จะเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?

ตั้งแต่ผมคบกับขี้ง้อมาผมรู้สึกว่าผมไม่อยากเจอใครแล้วไม่อยากเจอใครอีกและมาวันนึงเค้าก็ได้ไปคุยกับอีกคนนึงทั้งๆที่ผมก็รู้จัก ผมรักเค้ามากแล้วเราก็ได้มานั่งคุยกันเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นเราสองคนนั้นต่างช่วยกันแก้ไขปัญหามาตลอดและเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านผมก็เกิดอาการที่เข้าขั้น เองล้ะครับ
วันนั้นผมพึ่งเลิกซ้อมกีฬาเสร็จขี้ง้อมารับผมถึงที่ รร. หลังจากนั้นเราสองคนก็เดินออกมาและก็ได้มาเจอเพื่อนผมอยู่หน้ารร . ก็ยืนคุยกันอยู่นานโดยที่เพื่อนผมได้จับมือ ทำเป็นออดอ้อนแฟนผม ผมรู้สึกโกรธมากที่ทำไมแฟนผมไม่สบัดมือเพื่อนผมทิ้งไป หลังจากนั้นมีปากเสียงกัน ตอนคบกันมาไม่เคยด่าแม้แต่สักนิดวันนั้นผมหลุดปากพูดไปคำนึง" ..."หลังจากนั้นผมก็บอกเลิกอีก คงามรู้สึกผมโกรธมากก แล้วผมก็ทำตัวมากเช่นกัน  ผมว่าความรู้สึกของเค้ามันคงหมดไปแล้วจริงๆผมว่าเค้าคงไม่กลับมาแล้ว แล้วไม่นานเค้าก็กลับมาแต่เค้าบอกกับผมว่าถึงกลับมาก็คงไม่เหมือนเดิมผมรีบตอบไม่เป็นไรผมรอได้ ผมทนได้ และแล้วเราก็มีความสุขกันสักพักใหญ่จนมาวันนึงผมออกไปกินข้างกับพี่ผมโกหกเค้าว่านอนแล้ว เรื่องก็เกิดทันใดครับแล้วพอเราได้คุยกันผ่านโทรศัพท์ เค้าก็บอกกับผมว่า "พี่อยากอยู่คนเดียว" คำพูดนี้ผมเองทั้งเจ็บทั้งจุก 2ปีกว่าแล้วครับที่เราคบกันมา ถ้าเค้าอ่านพันทิป ของผมอยู่ผมอยากบอกว่า สัญญาที่เคยให้กันทุกๆวันต่อให้เค้าไปเจอคนที่ดีแล้วผมก็ยังรอ และรักเค้าเหมือนเดิม พี่ๆหรือเพื่อนๆที่อ่านฉบับนี้แล้วอาจจะคิดว่าน้ำเน่าหรือป่าวแต่ป่าวเลยครับผมนี่แทบนอนไม่ได้เลย ถึงวันนี้ผมก็ยังคงรอเค้าเหมือนเดิมรอที่เดิม ต่อให้เค้ากลับมาโดยไม่เหมือนเดิมผมก้จะรอ !