราเลยซักอย่าง ตอนนั้นคือ งง กูทำผิดอะไร ทำไหมถึงไม่บอกกู จะคบใครก็ให้เลิกกับกูก่อนไม่ได้หรอว่ะ คือทุกอย่างมันดูแบบ อึนๆ ทำอะไรไม่ถูก หลังจากนั้นมาสักปีหนึ่ง ก็ไม่มีใครอีกเลย ก็ไม่คิดจะมีใครจริงๆจังๆสักที จนเวลาผ่านไปอีก 2 ปี เพื่อนๆหรือใครที่รู้จัก ถ้าเอ่ยชื่อเรา แต่ล่ะคนจะพูดๆกันเลยว่า เนี่ย..คาสโนวาตัวแม่ (แต่ก็เน้อะ อย่างว่า มันเจ็บนี่น่าาา ไม่รู้ทำยังไงให้ลืม แต่ถ้าเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มก็จะรู้ว่าเราทำไปเพราะอะไร)
..จนวันนึ่ง เรานั่งเล่นเฟสบุ๊ค ไลน์ พวกโลกโซเชียลต่างๆตามปกติ มีผู้ชายคนหนึ่งเข้าไลค์รูป ไลค์สเตตัส เยอะมาก ไลค์เสร็จก็มาแอดเราเป็นเพื่อน คุยไปคุยมา อยากเจอตัวจริง ก็นัดเจอ นัดคุย จนแลกเบอร์กัน เวลาผ่านไป 3-4 เดือน เราก็รู้สึกจริงจัง อยากเลิกคุยกับทุกคนที่เคยคุยด้วยกัน แต่ก็รู้สึกหวั่นๆ กลัวว่าเขานั้นจะหลอกเรา จะทิ้งเราไป แบบคนแรก ด้วยความที่เป็นคาสโนวา อีกใจก็ยังมีสันดานของคนทั่วไปที่เป็นคาสโนวาอยู่ ก็คือยังคุยเรื่อยๆ มีหนุ่มๆเข้ามาตลอด แต่อีกใจก็อยากลองคบเขาคนนี้จริงๆจังๆสักที รู้สึกถูกชะตายังไงไม่รู้ บอกไม่ถูก จนคุยกับเขาคนนี้ต่อมาอีก 3 เดือน เขาก็ได้ขอเราเป็นแฟน ณตอนนั้นคือ อึ้ง ดีใจ เขิน อะไรไม่รู้แหล่ะหลายๆอย่าง คงเป็นเพราะไม่ได้จริงจังกับใครนานแล้วมั้ง แล้วเราก็ตอบเขาไปว่า ยังไม่พร้อม แต่ที่จริงนั้น เป็นคำอ้างทั้งเพล กลัว กลัวเขาจะทิ้งไป กลัวถ้าเขารู้ว่าเราเป็นแบบนี้แล้วเขาจะรับไม่ได้ กลัวทุกอย่าง เพราะสถานภาพเราตอนนี้ ก็ไม่ได้ดี หรือเท่อะไรเลย ได้ชื่อเรียกว่าคาสโนวา มันคงไม่ดีเลยล่ะถ้าเขารู้เข้า หลังจากนั้น ก็คุยกันมาเรื่อยๆ เราก็บอกเลิกผู้ชายที่คุยด้วย ทีล่ะคน สองคน บอกจนหมดทุกคน ทีนี้เราก็พร้อมจะคบกับเขา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็พิสูจน์ให้เราดูว่า เขาก็ไม่ได้มีใครนอกจากเรา เพียงรอเวลา ให้เขามาขอเราเป็นแฟนอีกครั้ง..
..แล้วในที่สุด เราก็ได้ตกลงเป็นแฟนกัน คือทุกอย่างมันลงตัว มันดีทุกอย่าง ดีซะจนเราคิดว่า ชาตินี้คงไม่มีใครแทนที่ผู้ชายคนนี้ได้ แล้วสิ่งที่ทุกคนไม่อยากให้มันมาถึง สุดท้ายเราก็ต้องเจอ เขาเริ่มเปลี่ยนไป ติดเพื่อน ติดเกมส์มากขึ้น ห้ามก็ไม่ฟังแบบเมื่อก่อน ถ้าถามว่ากินเหล้า ติดเพื่อน ติดเกมส์ นั้น เราไม่ซีเรียสอะไรหรอก(มั้ง) แต่ก็แค่อยากให้มีเวลาให้เราแบบเมื่อก่อนบ้าง คุยกันบ้าง แทบจะไม่ได้คุยกัน มาหากันน้อยลง..
..ณ ตอนที่เขาเปลี่ยนไป คบกันได้ 6 เดือน แต่ตอนนี้ คบกันได้จะ 2 ปีแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะทนทรมานตัวเองไปทำไหม ทั้งๆที่เขาไม่แคร์ ไม่สนใจ ไม่อะไรกับเราเลย เรารู้สึกเหมือนเราไม่มีค่า บางครั้งเราถึงกับสมัครการีน่า เพื่อที่จะได้รู้ว่าเขาเล่นเกมส์กับเพื่อนจริงหรือป่าว ? หรือคุยกับคนอื่น แต่ผลสุดท้าย เขาก็ไม่ได้มีใคร เป็นเราเอง คิดมากไปเอง แล้วก็อยู่มาจนทุกวันนี้ อยู่แบบไม่เคยได้คุยอะไรกัน อยู่แบบไม่เคยได้ไปไหนด้วยกัน อยู่แบบไม่เคยเจอกัน ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงของคนที่ขึ้นชื่อว่า " แฟน " ฟังแล้วมันเศร้าเน้อะ บางครั้งเราคิดจะเดินออกมาจากชีวิตของเขา หลายครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้สักที จากที่เคยเข้มแข็ง มันกลับไม่ใช่เลย เราลองเปิดใจรับคนอื่นเข้ามา แต่มันก๊ไม่มีอะไรดีขึ้น มีแต่จะทำให้รำคาญ เบื่อ ไอร่คนที่เข้ามาคุยด้วย บางครั้งหงุดหงิดใส่ด้วยซ้ำ ก็ไม่รู้ว่าทำไหม ? ทำไหมถึงไม่ไปสักที ? ทำไหมถึงสนใจ แคร์ เขามากได้ขนาดนี้
##ต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยน่ะ ถ้ากระทู้นี้มันยาวไป ยังไงเราก็ฝากให้ความคิดเห็น ให้คำปรึกษาเราหน่อยน่ะ้
ควรจะอยู่ต่อ หรือ ปล่อย..
เคยไหม ? อยากตัดคนบางคนออกจากชีวิต แต่ทำไม่ได้ หรือเพราะเราไม่ยอมตัดเขาออกไป แบบจริงๆจังๆสักที :'(
..เมื่อหลายปีก่อน เราไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย ไม่เคยสัมผัสกับความรัก ไม่เคยรู้จักหน้าตามันเป็นยังไง จนวันหนึ่ง มีผู้ชายคนนึ่งเข้ามาในชีวิต เข้ามาทำให้ชีวิตที่มีแต่หนังสือ ที่มีแต่คนในครอบครัว มันไม่น่าเบื่ออีกต่อไป คบกันได้ 3 ปีกว่าๆ เราก็ย้ายที่เรียน หลังจากนั้น เราก็ติดต่อกันน้อยลง แต่เราก็ไม่เคยคิดที่จะมีใคร (ก็เน้อะ คนไม่เคยมีความรัก พอมีใครเข้ามา ก็ทุ่มใจให้เขาคนนี้หมดทุกอย่าง) จนวันนึ่ง เจอเพื่อนเก่าที่อยู่รร.เก่าก่อนจะย้ายมา แล้วก็ได้ทักได้คุยกันพอเป็นพิธี คุยไปคุยมา สายเข้า(ของเพื่อนน่ะ) แล้วก็ได้รู้ว่า เพื่อนเราคนนี้คบกับแฟนเรา แล้วแฟนเราก็ไม่บอกเลิก ไม่บอกอะไรเราเลยซักอย่าง ตอนนั้นคือ งง กูทำผิดอะไร ทำไหมถึงไม่บอกกู จะคบใครก็ให้เลิกกับกูก่อนไม่ได้หรอว่ะ คือทุกอย่างมันดูแบบ อึนๆ ทำอะไรไม่ถูก หลังจากนั้นมาสักปีหนึ่ง ก็ไม่มีใครอีกเลย ก็ไม่คิดจะมีใครจริงๆจังๆสักที จนเวลาผ่านไปอีก 2 ปี เพื่อนๆหรือใครที่รู้จัก ถ้าเอ่ยชื่อเรา แต่ล่ะคนจะพูดๆกันเลยว่า เนี่ย..คาสโนวาตัวแม่ (แต่ก็เน้อะ อย่างว่า มันเจ็บนี่น่าาา ไม่รู้ทำยังไงให้ลืม แต่ถ้าเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มก็จะรู้ว่าเราทำไปเพราะอะไร)
..จนวันนึ่ง เรานั่งเล่นเฟสบุ๊ค ไลน์ พวกโลกโซเชียลต่างๆตามปกติ มีผู้ชายคนหนึ่งเข้าไลค์รูป ไลค์สเตตัส เยอะมาก ไลค์เสร็จก็มาแอดเราเป็นเพื่อน คุยไปคุยมา อยากเจอตัวจริง ก็นัดเจอ นัดคุย จนแลกเบอร์กัน เวลาผ่านไป 3-4 เดือน เราก็รู้สึกจริงจัง อยากเลิกคุยกับทุกคนที่เคยคุยด้วยกัน แต่ก็รู้สึกหวั่นๆ กลัวว่าเขานั้นจะหลอกเรา จะทิ้งเราไป แบบคนแรก ด้วยความที่เป็นคาสโนวา อีกใจก็ยังมีสันดานของคนทั่วไปที่เป็นคาสโนวาอยู่ ก็คือยังคุยเรื่อยๆ มีหนุ่มๆเข้ามาตลอด แต่อีกใจก็อยากลองคบเขาคนนี้จริงๆจังๆสักที รู้สึกถูกชะตายังไงไม่รู้ บอกไม่ถูก จนคุยกับเขาคนนี้ต่อมาอีก 3 เดือน เขาก็ได้ขอเราเป็นแฟน ณตอนนั้นคือ อึ้ง ดีใจ เขิน อะไรไม่รู้แหล่ะหลายๆอย่าง คงเป็นเพราะไม่ได้จริงจังกับใครนานแล้วมั้ง แล้วเราก็ตอบเขาไปว่า ยังไม่พร้อม แต่ที่จริงนั้น เป็นคำอ้างทั้งเพล กลัว กลัวเขาจะทิ้งไป กลัวถ้าเขารู้ว่าเราเป็นแบบนี้แล้วเขาจะรับไม่ได้ กลัวทุกอย่าง เพราะสถานภาพเราตอนนี้ ก็ไม่ได้ดี หรือเท่อะไรเลย ได้ชื่อเรียกว่าคาสโนวา มันคงไม่ดีเลยล่ะถ้าเขารู้เข้า หลังจากนั้น ก็คุยกันมาเรื่อยๆ เราก็บอกเลิกผู้ชายที่คุยด้วย ทีล่ะคน สองคน บอกจนหมดทุกคน ทีนี้เราก็พร้อมจะคบกับเขา เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาก็พิสูจน์ให้เราดูว่า เขาก็ไม่ได้มีใครนอกจากเรา เพียงรอเวลา ให้เขามาขอเราเป็นแฟนอีกครั้ง..
..แล้วในที่สุด เราก็ได้ตกลงเป็นแฟนกัน คือทุกอย่างมันลงตัว มันดีทุกอย่าง ดีซะจนเราคิดว่า ชาตินี้คงไม่มีใครแทนที่ผู้ชายคนนี้ได้ แล้วสิ่งที่ทุกคนไม่อยากให้มันมาถึง สุดท้ายเราก็ต้องเจอ เขาเริ่มเปลี่ยนไป ติดเพื่อน ติดเกมส์มากขึ้น ห้ามก็ไม่ฟังแบบเมื่อก่อน ถ้าถามว่ากินเหล้า ติดเพื่อน ติดเกมส์ นั้น เราไม่ซีเรียสอะไรหรอก(มั้ง) แต่ก็แค่อยากให้มีเวลาให้เราแบบเมื่อก่อนบ้าง คุยกันบ้าง แทบจะไม่ได้คุยกัน มาหากันน้อยลง..
..ณ ตอนที่เขาเปลี่ยนไป คบกันได้ 6 เดือน แต่ตอนนี้ คบกันได้จะ 2 ปีแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะทนทรมานตัวเองไปทำไหม ทั้งๆที่เขาไม่แคร์ ไม่สนใจ ไม่อะไรกับเราเลย เรารู้สึกเหมือนเราไม่มีค่า บางครั้งเราถึงกับสมัครการีน่า เพื่อที่จะได้รู้ว่าเขาเล่นเกมส์กับเพื่อนจริงหรือป่าว ? หรือคุยกับคนอื่น แต่ผลสุดท้าย เขาก็ไม่ได้มีใคร เป็นเราเอง คิดมากไปเอง แล้วก็อยู่มาจนทุกวันนี้ อยู่แบบไม่เคยได้คุยอะไรกัน อยู่แบบไม่เคยได้ไปไหนด้วยกัน อยู่แบบไม่เคยเจอกัน ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงของคนที่ขึ้นชื่อว่า " แฟน " ฟังแล้วมันเศร้าเน้อะ บางครั้งเราคิดจะเดินออกมาจากชีวิตของเขา หลายครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้สักที จากที่เคยเข้มแข็ง มันกลับไม่ใช่เลย เราลองเปิดใจรับคนอื่นเข้ามา แต่มันก๊ไม่มีอะไรดีขึ้น มีแต่จะทำให้รำคาญ เบื่อ ไอร่คนที่เข้ามาคุยด้วย บางครั้งหงุดหงิดใส่ด้วยซ้ำ ก็ไม่รู้ว่าทำไหม ? ทำไหมถึงไม่ไปสักที ? ทำไหมถึงสนใจ แคร์ เขามากได้ขนาดนี้
##ต้องขอโทษเพื่อนๆด้วยน่ะ ถ้ากระทู้นี้มันยาวไป ยังไงเราก็ฝากให้ความคิดเห็น ให้คำปรึกษาเราหน่อยน่ะ้