เท่าที่ผมทราบมาคือ การรักษาศีลข้อ 4 นอกจากไม่พูดโกหกแล้ว ยังต้องไม่พูดหยาบคาย ไม่พูดส่อเสียด และไม่พูด "เพ้อเจ้อ" ด้วย

ทีนี้เรื่องของการพูด "เพ้อเจ้อ" มันหมายถึง การพูดที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใช่รึเปล่าครับ

แล้วอย่างนี้เราจะรู้ได้อย่างไรครับว่าสิ่งที่เราพูดมัน ก่อประโยชน์รึเปล่า ?
แล้วการปรับทุกข์ ระบายเรื่องที่อึดอัดให้เพื่อนสนิทฟังถือว่าเป็นการพูด "เพ้อเจ้อ" รึเปล่าครับ ?

ขอบคุณมากครับ ^_^