ตอนที่ 3 จบแว้ว : วันชิลๆ ที่ยองเชว แล้วไปเก๋ๆ ที่ย่างกุ้ง มุ่งหน้าสู่มหาเจดีย์ชเวดากอง
ช้าก่อน !! หากคุณยังไม่ได้อ่าน – ดู – อิน - ฟิน กับตอนที่ 1 และ 2 โปรดคลิก แล้วพลิกไปอ่านก่อนนะ เพราะเรื่องราวมันต่อเนื่องกัน เชิญเสพย์ตอนที่ 1 และ 2 ตามลิ้งด้านล่างได้เลยครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่ 1 :
http://pantip.com/topic/33321027
ตอนที่ 2 :
http://pantip.com/topic/33357960
ตอนที่ 3 :
http://pantip.com/topic/33390458
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แนะนำว่าทุกตอนนั้น ต้องอ่าน – ดูรูป แล้วค่อยไปสูบคลิปเพื่อความฟินนะครับ
หากคุณรักการเดินทางท่องโลกกว้าง หาประบการณ์และมุมมองต่างๆให้ชีวิต มาคุยกันที่ page ได้ครับ
https://www.facebook.com/scratchdaworld
และไม่ต้องรอช้า ไม่ต้องเสียเวลา ขออนุโมทนาเรียนเชิญทุกท่านสัมผัสกับตอนสุดท้ายของทริปพม่ากันครับ
จากตอนสุดท้ายของตอนที่แล้ว ผมได้ส่งพระอาทิตย์กลับบ้านอีกครั้งที่อินเล แล้วผมก็ได้ส่งตัวเองเข้าชายฝั่ง โดยมิสเตอร์ Ok แมน เจ้าเก่า ที่ยังคงมีรอยยิ้มที่ไม่เฉาแม้เรื่องของเราจะต้องจบกันแล้ว
ครับถึงเวลาที่ผมกับเค้าต้องล่ำลากัน และขอบคุณกับช่วงเวลา 1 วันดีดี ที่พี่ ok อย่างเดียวจริงๆ รักพี่ หลงพี่ก็ตรงนี้เลย แม้เราจะไม่เคยได้เจอกัน แต่ก็จากกันด้วยความผูกพันเล็กๆ บนเรือลำเล็กๆ ในทะเลสาบที่ไม่เล็กแห่งนี้ พอเข้าฝั่งเราก็จ่ายเงินค่าเรือพร้อมทิปคนขับอยู่ที่ 25000 จั๊ต หรือ 25 USD กับบริการ DD ของพี่ OK !
ร่ำล่ากันเป็นที่เรียบร้อย ก็อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเปล่าโยชน์ เพราะโคตรจะหิวเลยคร้าบ หลังลงเรือพวกเราก็เดินเท้า จ้ำเบ้ากลับโรงแรม แล้วแง้มกระเป๋าหยิบนู่นนี่ วางนู่นนี่ แล้วก็ปรี่ตัวออกไปพร้อมกับท้องที่สภาพกลวงเหมือนลูกโป่ง คือมีแต่ลม โล่งมาก อยากจะยัดทุกอย่างที่ขวางหน้าลงไป แม้แต่จิ้งจกในห้องนอน มันก็ยังสั่นคลอนความหิวตอนนี้ได้ หากเพื่อนผมคนนึงไม่เกรงใจเจ้าถิ่นกับโคตรเหง้าของจิ้งจกตัวนั้นละก็ มันคงจับกินไปเรียบร้อยโรงเรียนพม่าแล้ว
“ ว่าแต่ว่าจิ้งจกพม่า กับจิ้งจกไทย อะไหล่ หรือเครื่องใน เครื่องนอก มันจะต่างกันมั้ย ? “ เพื่อนผมยังคงสัย เมิงจับกินเลยละกัน !
เรามากินร้านอาหารไทยฟิวชั่นจีน ใกล้ๆ ที่พักกัน ก็สั่งสไตล์เดิมข้าวผัด.... หรือ ก๋วยเตี๋ยวผัด .... แล้วมีจานกลางเด็ดๆ 1-2 อย่าง ที่เอาจริงๆ แต่ละมื้อก็ไม่ค่อยจะต่างกันเท่าไหร่
หลังจากกระหน่ำ หม่ำกันซะเกลี้ยง แบบไร้ซึ่งเสียงคุยกันแล้ว ไม่นานนักทุกจานก็มีเพียงความว่างเปล่าที่เหลือทิ้งไว้ให้เด็กเสิร์ฟดูต่างหน้า ราวกับว่า แม้แต่เศษอาหารก็ไม่ให้เหลือให้เมิงเอากลับบ้าน ! ... ฮ่าๆ แต่จริงๆ แล้วเราแค่หิวกันมาก เหมือนคนอดอยากมาจากแดนไกลก็แค่นั้น
เข้าที่พักเราแวะเวียนเข้าลอบบี้กันก่อน เพื่อให้ทาง รร จองตั๋วรถบัสไปย่างกุ้งไว้ให้ สำหรับวันพรุ่งนี้ และก็ได้มาในราคาที่รับได้อยู่ที่ 15000 จั๊ต หรือ 15 USD ต่อหนึ่งกบาล ในเวลา 5 โมงครึ่งเย็น ของวันรุ่งขึ้น พอนัดแนะเวลากันเสร็จถึงห้องก็นั่งเล่นเนทได้แปปเดียว คอดับ พับกันอย่างไว เพื่อรอคอยวันสดใส วันสบายๆ วันที่จะได้ตื่นสายๆ เพราะเราสามารถลืมตาขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้ ในวันพรุ่งนี้
บางทีเราก็อยากให้ร่างกายมันตื่นด้วยตัวมันเองบ้าง การฟังนาฬิกาปลุกแล้วตื่น มันจะลื่นกว่าการให้ร่างกายปลุกตัวเองได้ยังไงกันล่ะ จริงมั้ยครับ ? ^^
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หากถูกใจ ฝากโหวตเป็นกำลังใจให้กับผู้เขียนด้วยนะครับ กำลังใจ คือแหล่งพลังงานมวลชนที่ทรงพลังที่สุดครับ 
[CR] รีวิวทริป "พม่า" 7 วัน 7 เมือง ด้วยงบ 15,000 บาท ตอนที่ 3 จบ : วันชิลๆที่ยองชเว แล้วไปเก๋ๆที่ย่างกุ้ง by สองเท้า-เกาโลก
ช้าก่อน !! หากคุณยังไม่ได้อ่าน – ดู – อิน - ฟิน กับตอนที่ 1 และ 2 โปรดคลิก แล้วพลิกไปอ่านก่อนนะ เพราะเรื่องราวมันต่อเนื่องกัน เชิญเสพย์ตอนที่ 1 และ 2 ตามลิ้งด้านล่างได้เลยครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนที่ 1 :http://pantip.com/topic/33321027
ตอนที่ 2 : http://pantip.com/topic/33357960
ตอนที่ 3 : http://pantip.com/topic/33390458
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
แนะนำว่าทุกตอนนั้น ต้องอ่าน – ดูรูป แล้วค่อยไปสูบคลิปเพื่อความฟินนะครับ
หากคุณรักการเดินทางท่องโลกกว้าง หาประบการณ์และมุมมองต่างๆให้ชีวิต มาคุยกันที่ page ได้ครับ
https://www.facebook.com/scratchdaworld
และไม่ต้องรอช้า ไม่ต้องเสียเวลา ขออนุโมทนาเรียนเชิญทุกท่านสัมผัสกับตอนสุดท้ายของทริปพม่ากันครับ
จากตอนสุดท้ายของตอนที่แล้ว ผมได้ส่งพระอาทิตย์กลับบ้านอีกครั้งที่อินเล แล้วผมก็ได้ส่งตัวเองเข้าชายฝั่ง โดยมิสเตอร์ Ok แมน เจ้าเก่า ที่ยังคงมีรอยยิ้มที่ไม่เฉาแม้เรื่องของเราจะต้องจบกันแล้ว
ครับถึงเวลาที่ผมกับเค้าต้องล่ำลากัน และขอบคุณกับช่วงเวลา 1 วันดีดี ที่พี่ ok อย่างเดียวจริงๆ รักพี่ หลงพี่ก็ตรงนี้เลย แม้เราจะไม่เคยได้เจอกัน แต่ก็จากกันด้วยความผูกพันเล็กๆ บนเรือลำเล็กๆ ในทะเลสาบที่ไม่เล็กแห่งนี้ พอเข้าฝั่งเราก็จ่ายเงินค่าเรือพร้อมทิปคนขับอยู่ที่ 25000 จั๊ต หรือ 25 USD กับบริการ DD ของพี่ OK !
ร่ำล่ากันเป็นที่เรียบร้อย ก็อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างเปล่าโยชน์ เพราะโคตรจะหิวเลยคร้าบ หลังลงเรือพวกเราก็เดินเท้า จ้ำเบ้ากลับโรงแรม แล้วแง้มกระเป๋าหยิบนู่นนี่ วางนู่นนี่ แล้วก็ปรี่ตัวออกไปพร้อมกับท้องที่สภาพกลวงเหมือนลูกโป่ง คือมีแต่ลม โล่งมาก อยากจะยัดทุกอย่างที่ขวางหน้าลงไป แม้แต่จิ้งจกในห้องนอน มันก็ยังสั่นคลอนความหิวตอนนี้ได้ หากเพื่อนผมคนนึงไม่เกรงใจเจ้าถิ่นกับโคตรเหง้าของจิ้งจกตัวนั้นละก็ มันคงจับกินไปเรียบร้อยโรงเรียนพม่าแล้ว
“ ว่าแต่ว่าจิ้งจกพม่า กับจิ้งจกไทย อะไหล่ หรือเครื่องใน เครื่องนอก มันจะต่างกันมั้ย ? “ เพื่อนผมยังคงสัย เมิงจับกินเลยละกัน !
เรามากินร้านอาหารไทยฟิวชั่นจีน ใกล้ๆ ที่พักกัน ก็สั่งสไตล์เดิมข้าวผัด.... หรือ ก๋วยเตี๋ยวผัด .... แล้วมีจานกลางเด็ดๆ 1-2 อย่าง ที่เอาจริงๆ แต่ละมื้อก็ไม่ค่อยจะต่างกันเท่าไหร่
หลังจากกระหน่ำ หม่ำกันซะเกลี้ยง แบบไร้ซึ่งเสียงคุยกันแล้ว ไม่นานนักทุกจานก็มีเพียงความว่างเปล่าที่เหลือทิ้งไว้ให้เด็กเสิร์ฟดูต่างหน้า ราวกับว่า แม้แต่เศษอาหารก็ไม่ให้เหลือให้เมิงเอากลับบ้าน ! ... ฮ่าๆ แต่จริงๆ แล้วเราแค่หิวกันมาก เหมือนคนอดอยากมาจากแดนไกลก็แค่นั้น
เข้าที่พักเราแวะเวียนเข้าลอบบี้กันก่อน เพื่อให้ทาง รร จองตั๋วรถบัสไปย่างกุ้งไว้ให้ สำหรับวันพรุ่งนี้ และก็ได้มาในราคาที่รับได้อยู่ที่ 15000 จั๊ต หรือ 15 USD ต่อหนึ่งกบาล ในเวลา 5 โมงครึ่งเย็น ของวันรุ่งขึ้น พอนัดแนะเวลากันเสร็จถึงห้องก็นั่งเล่นเนทได้แปปเดียว คอดับ พับกันอย่างไว เพื่อรอคอยวันสดใส วันสบายๆ วันที่จะได้ตื่นสายๆ เพราะเราสามารถลืมตาขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้ ในวันพรุ่งนี้
บางทีเราก็อยากให้ร่างกายมันตื่นด้วยตัวมันเองบ้าง การฟังนาฬิกาปลุกแล้วตื่น มันจะลื่นกว่าการให้ร่างกายปลุกตัวเองได้ยังไงกันล่ะ จริงมั้ยครับ ? ^^
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หากถูกใจ ฝากโหวตเป็นกำลังใจให้กับผู้เขียนด้วยนะครับ กำลังใจ คือแหล่งพลังงานมวลชนที่ทรงพลังที่สุดครับ