กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรานะคะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขอโทษด้วยนะคะ
เริ่มกันเลยเนอะ เราเป็นเด็กมัธยมคนนึงที่ก็มีโม้เม้นแอบรักแอบชอบเหมือนกับคนอื่นหละค่ะ เราไปหลงชอบรุ่นน้องค่ะ ห่างกันปีนึง ตอนนั้นเราอยู่ม.5
มันเป็นเทอมสองแล้ว จำได้ว่าเจอน้องคนนี้เดินสวนบ่อยมาก แล้วก็ชอบแอบมองอยู่บ่อยๆแบบชอบผู้ชายทรงแบบนี้ เล่นบอล ลุยๆ เท่ๆ กับเพื่อน
ดูมีเสน่ห์มากกก >< ก็เห็นบ่อยแต่ไม่กล้าบอกเพื่อนในกลุ่ม จนมันมีเหตุการณ์นึงที่ทางรร.จัดให้หาน้องรหัส เราก็หูยยอยากได้น้องคนนี้เป็นน้องรหัสจัง
(คือรร.เราใช้จับสลาก) เราก็แบบง่าาาอยากรู้จักจังเลยยย แต่จับมาก็ไม่ได้น้องคนนี้ค่ะ ถ้าได้ก็โลกกลมเกิ้นนน จนแบบไม่ไหวละ งานนี้ชั้นต้องให้เพื่อนช่วยละ
ตัดสินใจบอกเพื่อนค่ะว่าน้องคนนี้เป็นใครน่ารักมากปลื้มประมาณนี้ เพื่อนเราด้วยความที่เป็นประเภทนักสืบในชุดนร.เลยก็ว่าได้ เย็นนั้นเดี๋ยวนั้นนี่ได้ Facebook เลยค่าาา ทันใจ ก็จัดการแอดเฟรนเลยค่ะ รับปุ้บตัดสินใจสักพัก ทักดีไม่ทักดี จนแบบเอาวะ ซักครั้ง ต้องลองไม่เห็นเสียหาย บุกค่ะต้องบุก555
ก็ทักไป คุยไปวันแรกก็ถามชื่อนั่นนี่ธรรมดา เราก็เห็นตอบน้อยอะเลยจบแชทไป แอบเฟลนิดหน่อยว่าแบบทำไมพูดน้อยจังเป็นคนพูดน้อยหรือไม่อยากคุยกับเรากันแน่ ก็กลับไปตั้งหลักอยู่สามวัน จนมาวันที่สี่ก็แบบเอาน่า ลองใหม่ อยากลองเสี่ยงดูอ้ะ คืนนั้นเลยททักไปคุยๆๆๆเรื่อยๆส่วนใหญ่เราจะชวนคุยมากกว่า
แล้วจนเราถามว่า นี่เป็นคนพูดน้อยหรือยังไง เค้าบอกก็ยังไม่รู้จักดี แต่อย่าให้กวนตีนหน่า ด้วยความที่เราก็เป็นคนกวนตีนๆห้าวๆอยู่แล้วก็เลยแบบกวนตีนไป
จนเราเริ่มคุยกันทุกวัน เล่นมุกกวนตีนกันอยู่ตลอดแต่ก็นั่นล่ะค่ะ ส่วนใหญ่จะเป็นเราที่ชวนคุย เราเลยไปสืบในเฟสเค้า จนรู้ว่าเค้าเพิ่งอกหัก เค้ากำลังรอคนเก่า
กลับมา เราก็แบบโหยยย อยากจะพังกำแพงเค้าให้ได้อะ ยิ่งชอบอะไรท้าๆอยู่เลยแบบ ส่งเพลง น้ำเต็มแก้วบ้าง เพลงรอบ้างหลายเพลงอะที่ประมาณว่า
เห้ยย มีคนรอแกอยู่เหมือนกันนะ 5555 ตอนวาเลนไทน์ปีที่แล้ว เค้าซื้อตุ๊กตาให้แฟนเก่าเค้า เรานี่เห็นทั้งตุ๊กตาเห็นทั้งคนถือนี่จึ๊กๆจี๊ดๆ ในใจ5555
เราเอ้ออ อดทนอีกหน่อยวะะะะ ใช้ไม้อึดเข้าสู้  หึหึ แล้ววาเลนไทน์ปีนั้นเป็นวันเสาร์เราไปเที่ยวกับเพื่อน แล้วปรากฏว่าเค้าเช็คอินที่เดียวกับเรา เรานี่เดินตามหาไปทั่วอะ แต่ไม่เจอ5555 วันนั้นลงรูปแล้วเช็คอินที่เที่ยว เค้าก็มาคอมเม้นใต้รู้ค่ะ ว่า....(ไม่ขอบอก ถ้าเพื่อนมาอ่านนี่รู้แน่ๆ555) เรานี่กรี๊ดดดลั่นรถเลยอะ คือดีใจมาก คือแค่เค้าทำให้แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้วอะ เราก็คุยกันทุกวันๆ เค้าทักบ้างเราทักบ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเรานะ แต่ถ้าวันไหนเค้าทักมานี่กรี๊ดดลั่น 555 ก็ผ่านไปเรื่อยๆจนจะสอบปิดเทอมม.5ละ ปิดเทอมใหญ่ด้วย คงไม่ได้เจอนาน เลย
ตัดสินใจว่าเอาวะ เราจะไม่ทักแค่ในเฟสละ ต้องทักตัวจริงซะหน่อยแล้ว เพราะที่ผ่านมานี่เราไม่กล้าทักเค้าตัวเป็นๆเลย ปอดแหกมว้ากกก เอาแต่แอบมอง
เวลาเค้าเล่นบอล ถ้าเปลี่ยนแล้วผ่านห้องไหนเราจะพยายามมองตลอดว่าห้องเค้ามั้ย(แต่หลังๆนี่ถึงกลับถ่ายตารางสอนเค้ามาดูเลย555) ถ้าใช่ห้องเค้าเราก็จะพยายามเดินแล้วทำเป็นแอบมอง ดูเหมือนโรคจิต555 แบบเค้าก็ท้าหลายทีนะให้ทักๆเรานี่ก็ปอดแหกอะ มีโอกาสก็บ่อยมากที่จะทัก เพื่อนก็ช่วยกันเต็มที่
เรานี่แบบโอ้ยยยก็มันเขินนะโว้ยยยย จนมาอาทิตย์สอบปิดเทอมเหลือสามวันที่จะได้เจอกัน ตัดสินใจเอาวะภายในสามวันนี้ต้องได้ทักซักวัน วันแรกผ่านไปไม่เจอ วันที่สองเจอแต่เค้าอยู่กลุ่มเพื่อนเยอะ วันที่สามนี่จุกเลย เพื่อนบอกเห็นเค้าเดินไปกับแฟนเก่า นี่แบบ...เฟลมาก เฟสเค้าก็ดูเค้ากลับมาคุยๆกัน เราก็เลยเอ้ออไม่ทักไปอาทิตย์นึง แต่คือดูความเคลื่อนไหวตลอดจนโอ้ย คิดถึงอะเลยทักไป บอกตามตรงตอนนั้นความชอบมันพุ่งพล่านมากๆบวกกับที่เค้าก็อัธยาศัยดีอะ คุยดี(กับทุกคน) แบบนี้ไม่ใจอ่อนก็ให้รู้ไปปิดเทอมก็คุยกันตลอด เทศกาลไหนๆก็คุยกันตลอด มีหายไปบ้างแต่เลือกที่จะกลับไปใหม่ เป็นแบบนี้ตลอด อ้ออ ลืมบอกค่ะ คือเค้ากลับไปคุยกับแฟนเก่าช่วงนั้นแป๊บเดียวเท่านั้นเราเลยถึงมีความหวังที่จะคุยต่อ ช่วงคุยนี่ก็มีทั้งเฮิร์ททั้งเหงาทั้งรู้สึกดีปนๆกันไปตลอด แต่เราก็คิดเสมอนะคะว่า อดทนนะเผื่อวันนึงเค้าเห็นถึงความพยายามเราบ้าง เราก็หวังแบบนี้ตลอด เป็นแบบนี้ผ่านไปเรื่อยๆจนเปิดเทอมเราตัดสินใจหายไปช่วงนึง เพราะเหมือนเค้ามีคนคุยของเค้าอะค่ะ อ่านไม่ตอบบ้าง ถามคำตอบคำบ้าง เราเลยพักดีกว่า ผ่านไปประมาณ 2 ดือนกว่า บอกเลยว่าคิดถึงมากๆที่ไม่ได้คุย แต่เราก็ส่องเค้าทุกวันดูความเคลื่อนไหวเค้าตลอด ขึ้นไปอ่านแชทเก่าๆบ้าง คือเราก็มีคนเข้ามาคุยนะคะแต่เราไม่คิดอยากคุยกับใครเลย เราไม่สนใจใครนอกจากเค้าเลยค่ะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน จนมาเดือนวันเกิดเค้า เราซื้อของให้เล็กๆน้อยๆค่ะ ตอนจะเอาเข้าไปให้นี่คือเขินมากกกกก
ใจสั่นตุ้บๆๆ แบบมันทั้งไม่กล้าทั้งอยากให้ เพื่อนก็ช่วยซัพพอทกันตลอด ทั้งเชียร์ ทั้งแซว ตอนไปให้ก็เหมือนเค้าจะรู้ตัวนะคะ ยืนอยู่ตรงนั้นนานมากแล้วมองมาที่เรา เพื่อนเค้าก็เหมือนจะรู้นะคะ ก็แซวเค้า จนเราตัดสินใจเดินเข้าเอาไปให้ บอกแฮปปี้เบิร์ดเดย์ เค้าก็บอกขอบคุณค้าบ เราเตรียมไรไปพูดเยอะมากแต่พูดไม่ออก เลยยื่นให้แล้วรีบเดินออกมา หือออ มันฟินแบบบอกไม่ถูก คาบต่อไปทั้งวันนนั้นไม่ได้เรียนเลยค่ะ ยิ้มทั้งวัน มันมีความสุขมากๆ แล้วเราก็คุยกัน
ในแชทมาเรื่อยๆหายบ้างไรบ้าง เหมือนเดิมค่ะ เราก็ท้อนะคะ โทรไประบายกับเพื่อนบ่อยๆ เพื่อนก็บอกให้พอได้แล้ว ชอบมาตั้งนานแล้วเค้าก็ไม่ได้มีท่าที
จะสนใจหรือจะชอบเรากลับ เราท้อบ่อยมากก จนมาปลายปีเราก็ยังคุยกับเค้าอยู่นะคะ คือมีใครเข้ามาก็ไม่เอาจริงๆไม่อยากยุ่งกับใคร คือจากชอบนี่มันเริ่มชอบมากขึ้น ชอบหนักขึ้นเรื่อยๆมันก็ยิ่งหวังมากขึ้น มันมีหลายเรื่องที่ผ่านมาตลอดหนึ่งปีที่เราคุยกับเค้าเป็นความทรงจำที่เราเลือกจำแต่ส่วนดี มันเลยทำให้เราพยายามมาได้เรื่อยๆ จนเราจะจบม.6 เราก็เลยเข้าไปคุยเข้าไปขอถ่ายรูป แล้วปิดเทอมเราก็ยังคุยอยู่ จนเราคิดว่าเราควรพอ เราเลยเลือกที่จะไม่ทักไป จนเสถานะในเฟสเค้าเปลี่ยน เราก็ทำไงได้อะ ช็อคค่ะ ช็อคมาก เพราะเราจำได้ว่าเค้ากับคนนั้นเพิ่งเป็นเฟรนกันในเฟสไม่ถึงเดือนเลย แล้วเค้าเอาเวลาไม่กี่อาทิตย์มาจีบกันแล้วตกลงเป็นแฟนกัน!!!! คือเราไม่โอเคเลย เราแบบฟูมฟายอะหนักเลยค่ะ เพื่อนๆนี่ก็แบบพน.นัดเจอกันให้เรามาระบาย เคืนนั้นเราไม่ได้นอนเลยอะ คือมันจิตตกไปเลย คือเวลาปีกว่าๆที่เราทุ่มแบบไม่เคยรู้สึกพยายามมากเท่านี้เพื่อใครมาก่อน มันสูญเปล่ามันไม่ได้ทำให้เค้ารู้สึกรัก
เราบ้างเลยเหรอ คือเราสับสนมาก แล้วกับคนนั้นคือรู้จักกันไม่ถึงเดือนก็เป็นแฟนกันแล้ว เราก็เพิ่งเข้าใจวันนี้แหละค่ะ
ว่า คนที่"พยายามเป็นคนที่ใช่" กับ "คนที่ใช่" มันต่างกันมาก เพราะคนที่ใช่มันไม่ต้องพยายามอะไรมากเลย ผิดกับเราที่ทั้งเสียความรู้สึก เสียเวลาไปกับเค้า
มาเป็นปี ถามว่าเรารู้สึกเสียดายมั้ย ก็บอกเลยค่ะว่า ถึงวันนี้อยากจะลืมเค้าแค่ไหน ถ้าย้อนกลับไปยังไงเราก็ยังอยากรู้จักเค้าอยู่ดี
ที่เราตั้งกระทู้นี้ก็ไม่ได้หวังให้เค้ามาเห็นหรือมาอ่านเลย เราแค่อยากระบายและแชร์ประสบการณ์ให้กับทุกคนนะคะว่า คนที่ใช่จริงๆมันไม่ต้องพยายามอะไรมากเลยค่ะ เราอยากให้ทุกคนให้โอกาสกับตัวเองบ้างนะคะ อย่าเป็นเหมือนเรา มันเสียความรู้สึกหนักมากนะสำหรับเรา เพราะดันไปหวังมาก5555
แต่ก็ดีค่ะถือเป็นบทเรียนของเราเอง คือต่อไปนี้เราคงด้านละจริงๆความรู้สึกเราพังไปหมดแล้วแต่ก็โทษใครไม่ได้นี่คะ ทำตัวเองทั้งนั้น
ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ เราแค่อยากมาแชร์+ระบาย ประสบการณ์ความรักในแบบที่เราเจอ เราอยากบอกทุกคนว่า อย่าเสียเวลากับคนที่ไม่เห็นค่าเราเลยค่ะ สุดท้ายสิ่งที่ดีที่สุด คือการที่เรารักตัวเองนะคะ

ปล.ผิดหวังอย่าดื่มแอลกอฮอล์นะคะ เพราะเราจะทำอะไรลงไปแบบไม่มีสติ เหมือน จขกท.ทำไป ไม่ขอพูดค่ะ แต่อยากบอกว่าเป็นอะไรที่น่าอาย555
มันไม่ได้เสียหายอะไรนะคะ แต่ไม่ขอพูดค่ะนึกแล้วก็ขำตัวเองว่าทำไปได้ไง5555 ขอบคุณที่อ่านกันจนจบนะคะ