เมื่อเช้าพึ่งอ่านกระทู้แนะนำ
"เหมือนสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางหัว บริษัทบอกไม่ต้องมาทำงานแล้ว T-T "
ไม่นานช่วงเย็นก็เจอกับตัวเองกับรู้สึกไม่เหมือนสายฟ้าฟาดแหะ
แต่รู้สึกเหมือนถูกต่อยที่ขมับแล้วก็มึน ๆ งง ๆ และก็ปวดหัวมาก
ขอเล่ายาวหน่อยแล้วกันครับ เป็นอุทาหรณ์ สำหรับมนุษย์เงินเดือนที่คิดว่ามั่นคงแล้ว
ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนประเภทแค่ไหนแค่นั้น งานสั่งมาผมก็ทำ ทำไม่ได้เดี๋ยวผมไปหาวิธีทำเอง
ไม่ไหวจริง ๆ จะตะโกนบอก 555 แต่ผมก็เป็นพวกไม่เคยคิดจะพัฒนาตัวเอง
อายุ 34 เงินเดือนก็เลยแค่ 18000 ก่อนจะมาทำงานที่นี่ก็ทำกับเพื่อนมาก่อนครับ
แต่ก็โดนไม่จ่ายเงินเดือนไป 2 เดือน แล้วก็เงียบหายไป ผมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะจ้างกันในรูปแบบเพื่อน
หลังจากนั้นก็หางานใหม่ครับ หาไปเรื่อย ก็ไม่มีที่ไหนเรียกสัมภาษณ์เลย
ด้วยอายุ ตำแหน่งหน้าที่ก็ออกแนวมนุษย์เบ็ดเตล็ด ไม่เก่งอะไรสักด้าน
ก็สมัครไปเรื่อย ๆ ก็เจอบริษัทนี้เขาเขียนรับงานมาแบบอังกฤษล้วน
ผมอ่านก็งง ๆ ว่าบริษัททำอะไร แล้วเราจะไปทำอะไร
ปรกติเจออังกฤษล้วนผมก็เผ่นแล้ว ไม่สมัครหรอก
สมัครไปก็พูดภาษาอังกฤษกับเข้าไปรู้เรื่อง ภาษาไทยบางทียังมึน
แต่ด้วยอะไรดลใจไม่รู้ หรือจนตรอกก็สมัครไปมั่ว ๆ
เขาก็สัมภาษณ์ และเขาก็รับเฉยเลย
ตั้งแต่เริ่มทำงานมาจนจะออกแล้วเนี่ยก็ประมาณ 4 เดือน
ที่เห็นคือ เกือบทุกคนพูดภาษาอังกฤษ สื่อสารกับนายฝรั่งกันแบบสบาย ๆ
มีผมที่ตัวลีบเสมอเวลานายเดินผ่านมา แต่ด้วยตำแหน่งก็ไม่ต้องใช้หรอกภาษาอังกฤษ
เดี๋ยวหัวหน้าผมก็แปลมาให้ เห็นไหมครับแทนที่จะหาทางพัฒนาตนเองแต่ก็ไม่ทำรู้ทั้งรู้
ผมคิดเสมอว่า ผมขอแค่เป็นมนุษย์เงินเดือน อยู่กับบริษัทนี้เนี่ยแหละอยู่ไปเรื่อย ๆ จนเกษียร
บริษัทก็ดูออกจะมั่นคงมีพนักงานเกือบ 100 และเป็นบริษัทในเครือการขนส่งใหญ่ของคนกรุงเทพ
ประมาณเดือนที่แล้วก็ได้ทราบข่าวถึงนโยบายใหม่มา ซึ่งก็รู้ทั้งรู้ว่ามันจะกระเทือนงานตัวเอง
มันจะทำให้งานในมือผมหายหมด แต่ก็คิดเสมอบริษัทมั่นคง เดี๋ยวเขาก็โยกเราไปทำอย่างอื่นนั้นแหละ
จนมาในวันนี้ก็ได้รับคำเท่ ๆ มาว่า "ปรับโครงสร้างองค์กร" + เงินชดเชย 1 เดือน
ปัญหาของผมคือ ผมจะไปหางานอะไรทำ อายุก็ 34 งานที่ทำก็มีแต่งานธุรการ เอกสาร ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้
ตอนนี้นั่งมึนอยู่ครับ เงินเก็บก็เหลือน้อยจากด้วยตกงานคราวที่แล้วและปัญหาสุขภาพที่ใช้ประกันสังคมไม่ได้
เลยอยากจะบอกมนุษย์เงินเดือนที่เป็นแบบผม ที่ไม่มีความสามารถเด่นที่จะไปสมัครงาน ไม่คิดจะพัฒนาตัวเอง
และคิดว่าบริษัทมั่นคงสุด ๆ ก็ทำงานซ้ำ ๆ เดิม ๆ ไปจนเกษียร ว่า "อย่าประมาท"
แค่นี้แหละครับ จะพยายามเขียนให้มันน่าอ่าน แต่อารมณ์ตอนนี้ก็เขียนออกมาได้แค่นี้แหละครับ
ขอให้ผมโชคดี
อย่าประมาทกับชีวิตมนุษย์เงินเดือน T^T
"เหมือนสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางหัว บริษัทบอกไม่ต้องมาทำงานแล้ว T-T "
ไม่นานช่วงเย็นก็เจอกับตัวเองกับรู้สึกไม่เหมือนสายฟ้าฟาดแหะ
แต่รู้สึกเหมือนถูกต่อยที่ขมับแล้วก็มึน ๆ งง ๆ และก็ปวดหัวมาก
ขอเล่ายาวหน่อยแล้วกันครับ เป็นอุทาหรณ์ สำหรับมนุษย์เงินเดือนที่คิดว่ามั่นคงแล้ว
ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนประเภทแค่ไหนแค่นั้น งานสั่งมาผมก็ทำ ทำไม่ได้เดี๋ยวผมไปหาวิธีทำเอง
ไม่ไหวจริง ๆ จะตะโกนบอก 555 แต่ผมก็เป็นพวกไม่เคยคิดจะพัฒนาตัวเอง
อายุ 34 เงินเดือนก็เลยแค่ 18000 ก่อนจะมาทำงานที่นี่ก็ทำกับเพื่อนมาก่อนครับ
แต่ก็โดนไม่จ่ายเงินเดือนไป 2 เดือน แล้วก็เงียบหายไป ผมก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะจ้างกันในรูปแบบเพื่อน
หลังจากนั้นก็หางานใหม่ครับ หาไปเรื่อย ก็ไม่มีที่ไหนเรียกสัมภาษณ์เลย
ด้วยอายุ ตำแหน่งหน้าที่ก็ออกแนวมนุษย์เบ็ดเตล็ด ไม่เก่งอะไรสักด้าน
ก็สมัครไปเรื่อย ๆ ก็เจอบริษัทนี้เขาเขียนรับงานมาแบบอังกฤษล้วน
ผมอ่านก็งง ๆ ว่าบริษัททำอะไร แล้วเราจะไปทำอะไร
ปรกติเจออังกฤษล้วนผมก็เผ่นแล้ว ไม่สมัครหรอก
สมัครไปก็พูดภาษาอังกฤษกับเข้าไปรู้เรื่อง ภาษาไทยบางทียังมึน
แต่ด้วยอะไรดลใจไม่รู้ หรือจนตรอกก็สมัครไปมั่ว ๆ
เขาก็สัมภาษณ์ และเขาก็รับเฉยเลย
ตั้งแต่เริ่มทำงานมาจนจะออกแล้วเนี่ยก็ประมาณ 4 เดือน
ที่เห็นคือ เกือบทุกคนพูดภาษาอังกฤษ สื่อสารกับนายฝรั่งกันแบบสบาย ๆ
มีผมที่ตัวลีบเสมอเวลานายเดินผ่านมา แต่ด้วยตำแหน่งก็ไม่ต้องใช้หรอกภาษาอังกฤษ
เดี๋ยวหัวหน้าผมก็แปลมาให้ เห็นไหมครับแทนที่จะหาทางพัฒนาตนเองแต่ก็ไม่ทำรู้ทั้งรู้
ผมคิดเสมอว่า ผมขอแค่เป็นมนุษย์เงินเดือน อยู่กับบริษัทนี้เนี่ยแหละอยู่ไปเรื่อย ๆ จนเกษียร
บริษัทก็ดูออกจะมั่นคงมีพนักงานเกือบ 100 และเป็นบริษัทในเครือการขนส่งใหญ่ของคนกรุงเทพ
ประมาณเดือนที่แล้วก็ได้ทราบข่าวถึงนโยบายใหม่มา ซึ่งก็รู้ทั้งรู้ว่ามันจะกระเทือนงานตัวเอง
มันจะทำให้งานในมือผมหายหมด แต่ก็คิดเสมอบริษัทมั่นคง เดี๋ยวเขาก็โยกเราไปทำอย่างอื่นนั้นแหละ
จนมาในวันนี้ก็ได้รับคำเท่ ๆ มาว่า "ปรับโครงสร้างองค์กร" + เงินชดเชย 1 เดือน
ปัญหาของผมคือ ผมจะไปหางานอะไรทำ อายุก็ 34 งานที่ทำก็มีแต่งานธุรการ เอกสาร ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้
ตอนนี้นั่งมึนอยู่ครับ เงินเก็บก็เหลือน้อยจากด้วยตกงานคราวที่แล้วและปัญหาสุขภาพที่ใช้ประกันสังคมไม่ได้
เลยอยากจะบอกมนุษย์เงินเดือนที่เป็นแบบผม ที่ไม่มีความสามารถเด่นที่จะไปสมัครงาน ไม่คิดจะพัฒนาตัวเอง
และคิดว่าบริษัทมั่นคงสุด ๆ ก็ทำงานซ้ำ ๆ เดิม ๆ ไปจนเกษียร ว่า "อย่าประมาท"
แค่นี้แหละครับ จะพยายามเขียนให้มันน่าอ่าน แต่อารมณ์ตอนนี้ก็เขียนออกมาได้แค่นี้แหละครับ
ขอให้ผมโชคดี