สวัสดีครับเพื่อนๆ กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของผมเลยครับ ยังเป็นน้องใหม่นะคับ ^.^
ผมเลยอยากจะเล่าวีรกรรมเกี่ยวกับความรักของผมนะครับ
ตอนนี้ผมกำลังศึกษาอยู่ ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคเหนือครับ
ผมเรียนสายวิทย์สุขภาพครับ สาขาที่เรียนเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ซะส่วนใหญ่
เรื่องราวความรักของผมเกิดขึ้น ตอนที่ได้เรียนวิชามอ ครับ ผมเชื่อเลยว่าหลายๆคนอาจจะเจอรักแรก หรือรักครั้งใหม่ ก็วิชามอเนี่ยละครับ (วิชาแรกของผม เกี่ยวกับการค้นคว้าครับ) ปี 1 ทุกทุกคนก็อาจเป็นเหมือนกัน เจอเพื่อนใหม่ เจอสิ่งใหม่ ซึ่งผมนั้นนั่งกับเพื่อนในสาขาอะครับ (รู้จักกันใหม่ๆก็ยังเกร็งๆ) ทีนี้ผมก็เป็นพวกหลังเซนชื่อเสร็จแล้วก็นอนหลับสบายเลย (เพราะอาจารย์ที่คุมกลุ่มผมเขาไม่สนใจเลยหลับได้) แต่ก็หลับไปได้สักพักก็ตกใจกับเสียงอาจารย์ขณะสอน แล้วเหมือนบังเอิญนะครับ คนข้างหน้าผมเขาหันมาพอดีครับ เราก็ยิ้มให้กัน (นิสัยเสียของผมคือ ชอบยิ้มให้คนไปทั่วเลย แฮะๆ) ตอนนั้นก็ไม่ได้อะไรนะครับ แต่ด้วยคำว่า "ตรงสเปก" ผมเลยครับ ผมเลยเริ่มสนใจเธอมาตั้งแต่คาบนั้นเป็นต้นมา (สเปกของผม ผมชอบผู้หญิงเหมือนอิมเมจอะคับ)
ความตั้งใจเรียน ก็เกิดขึ้นจากการแอบชอบได้เช่นกันนะครับ ผมจำได้เลยว่าเหมือนผมกับเธอคนนั้นผลักกันงีบ ถ้าคาบไหนผมเรียนเธอก็งีบ สลับกันไป จนบางครั้งเธอก็แซวผมนะครับว่า "หลับอีกแล้วนะ" ผมก็หน้านิ่งๆแล้วก็หัวเราะไป แต่ในใจมันไม่ใช่แล้วละ แฮะๆๆๆ หลังจากคุยกันไปๆมาๆ ผมก็เกิดว่าต้องขอเบอร์โทรสับหน่อยแล้วละ แต่ด้วยตัวเองไม่กล้า เลยขอ line ไปก่อน แล้วก็ตอบกันไปไม่กี่คำ (บอกว่า บางครั้งเราหลับ ถ้าสงสัยอะไรเดี่ยว line ถาม) จนเรียนจบ ผมกับเธอก็ห่างกันเลยครับ แต่ก่อนจากกันผมก็ขอเฟสบุ๊กเธอไว้นะครับ แต่ก็ยังไม่รับแอดผม
จนถึงเทอม 2 ช่วงที่ผมลืมเทอคนนี้ไปแล้ว (ลืมจริงๆ)
ผมกำลังนั่งเรียนสถิติอยู่ ก็มีข้อความในเฟสเด้งมาบอกว่า เธอรับแอดแล้ว
ตอนแรกผมก็นึกว่าใคร พอดูรูปแล้วเราแบบยิ้มแบบมีความสุขแถมดีใจจนเพื่อนร่วมคลาสตกใจเลย แฮะๆๆๆ คนดีใจนิคับ ^^ แต่เราก็ไม่ค่อยได้เจอกันจนมาเจอกันมากขึ้นตอน ปี 2 ครับ
(เดี่ยวกลับมาเล่าต่อนะครับ)
update 24.3.2558
กลับมาต่อกันนะครับ ช่วงปี 2 พอดีมีโอกาสได้เรียนวิชาเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ครับ (ผมก็อยากจะมาประชาสัมพันธ์ให้กับชาวพันธ์พิทย์บริจาคร่างกายเพื่อให้นักศึกษาในสายวิทย์สุขภาพได้ศึกษานะครับ ได้บุญด้วย ลองอ่านตามกระทู้นี้นะครับ
http://pantip.com/topic/31346363 ขอบคุณคุณ สมาชิกหมายเลข 1068472 สำหรับข้อมูล) คือก่อนเปิดเทอม ทางคณะที่เปิดสอนรายวิชานี้ จะมีงานทำบุญอาจารย์ใหญ่ครับ ซึ่งก็จะมีประชุมงานเป็นครั้งๆ และที่สำคัญได้เจอเธอคนนั้น ก็รู้สึกดีนะครับบางครั้งที่ได้เจอกัน คำพูดที่ทักทาย ผมก็เป็นคนเฟรนลี่นะ ก็ทักทายกันแล้วเธอก็จะส่งยิ้มมา ผมก็เป็นคนเขิลอายอะคับ ก็รีบหนีไป (แต่อ้างว่าเพื่อนเรียน แฮะๆ)
นิสัยส่วนตัวของผมอีกอย่างคือ ผมชอบมองเธอไกลๆ แบบไม่อยากเข้าไปใกล้อะครับ (แค่ใกล้ก็เขิลแล้วละ 555)
พอเปิดเทอม ผมก็รู้สึกดีบางครั้งนะครับ ที่ต้องเรียนกับเธอในวิชานี้ แต่ก็หาเธอยากเหมือนกันอะครับ เพราะใส่ผ้าปิดจมูกกันเกือบทุกคนเลย จำไม่ได้จริงๆ 555 ถามว่ารู้สึกแบบไหนหรอครับเวลาเจอเธอตอน ขณะนั้น บอกเลยครับว่าวิเศษจริงๆ เธอเหมือนว่าเป็นแรงบัลดาลใจให้ผมตั้งใจเรียนเลยนะ 555+ แค่คำว่า "สู้ๆนะ" มันต่างจากที่เพื่อนบอกเราเป็นร้อยเท่าพันเท่าเลยแหละ แฮะๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทว่า เรากับเธอจบคลาสต่างกัน เราก็ห่างกันอีกครั้ง จนไปเจอเธอตอนงานพระราชทานเพลิงอาจารย์ใหญ่ ซึ่งเหมือนกับเข้าวงเวียนเดิมครับว่า เจอกันอีกแล้ว :3
(ช่วงนี้อาจมาแนวสั้นๆ แต่ยังงัยก็จะพยายามมาอัพเดทนะครับ เพราะว่าตนเองเรียนหนักมากช่วงนี้)
3 ปีที่ยังแอบชอบเธออยู่ กับความปอดรั่วของเจ้าของกระทู้เองครับ
ผมเลยอยากจะเล่าวีรกรรมเกี่ยวกับความรักของผมนะครับ
ตอนนี้ผมกำลังศึกษาอยู่ ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในภาคเหนือครับ
ผมเรียนสายวิทย์สุขภาพครับ สาขาที่เรียนเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ซะส่วนใหญ่
เรื่องราวความรักของผมเกิดขึ้น ตอนที่ได้เรียนวิชามอ ครับ ผมเชื่อเลยว่าหลายๆคนอาจจะเจอรักแรก หรือรักครั้งใหม่ ก็วิชามอเนี่ยละครับ (วิชาแรกของผม เกี่ยวกับการค้นคว้าครับ) ปี 1 ทุกทุกคนก็อาจเป็นเหมือนกัน เจอเพื่อนใหม่ เจอสิ่งใหม่ ซึ่งผมนั้นนั่งกับเพื่อนในสาขาอะครับ (รู้จักกันใหม่ๆก็ยังเกร็งๆ) ทีนี้ผมก็เป็นพวกหลังเซนชื่อเสร็จแล้วก็นอนหลับสบายเลย (เพราะอาจารย์ที่คุมกลุ่มผมเขาไม่สนใจเลยหลับได้) แต่ก็หลับไปได้สักพักก็ตกใจกับเสียงอาจารย์ขณะสอน แล้วเหมือนบังเอิญนะครับ คนข้างหน้าผมเขาหันมาพอดีครับ เราก็ยิ้มให้กัน (นิสัยเสียของผมคือ ชอบยิ้มให้คนไปทั่วเลย แฮะๆ) ตอนนั้นก็ไม่ได้อะไรนะครับ แต่ด้วยคำว่า "ตรงสเปก" ผมเลยครับ ผมเลยเริ่มสนใจเธอมาตั้งแต่คาบนั้นเป็นต้นมา (สเปกของผม ผมชอบผู้หญิงเหมือนอิมเมจอะคับ)
ความตั้งใจเรียน ก็เกิดขึ้นจากการแอบชอบได้เช่นกันนะครับ ผมจำได้เลยว่าเหมือนผมกับเธอคนนั้นผลักกันงีบ ถ้าคาบไหนผมเรียนเธอก็งีบ สลับกันไป จนบางครั้งเธอก็แซวผมนะครับว่า "หลับอีกแล้วนะ" ผมก็หน้านิ่งๆแล้วก็หัวเราะไป แต่ในใจมันไม่ใช่แล้วละ แฮะๆๆๆ หลังจากคุยกันไปๆมาๆ ผมก็เกิดว่าต้องขอเบอร์โทรสับหน่อยแล้วละ แต่ด้วยตัวเองไม่กล้า เลยขอ line ไปก่อน แล้วก็ตอบกันไปไม่กี่คำ (บอกว่า บางครั้งเราหลับ ถ้าสงสัยอะไรเดี่ยว line ถาม) จนเรียนจบ ผมกับเธอก็ห่างกันเลยครับ แต่ก่อนจากกันผมก็ขอเฟสบุ๊กเธอไว้นะครับ แต่ก็ยังไม่รับแอดผม
จนถึงเทอม 2 ช่วงที่ผมลืมเทอคนนี้ไปแล้ว (ลืมจริงๆ)
ผมกำลังนั่งเรียนสถิติอยู่ ก็มีข้อความในเฟสเด้งมาบอกว่า เธอรับแอดแล้ว
ตอนแรกผมก็นึกว่าใคร พอดูรูปแล้วเราแบบยิ้มแบบมีความสุขแถมดีใจจนเพื่อนร่วมคลาสตกใจเลย แฮะๆๆๆ คนดีใจนิคับ ^^ แต่เราก็ไม่ค่อยได้เจอกันจนมาเจอกันมากขึ้นตอน ปี 2 ครับ
(เดี่ยวกลับมาเล่าต่อนะครับ)
update 24.3.2558
กลับมาต่อกันนะครับ ช่วงปี 2 พอดีมีโอกาสได้เรียนวิชาเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์มนุษย์ครับ (ผมก็อยากจะมาประชาสัมพันธ์ให้กับชาวพันธ์พิทย์บริจาคร่างกายเพื่อให้นักศึกษาในสายวิทย์สุขภาพได้ศึกษานะครับ ได้บุญด้วย ลองอ่านตามกระทู้นี้นะครับ http://pantip.com/topic/31346363 ขอบคุณคุณ สมาชิกหมายเลข 1068472 สำหรับข้อมูล) คือก่อนเปิดเทอม ทางคณะที่เปิดสอนรายวิชานี้ จะมีงานทำบุญอาจารย์ใหญ่ครับ ซึ่งก็จะมีประชุมงานเป็นครั้งๆ และที่สำคัญได้เจอเธอคนนั้น ก็รู้สึกดีนะครับบางครั้งที่ได้เจอกัน คำพูดที่ทักทาย ผมก็เป็นคนเฟรนลี่นะ ก็ทักทายกันแล้วเธอก็จะส่งยิ้มมา ผมก็เป็นคนเขิลอายอะคับ ก็รีบหนีไป (แต่อ้างว่าเพื่อนเรียน แฮะๆ)
นิสัยส่วนตัวของผมอีกอย่างคือ ผมชอบมองเธอไกลๆ แบบไม่อยากเข้าไปใกล้อะครับ (แค่ใกล้ก็เขิลแล้วละ 555)
พอเปิดเทอม ผมก็รู้สึกดีบางครั้งนะครับ ที่ต้องเรียนกับเธอในวิชานี้ แต่ก็หาเธอยากเหมือนกันอะครับ เพราะใส่ผ้าปิดจมูกกันเกือบทุกคนเลย จำไม่ได้จริงๆ 555 ถามว่ารู้สึกแบบไหนหรอครับเวลาเจอเธอตอน ขณะนั้น บอกเลยครับว่าวิเศษจริงๆ เธอเหมือนว่าเป็นแรงบัลดาลใจให้ผมตั้งใจเรียนเลยนะ 555+ แค่คำว่า "สู้ๆนะ" มันต่างจากที่เพื่อนบอกเราเป็นร้อยเท่าพันเท่าเลยแหละ แฮะๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทว่า เรากับเธอจบคลาสต่างกัน เราก็ห่างกันอีกครั้ง จนไปเจอเธอตอนงานพระราชทานเพลิงอาจารย์ใหญ่ ซึ่งเหมือนกับเข้าวงเวียนเดิมครับว่า เจอกันอีกแล้ว :3
(ช่วงนี้อาจมาแนวสั้นๆ แต่ยังงัยก็จะพยายามมาอัพเดทนะครับ เพราะว่าตนเองเรียนหนักมากช่วงนี้)