พวกที่ชอบหาเรื่องอะไรมาชวนทะเลาะตลอดเวลานี่เขาเป็นโรคจิตรึเปล่าครับ

อาจจะยาวนิดนึงนะคะ แต่ขอบคุณล่วงหน้าค่ะถ้าอ่านจบ เรากับแฟนคบกันมากำลังจะเข้าปีที่ 3 แล้วค่ะ เรากับแฟนห่างกันพอสมควรเลยค่ะ เขาทำงานแล้ว แต่เราเรียนอยู่ค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ เวลาที่เราพิมพ์อะไรไปก็แล้ว

หนัก 80 สูง 170 อายุ 20 มีกรรมพันธ์คิดมากจากฝ่ายแม่ ไม่มีอาการแพ้ยาใดๆ ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ชีวิตประจำวันผมอ่านหนังสือ กิน นอน เดินรอบๆบ้าง เรื่องอาหารผมไม่กินหมูครับและไม่กินอาหารใส่น้ำตาลหรือผงชูรส

จริงๆโรคนี้มันไม่มีจริงหรอกค่ะ แต่เราแต่งขึ้นมาเอง ด้วยความสงสัยว่าตัวเองน่าจะเป็นโรคจิตอะไรแบบนี้ เรามองบางคน แล้วรู้สึกว่าเขาดี เราดันอยากหาเรื่องทะเลาะกับเขาสะงั้น ระหว่างผ่อนคลายก็เผลอไปคิดว่าจะทำ

ปัจจุบันเราอายุ24 ปีค่ะ คือเราเริ่มรู้สึกว่าเราเป็นคนแบบนี้ตอนอายุ 13 ปีค่ะ ขาดพลังงานที่จะทำงาน กิจกรรม ทำความดี คือจิตสำนึกเรารู้นะคะ ว่าควรต้องขยันเรียน ทำงาน เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ไม่ควรที่จะขี้เกียจ

อยากรู้ว่าตอนนี้คนยังจดรายรับรายจ่ายกันอยู่มั้ย เราเริ่มจดรายรับรายจ่ายมาระยะนึง รู้สึกชีวิตมั่นคงและแฮปปี้ขึ้นมากจริงๆ เมื่อก่อนใช้เงินหมดทุกเดือน บางเดือนก็ไม่พอใช้ เสื้อผ้าเต็มตู้ รองเท้ากระเป๋าเต

คือผมคุยกับคนๆนึงมา 5-6 เดือนได้ แต่เคยไม่ได้เจอกันเลย ไม่ได้โทรกันเลย เพราะเขาไม่ชอบ ไม่อยาก พอชวนทีไร ก้จะบอกว่า ไม่เอา ขี้เกียจ ผมควรจะไปต่อดีมั้ย เพราะผมรู้สึกไม่ได้พัฒนาเลยครับ

ชื่อเรื่องน่าจะชื่อ นายมันโรคจิต (มั้ง) นายเอกชื่อยูกิอะไรสักอย่างผมขาว ชอบโดนทำร้ายงร่างกาย/หาเรื่องคนอื่นจนเจ็บตัว(เพราะความชอบ)เจ็บตัวแล้วเกิดอารมณ์ พระเอกผมสีออกส้มๆ จำชื่อไม่ได้ จำเนื้อหาบางส่วนไ

ค่ะ เราเป็นคนขี้อายตั้งแต่เด็กๆแล้วก็ค่อนข้างมีโลกส่วนตัวนิดนึงแต่ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นคนเก็บตัวอะไรขนาดนั้น เวลามีคนชวนออกไปไหนก็ไปตลอดเพราะชอบที่ที่มีคนครึกครื้น แต่..ช่วงหลังๆมาพอเริ่มโตขึ้นนิดหน่อยก็

อยากได้ยาคุมพรีม28เม็ดที่ปลอมเนียนๆครับ