คือคุยกับผู้ชายคนหนึ่งมาปีกว่าแล้ว แต่คนที่รู้จักกับผู้ชายคนนี้ว่าเค้าเป็นเกย์ แต่ความรู้สึกเวลาที่เราได้อยู่กับเค้า เวลาไปไหนมาไหนกับเค้า เราคิดว่าเค้าก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง เรารักเค้ามาก ทำทุกอย่างให้เค้า มีวันหนึ่งเราเขียนไดอารี่เกี่ยวกับเคัา เขียนความทรงจำทุกอย่างลงในนั้น พอถึงวันที่เราคิดว่าเราจะตัดใจจากเค้าจิงๆ เราเลยเอาไดอารี่เล่มนั้นไปให้เค้า แล้วพอให้ไดอารี่เสร็จเราก็คิดว่าเราจะตัดใจจากเค้าไปเลย แต่พอหลังให้ไดอารี่ไป เค้าก็เฉยชากับเราเหมือนเดิม ทั้งทีแต่ก่อนเรากับเค้าสนิทกันมากคุยกันทุกวัน เหมือนเค้าเหงาเค้าก็ทักมา พอหายเหงาก็ไป เราก็ใจอ่อนทุกครั้งที่เค้าทักมา เราก็คุยกับเค้าดีเหมือนเดิม ถึงวันเกิดเค้าเราก็เก็บเงินซื้อของให้เค้า ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะทุ่มเทขนาดนี้ไปทำไม เหมือนของตายที่เค้าจะมาก็มาจะไปก็ไป ลืมไม่ได้สักที
ทำยังไงกับรักที่ไม่รู้จะรอหรือจะลืม